Gnosis en gnostiek, het boek van Bram Moerland

Gnostiek en vrijmetselarij

    door Matthieu van de Burgt, 10/06/2011 23:44. #41190. 13 reacties, laatste

In de vrijmetselarij hoor je steeds vaker broeders het begrip ‘gnostiek’ hanteren, maar zelden is dan duidelijk wat hiermee bedoeld wordt. Dat kan een prikkel zijn om hierover eens wat meer te lezen. Een uitstekende inleiding in de gnostiek is geschreven door Bram Moerland: ‘Schatgraven in Nag Hammadi’. Hij baseert zijn inleiding op vroeg christelijke teksten, waaronder in het bijzonder het Thomas Evangelie, die in 1945 gevonden werden bij dit plaatsje in Egypte. Hij beperkt zich daarbij niet tot een strikte bijbelexegese, maar plaatst de gnostiek in een brede historische en filosofische context. Zo vindt hij filosofische kerngedachten van de Babyloniër Zarathustra en de Griek Pericles terug in de gnostiek, waaronder de visie op de mens als zelf-verantwoordelijk en zichzelf scheppend, als moreel onafhankelijk en weerbaar tegen de dogma’s van de politieke en religieuze systemen waarbinnen hij leeft. Uit deze, zeker voor die tijd, revolutionaire visie op de mens vloeide een volstrekt andere uitleg voort van de bijbel en de Jezusfiguur en natuurlijk ook een totaal afwijkende levensstijl.
Opmerkelijk is het eigentijdse, moderne karakter van de gnostiek. Zij sluit prima aan op het primaat van het individu in onze samenleving. Zij kan beschouwd worden als een methode voor persoonlijke ‘ontwikkel’ing die leidt tot bevrijding uit een door het collectief opgelegde moraliteit, uit morele slavernij. De gnostiek staat voor spiritueel individualisme en morele autonomie. Zij gaat uit van de vrijheid en goedheid van de mens en niet van zijn zondigheid. Het gaat de gnosticus erom de goddelijke liefde terug te vinden in zichzelf, in zijn naaste en in de schepping. Gnostiek is geen geloof maar een levensstijl, geen definitief weten, maar het openstellen voor de ontroering van de verbondenheid met het Al en daarmee voor de liefde en de bewogenheid van het hart. Of, zoals Bram Moerland het zelf omschrijft tijdens zijn tocht door de Gorges du Verdon in Frankrijk: ‘Plotseling voel ik de tranen over mijn wangen lopen. Ik huil om de pijn aan het leven. Het is een stil en weemoedig huilen. Ik geef me er aan over. Maar diep in mijzelf is er ook een intense blijheid’. Zou de gnostiek een pendant kunnen zijn voor onze overwegend materialistische levensstijl waarin welstand het hoogste goed is, maar waarin mensen vergeten zijn wie ze zijn?
Opmerkelijk zijn de vele parallellen die getrokken kunnen worden tussen de gnostiek en de vrijmetselarij. Het lijkt wel haast of de vrijmetselarij zijn wortels diep in de gnostiek geslagen heeft. Beiden zijn een inwijdings-genootschap. Beiden leren hun adepten de verborgen betekenis van gebruikte symbolen om de boodschap in hun ritualen juist te kunnen verstaan: ‘wie oren heeft die hore’. En net als de vrijmetselarij focust ook de gnostiek op het ‘Ken U Zelve’. Weet wie je bent: ontwerp je eigen leven, je eigen moraliteit. Het gaat erom de auteur te worden van je eigen levensverhaal. Je leven zelf is dan je verhaal dat je vertelt aan je medemensen eenvoudig door te zijn die je bent: autonoom, jezelf de wet stellend en zelfverantwoordelijk. Ben een vrij mens gedragen door de liefde en je heb de hemel in jezelf ontdekt. Dan ben je een waarachtig gnosticus.


@Weet wie je bent: ontwerp je eigen leven, je eigen moraliteit. Het gaat erom de auteur te worden van je eigen levensverhaal. Je leven zelf is dan je verhaal dat je vertelt aan je medemensen eenvoudig door te zijn die je bent: autonoom, jezelf de wet stellend en zelfverantwoordelijk. Ben een vrij mens gedragen door de liefde en je heb de hemel in jezelf ontdekt. Dan ben je een waarachtig gnosticus.

In het verlengde van vrij mens en zelfverantwoordelijkheid lees ik een artikel in Trouw van vandaag over je leven in vrijheid afdanken als scheppende daad

trouw.nl/tr/nl/5091/Religie/article/detail/2443525/2011/06/09/Je-leven-afdanken-als-een-oude-fiets.dhtml


@"Het lijkt wel haast of de vrijmetselarij zijn wortels diep in de gnostiek geslagen heeft
Beiden zijn een inwijdings-genootschap"

Is de gnostiek een inwijdings-genootschap?
Dat wist ik niet.

Wat ik van de Vrijmetselarij wist is dat het hoofdzakelijk voor mannen is.
De reden hiervoor zo lees ik is deels historisch maar vooral dat een Vrijmetselaar zich kwetsbaar durft op te stellen en dit makkelijker kan in een mannengemeenschap.

Voor de Vrijmetselarij moet je eerst een procedure volgen om als lid aangenomen te worden.
Er volgt een inwijdingsritueel om Leerling te kunnen worden, waarna je na een tijd door een ander ritueel bevorderd kunt worden tot Gezel en later weer door een ander ritueel bevorderd kunt worden tot Meester.
Ook wordt er gerefereerd aan de Rozenkruisers en de Tempelieren.

Voor wie meer wilt weten:
Op de website Loge Groot Nederland is het e.e.a te lezen over dit Genootschap.







Al jarenlang ben ik bezig met de zoektocht naar God in mezelf. Immers we zijn gemaakt naar zijn evenbeeld. En vormen dus een schakel met God. Ik zie God dus niet alleen buiten mezelf, maar plaats Hem in mij. Het hele Jesus verhaal zie ik daarom ook anders. Jezus fungeert als een voorbeeld. En niet als iemand die voor mijn (zonden) is gestorven. Dat impliceert dat ik me zeer bewust ben van
mijn daden. Dus niet in de verleiding wil komen, om na een misstap in mijn leven om vergeving te vragen. Als een Middeleeuws overblijfsel van de Aflaten. Nee ik wil mij beter herinneren hoe het was in de tuin der Eden. Dus niet af te wachten tot alles wordt voor voorgekauwd door dogma's en kerkleren.

Harry Blom


Welkom op dit forum Harry.
Mooi, jouw zelfbepaling.


Dag Harry, ik begrijp uit je bijdrage # 41363, dat je los hebt kunnen laten wat niet ( meer ) van jou is.
Iets waar je mogelijk wel mee opgevoed bent.
Knap vind ik dat en moedig.

Wens je veel levensvreugde in de tuin van ( h) Eden.


Dag Bram en Carla,

bedankt voor jullie reacties. Ik zal iets uitleggen over hoe dit zo is gekomen. Al van jongs af aan heb ik een gevoel van goddelijke bescherming, zonder ooit naar een kerk te zijn geweest. Ik heb als een van de weinige mensen een bijzondere herinnering. Een herinnering aan, wat ik altijd het hier tussen maals noem. Het moment van voor geboren te zijn. Waar ik geen lichaam had, maar toch bestond. Verbonden met andere zielen. Als een korrel zand op het strand der eeuwigheid.
Ik heb, zo als ik weet, gekozen voor dit leven, en gekozen voor mijn ouders. Die ook weer vrij vroeg van mij zijn heen gegaan. Ik was respectievelijk 22 en 25 jaar toen ze zijn overgegaan. Met name mijn moeder heb ik door deze herinnering bij kunnen staan in haar sterven. Waar ik in staat was om mijn persoonlijke emoties even opzij te zetten, om mij volledig te kunnen concentreren op haar sterven, als het ware te kunnen voorbereiden met al de liefde die ik voelde, op haar nieuwe reis. Uiteraard voelde ik op dat moment me sterk verbonden met dat goddelijke in mij en om me heen. Opnieuw die sterke verbondenheid van waaruit ik kon handelen. Het is des te wonderbaarlijk als je je bedenkt, dat mijn relatie tot mijn moeder, voor die tijd, op zijn zachts gezegd, best wel moeilijk was. Het bracht ons heel dicht tot elkaar.

Harry Blom



Dag Harry, met heel veel bewondering en respect je openhartige ervaringsverhaal gelezen.

Dank je wel voor het willen delen.



bedankt Carla voor je bemoedigende woorden. Het stimuleert mij, om wat meer over dat goddelijke in mezelf te praten en mijn inspiraties. Een van de mooiste Jezus films bijvoorbeeld vind ik, " The last temptation of Christ", van Martin Scorese.
Het laat een menselijke Jezus zien, die worstelt met wat God van hem wil. Met name de relatie tussen Jezus en Judas was een Eye opener voor me. De scene waar een huilende Judas Jezus smeekt hem niet dat afschuwelijke te laten doen, waar hij bekend voor is, is zo ontroerend en raakte me recht in mijn hart. " Waarom Jezus, hoe kan ik mijn beste vriend nu verraden. Zou U dat kunnen doen?". Waarop Jezus antwoordde,
"Nee Judas dat kan ik niet, omdat jij de sterkere van ons bent". En wat doet de christelijke wereld. Die heeft zijn zondebok gevonden. En gaat helemaal voorbij aan de dramatische rol die Judas moet spelen. Als onderdeel van het plan. Hij verwordt tot de Uber verrader. En waar blijft men dan, met Gij zult niet oordelen, en de steen des aanstoots. Je ziet niet oordelen is een van de moeilijkste dingen in dit leven. Dit bracht mij tot de overtuiging dat een ieder zijn eigen kruis draagt. En het er eerder om gaat hoe je daar mee om gaat. Het oordelen vind ik een teken van het afschuiven van je eigen verantwoordelijkheid. Kijk eens om je heen, en je ziet dat dat steeds duidelijker wordt. Iedereen geeft een ander de schuld van de algemene malaise waar de wereld in verkeerd. Maar weinigen zoeken de oplossing in zichzelf, door van binnenuit naar buiten te kijken.

Harry Blom


dag Harry B en welkom

Je schrijft:
@Je ziet niet oordelen is een van de moeilijkste dingen in dit leven. Dit bracht mij tot de overtuiging dat een ieder zijn eigen kruis draagt. En het er eerder om gaat hoe je daar mee om gaat. Het oordelen vind ik een teken van het afschuiven van je eigen verantwoordelijkheid. Kijk eens om je heen, en je ziet dat dat steeds duidelijker wordt. Iedereen geeft een ander de schuld van de algemene malaise waar de wereld in verkeerd. Maar weinigen zoeken de oplossing in zichzelf, door van binnenuit naar buiten te kijken.

Je schrijven brengt me naar logion 58:

@Het gaat er om buiten elk mentaal kader te geraken waarbinnen men alleen handelt volgens die mentale oordelen. Dat zijn de oordelen waarop de uitspraak slaat "Gij zult niet oordelen."
Buiten dat mentale kader, vol van morele oordelen, is er emotionele openheid. Dat is de bereidheid geraakt te worden in het hart door het leven in zijn volheid, zonder voorwaarden.

De bereidheid geraakt te worden door het leven in al zijn facetten kan heel goed tot gevolg hebben dat men een heftig innerlijk protest ervaart over een bepaalde toestand of handelswijze. Maar je kunt ook instemming ervaren, bijvoorbeeld in de vorm van een gelukservaring. Protest en instemming van het hart vormen dan de innerlijke richtlijnen voor het menselijk handelen, en niet de van buitenaf opgelegde oordelen. Zo’n protest of een instemming van het hart is geen mentaal oordeel. Zij zijn het gevolg van emotionele openheid.


Precies, Nij, bedankt voor je reactie.
Zo'n moment heb ik dus beleefd bij het overlijden van mijn moeder. Waar ik naast een geluksgevoel over mijn handelen op dat moment, wat leidde tot voor ons beide een momentje van verlichting en een gevoel van eeuwige verbondenheid .

Maar tevens ervoer ik een heftig innerlijk protest met verdriet en woede. Alleen voelde ik dat beide emoties goed waren.

Wat ik later bevestigd kreeg in een spiritueel afscheid van mijn moeder, die in een droom huilend aan mijn deur stond. Waarna ik haar omhelsde, en zei dat het goed was, dat we altijd verbonden zouden zijn. En zie haar traantjes droogde op. En ze nam afscheid met de woorden, "Nu dan ga ik maar", waarbij ze glimlachend naar me keek, en me uitzwaaide.

Harry Blom



Wat mooi Harry B!


Ik heb het boek Schatgraven in Hammadi al eerder gelezen (boek van de bibliotheek) en dit jaar weer (het boek nu gekocht). Ik vond het heel informatief, maar ik had de indruk dat de eerste keer verschillend was van de tweede keer. Ik miste informatie over nog vroegere tijden.


Wat ik dacht te gaan lezen in het 2e deel van "Schatgraven in Hammadi" auteur Bram Moerland, blijk ik eerder te hebben gelezen in de historie van het oude Egypte, auteur Simon Cox en Egyptische Kosmologie van Mustafa Gadalla.
Heel interessant.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.