Pakkende teksten

Lief lichaam

    door Ricardo, 25/09/2007 22:52. #14397. 55 reacties, laatste

Stof zijt gij… en tot stof zult gij wederkeren….
Dat weet ik ook wel, maar we hebben wel lol samen hé?
Ook al zitten we elkaar soms lelijk in de weg.
Al die kwetsuren en pijntjes uit het verleden
Die onbeantwoorde verlangens, passie en verwachtingen
Je laten leiden door emotie of verstand
Zonder even navraag te doen bij de bron

Ach, ik weet wel dat dat uiteindelijk nooit goed voor me is
Maar ik ben ook maar …… mens..ziel..?
Naast het hogere, het spirituele, het hunkeren naar de bron
Wil jij toch ook gezien worden?
En geliefkoost worden?

Is dat dan verkeerd?
Is de keuze louter en alleen voor het hogere?
Waarom dan dit omhulsel?
Om het mij moeilijker te maken?
No pain, no gain??
Of zie ik iets over het hoofd
Ligt het voor me en herken ik het niet..

En toch, naast de verbondenheid met het Al
Met iedereen, zonder oordeel
Voel ik me ook verbonden met jou, lief lichaam
Je herbergt mij

Door jou kan ik me uiten
En contact maken
En er zijn voor anderen
Als steun, als vriend en als mens

“Maar de meeste van deze is de liefde..”
Dat geldt voor veel, maar ook voor jou, lief lichaam.
Ik hoop dat wij nog vele dagen mogen meemaken
In voor- en tegenspoed

Dank dat je er zo zorgzaam en onbeperkt voor me bent
Ook al ben ik niet altijd even goed voor je
Ik kan op je steunen in moeizame tijden
Me koesteren in je liefdevolle aanwezigheid

Ook al noemt men je stoffelijk of materie
Ik ben blij met je
En hou van je
En ik dank je

Vanuit de grond van jou hart…


... En wat als het tot stof is geworden?


Dank je wel Ricardo.
Een geweldige homage aan het lieve lichaam.
Je legt een extra laagje parelmoer om de parel van je ziel.


Dan is onze gezamenlijke reis ten einde
En resteert de dankbaarheid voor bewezen diensten
en wacht ik tot er over mij geoordeeld wordt
Of ik nog "iets van iemand anders heb"
Of dat ik door mag
liftend of op eigen kracht
Of nog 'even' terug moet.
Waar een volgend lichaam op me wacht


Wat mooi vriend,

En zeker weten dat je dan door zult gaan, want een volgend lichaam...een volgende reis volgt, op weg naar het verlichte inzicht


Ja ook ik vond dit een prachtige ode aan het lichaam, dat ook mij reeds zo lang en trouw gediend heeft, - en nog- !

Dat soms ook weerspannig en tegendraads was.

Maar waarmee ik ook veel plezier en vreugde heb mogen beleven en nog steeds.
:-)


En bij het antwoord op die eerste vraag die ik stelde, kom ik altijd weer terug bij Logion 50. Waar ons gewezen wordt op de kostbare schat die in ons is, die dit lichaam 'herbergd'.


Wat mooi Ricardo.
Deze woorden bewaar ik.
Dank je wel.


Moeder:

Wees zuinig op je dondertje, want daar zit je zieltje in.


Wat een prachtig gedicht, Ricardo!



Moeder:

Wees zuinig op je dondertje, want daar zit je zieltje in.

Wat gaaaaf !


Ja, dat is al een oud gezegde, Wil,
m'n opa zei dat ook wel eens en dan moest ik altijd lachen, dan dacht ik: 'ja daar krijg ik wel eens op..'.
Maar hoe het met dat zieltje zat.., daar kwam ik later pas achter. :)


Moeder,

Wees zuinig op je dondertje, want daar zit je zieltje in.

Wil, wat een prachtige uitspraak.

Mijn gedachten schoten onmiddelijk naar mijn moeder, die zo vaak in een ziekenhuis heeft gelegen voor operatie's dat ze op enig moment tegen de chirurg zei: 'Zet er maar een ritssluiting in, kan je er de volgende keer beter bij.'
Nu 94, 1.40, en 32 kg.
Ik zal, als ik Zondag bij haar ben, haar dondertje heel zachtjes aaien, want ja, er zit en zieltje in.


Mooi allemaal !!
X Margreet


Die uitspraak kende ik nog niet en ik vind 't een hele mooie!


Ach, Lichaam, Ziel en Geest..

Zij vormen in wezen een Eenheid en ze zijn alle drie even kostbaar!
Ze zijn allen uitdrukkingsvorm van de Al Ene Liefde van de Bron des Levens


Je hebt het heel mooi verwoord, Ricardo, de liefde en dankbaarheid voor je lichaam. Het is er voor jou, niet alleen als vervoermiddel, maar als deelgenoot en lotgenoot van en in je leven. Terecht dat je het je vriend laat zijn.


Leg de klederen af
die je hinderen je weg te gaan.
Maak de mogelijkheden open
die je zullen leren zien
dat ervaren de parel
waardoor de liefde zich kan uiten.
Geef de krachtvelden in je leven een kans.

Ga naar die liefde,
zoals je naar een minnaar gaat
en leg je op zijn bed ter ruste.
Zie hoe de twee één worden
en laat niet toe dat daartussen enig obstakel verschijnt.

Zie hoed de zon en de maan vertegenwoordigd zijn
en zie hoe het mannelijke en het vrouwelijke zich ineen verstrengelen
zodat ze worden tot één lichaam.

Leg de klderen af
die je verhinderen tot eenwording
en laat de liefde in je leven stromen
als een zoete nectar
die je vruegde brengt.

Laat je beenderen zich verheugen
in het samenzijn
en zie hoe uit het oude het nieuwe geboren kan worden;
het nieuwe dat de vrucht is ban het samengaan.

De minnaar en de minnares,
die de zoete nectar van de liefde drinken,
zullen de vrucht, die liefde in zich draagt,
voortbrengen
en de liefde naar buiten laten stralen,
zoals de bloemen aan de stengel van een plant.

Het is een gave die het leven je brengt.
Het is de gave die aangenomen moet worden,
omdat anders duisternis zal ontstaan.

Kniel voor dat wat je ziet als je tegenhang
en neem het in je op
en zie hoe het jou verenigt.

Open de armen
en omarm
de grootsheid van het zijn.

Mijn zegen
Jezus.

Mária Hillen. geb. 1943




Ricardo dit - Lief Lichaam - is het allermooiste wat ik ooit het gelezen
Wauw


Trudy bedankt.. Prachtig!


Die van Trudy vind ik ook prachtig!


Ja Trudy, wat mooi!


Tuurlijk is die van Trudy ook prachtig het wordt steeds mooier en mooier


Trudy, mooie tekst rijk je aan van Maria Hillen.
Komt deze uit : Een daad van Liefde.?
En ben jij een liefhebster van haar?

Zoja, dan is het misschien wel leuk voor je te weten dat tijdens de Liturgie van de Goede/Stille week voor Pasen, in 2003 haar teksten gebruikt zijn in de Basisgemeenschap De Duif in Amsterdam.


Aanreiken.....reik je aan......ja hoor! sorry.


Ik vind aanrijken veel mooier en heel toepasselijk.


'-)......mooi.


#14434

Hallo Carla,

Dit gedicht heb ik gelezen, gevonden in een boek van Jacob Slavenburg.
De titel van het boek is " Mystiek en spiritualiteit" dit gedicht staat op de laatste bladzijde van het boek.

Een van mijn favorieten gedichten.

:-)


Oja........
het komt inderdaad uit "Een daad van Liefde".

:-)


Wat een prachtig gedicht van Maria Hillen.
En wat fijn om op deze manier deelgenoot te worden van de rijkdom in woord en geschrift. Ik moet wel glimlachen om het beeld van de vroegere zwoegende kopiisten. Die hadden toch nooit kunnen vermoeden dat hun teksten zo eenvoudig over de wereld verspreid zouden kunnen worden. En uiteraard het concept wat er later zal zijn waar wij nu geen vermoeden van hebben ;-)


Hallo Ricardo,

Nogmaals heb ik jouw bijdragen gelezen. Soms is het moeilijk om gevoelens te "vangen"in woorden. Toch heb ik het in de zomer geprobeerd.
Bij deze alsnog een klein gedichtje:


Ogen dicht en toch wakker.

blind en toch zien
zwak en toch krachtig
pijn en toch genot
verstrengeld en toch vrij
hard en toch zacht
samen en toch alleen
gekleed en toch naakt
donker en toch licht
buiten en toch binnen
zout en toch zoet
geven en toch ontvangen
ontvangen en toch geven
gesloten en toch open
de ander en toch ik .......

Twee en toch één

Trudy juli '07

:-) Trudy


Perfect Trudy

Gr. Peter


Ik voelde me onbegrepen, ongezien en onbemind. Totdat ik de keuze maakte om dan maar sterk alleen te zijn en de wereld om mij heen te trotseren met opgeheven blik. Maar daarmee verbande ik het gekwetste en gevoelige in mij tot een langdurige en eenzame opsluiting. Maar zonder die kun je ook prima functioneren... Toch?

Dit is een stukje uit jouw bijdrage "keuzes".

Het laat me niet met rust, trouwens al veel langer niet.

Als het thema "alleen" ter sprake komt en men vraagd mij: Hoe vind jij het om alleen te zijn? Dan is mijn antwoord dat ik het heerlijk vindt om alleen te zijn.
Met regelmaat, bijna altijd, krijg ik dan onbegrepen ogen.

Mede door jou woorden wil ik toch proberen om dat uit te leggen.

Het gedichtje wat ik heb geschreven, twee en toch een, geeft aan dat ik me 2 voel.

Ik ..... mijn lichaam en IK mijn voelen. Mijn lichaam draagt als het ware mijn voelen. Mijn voelen vindt het heerlijk om alleen te zijn en toch is er wel behoeften aan contacten. Deze contacten maak ik door middel van mijn lichaam, ik praat, ik kijk, ik geef en ik ontvang.

Ik voed als het ware mijn voelen met mijn lichamelijke Ik. Toch heb ik enige tijd verwarring gekend, verwarring door meer naar mijn Ik te luisteren dan naar mijn IK.
Mijn lichaam torste en brulde en daarmee was ik even mijn IK verloren.

Nu ...... ik ben weer Ik en IK. Ik vertoef weer onder de mensen, durft weer lief te hebben. Maar ook IK durf weer onder de mensen te komen en weer lief te hebben.
Ik en IK hebben elkaar weer gevonden ..... er is weer vertrouwen. Vertrouwen in Mijzelf die bestaan uit Ik en IK. Door middel van Ik komt IK weer te voorschijn en Ik durf IK weer te laten zien.

Liefs Trudy


Wanneer je je 2 voelt ben je niet alleen.


#18597

Vergeet Ik helemaal aan te geven voor wie dit stukje bedoelt is.
Voor Ricardo en voor iedereen die het wil lezen.

:-)


Oh. had ik het alleen mogen lezen Trudy


Och ...... wat is perfect Peter? Voor mij is het perfect voor andere bestaat er weer een andere perfectie. Die is voor mij perfect.

:-)


Inderdaad wij zijn allemaal uniek.


Perfect Peter!

:-)


Och ...... wat is perfect Trudy? Voor mij is het perfect voor andere bestaat er weer een andere perfectie. Die is voor mij perfect.


:-)



Pingpongen doen we aan de tafeltennistafel.


Hai Trudy.

Ik begrijp (en voel) je gedicht en je latere stuk. Maar al te goed zou ik bijna zeggen. De geforceerde afstand die ik zelf ooit tussen mijn twee 'ikken' heb aangebracht, leek toen de beste oplossing. En was dat misschien ook wel in die situatie. Nu koester ik de hartstochtelijke wens om die twee weer samen te laten zijn. Volledig.

Ik heb daar pas een film over gezien "As it is in heaven". Aan het eind vindt de hoofdpersoon zijn (gekwetste) innerlijk kind weer terug en sluit dat in zijn armen. Auw! Dat koste wat zakdoeken zeg. Mijn wangen waren warm van de tranen. En toch was dat een mooi moment; ik voelde weer sinds lange tijd. Een razende energie in mijn lijf die naar buiten wilde maar stokte in mijn keel. Maar er uiteindelijk ook wel weer een beetje doorheen kon. Een stukje herwonnen vrijheid. Een stukje minder spanning. En een stuk meer gevoel.

Er kwam ook nog een mooi nummer in voor, waarvan ik de tekst heb uitgetikt. Die volgt hieronder.

Vanaf nu is het leven van mij
Ik heb maar zo’n korte tijd op aarde
En mijn verlangen heeft me hier gebracht
Alles wat mij ontbrak en alles dat ik vergaarde

En toch is het de weg die ik verkoos
Mijn vertrouwen was eindeloos
Dat mij ‘n klein stukje toonde
Van de hemel die ik nooit vond

Ik wil voelen dat ik leef
Al mijn dagen lang
Ik wil leven zoals ik wil
Ik wil voelen dat ik leef
In de wetenschap dat ik goed genoeg was

Ik ben nooit mijzelf verloren
Het sliep alleen in me
Misschien had ik nooit ‘n keuze
Behalve dan de wil om te leven

Het enige dat ik wil is gelukkig worden
Zijn wie ik ben
En sterk en vrij zijn
De dag uit de nacht zien opkomen

Ik ben hier
En mijn leven is alleen van mij
En de hemel waarvan ik overtuigd was
Bleek ergens daar te zijn

Ik wil voelen
Dat ik mijn leven heb geleefd
Zoals ik wil

Het mooie is dat alles op zijn of haar tijd komt. Deze film kwam voor mij ook precies op tijd en daar ben ik dankbaar voor. Het geeft mij vertrouwen en rust. En uiteindelijk de energie om mijn leven weer op te pakken. Maar dan wel op mijn manier, op mijn eigen-wijze en met mijn eigen-aardigheden, “In de wetenschap dat ik goed genoeg was” (maar nu nog ben, gelukkig..)

Liefs
Ricardo
X


Ricardo,

Wat is dit mooi, ik moet er gewoon om huilen. Dit is een mooi cadeau, voor jou, van jou en voor degenen die er wat aan kunnen hebben. Dank je


Ja Desiree, ik kan de film echt aanraden.

Geen hollywoodproductie met glitter en glamour, snelle actie en mooie mannen en vrouwen maar een rauwe film met echte mensen en echte emoties. Naast hetgeen ik al schreef waren er nog een paar punten van herkenning. Waaronder die van niet aflatend gepest en getreiter in je jeugd. Iets waarvan de gevolgen ongemerkt langer duren dan je soms beseft. En een collectieve kennis van iets, maar alleen diegene over wie het gaat weet van niets en wordt daarmee buitengesloten. En nog veeel meer....

Heb ik je al nieuwsgierig gemaakt?


Mij wel, Ricardo :)


Ja zeker, ben ik nieuwsgierig. Mooi dat ze zoiets kunnen verfilmen, dat lijkt me best nog ingewikkeld. Ik ga kijken of die film ergens te vinden is. Dank je


Ja , Ricardo die film, Heb ik een paar weken geleden bij iemand thuis gezien,
``````had deze aangeschaft .

Is dus te koop Dees of te leen bij Nellie weddewel!!.

Bedankt Ricardo


Hey Ricardo,

"Auw! Dat koste wat zakdoeken zeg. Mijn wangen waren warm van de tranen. En toch was dat een mooi moment; ik voelde weer sinds lange tijd. Een razende energie in mijn lijf die naar buiten wilde maar stokte in mijn keel. Maar er uiteindelijk ook wel weer een beetje doorheen kon. Een stukje herwonnen vrijheid. Een stukje minder spanning. En een stuk meer gevoel."

Lekker hè?

"Maar dan wel op mijn manier, op mijn eigen-wijze en met mijn eigen-aardigheden, “In de wetenschap dat ik goed genoeg was” (maar nu nog ben, gelukkig..)

Ik doe met jou mee, maar dan wel op mijn eigen-wijze en met mijn eigen-aardigheden.
In de wetenschap dat ik goed genoeg ben. Immers ....... ik kan de ander niet altijd tevreden stellen, wel mijzelf.

Liefs Trudy
X :-)


Hé Trudy..

Go for it girl! {;-))

En inderdaad, was lekker. Zowel qua gevoel als qua betekenis. Voelde als een soort van kantelpunt.

Liefs
X


Linda,

Ik wil hier bij aanrijken dat IK geloof in 2 vormen van liefde bedrijven.

1. velen wel bekend als zijnde geslachtsgemeenschap.
2. met je kleren aan.

;-)


Ik ben het met Leo eens,
voor MIJN gevoel is er maar 1 liefde.

:-)


#19297

Bij deze 2 opties lijkt men uit te kunnen gaan van Ik en de ander. Toch is er maar 1 liefde.

Bij het aanreiken van deze liefde is het aan de ander om deze liefde te aanvaarden of het te laten.

Het al dan niet aanvaarden van deze aangereikte liefde zegt niets over de aangeboden / afgewezen liefde. Deze liefde IS. Ongeacht of deze wordt aanvaard of wordt geweigerd.

:-)


Ja, ik begrijp wat je bedoelt Trudi.
't Is met de ene Liefde als met zonneschijn, je kunt je er door laten beschijnen en koesteren, maar je kunt ook in de schaduw gaan zitten. Het is de Zon om het even. :-)

Op het andere forum over Krishnamurti, heb ik er ook al met Linda over gesproken.


"Het is de Zon om het even."

Het is de Liefde om het even.

:-) X


:-)


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.