Pakkende teksten

Leraar en voorbeeld

    door Puck, 01/10/2006 15:35. #1842. 19 reacties, laatste

Dit artikel trof mij en ik vraag mij af wat jullie er van vinden.


Leraar en voorbeeld
maandag 18 september 2006
Hoe men in de wereld van vandaag een leraar
en een voorbeeld van Goddelijke Wijsheid kan zijn


De wereld waarin u leeft is heel onvolmaakt. Er bestaat veel kwaad en onwetendheid. Dit komt, omdat de geestelijke waarden ontbreken die er op Aarde zouden moeten zijn en die zouden moeten worden onderwezen en als voorbeeld gesteld. De mens is door de donkere tijden van de middeleeuwen gegaan en daaruit is een maatschappij te voorschijn gekomen, waarin God niet meer voorkomt. Het is een maatschappij die slechts op materiële vooruitgang uit is en die voorbijgaat aan de spirituele kant van het leven. En daardoor is het evenwicht verstoord, hoezeer de mens ook gevorderd moge zijn op zijn materiële weg, daar het één niet zonder het ander kan bestaan.
Het leven in het fysieke lichaam geeft diegenen onder u, die ver genoeg gevorderd zijn om de spirituele kant van de mens te begrijpen en in te zien hoe men zou moeten leven, vele problemen in deze tijd. Wanneer u, naar uw overtuiging, op de juiste manier leeft, dan bent u vrijwel uniek en dan bent u er één op de honderdduizend. U bent dan diegene, die men niet ‘normaal’ noemt. Het is moeilijk tegen de stroom op te roeien, maar dat wordt nu juist van u gevraagd. Door de gehele geschiedenis van de mens heen, in zijn strijd om op deze planeet te evolueren, hebben de werkelijke discipelen van het Licht, van de Goddelijke Geest, altijd alleen gestaan.

Wanneer de mens werkelijk spiritueel zou leven, dan zou de Goddelijke Geest geen Meesters en Leraren naar de Aarde hoeven te zenden, die door hun voorbeeld de mens moeten tonen hoe hij moet leven. Want dan zou de mens, omdat hij bewust zou zijn, reeds met ze in contact staan. Hij zou dan al naar ze luisteren en van ze leren en zijn ware spirituele pad volgen. Maar toen deze verbintenis eenmaal verbroken was en de mens onwetend werd, was het nog slechts mogelijk de mens te tonen hoe hij zou moeten leven door deze Meesters op Aarde te laten incarneren en hen de Goddelijke Wijsheid door woord en daad te laten uitdragen.

Wanneer u werkelijk een voorbeeld van spiritualiteit wilt zijn. dan zult u er aan moeten wennen alleen te staan. Datgene wat u zegt zal anders zijn. En wat u denkt zal anders zijn. U zult zich anders gedragen dan de mensen om u heen. Maak u met de gedachte vertrouwd, dat u er niet meer ‘bij’ zult horen. Dit is de eerste les voor een ieder die de ware weg wil bewandelen en de Goddelijke Wijsheid wil uitdragen.

U moet zich voorbereiden op een eenzaam leven. U zult wel vrienden hebben, maar slechts enkele werkelijk spirituele vrienden. De meeste vriendschappen, zullen van voorbijgaande aard zijn, die op gezette tijden verschijnen en verdwijnen. U zult merken, dat u weinig met uw vrienden gemeen hebt en zij ook met u. Hoe u ook over hun gedrag en hun gewoonten zult oordelen, het zal u moeilijk vallen ze om u heen te hebben, want ze zullen nu juist de dingen doen, die u achter zich heeft gelaten. U zult bemerken, dat, naarmate u evolueert, uw vriendenkring zal slinken. Het zal u niet langer mogelijk zijn goed contact te hebben en om te gaan met die mensen waarmee u dat vroeger we! kon, want naarmate het pad smaller en steiler wordt, wordt het aantal mensen dat u daarop aantreft kleiner.

Als u besloten hebt deze weg te volgen en uzelf daarop heeft voorbereid, d.w.z. dat het zielebewustzijn het bewustzijn van de persoonlijkheid heeft voorbereid op wat er te gebeuren staat, dan is de volgende les: hoe datgene wat voor u de Waarheid is, over te dragen aan de rest van de mensheid. Want u zult steeds de Waarheid, zoals u die kent, moeten spreken, ook al zou u er diegenen, die u lief zijn, mee beledigen. Tenslotte beledigt u alleen maar hun persoonlijkheid en niet hun zielebewustzijn, omdat dat nooit door de Waarheid kan worden gekwetst. En bovendien, het is alleen maar uw eigen persoonlijkheid die zich zo bezorgd maakt over het kwetsen van de ander! Geef de mensen geen gelijk, wanneer u diep in uw hart weet dat wat ze zeggen verkeerd is, dat het een leugen is. Dat betekent niet dat u het er op aan moet leggen om een discussie uit te lokken en zo uw stand- punt naar voren te brengen. Het betekent alleen maar dat, wanneer u mensen ontmoet en met ze praat, wanneer u met de mensen in contact komt in het dagelijks leven en er een bepaalde situatie ontstaat of zich problemen voordoen, dat u dan niet om wille van de lieve vrede uw mond houdt en daardoor de waarheid, zoals u die kent, verzwijgt. Zeg wat u er van weet. U hoeft niet te zeggen hoe of waarom u dat weet: wanneer u zegt dat u het weet is dat genoeg.

U moet de Waarheid, zoals u die kent, als het ware uitbeelden, niet alleen door wat u zegt, maar ook door uw daden. U moet leven op een manier, waarvan u weet dat het de juiste is. U zult niemand overtuigen als u het ene zegt en het andere doet. Het heeft bijvoorbeeld geen zin om tegen iedereen te zeggen, dat alle mensen den zijn en met elkaar in vrede moeten leven, terwijl u vervolgens naar huis gaat en ruzie maakt met uw vrouw. Daarmee zult u niemand overtuigen. U moet het goede voorbeeld geven. Op die manier zult u de mensen overtuigen.

Omdat de mens in vele levens om de tuin geleid is, heeft hij in zichzelf, in zijn ziel, een bescherming opgebouwd tegen hetgeen zijn medemens hem vertelt. Gedurende zijn evolutie heeft de onontwikkelde mens altijd gecommuniceerd door middel van de spraak. In hogere bewustzijnsfasen, toen de Aarde een hogere ontwikkeling had, werd de spraak niet gebruikt, maar meestal heeft de mens contact onderhouden via de spraak en zodoende is veel kwaads en slechts door middel van de mond van de mens uitgegaan. Daarom heeft de mens een aangeboren weerstand tegen het spreken, maar de Waarheid kan hij niet weerstaan, zijn ziel kan de Waarheid niet ontkennen wanneer hij die ziet. Wanneer hij de Waarheid met zijn ogen waarneemt, ziet zijn ziel die ook en hij kan deze niet ontkennen. Een daad is duizend woorden waard.

Wanneer u werkelijk het pad wilt bewandelen, let dan vooral op uw daden. Maak er een gewoonte van om steeds wanneer u iets gaat doen, heel goed na te denken, vooral wanneer uw medemens erbij betrokken is, zodat wanneer u tot daden overgaat, deze voortkomen uit zorgvuldige overweging en niet uit vlugge beslissingen van de persoonlijkheid. De mensen zullen zich uw daden beter herinneren dan uw woorden.

Er zijn zo veel verkeerde uitgangspunten in de wereld van tegenwoordig, dat u er in het leven op alle mogelijke manieren mee in botsing zult komen. U zult anders eten. U zult anders drinken. U zult anders leven. U zult zich anders gedragen. U zult anders denken. U zult de dingen op een andere manier aanvoelen. In al deze opzichten zult u van uw medemensen gaan verschillen. U zult daarom gemakkelijk in conflict komen met de mensen en ze tegen u in het harnas jagen. Pas goed op dat u zich niet gaat ergeren aan uw medemensen. Wanneer uw handelwijze de juiste is dan zal deze verschillende reacties bij ze oproepen en dit is afhankelijk van hun ziele-evolutie. Wanneer iemand de Waarheid in u herkent, dan zal dat soms wrevel bij hem opwekken in het persoonlijkheidsvlak en hij zal zich aan u ergeren. Dat moet u accepteren. Daarom bent u hier. Uiteindelijk, als hij uw voorbeeld constant voor ogen heeft, zal deze mens veranderen.

Waar u echter zelf voor moet oppassen is dat u zich niet vijandig gaat opstellen tegenover uw minder ontwikkelde medemens. Wanneer U iemand een moord ziet begaan, wanneer u iemand ziet stelen, wanneer u ziet dat iemand leugens staat te vertellen, zelfs wanneer u ziet dat iemand probeert de Waarheid te ondergraven die u net hebt uitgesproken, dan moet u geen vijandschap jegens hem voelen en geen

kwade gedachten bij u laten opkomen over wat hij bezig is te doen. Dit is een bijzonder moeilijke les. Denk er aan dat u behoort tot de ontwikkelde zielen en de eerste plicht van ontwikkelde zielen is om hun minder ontwikkelde broeders te dienen. Bovendien kan men door de kracht van het meer ontwikkelde denken juist ook een grotere kracht ten kwade ontwikkelen.

Wees dus tolerant tegenover uw minder ontwikkelde broeders, die niet denken en voelen zoals u. Voor velen van hen is de oorzaak daarvan dat ze een product van hun tijd zijn, van de onwaarheden die hun van generatie op generatie zijn ingeprent en doorgegeven. Denk eens terug aan de moeilijkheden die u zelf hebt ondervonden bij het veranderen van uw levenswijze en het ontwikkelen van uw eigen bewustzijn. Misschien heeft u een gunstiger omgeving gehad en meer hulp gekregen dan uw minder ontwikkelde broeders en daarom is het voor u mogelijk om ze te helpen. Men kan niemand dwingen ergens in te geloven. Men kan de mensen bijna overal toe dwingen: de geschiedenis van uw Aarde geeft dit te zien, maar als iemand ergens niet in gelooft dan kan men hem daartoe niet dwingen. Hij kan wel zeggen dat hij het gelooft, maar als hij het niet wil gelooft hij het niet. U kunt zijn ziel niet dwingen.

De volgende belangrijke les voor u is, te weten hoe en wanneer u iemand iets moet leren. Denk er aan dat u niet naar de Aarde bent gezonden om de hele wereld te veranderen. De meeste ontwikkelde zielen incarneren om speciale redenen, met een belangrijke bestemming en een belangrijke taak, maar als de levenslessen van u moeten uitgaan is het van belang te begrijpen en te weten wanneer u iets moet onderwijzen. De enige maatstaf hiervoor is, dat u alleen diegenen iets leert die iets willen leren. Daarmee bedoel ik dat het geen zin heeft te spreken tegen mensen die u niet wensen te horen. Het is beslist verkeerd om de straat op te gaan en de mensen proberen te bekeren tot wat u gelooft. Alleen degenen die uit vrije wil naar u toekomen en u er om vragen en naar u willen luisteren, op initiatief van hun eigen ziel, alleen die moet u uw kennis overdragen.

Wanneer mensen naar u toekomen dan rijst de vraag wat u ze kunt leren. En dan moet u met de wijsheid van uw ziel beslissen wat u te zeggen staat. U moet de aard van hun ziele-evolutie beoordelen. Zijn ze in staat de hogere of alleen maar de lagere lessen te begrijpen? Hoeveel kan men iemand in een keer vertellen zodat hij het allemaal kan bevatten, enzovoorts. Dit zult u a! doende leren. door oefening en ervaring. Alle leraren moeten hier doorheen. Denk eraan dat het beter is u te richten tot de minst ontwikkelde zielen in uw gehoor en te weten dat zij en iedereen waarvoor u spreekt, u volledig begrijpen, dan uw lezing op zo’n hoog niveau te houden dat slechts een enkeling u kan begrijpen en de anderen zich verbijsterd afvragen waarom ze eigenlijk gekomen zijn en misschien bet kleine beetje vertrouwen dat ze hadden verliezen.

Vergeet niet dat de mensen tot wie u spreekt en waarvoor u uw lezing houdt, zelf de dingen moeten ontdekken. Wij, van de Hiërarchie, op ons niveau van bestaan zeggen altijd dat wij u alleen dat kunnen leren, dat kunnen onthullen, waarvoor u klaar bent. De rest moet uit uzelf komen. De basisles waarmee u moet beginnen is: ‘Kijk in uzelf, want daarin bevindt zich het Koninkrijk der Hemelen’. U moet de mensen leren in zichzelf te zoeken, te luisteren naar hun eigen ziel en hun eigen bewustzijn te volgen. Bedenk dat wat goed is voor de één, fout is voor de ander. Alle mensen zijn verschillend. Alle mensen denken verschillend en handelen verschillend. Oordeel niet. Zeg niet dat de een het goed doet en de ander verkeerd. Alles wat u kunt doen, net als iedere Meester die bet Christusbeginsel heeft uitgedragen op Aarde, is het voorbeeld geven en de mens vrij laten om het a! of niet na te volgen. Dat is eigenlijk alles.

Een van de grootste verleidingen die er bestaan voor een ontwikkelde ziel, die een leraar is, is zich over te leveren aan de macht van zijn eigen bekwaamheid als leraar. Wanneer hij denkt en spreekt over de Waarheid en daarvan velen overtuigt en de resultaten daarvan ziet, dan ontstaat er een sterk gevoel van macht en superioriteit over hetgeen hij doet. Enkele van de grootste leraren van de Goddelijke Geest hebben vergeten dat ze slechts het instrument waren, dat zij niet de bron van de wijsheid zijn, en dat ook zij zielen zijn die nog moeten leren en een lotsbestemming moeten vervullen. Het spreekt vanzelf dat u de adoratie moet weerstaan van de mensen die zich aan u willen vastklampen, van de mensen die u zelfs zullen aanbidden om wat u zegt en doet. Het is bijzonder moeilijk om deze verleiding te weerstaan. Zeg altijd dat u slechts een instrument bent waar de hogere wijsheid doorheen vloeit en dat de mensen niet naar u moeten opzien en u moeten danken, maar hun Schepper.

En tenslotte zeg ik nog, bekommer u niet om onmiddellijke resultaten. U moet zich niet gekwetst voelen of verrast wanneer u een geboor heeft toegesproken en er dan aan het eind van de lezing niemand lacht of het schijnt te begrijpen en wanneer het lijkt of ze allemaal verbijsterd weggaan. Ofschoon ze bet op dat moment misschien niet begrijpen, u hebt dan toch iets uitgezaaid en later zal dat wat u gezegd hebt ontkiemen in bet proces van hun gedachten. Misschien herinneren ze zich niet eens dat u dat zaadje hebt gezaaid. Dat doet er niet toe. Maakt u zich geen zorgen wanneer u in uw hele leven geen tastbare resultaten ziet van uw pogingen. Denk dan aan het leven van de Nazerener. De incarnatie waarin u de rol speelt van de spirituele leraar en een voorbeeld moet zijn van de Goddelijke Wijsheid, is een incarnatie waarin u op de proef wordt gesteld. Er wordt van u geëist dat u op iedere daad en ieder woord let, zodat u een voorbeeld voor anderen kunt zijn. Het vereist dat u in geen geval een minder ontwikkelde ziel misleidt. Wanneer u een leraar wilt zijn, dan moet u de rechte weg bewandelen, want als u door uw voorbeeld of met opzet een minder ontwikkeld medemens schade berokkent, dan heeft dit een grote hoeveelheid karma tengevolge. Dus voordat u begint te onderwijzen, voordat u zegt: ‘1k geloof, ik weet en ik zal laten zien’, moet u eerst in uzelf kijken en er zeker van zijn dat zich daar een ware afspiegeling van de Goddelijke Geest bevindt.

Uit: De openbaringen van Ramala

© 2006 Het Nieuwe Denken


Absoluut herkenbaar.
Zit er middenin, meer dan ooit in mijn leven.
En het is pittig, lijkt soms alleen verliezen op te leveren, maar ook daardoor veel ruimte en mogelijkheid om tot werkelijke essentie te komen...in contacten.


Er hangt een prijskaartje aan dat ontwaken, dat wel.

Voorbij de pijn van de eenzaamheid en angst voor verkettering zie ik echter steeds meer licht van binnenuit schijnen.





Puck,
Je vroeg wat wij van het stuk vinden. Mag ik je mijn reactie geven?

Het hele verhaal is geschreven door ene Ramala. Het is niet meer en niet minder dan zijn werkelijkheid en zijn verhaal.

Er stijgt een geur van superioriteit uit op: "Wij, van de Hiërarchie, op ons niveau van bestaan zeggen altijd dat wij u alleen dat kunnen leren, dat kunnen onthullen, waarvoor u klaar bent."
Dit voelt mij niet goed.

Volgens mij is het belangrijker dat je je eigen verhaal over leraarschap schrijft en je eigen valkuilen op dit gebied herkent en erkent.

Je kunt sommige gedeelten uit het stuk wel gebruiken om je eigen gedachten te vormen.


Ik zie dat gevoel van superioriteit niet zo.
Immers blijken alle schapen een herder nodig te hebben, zelfs te wensen.

Via eeuwenlange onderdanigheid aan kerk, ouders, guru`s en politieke leiding is de mens nu beland in een individualistisch tijdperk.
En banger dan ooit....
Want vrijheid brengt angst met zich mee.
Vraagt om leiderschap/leraarschap.
Af en toe roept een ego heel hard: `Ik kan het zelf, blijf van me af!!!`, maar in de praktijk grijpt men terug op gevestigde, vertrouwde instituten. Of dat nou een persoon, een instelling is of een boek.



Beste Puck,

"Minder ontwikkelde broeders", wat zijn dat? Wie bepaalt of iemand méér of minder ontwikkeld is? Wijzelf? Wie bepaalt of wij spiritueel leraar zijn voor onze medemensen? Wijzelf?

Bij het lezen van het stuk dat je gepost hebt, bekroop mij op verschillende plaatsen een soortgelijk gevoel zoals Wil beschreef. Als je de raad die er gegeven wordt opvolgt, dan zou je wel eens in een héél arrogant vaarwatertje terecht kunnen komen.

Ik vraag me af of we ons werkelijk zo moeten gaan onderscheiden van onze medemensen. "Heb je naaste lief als jezelf" klinkt niet alsof wij iets aparts zijn. Als wij het "Christusbeginsel" in onszelf ontdekt hebben, dan zullen we het in alles en iedereen ontdekken. Dus waarom de dualismen tussen mij en de medemensen en tussen mij en de wereld vergroten?

De grote spirituele leraren en leraressen hebben zich nooit als gescheiden gezien van medemensen en wereld. Zij zien de goddelijke vonk in alle wezens en spreken nooit over minder ontwikkelde broeders of zusters. Zij beschouwen zichzelf nooit als méér ontwikkeld.
In hen is geen ego meer, zodat de onvoorwaardelijke liefde vrij stromen kan.

Ken Wilber schrijft ergens in Boomeritis:
"Je kunt God zijn, of je kunt een ego zijn dat doet alsof het God is. De keuze is aan jou."
Ramala neigt voor mij te veel naar het tweede.


"De grote spirituele leraren en leraressen hebben zich nooit als gescheiden gezien van medemensen en wereld. Zij zien de goddelijke vonk in alle wezens en spreken nooit over minder ontwikkelde broeders of zusters. Zij beschouwen zichzelf nooit als méér ontwikkeld."

En dus blijf jij graag een schaap.
geeft niets.....maar weet dit wel.



Een kind van 3 heeft andere interesses dan een kind van 8 is het een beter dan het andere? Nee, maar ze zijn wel in een andere fase van ontwikkeling. Zo heeft naar mijn idee ook de ene mens meer incarnaties achter de rug dan de ander. Wat met de hierarchie bedoelt wordt zijn wezens (meesters) van een hogere dimensie dan wij, minder dicht van vorm je kunt dat geloven of niet, maakt niet uit. Ik haal er dat uit waar ik iets aan heb


Wie is de grootste in het Koninkrijk? Het is de dienaar van allen!
Liever schaap dan wolf in schaapskleren.

Onze broeders en zusters die ons de weg gewezen hebben, zijn één met de Oorsprong die in ons allen is. Wij zijn dat ook al, maar zien het niet. Zij wijzen ons op onze gemeenschappelijke Oorsprong. Dat is het enige verschil. In wezen zijn wij EEN.

Passante, een guru is iemand die Licht brengt in je duisternis. Uiteindelijk is dat je Oorspronkelijke natuur. Lama betekent: liefdevolle moeder.
Beiden zullen ons nooit mindere broeders of zusters noemen.

Ken je je zelf al, Puck, dat je je moet bezig houden met meesters uit hogere dimensies? Alle dimensies zijn in ons: van de "laagste" tot de "hoogste", net als alle vormen: van "grof " tot "subtiel". Dat wat IS overstijgt dimensies en vormen. De Werkelijkheid is vormloos en dimensieloos.

Het aantal incarnaties zegt overigens geen ene moer over je ontwikkeling.


Passante,

Je schrijft:
"Immers blijken alle schapen een herder nodig te hebben, zelfs te wensen."

Dit is een overtuiging! Als je die accepteert moet je kiezen: ben ik een schaap of een herder? En wat je ook kiest maakt niet meer uit. Mert jouw keuze zit daarmee in de narigheid. Dan ga je uitspraken doen als:
"En dus blijf jij graag een schaap.
geeft niets.....maar weet dit wel."

Niet fraai!



Ik zie ook die superioriteit niet zo en ik gebruik zoals Wil al zegt de tekst om mijn eigen gedachten te vormen, dat wat goed voelt neem ik tot me en teksten waar ik niets mee kan laat ik liggen.


Ik blijf schaap net zo lang als ego nog actief is. Daarin onderscheid ik me echter niet van mijn medemensen (de kudde). Bovendien laat ik me graag inspireren door de "herders" die vanuit de egoloosheid tegen ons praten en volg hun raad ook graag op. Die zeggen echter nooit dat wij "mindere" schapen zijn, maar in WEZEN al herder. Dat wil echter niet zeggen dat ik me als schaap al moet gedragen als herder.
Wat stoort je daaraan, Passante?


Sorry als ik te stellig en/of eventueel kwestend ben overgekomen.
Dat is niet mijn bedoeling.

Waar ik moeite mee heb, is wat ik ervaar als gebrek aan daadkracht bij mensen.
En dat geldt ook voor mezelf..

We praten en praten maar.
Citeren links en rechts, te pas en te onpas.

Dat praten wordt zelfs soms blaten...en dat associeert me weer met die schapen die we allen blijken en blijven.


Ik heb een aversie tegen guru`s..omdat ik er niets van geloof dat zij bij leven egoloos kunnen zijn.
Evenals dat Jezus dat niet was..
Soms ben ik dan ook dolblij dat ik hem niet aan de lijve (meer) ervaren kan, maar hem `slechts` van binnen voel.

Ook erger ik me aan kuddegedrag, aan aanhangers, aan gelovigen.....
Daar is niemand ooit `beter`van geworden, laat staan verlicht.

Waarom staat er niemand op en zegt:
Ik ervaar christensbewustzijn en trek de wereld in om alleen maar vanuit dat Zijn aan te raken???
Nee, die wonderen zijn niet meer voor deze tijd bedoeld,ofzo??

Dat gezeur over ego loslaten stoort me, omdat het kul is energie te steken in die illusie. Bij leven zul je altijd een ego hebben.
Jezus en anderen hadden een enorm ego!
En dat hebben ze goed ingezet.
Nu wij nog!



wat versta jij eigenlijk onder het ego passante?
Ik denk namelijk dat jij een totaal ander idee/beeld hebt bij het woordje ego dan bv ik.
En dat kan denk ik tot mis communicatie leiden.

Ik lees wel eens dat ego en rollen die je inneemt als 1 en het zelfde gezien worden.
Ik maak voor mezelf een duidelijk onderscheid tussen een rol en wat men het ego noemt.

Het ego is voor mij het totaal van gedachten en emoties die elkaar instant houden en waar een zelf in gevonden wordt.
Dit zelf is een onbewust maaksel van mijzelf, een weer war van gevoelens en gedachten aangaande jezelf en de wereld, waarin je werkelijke Zelf gevangen zit door niet te beseffen dat je die weer war van kluwen niet bent.

Voor mij is het besef wie je bent het licht in de wereld.
Je identificatie met dit bolwerk duisternis.

Bewust zijn [wakker]… waarheid.
Onbewust zijn [slapen] … leugen

Leven in de geest …. Bewust van wie je bent [ Identificatie met je werkelijke Zelf , je Christus natuur ]
Leven in het vlees …. Identificatie met dit ego




Voor mij hangt ego dus onlosmakelijk samen met niet weten wie je bent, niet bewust zijn van, slaaf zijn van geconditioneerde patronen omdat je niet beseft dat jij die patronen niet bent. Enz….
Wij zijn juist hiervan verlost en dat is voor mij juist de blijde boodschap, het evangelie.

Als jij dus zegt dat:
Jezus en anderen hadden een enorm ego!
En dat hebben ze goed ingezet.

Zou dat bij mij nogal vreemd over komen, als ik er niet van uit zou gaan dat jij iets anders met het ego bedoelt dan ik en andere die menen dat het ego iets is waar je juist uit moet ontslapen om werkelijk ten volle het licht in jezelf te kunnen laten schijnen.

Vandaar mijn vraag.


Beste Passante,
Boompje geeft hierboven een uitstekende definitie van ego, waar ik me helemaal mee eens kan zijn.

Je schrijft hierboven: "Dat gezeur over ego loslaten stoort me, omdat het kul is energie te steken in die illusie. Bij leven zul je altijd een ego hebben."

Ga bij jezelf eens na: Waar is dat ego 's nachts als je slaapt en niet droomt? Waar is dat lichaam dan, waar je je mee identificeert als je wakker bent en waar is de wereld?
Dus wat stoort je aan het ego loslaten, terwijl je 's nachts niets anders doet?
Ik pleit nou niet ervoor dat we dus maar de hele tijd moeten slapen, maar uit eigen ervaring kennen we tenminste één toestand van ego-loosheid, die we dagelijks ervaren.
Kijk eens wat er gebeurt als we wakker worden:
- we handelen, denken en voelen vanuit een beeld dat we van onszelf hebben;
- we zien en ervaren beelden van iets dat wij wereld noemen;
- we praten en denken over beelden die we van God of het Zelf hebben.
Beelden, beelden, beelden,..... overal waar je kijkt en voelt en doet. En al die beelden noemen we werkelijkheid omdat we ons ermee identificeren, zonder ons ook maar één moment af te vragen, of dit voortdurende verbeelden wat we doen de werkelijkheid wel is. Dus: in welke illusie steken we eigenlijk de meeste energie?

En kijk eens naar de toestand als je 's nachts droomt. Verschilt die zo veel van onze "wakkere" toestand of is deze laatste eigenlijk niet een soort hardnekkige droom? Zeg je tijdens je droom dat deze een illusie is? Neen, we ervaren die als net zo "werkelijk" als wanneer we "wakker" zijn.
Toch zeggen we als we "wakker" zijn: het was maar een droom. Is ons "wakker" zijn dat dan niet?

Waarom wacht je op iemand die opstaat en zegt: Ik ervaar Christusbewustzijn en trek de wereld in om alleen maar vanuit dat Zijn aan te raken?
Ik zou zeggen: ervaar het Zelf en ga je gang. Maak je niet afhankelijk van iemand anders die dat zegt, want dan blijf je schaap.

Je was overigens geenszins kwetsend.


Ik herken trouwens je ergernis is wel hoor passante.
Je zegt:
“Waarom staat er niemand op en zegt:
Ik ervaar christensbewustzijn en trek de wereld in om alleen maar vanuit dat Zijn aan te raken???
Nee, die wonderen zijn niet meer voor deze tijd bedoeld,ofzo??”

Ik denk zelf dat er nog steeds, en misschien wel steeds vaker mensen opstaan.
Ik zie bv in Eckert Tolle iemand waar het Christus bewustzijn in opgestaan is en daar mee de wereld ingetrokken is. En vanuit dit Zijn leeft en communiceert en deelt in Zijn ervaring.

Maar in en dergelijk persoon zie ik dan ook weer niet “de guru” waardoor er in jou, mij en andere die ergernis op borrelt.

Dan zijn er ook de z.g vals leraren [ zo noem ik ze maar even ]
Die een scala aan verwijzingen naar de Zijns toestand verzamelt hebben, daar een soort van identiteit aan ontlenen, en leerlingen/toehoorders nodig hebben om dit beeld van hun zelf in stand te houden door dit beeld te bevestigen.
Dat is het ego die taal misbruikt, taal om te verwijzen naar het egoloze toestand, om daar juist het ego mee te versterken.

Maar ik denk dat bij de grote massa deze twee toestanden [ leven uit Zijn of ego …. leven uit de geest of uit het vlees ]
Door elkaar heen lopen, en is iedere dag het sterven en opstaan van Christus in ons een realiteit en een keuze.
Iedere dag sterf ik aan mezelf en staat Christus in mij op.
Dat is voor mij streven naar egoloosheid.
Niet ik maar Christus in mij.
[als ik die taal gebruik dan]

Want leven in het vlees lijdt tot de dood [is dood] en leven door de geest [is leven] tot leven.
Dit soort taal die vroeger bij mij [ en nog ] een zwarte zware veroordeling en uitsluiting in zich droeg, daarin begin ik nu toch langzaam het licht in te zien.

Dan is er nog de ergernis die op kan komen als je naar de volgelingen kijkt van een guru.
Die hun verlossing eigenlijk bij hem of haar zoeken, terwijl juist de guru zelf wijst op het feit dat het koninkrijk van god in hun zelf te vinden is.
Ik ken die ergernis,maar vraag mezelf steeds meer af waar die ergernissen vandaan komen.
Is het soms dat ik patronen van mezelf in de ander herken?
Wat heb ik aan die ergernis, en wat heeft de ander eraan ?

Uiteindelijk merk ik dat ik me alleen en uitsluitend alleen erger aan zaken in de ander die ik herken, en daarom met hem of haar in wezen mezelf veroordeel.
En wat veroordeel ik eigenlijk? Slechts patronen.
Want wie ik in wezen ben en wat de ander in wezen is, komt en is in het zelfde licht en is volkomen volmaakt en volkomen 1 met mijn Zelf.
Ik merk dat wanneer ik oordeel, ik de ander niet zie zoals die werkelijk is.
Dan maak ik van de harde dode schil van de graankorrel het werkelijke wezen.
En als ik bij de ander alleen de schil zie, zie ik dat ook alleen van mezelf.
Want hoe ik de ander zie, zo zie ik mezelf,
Als ik de ander veroordeel, veroordeel ik mezelf,
Als ik de ander zegen, zegen ik mezelf.

Ik begin daar, met vallen en opstaan, wel een wet in te zien.


Egoloosheid. Zorgeloosheid. Heb je zorgen, manifesteert zich je ego. Ben je bang, komt het ego zich sterk maken. Soms heb ik geen ego nodig. Dan is alles in harmonie, dan is er vertrouwen, inzicht, ja-zeggen, dan leg ik me als een gespeend kind neer bij de bronnen des levens, koester ik me aan de Zon. Totdat daar plotsklaps de dieven weer zijn. Ze breken in mijn wijngaard in en nemen mijn geliefde weg. Ik raak van slag, verward, los van mijn Werkelijke Waarde en begin te ageren, in wat voor vorm dat dan ook gestalte krijgt. Ik zie ego als een vechthouding van een brein in alarmhoedanigheid. Ik schiet daar zelf nog zo snel in. Helaas, zegt mijn gevoel, dat zo graag anders wil.

Zoeker


Beste Zoeker,

Je schreef ergens dat je :
“Je laafde aan de bron”

Deze zin is voor mij de laatste twee dagen echt als een wegwijzer voor mij.
Door de storm van gedachten en emoties heen , van de laatste dagen, is dit mijn veiligheid en mijn grond.

Het is het vergezicht van de zon achter de donkere wolken, die tegelijkertijd zo dichtbij, mijn bron en mijn leven is.

Bedankt!


Jezus zegt ergens (ik weet niet meer waar): "Waarom noemen jullie me meester en doen niet wat ik zeg?"
Hiermee geeft hij voor mij duidelijk aan, dat het niet gaat om de persoon van de goeroe, maar om datgene wat deze ons leert en wat door ons praktisch omgezet moet worden. Zijn we zelf nog gehecht aan onze persoonlijkheid, dan hebben we de neiging om ook de goeroe als een persoon te zien en om aanhangers van hem te worden in de zin van:slaafse volgelingen.
Een goeroe hoeven we trouwens niet te zoeken. Als wij serieus zijn in ons zoeken naar de uiteindelijke Realiteit, dan zal de goeroe ons zoeken.
Helaas cirkuleren er bij ons te veel beelden over wat een goeroe al of niet is. Er wordt van alles op geprojecteerd. Vele mensen huppelen van goeroe naar goeroe, omdat deze niet voldoen aan "hun" verwachtingen.
Zowel deze houding van slaafse volgeling als het constant wisselen van goeroe zijn uitdrukking van onze kortzichtigheid en onwetendheid.


een voorbijganger,

Misschien geeft de reactie van Wil:
Wil, 04/04/2006 10:07. #797,
Forum topic van Alexandra met als onderwerp: "Het midden" wel duidelijkheid over slaafs volgen en guru's...?



Dank Leni voor de tip.
Het bovenstaande was een beetje een reactie op het (zoveelste) denkbeeld: alle goeroes zijn rattenvangers en op het vervolgens ontwikkelen van zoiets als een "aversie tegen guru's" en een ergernis ten opzichte van hun volgelingen.
Aversie en ergernis ontstaan altijd uit beelden die wij van iets of iemand ontwikkeld hebben.
We vragen ons niet eens meer af: wat is een goeroe?, maar reageren meteen vanuit de beelden.
Daarom zei ik elders: gnosten zijn beeldenstormers.



Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.