Pakkende teksten

zien

    door Nij, 10/12/2007 12:17. #20939. 25 reacties, laatste

Overal op de wereld zoeken mensen naar liefde, want iedereen is ervan overtuigd, dat alleen de liefde de wereld kan redden, en alleen de liefde kan het leven zinvol en de moeite waard maken. Maar weinigen begrijpen, wat liefde werkelijk is en hoe zij in het hart van de mensen ontwaakt.
Vaak wordt liefde met positieve gevoelens tegenover anderen geïdentificeerd, met welwillendheid, vrijheid van geweld of dienstbaarheid. Maar dit alles is op zichzelf geen liefde. Liefde ontspringt uit gewaarworden. Alleen in zoverre je een mens zo ziet, zoals hij werkelijk is, hier en nu, en niet zoals hij in de herinnering verschijnt, in een wens¬droom, een voorstelling of verwachting, kun je werkelijk van hem houden.
In het andere geval heb je niet deze mens lief, maar de voorstelling die je van hem hebt, of enkel deze mens als object van je verlangen, en niet deze mens op zichzelf.
En hiervoor heb je een grote zelfbeheersing nodig om de eigen verlangens te laten zijn voor wat ze zijn, en ook je vooroordelen, je herinneringen, je selectieve manier van kijken. Dat is zo een moeilijke discipline dat velen zich liever hals over kop in goede daden storten, dan dat zij zich onderwerpen aan het brandende vuur van deze ascese.
Als je een mens wil helpen, waarbij je je niet de moeite hebt gedaan om werkelijk te kijken, bevredig je dan de behoeften van deze mens of zijn het je eigen behoeften? Daarmee is het eerste bestanddeel van de liefde genoemd: de ander werkelijk te zien.
Het tweede bestanddeel van de liefde is net zo belangrijk: jezelf te zien, de lichtstraal van je kennen zonder hapering op je eigen beweegredenen richten, op je gevoelens, je behoeften, je oneerlijkheid, je zelfzucht, je neiging tot controleren en beheersen, je neiging tot manipuleren. Dat wil zeggen dat je deze dingen bij hun naam noemt, ongeacht alle pijnlijke ontdekkingen en gevolgen hiervan. Als je zowel bewust bent geworden van jezelf als van de ander, zul je weten wat liefde is.
Want dan heb je een hart, dat levend, wakker, helder en meevoelend is; pas dan heb je een heldere manier van waarnemen en bezit je de fijngevoeligheid om in elke situatie en elk ogenblik aangepast en nauwkeurig te reageren.
Vaak zul je onontkoombaar tot handelen gedwongen worden, een andere keer word je teruggehouden en houd je je op de achtergrond. Vaak zul je anderen moeten negeren, een andere keer zul je aan hen de aandacht moeten schenken die nodig is. Vaak zul je vriendelijk en voorkomend zijn, een andere keer hard, ontoegeeflijk, veeleisend, misschien zelfs kwetsend.
Want de liefde die uit fijngevoeligheid geboren wordt neemt vele onverwachte vormen aan en richt zich niet naar voorgegeven eisen en principes, maar naar de bestaande en concrete werkelijkheid.
Als je deze vorm van fijngevoeligheid voor de eerste keer ervaart, ervaar je als het ware een grote schrik. Want alle houvast wordt ongedaan gemaakt, de bescherm¬muren om je heen worden afgebroken, verbrand, je onoprechtheid wordt blootgelegd.
Stel je de schrik voor, die een rijk iemand kan overvallen, als hij werkelijk doordrongen raakt van de zorgwekkende levensomstandigheden van de armen, of een dictator die uit is op macht, als hij werkelijk onder ogen ziet wat hij aanricht bij de mensen die hij onderdrukt. Of een fanatiek iemand als hij ontdekt hoe vals zijn overtuiging is, een overtuiging die niets van doen heeft met de werkelijkheid. Of de schrik die een romantisch ingestelde minnaar kan voelen, als hij werkelijk inziet dat hij niet zijn geliefde bemint, maar het beeld dat hij zich van haar gemaakt heeft.
Want het meest pijnlijke dat een mens kan doen, waarvoor hij het allermeest bang is, is het zien. In zulk zien wordt de liefde geboren, of preciezer uitgedrukt: zien is liefde.
Zodra je begint te zien, zal zij (de liefde) je fijngevoeligheid tot gewaarwording leiden, en niet alleen de dingen die je graag wil zien, maar ook alle andere. Je arm ik zal vertwijfeld proberen, deze fijngevoeligheid af te stompen, omdat de bescherm¬muren worden opgeruimd en het ik zonder bescherming en houvast achterblijft.
Als je je ooit toestaat om te zien, betekent dat de dood van je zelfzucht. Daarom is de liefde zo schrikbarend, want liefhebben betekent zien, en zien betekent sterven. Maar het is ook de meest wonderbaarlijke, en meest gelukkig makende ervaring op de wereld. Want in de dood van het eigen ik ligt vrijheid, vrede, gelatenheid en vreugde.
Als het liefde is, waarnaar je werkelijk verlangt, dan vertrek meteen en begin te zien. Neem deze opgave serieus en bekijk een mens, die je niet mag, en zie werkelijk je eigen vooroordelen. Beschouw een mens die je dierbaar is, en zie het leed, de zinloosheid, de onvrijheid, die het aanklampen met zich meebrengen. Bekijk lang en vol liefde de gezichten en het optreden van de mensen.
Neem de tijd ervoor, om vol verwondering naar de natuur te kijken, de vlucht van een vogel, een bloeiende bloem, een blad dat geel wordt, een kabbelende rivier, de maan die opkomt, het silhouet van een berg, tegen de heldere nachtelijke hemel.
Als je dat doet, zal de harde beschermende schaal die je hart omgeeft, zich openen, weker worden en zich oplossen, en je hart zal volstromen met fijngevoeligheid en het zal zich openstellen. De donkerheid in je ogen zal vervliegen, je blik wordt helder en wijd. Eindelijk zul je dan weten wat liefde is.

A. de Mello: werkelijk zien (uit: Wie ein Fisch im Wasser - Herder 1998)



Nij, wat is dat een geweldig mooi stuk!
Een ware les in zelfkennis !
én in Liefde:

Onbaatzuchtige, onvoorwaardelijke Liefde'..,
zoals ook in die 'witte roos van Liefde' wordt bedoeld.

X, Leo


Mooi Nij! Er zit een stukje tekst in wat al een paar dagen zo af en toe door me heen gaat!!
Kon er steeds geen woorden aan geven, maar met jouw stuk gaat me dat vast lukken.
Moet nu helaas weg, kom later terug:))
x


Deze twee alinea’s uit:# 20939 van Nij, haal ik even aan:

@:
'Alleen in zoverre je een mens zo ziet, zoals hij werkelijk is, hier en nu,
en niet zoals hij in de herinnering verschijnt, in een wensdroom, een voorstelling of verwachting, kun je werkelijk van hem houden.
In het andere geval heb je niet deze mens lief, maar de voorstelling die je van hem hebt, of enkel deze mens als object van je verlangen, en niet deze mens op zichzelf.

@:
Als je je ooit toestaat om te zien, betekent dat de dood van je zelfzucht.
Daarom is de liefde zo schrikbarend, want liefhebben betekent zien, en zien betekent sterven. Maar het is ook de meest wonderbaarlijke, en meest gelukkig makende ervaring op de wereld. Want in de dood van het eigen ik ligt vrijheid, vrede, gelatenheid en vreugde.
___

(Wie God ziet moet sterven, wordt wel gezegd.
Dat is hierop van toepassing, want ‘God’ IS Liefde )

Voor een mens is dit geen geringe zaak, het betekent: alles los kunnen laten, onvoorwaardelijk liefhebben, net als God, of de Bron, of het Leven-Zelf!

Velen, misschien allen, zijn wel ‘geroepen’, maar slechts weinigen ‘volbrengen’ het...

( dit laatste is mijn variant op: ‘velen zijn geroepen doch weinigen zijn uitverkoren’)

Liefs,


Wat een prachtig stuk Nij,
Zien.
Dank je wel!!

X Margreet


Nee Leo zoals je zegt geen geringe zaak..
dat is los-laten niet..nee
Het is tekst die mij veel zegt..en inspireert
Fijn Gea en Margreet dat jullie hem ook mooi vinden.
X





ZIEN...

'We hebben ogen en....
we beginnen het een beetje te zien..?'

:-) .. ik denk van wel





Prachtig Nij. Heb al veel van De Mello gelezen en tot mij genomen. Deze gedachten van hem had ik niet eerder gelezen. Werkelijk prachtig. En zooooo waar, voor mijn gevoel.

Het doet me denken aan een ervaring die ik vorige week had.

Ik heb een collega, die ik niet mocht. Ik vond het echt een vreselijk mens.
Ik vond dat heel vervelend. Maar wist tevens dat het probleem niet bij haar lag ( ze had mij niets aangedaan of zo.....) maar dat ík er wat mee moest.
Ik bleef mijzelf erop bevragen.

Antwoorden komen niet vanzelf.

Ik moest er echt mee aan de slag.

Mijn bewustzijn sliep. Wakker worden dus.
Waar was nu mijn meelevendheid? Waar bleven mijn mooie woorden over liefdevolheid? Juist nú, juist bij haar?

Ik werd mij gewaar. Ik ging haar zien, zoals zij is.
Kon vervolgens oprechtte belangstelling tonen en vroeg hoe of het met haar moeder ging.

Ze gaf niet alleen antwoord op mijn vraag maar het liep uit op een gesprek waarin ze haar verdrietige leven uiteen zette. Ze bloeide open en waar ik naar luisterde lusten de honden geen brood van.

Je bijdrage Nij gaat over 'Zien'.
Ik kwam haar tegen en zag.
Ja, ik wist weer wat liefde was.



Ja Carla ik ervaar ook dat Zien liefde is.
Ik herken wat je zegt in weerstand ligt het grootste leerproces.
Mooie processen..
X


is Liefde dan?
Wat je met ogen niet kunt waarnemen,
met je oren niet kunt horen,
en met je handen niet kunt voelen?
"Zie" je of voel je dan werkelijke Liefde? Het heeft geen vorm?


Jan wat mooi schrijf je dat, vragend..
Misschien zijn het juist wel al deze vragen...misschien ook wel zonder antwoord...
zonder er iets van te willen maken.
groet
Nij




Nij,
ja, misschien is het wel vraag en antwoord inéén, dank je

grt Jan



Nij, in het kader van jouw mooie bijdrage:


In het holst van de afgelopen nacht liep ik
in de grote, verlaten en koude hal van het Utrechts Centraal Station.

In de verte in silhouet op een bankje.Ik
moest erlangs.Naderbij gekomen zag ik dat het een vrouw was die licht voorovergebogen zat te slapen.Capuchon over haar hoofd,tasje stevig onder haar arm geklemd.Koud en kleumend.

Ik werd pijnlijk door haar getroffen.Desondanks liep ik door.Auw.

Waarom ? Had ik geen tijd meer?Er was nog tijd.Was ik bang?Misschien.

Hoe dan ook ik deed niks.

Terwijl ik eigenlijk even dicht naast haar had willen zitten.Een arm om haar heen had willen slaan en aan haar had willen vragen hoe dat nou zo allemaal gekomen was.

Ik had haar bemoedigend willen toespreken.
Ik had haar willen zien glimlachen en haar op weg willen zien gaan naar een gelukzalige toekomst.

Door mijn nalatigheid heb ik mij gevoegd
in het schier oneindige rijtje aan haar voorbij lopende mensen.

Waarom heb ik dat gedaan?Het knaagt nu nog steeds aan me .Lafbek.








Toch Harry lijkt het me een ont-moeting te zijn geweest..je ogen waren open , je hebt haar wel gezien..
Het werkt zelfs door, het knaagt aan je..
je kunt het als je wilt ook omarmen
lafbek is enkel een oordeel meer niet :-)
nou ja...zo praat praat ik tegen me mezelf
als ik mezelf veroordeel
En 'n volgende keer misschien...doe je wel wat je hart je zegt..

Dank voor het delen voor wat je gezien hebt!
Nij



Harry, mag ik je verwijzen naar de recente schrijverette van Annemiek over Hape Kerkeling. Daarin besluit ze met:
'Al lijkt blijdschap mijn intentie, droefheid tast mijn hart steeds aan.’ Die twee kanten die hij zo oordeelloos aanvaardt, is wat hem heel maakt.

Jouw ervaring op dat CS was, hoe dan ook, een ervaring van liefde. Maar tegelijkertijd ook van het onvermogen daaraan op dat moment vorm te geven.
Annemiek voegt aan haar hierboven geciteerde uitspraak toe:
En onontkoombaar herkenbaar.
Dat geldt voor mij ook voor jouw ervaring op het CS.
Als je nou eens die lafbek omarmde zoals jij die vrouw had willen doen?





Lieve Nij en Harry,

Wat een ontzettende mooie bijdrage.

Mag ik vertellen hoe ik de afgelopen dagen heb ervaren? En hoe ik een kleine bijdrage las met daarop mijn haast onvermijdelijke reactie?

Vanmorgen las ik dat iemand schreef: Ik ben bang. Mijn eerste reactie zou zijn geweest: bang, dat hoeft toch niet.

Mijn tweede reactie: Trudy, waar ben jij bang voor?
Mijn angst ..... aardig willen gevonden worden.
Ik heb enorme moeite met oordelen en veroordelen en dualiteiten ..... dacht ik. Toch moet ik beseffen dat ik met al mijn moeite om aardig gevonden te worden ik niet anders doe dan oordelen / veroordelen en interne dualiteiten opwek.

Hoe arrogant ben ik om te kunnen denken wat anderen van mij vinden? Waarom ben ik bang om te zeggen wat ik voel. Ben ik bang om ook mijn minder mooie kanten te tonen en dan nog ...... wat zijn mijn mooie en minder mooie kanten. Wie ben ik om daar over te oordelen? Mag ik deze eigenschappen niet zijn? En het allerbelangrijkste ...... mag die ander zelf niet bepalen of hij / zij mij wel of niet aardig vindt? Dat zegt toch niets over mijn gevoelens voor die ander?

Vandaag ben ik al vroeg de stad ingegaan en heb beide kanten van mijzelf maar eens getrakteerd op een lekkere lunch. Ik mag er zijn!
Nu nog leren op te houden met oordelen en veroordelen van zowel mijzelf als dat van de ander.

Ik wens mijzelf veel succes.


Trudy, je schreef:
Ik wens mijzelf veel succes.
Ik jou ook. Maar ook zonder dat mag je er zijn.




Je bent aardig compleet.



Bram bedankt voor je hart onder de riem.

Langzamerhand gloort bij mij het besef dat
er in intentie ook veel kracht besloten ligt.

Dat mensen elkaar kunnen aanraken zonder elkaar aan te raken.


Harry, er is veel moed nodig om lief te durven hebben zonder de vervulling daarvan.
Dus als jij op dat moment op CS mededogen ervaart (als uiting van liefde) met tegelijkertijd dat smartelijke gevoel van onvermogen, dan getuigt juist dat van kracht.
Misschien is wel de acceptatie van dat onvermogen tot vervulling de laatste barrière voor de overgave.


Ja Trudy soms mogen we
dieje brij tegenkomen van oordelen en veroordelen en erin kijken..
en...hoe meer ik er in kijk
hoe minder schrikken het wordt..:-)
en dat werkt vice versa, schrik ook minder van de ander..
Eigenlijk hoef je er niets voor te doen..enkel er niets van te vinden..
Klinkt makkelijk....Harry had het net over intentie...
ja.....

dank voor het delen Trudy
liefs






Dank voor het delen Carla, Harry en Trudy.
En Bram o.a ook weer voor je mooie reactie.

XX Margreet



Ja Harry, mensen kunnen elkaar aanraken zonder elkaar aan te raken. Ook het onuitgesproken willen meedragen van de last van een medemens heelt de schepping.


Ha, ha Trudy, je weet hoe ik erover denk! :-))


(Dat was eigenlijk een reactie op #21054)

'Ik wens mijzelf veel succes'...

Ik twijfel niet aan dat succes hoor!
:-)
x


Och Harry, dan zijn we elkaar misgelopen vannacht. Ik liep daar ook. Haar zag ik niet. Jou ook niet. Je liep haar voorbij. Dat was blijkbaar op dat moment wat jou te doen stond. Zoals het mij iedere dag in het OV blijkbaar te doen staat jou niet te ontmoeten (gloeiendeggsss!!)


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.