Pakkende teksten

Credo

    door Wim van Utrecht, 14/01/2008 20:15. #21928. 4 reacties, laatste

Bij het 'opschonen' van mijn map met bewaarde spreuken kwam ik dit Credo van C.K. Stokdijk tegen met het bijschrift, voor U gelezen in de overlijdensadvertentie van Catherine Karoline Stokdijk.

Graag deel ik dit met u allen.

Credo

Als het ruisen van bomen in oude wouden
zo is de Naam - maar machtiger
Als het geuren van ontelbare bloemen
- maar heerlijker
Als de kleine lach van een argeloos kind
- maar reiner
Als de schuldloze ogen van dieren
- maar zuiverder
Als het fluisteren van de moeder tot haar eerstgeborene - maar inneger
Als het gouden openbloeien van het ochtendgloren - maar heiliger
Als de melancholie van het noorderlicht
- maar stiller
Als het glanzen van miljarden sterren
- maar stralender
Als het grote zwijgen van het mysterie des levens zo is UW Naam
- maar grondelozer

Niet te noemen is de Eeuwige
De Naam is geschreven op het atoom
Het universum kan het niet bevatten.

Na het opnieuw lezen welden bij mij weer de tranen in m'n ogen.
En als je dan bedenkt dat wij allen geschapen zijn naar het beeld van deze Eeuwige, dat we de Godsvonk in ons dragen, wat kunnen we dan onnoemelijk veel voor de ander betekenen.

2008, een nieuw jaar met vele mogelijkheden. Wat een uitdaging!

Een warme groet,
Wim


Prachtige tekst.
ja wat een geschenk dat mensen dragers zijn van de Godsvonk.
Hóe waardevol!!

Dank je voor dit moois Wim en een warme groet terug.



Dank je Wim, prachtig.
Jij aan het 'opschonen', ;-), ik bewaar deze tekst graag.
Heb je enig idee wanneer deze tekst gebruikt is?
Fijn dat je hier wilde delen.

Misschien mag/kan ik het nog eens gebruiken in een viering of als onderwerp voor een gespreksavond.
Da's beter dan in een map laten zitten, toch!





Dag Carla,
Het is zeker zo' 10 jaar geleden dat ik deze tekst voor het eerst tegen kwam.
Als ik het me goed herinner was hij geplaatst in een kerkblad.
Meer weet ik niet.
Ik heb de tekst vele malen geciteerd en steeds werd ik er door geraakt, ook nu weer na een lange tijd, te lang in een map gezeten maar nu in ere hersteld, toch.
Gebruik hem zoveel je wilt Carla en deel er van uit zodat mijn 'opschonen' niet ledig terug zal keren, zoals een oude tekst ons leert.


Bedankt Wim.
Ach....je laten raken is immers niet aan tijd gebonden, bedacht ik me later.
Fijn dat ik het mag/kan gebruiken in de hoop de God'svonk tot wasdom te kunnen laten komen. In mijzelf en mogelijk in de ander.
Nee Wim, je 'opschonen 'zal niet ledig terug keren.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.