Pakkende teksten

de Bange Man

    door Nij, 20/03/2008 20:07. #24028. 71 reacties, laatste

Van de week een interview gezien met Jan Piet, schrijver van het boek de Bange man.
Ik was onder de indruk hoe hij voor mijn gevoel de dingen raakte.
Ik heb zijn website gevonden en breng het graag even onder de aandacht:

Een boek dat confronteert en aangrijpt. Herkenbaar.
We maken elke dag keuzes. In wat we zeggen en in ons doen en laten. Vaak is ons gedrag bepaald omdat we bang zijn: bang om te verliezen, bang om afgewezen te worden, bang om afhankelijk te zijn van een ander.
Mannen hebben zo hun eigen manier om te verbloemen wie ze werkelijk zijn en hoe ze zich werkelijk voelen. Bang om zich echt te laten kennen spelen ze een rol. Vooral niet laten merken dat je iets niet weet of kunt.
De schrijver (52) van dit boek weet van heel dichtbij hoe je als man zwakheden kunt verstoppen achter een façade van bluf, humor, betweterij of afstandelijkheid. Hoe je onzekerheid kunt overschreeuwen. De schrijver is jarenlang actief geweest in politiek en openbaar bestuur en op kerkelijk terrein. Totdat hij als voorganger van een kerkelijke gemeente door de mand viel en met een strafblad verder moest.
Het boek ‘De Bange Man’ is een eerlijk en confronterend boek waarin tal van thema’s aan de orde komen. Regelmatig grijpt de schrijver terug op eigen ervaringen maar ook vertelt hij op prachtige wijze het verhaal van de verloren zoon en over het leven van enkele bijbelse mannen die eveneens hard onderuit gingen.





Nij, je maakte mij nieuwsgierig naar deze man, zijn ervaringen en zijn boek.
Heb de site gevonden.

Toch, wanneer ik lees: En dan niet te vergeten de
houding van God de Vader. De vergeving,
de verzoening maar ook de
confrontatie met Gods wil.....

dan haak ik al weer af.

Vind het verder wel heel moedig van hem, zo naar buiten te treden met zijn verhaal.







Haak je af Carla door: maar ook de confrontatie met Gods wil..?
Lees jij het als schuld en boete in negatieve zin?


Hi,

Hierbij krijg ik een heel akelig gevoel, Nij.

.....hoe je als man zwakheden kunt verstoppen achter een façade van bluf, humor, betweterij of afstandelijkheid. Hoe je onzekerheid kunt overschreeuwen.

Op de eerste plaats kunnen vrouwen dat ook, denk ik?
Op de tweede plaats vind ik er een gevaar in schuilen; alsof je meer bent als je die 'arme' mannen begrijpt.... het klinkt mij op de een of andere manier respectloos in de oren.

Groet,
Doriene


Goed van je Nij dat je doorvraagt.

Ik reageerde misschien wat te primair.
Had jouw bijdrage gelezen, toen de site, mijn belangstelling was gewekt.
Daarna las ik het interview en bij het volgende stukje:....De zonden die ik beging maakten
niet dat ik zonder Vader God kwam
te leven, het was andersom: zonder
Vader ga je zondig leven
......ging ik al bedenkelijk kijken.
Ik las verder en kwam het geciteerde stukje tegen en ook daar na: De straf
op de zonde, want zowel in de Bijbel
als bij mijzelf is het duidelijk dat
overtredingen gevolgen hebben.’
......
Ja Nij, dan haak ik af.
Dat neemt niet weg dat de goede man het zo heeft ervaren en daar wil ik niets aan af doen. Het is van hem.
Maar zijn boek koop ik niet.:-)
Heeft alles met mij te maken.
God's wil..........!!!Onder die dekmantel is al te veel leed geleden.
Ik krijg er echt koude rillingen bij.

Over schuld en boete, ach ja, deze twee horen vaak bij elkaar. Net zoals, wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten.
Oorzaak en gevolg.

Klinkt wat bot nu, maar zo bedoel ik het niet hoor.
Jan Piet, heeft aan den lijve ondervonden wat de gevolgen van zijn daden in hebben gehouden en dat is niet mis.
Maar om dit te staven aan de Bijbel dan krijg ik het gevoel......daar gaan we weer.
Dáár staat het dus............
Misschien reageer ik wat te emo, nogmaals met alle respect naar de man, het is niet meer van en voor mij.


Mooi..we reageren ieder vanuit onze eigen gevoeligheid .
Ik begrijp je reactie Carla vanuit jouw beleving en bijbelse achtergrond.
Verrast lees ik jouw reactie Doriene
juist omdat ik respect voel voor wat deze man te melden heeft.
Respect omdat volgens mij deze man de hand in eigen boezem durft te steken en zijn demonen durft te benoemen, verantwoordelijkheid neemt en er een proces van zuivering kan zijn.
Logion 98 sluit hier voor mijn gevoel
naadloos bij aan.
Ik reageer vanuit mijn ervaringen met vooral mannen die makkelijk de deleteknop kunnen inschakelen en daarmee makkelijk kunnen uitschakelen wat niet gevoeld wil worden en daarmee zichzelf en de ander ontkennen.






Precies Nij, er worden door o.a. woorden soms snaren geraakt die gaan trillen als zijnde gevoeligheid. Ook dit komt m.i. voort uit eerder opgedane ervaringen.

Jouw ervaring die ik even herhaal.....Ik reageer vanuit mijn ervaringen met vooral mannen die makkelijk de deleteknop kunnen inschakelen en daarmee makkelijk kunnen uitschakelen wat niet gevoeld wil worden en daarmee zichzelf en de ander ontkennen. herken ik.
Ja, het is moedig van hem om er mee naar buiten te komen.




#24033 Doriene@Op de eerste plaats kunnen vrouwen dat ook, denk ik?
Op de tweede plaats vind ik er een gevaar in schuilen; alsof je meer bent als je die 'arme' mannen begrijpt.... het klinkt mij op de een of andere manier respectloos in de oren.

Ha Doriene

Ook deze woorden bleven bij me hangen, wist niet goed te reageren omdat ik het eigenlijk niet begreep.
Mag ik je vragen,
wat bedoel je met je meer voelen als je "arme "mannen begrijpt?
Bedoel je daar de bange man mee?
Overigens wat mij betreft mag er ook de bange mens staan.




Hi Nij,

Hihi, het zal mijn nogal feministische inslag zijn die hier een woordje meespreekt.
Ik zal het uitleggen:
Op de eerste plaats heb ik ook respect hoor voor iemand die zo zijn 'demomen' probeert te omschrijven.
Maar:
Alleen kan ik soms kriegelig worden als dat als soort excuus wordt aangedragen. En ik weet niet precies in hoeverre dat in dit boek gebeurt. (Daarom schreef ik over het gevaar wat er in schuil kán gaan)
Ach gossie, die arme mannen....wij, vrouwen, brengen het begrip wel op voor hen, hoor...want ze kunnen er toch immers niet zo veel aan doen......
Als iemand op die manier naar mannen kijkt, vind ik dat men mannen niet voor vol aan zien en ze dus niet de verantwoordelijkheid hoeven nemen voor hun eigen doen en laten.

Hoop dat ik het zo een beetje duidelijk heb gemaakt.

Groet,
Doriene


Okee Doriene

Je zegt:
@die zo zijn 'demonen' probeert te omschrijven.

Ik denk zelf dat hij met dit omschrijven zichzelf blootlegt. Hij bekent kleur.
Ja, het had ook een vrouw kunnen zijn.
Dit vraagt vind ik lef, moed en kracht.
Ik begrijp niet helemaal Doriene waar je punt ligt.
Vind je dat hij zelf iets als excuus aandraagt, of een ander, of dat ik dat doe?

De winst van het boek en van lezingen, las ik, gaat naar projekten in de derde wereld.










Hi Nij,

Nee, hoor Nij, ik bedoelde het meer in zijn algemeenheid!!

Ik ben nog steeds overtuigd van een eigen wil van mensen om het 'juiste' te doen en daar de volledige verantwoordelijkheid voor te dragen. (mannen en vrouwen!)
Ik vind het onjuist als men excuses bedenkt voor zijn/haar gedrag. (ik kan er niet écht iets aan doen want.......... en dan een slachtofferrol of iets dergelijks aannemen....argghhh!!)

Groet,
Doriene


Dorien je zegt @Ik vind het onjuist als men excuses bedenkt voor zijn/haar gedrag. (ik kan er niet écht iets aan doen want..........

Ik koppel deze woorden even terug naar mezelf.
Een groot deel van mijn leven heb ik me slachtoffer gevoeld en zat in onvermogen gevangen.
Ik durf gerust te zeggen dat ik er toen niet écht iets aan kon doen.
Door de jaren heen weet ik nu beter,
ik bedoel zijn we niet allemaal daders en slachtoffers van elkaar door ons eigen lijden, door onze eigen angsten?
Dat is reden ook denk ik dat dit boekje en de schrijver me erg aanspreken.
Maar ik begrijp dat ieder het vanuit zichzelf interpreteert en er op zijn/haar manier naar kijkt..


Hi Nij,

Ik wilde met mijn idee hierover geen afbreuk doen aan jouw ervaringen. Dus excuses als ik je misschien gekwetst heb!
Maar zoals je al zei, interpreteren we het vanuit onszelf en de eigen ervaringen.

Groet,
Doriene


Nee hoor Doriene, excuses niet nodig. Voel je vrij dingen te zien zoals jij ze ziet.
Ik heb jouw idee niet als kwetsend ervaren.
Het anders interpreteren kan wat mij betreft naat elkaar bestaan, zolang niemands vrijheid aangetast wordt.


Als misbruik-slachtoffer van een voorganger vindt ik het lastig beslissen of ik dit boek wil lezen. Hij geeft wel toe dat het hem niet 'overkomen' is, maar dat hij de keuzes stap voor stap heeft gemaakt, en dat is een verhaal waarin wij als slachtoffers misschien nog wel geinteresseerd zijn: mooie preken staan houden en ondertussen ...
Maar tegelijk is het moeilijk: geloven wij hem? Waarom moet hij op tv? Moet dat boek reclame? Kortom, ik ben er nog niet uit ...
Wil


Ik ben het boek aan het lezen, enerzijds getuigt het vind ik van lef hoe hij de dingen bij de naam noemt en zichzelf niet spaart, anderzijds bekruipt me ook het gevoel of de vraag hoe belangrijk de aandacht voor hem is, (negatief of postief ) die hij met dit boek krijgt.
Ja waarom moet hij op tv is een goede vraag.
Ik blijf hier ambivalente gevoelens bij hebben, mede ook omdat ik vind dat iemand niet levenslang hoeft te boeten en recht heeft op nieuwe kansen.


Dag Wil, @ 24161.......lees ik je goed.....
'als collega-slachtoffer van een voorganger.......'

Ik hoop het niet goed te lezen maar wanneer ik er niet naast zit dan kan ik je reactie heel goed begrijpen.

Ook jou Nij, iemand.......niemand......hoeft, zoals jij het zegt, levenslang te boeten.
Wie zonder zonde is werpe de eerste steen!





Ik wil de oprechtheid van zijn boek kunnen geloven, maar ik weet niet of ik dat kan. De dominee die mij misbruikte kan zo niet denken en zo zijn er meer. Tegelijk is het jammer dat ze die tweede kans dan ook niet hebben/krijgen/kunnen ontvangen. Ik vond zo weinig expressie op het gezicht van de schrijver, in de uitzending. Misschien dat dat me nog tegenhoudt zijn boek te kopen.


Ik geloof wel in zijn oprechtheid in wat hij blootlegt, maar misschien is dat wel mede omdat ik herken in wat ik bij sommige mannen wat betreft ontkennen en bluffen van nabij ervaren heb.
Zijn gezicht komt nu bij me terug en ja ik begrijp Wil wat je bedoelt met weinig expressie.


nou ja, 'k denk er nog wel over na
;-)
het boek loopt niet weg hé?


Ik vond het fijn Wil jouw visie hierover te horen. Het scherpt mijn visie aan.
Dank.


Ik heb geen beeld en heb het boek niet gelezen.
Toch Wil, zoals ik al zei, wanneer je zelf een dergelijke ervaring hebt, zullen de gevoelens van een andere orde zijn, zo vermoed ik.
Al begrijp ik jouw ingang ook heel goed Nij.
Zoals jij eerder zelf ook al zei, zal een ieder dit benaderen vanuit ieders eigen voelen.
Wil, je zegt of je niet weet of je hem kan geloven. Of zijn uitspaken oprecht zijn.
Wanneer je dat wel zou kunnen Wil, denk je dan dat jou helpt?





Nou, hij is niet mijn dader. En nodig heb ik het niet want het gaat uitstekend met mij. Maar dominees ... het blijft lastig ze te geloven. Dat is de 'erfenis' die je overhoudt.


Hallo,

Zo in de vroege ochtend al lezend trof ik deze bijdragen aan.
Was nieuwsgierig wat er besproken werd.

Graag wil ik hierop reageren:

Moeite met het lezen van woorden zoals daders en slachtoffers.

Voor mijn gevoel iets wat ik graag zou willen loslaten. Het plaatsen van mezelf of een ander in 'hokjes'.

Het betreffende boek heb ik niet gelezen. Ga dat waarschijnlijk ook niet doen, toch beklemd mij de gedachten: als ik mezelf steeds als slachtoffer of als dader blijf (h)erkennen kom ik hier waarschijnlijk nooit meer vanaf. Blijf ik de ander als slachtoffer of dader (h) erkennen zal dit beeld altijd hetzelfde blijven.

Groetjes gewoon ...... Trudy


ha Trudy

Ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt met "hokjes' plaatsen, toch ook roept het bij mij de vraag op (bv in strafzaken en het moedwillig beschadigen van anderen)of je daarmee ook bedoelt geen onderscheid te willen maken tussen goed en kwaad?
Straf impiceert schuld, boetedoening.
De schrijver van de Bange man bekent schuld, bekent dat hij leed heeft veroorzaakt, dat hij beschadigd heeft.
Hij ziet dat hij is moeten vallen en alles heeft moeten verliezen wat hem dierbaar was, gezin en werk, om te kunnen kijken en te kunnen stoppen met wat in zijn ogen zeker fout was maar zelf niet kon stoppen.
Hier staat tegenover dat 10 jaar geleden een nichtje van mij toen zij 15 jaar was een stiekeme intieme relatie kreeg met een man die 35 jaar ouder was. Toen het uitkwam wilden zij beiden de relatie niet stoppen, zij trouwden en hebben inmiddels 2 kinderen.
Het kan dus verkeren..




#24186,
Mooi Trudy en heel helder !

Als een mens (- ik, jij, hij, zij, we,..wie dan ook ) in zo'n dader/slachtoffer-rol blijft steken, dan is hij nooit vrij, om zijn/haar eigen weg te gaan.

Dan blijft die mens gevangen onder dat oordeel.

Elk oordeel is een gevangenis, een hokje zoals jij ook al zei.

Dat de mensen elkaar altijd in hokjes willen stoppen, zou dat misschien de reden zijn dat 'het Koninkrijk dat over de aarde is uitgestrekt' maar door zo weinigen gezien wordt?

Ik heb dat boek overigens ook niet gelezen en zal,dat hoogst waarschijnlijk ook niet doen :-)

Dat voorbeeld van Nij vind ik ook heel mooi, dat nichtje en haar man hebben zich niet in een hokje laten stoppen, maar zijn samen hun eigen weg gegaan!
Dat kan dus ook.


Ik denk Leo dat het is zoals eenieder het ervaart. Denk je niet?

Je schrijft: @
... dat nichtje en haar man hebben zich niet in een hokje laten stoppen, maar zijn samen hun eigen weg gegaan!

Ja van de ene kant wel en klinkt het zelfs romantisch, van de andere kant vind en zie ik dat hij behoorlijk is blijven steken in ontkenningen en bluffen en wil hij laten zien dat hij overal lak aan heeft.(mijn oordeel) Provoceren en shockeren is hem niet vreemd.(weer mijn oordeel)
De een trekt dit aan de ander stoot dit af, mijn jonge nichtje lijkt dit dus nodig te hebben.
Mijn broer en zijn vrouw zijn hierbij van nabij getuigen en zien met grote argusogen toe wat ik me heel goed kan voorstellen.
Je kunt er naar kijken als ieders groeiproces..

@Dan blijft die mens gevangen onder dat oordeel.

Ja hier zullen denk ik mensen onder gebukt gaan totdat denk ik ze dat niet meer willen en de dingen, zichzelf werkelijk onder ogen willen.
Tenminste dit is mijn eigen ervaring.











Ik begrijp wat je bedoeld Nij.


Op zoek naar 'De bange man' kom ik op jullie site. Misbruikt door een pastor, heb ik dezelfde aarzelding als Wil bij het kopen van het boek. Misschien wacht ik maar even op de bibliotheek.

Over 'slachtoffers' en 'daders': dat zijn niet altijd hokjes. Het zijn ook gewoon feiten. Een slachtoffer is meer dan slachtoffer en een dader is meer dan alleen dader. En dat 'meer' past er niet bij, in hokjes.

Dan had ik denk ik ook mijn tweede boek niet kunnen schrijven ...


Dag Sigrid, mooi dat je na deze nare ervaringen toch zo mooi kan zeggen dat zowel een slachtoffer als een dader méér is.
Ik ben het dan ook volkomen met je eens.
En juist wanneer je het zo kan gaan zien en ervaren , ja dan kan je je tweede boek gaan schrijven. Welke ik lees als verder gaan met je leven. Mooi.


Wat zeg je dat mooi, Carla, je tweede boek is 'verder gaan met je leven'. Heel mooi.
Ik vond het al een beetje dom dat ik dat schreef, en verzond zo, zonder meer.
Want ik bedoelde het letterlijk.
;-)

Maar verder gaan met je leven, met mijn leven, maakte juist dat schrijven van mijn tweede boek (het 1e over het misbruik, het 2e over gelóven na misbruik door een pastor) iets geweldigs. Vanuit die ervaring dat er leven is na misbruik. Leven, volop. Om blij mee te zijn.

Dat maakt in elk geval ook dat er ruimte is om na te denken over het lezen van 'De bange man'. Dat dat niet meteen 'Nee, dank je wel, liever niet' is.


Nóg mooier Sigrid dan dat ik al dacht.:-)
Ik vind het geweldig te mogen horen van je dat je zeker en blijmoedig doorgaat met Leven. Ja, dat is voor mij een hoofdletter waard.
En wat fijn dat je het hier zo frank en vrij mag meedelen. Dat het tot steun mag zijn voor anderen.

Ik begrijp je houding ten volle, de ruimte die je wilt nemen om het boek, misschien op een later tijdstip, te gaan lezen.

Ik neem aan dat je die ruimte ook voor jezelf nodig hebt gehad om je ervaringen aan het papier toe te vertrouwen.
Wat heerlijk voor je dat je het geloof in jezelf en het leven daarmee wellicht terug kreeg.


Logion 105 zegt:
Die smartelijke terugblik is een bijna onvermijdelijke fase van het spirituele pad.
De smartelijke terugblik is niet prettig en kan daarom een barrière zijn voor verdere spirituele groei. Liever koppig blijven hangen in de oude ideologie dan te beseffen wat voor ellende we hebben aangericht vanuit onze vroegere verdwazing.

De schrijver van het boek de Bange man zegt:

Er zijn heel wat stemmen die tot bedaren gebracht moeten worden voordat je na een hopeloze periode opnieuw gaat beginnen. Stemmen in jezelf die steevast beginnen met: "ja maar...'

Lange tijd heb ik gedacht dat ik eerst alle blutsen en scheuren van het verleden moest wegpoetsen. Alsof je eerst volmaakt moet zijn voordat je weer kunt genieten. Een soort "totalmakeover"
voordat je jezelf weer kunt vertonen.
Ik besef dat ik het moet doen met wat ik ben en wie ik ben.Zoals een ouder iemand beseft dat er rimpels in zijn gezicht zitten. Dat wegpoetsen is altijd een vorm van ontkenning van de werkelijkheid. De groeven in je gelaat geven aan dat je geleefd hebt.En zo is het ook met de rimpels in je ziel. En zó wil ik ook het leven weer vieren.
Want het is een illusie te denken dat iemand zonder zonde is en zonder zonde zal worden. Welke makeover je ook doet en hoe je ook je best doet alle rimpels weg te laten spuiten , je leeftijd verander je niet, je ervaringen ben je niet kwijt. Alleen de buitenkant wordt wordt tijdelijk opgeknapt. En dat is nu juist wat ik niet wil. Ik hoef geen mooie buitenkant meer, ik wil van buiten lijken wie ik van binnen ben.


Zoals herstelde breuken in een oud kloosterraam zichtbaar blijven, maar het raam ook zijn geschiedenis geeft die bij het raam hoort, hoort je eigen geschiedenis ook bij jou en maakt het je tot wie je bent. Mét breuken toch heel kunnen zijn, dat is het bijzondere.


Ja Nij, ..de binnenkant maken als de buitenkant.., mooi!
zie ook logion 22:

"Wanneer je de twee één hebt gemaakt,
wanneer je de binnenkant maakt als de buitenkanten de buitenkant als de binnenkant...
en het bovenste als het onderste,
en wanneer je het mannelijke en het vrouwelijke één maakt,
zodat het mannelijke niet meer mannelijk is
en het vrouwelijke niet vrouwelijk,
als je ogen maakt in plaats van een oog,
en een hand waar een hand is
en een voet waar een voet is,
en een beeld waar een beeld is
dan zul je binnengaan in het koninkrijk.


#24241 ter verduidelijking:
In wat de Bange man zegt hoort geen ruimte te zitten.
Het hele stukje tekst is van hem.
Toch..het hadden ook woorden van mezelf kunnen zijn :-)



#24242@Mét breuken toch heel kunnen zijn, dat is het bijzondere.
en
#24243@Wanneer je de twee één hebt gemaakt

ja zo denk ik na vallen mogen we weer opstaan
en steeds weer mag de angel er een beetje meer uit, uit het slachtoffer en uit de dader..


#24242 Oh ja Nij, wat herkenbaar voor mij! Vooral die binnenkant.
Met dat poetsen lijkt 't alsof ik iets moet doen aan mezelf...inderdaad een soort van 'total-make-over', zoals je zo grappig schrijft.
Laatst zag ik een appelboom en ik vind ze prachtig om te zien.
Strakjes na de bloesem verschijnen de appels weer en net zoals ieder jaar zijn er grote rijpe en rimpelige aangetaste appels te zien. Die laatstgenoemde appels vallen gewoonweg op de grond en zijn weer tot voedsel voor allerlei insecten enzo.
En via de wortels van de boom ook weer tot voedsel voor zichzelf.
Zo bezien lijk ik wel op de appelboom, met sterke en zwakke eigenschappen....maar ook zó veel meer dan dat.
En zo was er laatst even voor een moment een spiegeling.



Prachtig ook deze metafoor van de appelboom Gea zoals ook
de herstelde breuken in een oud kloosterraam en logion 22 het slechten van dualiteiten aangereikt worden.

Ja, en zoveel meer dan dat...


Ik wil van buiten lijken wie ik van binnen ben.#24241

....zijn onze huidige zonnebrillen daar wel tegen bestand?



Nou Gea gezien onze schaduwkanten moet dat geen probleem zijn
Als die in het licht willen komen staan hebben ze geen zonnebrilletje nodig :-)


Woww..., 't wordt spannend...

Jullie zijn geweldig samen!!
x


ha Leo, iksnapumnie :-(
??


Ha Nij,
Ik bedoelde: tegen het licht dat onstaat wanneer jullie de twee één maakt, is geen schaduw bestand.
:)


aha...en ik bedoelde juist dat je niet altijd een zonnebrilletje nodig hebt gezien onze schaduwkanten die zonder dat donkere brilletje meer licht krijgen, dus er jippiejee ook helemaal mogen zijn :-)


Tsja Nij,
das ook wel een leuke jajippiejajee kijk opde zaak :)
En wat mij betreft mag die er ook best zijn hoor!

In het licht van die Eenheid verliezen ze m.i. hun macht of zeggenschap over de mens welke deze eenheid heeft gerealiseerd.
Dan kan je ze laten zijn voor wat ze zijn.
Misschien worden ze wel tot dienaren.


#24260@In het licht van die Eenheid verliezen ze m.i. hun macht of zeggenschap over de mens welke deze eenheid heeft gerealiseerd

Mooi...
Bedoel je en spreek je met m.i. vanuit eigen realisatie?


Ja hoor Nij, die dingen kun je ook zelf oefenen;

bijv. om een paar schaduwen te noemen, die veranderen kunnen in positieve krachten:
Ergernis en boosheid kunnen (in jezelf natuurlijk, want we hebben het over onze eigen schaduwen) kunnen veranderen in acceptatie en mededogen.
Hardheid in zachtheid.


Okee Leo dank je voor je antwoord.


Of.............misschien de zonnebril afzetten ( de blindheid voorbij )en je volle licht laten schijnen op zowel je ergenis en je boosheid enz........
Niet om ze direct te transformeren naar iets anders maar om ze te zien als een deel van de werkelijkheid.
Een mens ergert zich en kan boos worden.
Heeft hardheid en zachtheid.
Ik tracht ze beiden aan te zien zonder oordeel. Zowel in mijzelf als in de ontmoeting.


Nog even..
Als ik bv mijn kwaadheid toelaat, frustratie of whatever dan krijg ik veel over mezelf te zien en pas wanneer ik het durf de voelen, de pijn die eraan kleeft en het erken kan ik loslaten en kan het de weg gaan die het gaat.

Hoe gaat dat bij jou Leo?
Hoe veranderen die schaduwen bij jou?


Op dezelfde wijze als bij jou Nij,
door acceptatie, dat is hetzelfde als 'ze toelaten' dacht ik.
De pijn ervan blijft je niet altijd bespaard.
Maar soms moet ik ook wel eens lachen om m'n eigen ergernis of boosheid.
Dat werkt wel zo bevrijdend, want een heleboel van die schaduwen werpen we zelf op, en als ik dat in de gaten krijgt dan kan ik mezelf ook nog met wat humor bekijken :-)
Jij ook?

Zo, ik ga er nu een paar uurtjes tussenuit,
tot later maar weer.
X



#24266Leo@Op dezelfde wijze als bij jou Nij,
door acceptatie, dat is hetzelfde als 'ze toelaten' dacht ik.

Zo gezegd Leo ja lijkt het hetzelfde, op de een of andere manier ik weet niet hoe voelt het niet hetzelfde.


Dag Nij, ik kom net uit m'n werk, lees je vraag, mijmer even mee en moet weer weg:)
Voor mij voelt 't heel subtiel.
Toelaten is voor mij iets gewoon maar laten gebeuren zonder eigen bemoeienis.Laat maar gebeuren....
Accepteren vraagt van mij wel een eigen inbreng/daad/activiteit.
Zoiets misschien...

See you later:)



Ja hoe je het zegt Gea, ik denk dat daar heel subtiel een verschil ligt.
Accepteren is ook meer een proces denk ik waarin je steeds weer toelaat wat je toe wil laten en ook wat je niet wil toelaten..


Ha Nij, daar ben ik weer,
Het gaat hier niet in de eerste plaats om het mogelijke verschil tussen die twee woorden.
Als ik iets beperkt toelaat dan accepteer ik het niet, -of gedeeltelijk.
Als ik iets volledig accepteer dan betekent dat voor mij ook dat ik het volledig toelaat.

Dat je acceptatie taalkundig ook nog in ander verband kunt gebruiken dan toelaten, lijkt me in dit geval minder relevant

Echter, dat jouw gevoelen en beleven, zeer waarschijnlijk anders is dan het mijne, lijkt me vanzelfsprekend. We zijn geheel verschillende personen, en we zullen die bevrijding, die het gevolg is van het toelaten of accepteren, of hoe je het ook noemen wilt, ieder op onze eigen wijze beleven.
Dus ja, het zal voor jou waarschijnlijk anders voelen dan voor mij.
Ben ik zo een beetje duidelijker?
:-)



Je bent duidelijk Leo :-)

Soms verbindt het herkennen
van gevoelens mensen
en soms verbindt het niet
of raak je uit verbinding
het een en het ander,
het is wat het is



Duidelijk Leo, dank je. Ja, ergens overlapt 't elkaar... acceptatie en toelaten.
Zoals ik 't lees Nij en Leo, zeggen jullie allebei hetzelfde :)

Mooi Nij,#24276 zoals je over verbinding schrijft.
(Soms wordt er aan de telefoon ook wel eens gezegd: "sorry, dan ben ik verkeerd verbonden"..... :)


#24266 want een heleboel van die schaduwen werpen we zelf op.

Vanmorgen bij 't wakker worden schoot me een droom te binnen, van enige tijd geleden en deze wil ik nu wel graag delen met jullie.

Ik liep over het strand langs de vloedlijn. Het was stralend weer, een strak blauwe lucht en de warmte van de zon was heerlijk.
Ik kijk even naar de rustig kabbelende zee en dan gebeurd (t?:) het.
Ineens voel ik de kracht uit m'n benen weg vloeien en zak als een plumpudding neer op 't zand.
Heel even zie ik één groot vraagteken en dan wordt 't aarde-donker!
Oh wat voel ik me bang!!!
Zo hard ik kan roep ik:
"Help"!!!
En zo snel als 't zwart voor m'n ogen werd, zo snel wordt 't ook weer licht om me heen.
Maar voordat 't licht word zie ik 2 vingers zich langzaam openen en teder als een lente-briesje schuiven ze voorzichtig weg van m'n ogen.
Tot grote verbazing ontdek ik dat 't m'n eigen handen zijn.




Ha Gea, die "eigen inbreng / activiteit", die je noemde in #24270 vind ik wel heel goed gezien van jou!
Ik geloof dat er altijd sprake is van eigen activiteit, zowel bij acceptatie als ook bij toelaten.
Je moet immers zelf de 'deur' openen om iets, die schaduw, boosheid of wat dan ook toe te laten.
En zelfs dan hoeft je je niet ondersteboven te laten lopen. Het is voldoende om gewoon aanwezig te zijn; 'tegenwoordigheid van Geest' wordt dat ook wel genoemd.
En ècht daartegen moet het schaduwtje het afleggen.
Dan kom ik weer terug bij #24243: logion 22, en bij #24258 :)

Ook de 'Waarnemer' in ons is stille aanwezigheid.
Niets kan het opnemen tegen dat stille Zijn.



Wat een prachtige droom Gea!

Je hebt het dus in eigen hand, die bevrijding, in je eigen geest.
Die twee vingers, daarin zie ik ook:
'de twee Een maken'.



Ha Leo, werd net even weggeroepen na je schrijven.
Logion 22, ja hè ik haal 't voor 't gemak nog even aan:

"Wanneer je de twee één hebt gemaakt,
wanneer je de binnenkant maakt als de buitenkanten de buitenkant als de binnenkant...
en het bovenste als het onderste,
en wanneer je het mannelijke en het vrouwelijke één maakt,
zodat het mannelijke niet meer mannelijk is
en het vrouwelijke niet vrouwelijk,
als je ogen maakt in plaats van een oog,
en een hand waar een hand is
en een voet waar een voet is,
en een beeld waar een beeld is
dan zul je binnengaan in het koninkrijk.

En steeds als dit logion naar voren kwam, viel me op dat er gesproken wordt over twee tot één maken en
een oog tot twee;)





Die twee vingers voor twee ogen zijn dan toch vier vingers???? ojeezeg, kzie dubbel:))


Ha ha, heb je dan ook al een wijntje op Gé?


#24270-24273
ik vind het een mooie doordenker...
het subtiele verschil tussen accepteren en het toelaten of laten gebeuren.

Een paar degen geleden werd ik even hard geconfronteerd met dingen die bij mij een stukje verleden naar boven brachten.
Ik voelde mij vooral teleurgesteld; 'er is dus niets ten goede veranderd'... was mijn ontgoochelde gedachte, tegelijk: 'hoe moet dit verder'... mijn verdtrouwen was ver weg.
ik had met deze gevoelens en emoties maar om te gaan. Oh ja, ik heb me wel geuit hoor. Maar uiteindelijk was het iets van mezelf en ik liet het gebeuren. En het werd weer rustig.
Ik weet dat ik de kern niet echt geaccepteerd heb. En dat het dus terug zal komen, op een andere manier. Maar ik denk dat, door het te laten gebeuren, door het aan te willen zien, door mijn eigen schaduw er te laten zijn, het wel steeds milder zal worden.
Als ik maar niet ga verwachten...


Wat mooi dat je dit deelt Francis.
Dank je wel!


#Er is toch niets ten goede veranderd,
ja Francis wat een herkenbare ontgoocheling;)
Het lijkt wel of er op zo'n moment even een hocus-pocus...... is en...je rust keert weer.
Mooi hoe je zo'n proces staps-gewijs wil delen hier met je woorden:)
Dank je!


#24289
Nou, Leo eerlijk gezegd ben ik dol op kraanwater.
Er is me altijd verteld dat 't gefilterd en gezuiverd duin-water is wat er uit de kraan stroomt......
Héérlijk!!


Hoe gaat dat toch in z'n werk.....filteren en zuiveren..................................


Francis, ik wil je een vraag stellen over #24305.
Gaat dat over iets dat jij zelf in het verleden gedaan hebt?
Je hoeft niet te vertellen wat hoor. Dat gaat ons niet aan.


#24311Gea@Het lijkt wel of er op zo'n moment even een hocus-pocus...... is en...je rust keert weer.

Prachtig verwoord Gea!
Het hocuspocus moment ligt bij mij in het diep miskende kind en zoals Francis zegt
@"Maar ik denk dat, door het te laten gebeuren, door het aan te willen zien, door mijn eigen schaduw er te laten zijn, het wel steeds milder zal worden."

ja zo ervaar ik het ook.




#24317 het overkwam me, maar daar heb ik ook wel mijn rol ingehad. Mocht ik alles overdoen, hoe dan anders, beter... vraag ik me nogal eens af. Ik weet het niet.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.