Pakkende teksten

aandacht

    door Nij, 05/07/2008 19:42. #25559. 18 reacties, laatste

"Aandacht is zien. Zien is een kunst, net als luisteren. Maar er wordt nauwelijks geluisterd of gezien; iedereen is zo bezig met de dingen die gedaan moeten worden, met zijn pleziertjes, zijn problemen en zijn verdriet. Ze hebben niet de tijd om iets te zien. Maar zien is niet een kwestie van tijd; tijd is een belemmering voor zien en luisteren. Tijd is de ruimte waarin je ervaring opdoet en de ervaring brengt het verstand en het gevoel alleen maar in slaap. Het verstand neemt niets meer op en het gevoel heeft zich afgewend, dus wordt er niets gezien.
Wil je kunnen zien, dan moet de kennis in de boeken blijven en het verstand niet belasten; kennis interpreteert, kiest, neemt een bepaalde kleur aan, geeft een mening, weegt af, bekritiseert, maakt keuzes en dan komt er niets van zien.Als het verstand zo overladen is en het gevoel zo afgestompt door verdriet, hoe zou je dan iets kunnen zien? Wat je dan ziet, is wat je zelf naar buiten brengt, je eigen verlangens, je eigen angsten. Maar dat wat is, zie je niet. Het gaat aan je voorbij, je bent verdwaald in je eigen beuzelarijen. Maar als je echt ziet, echt luistert, is dat het het wonder dat de grote verandering tot stand brengt, dat je verstand en je gevoel van het verleden heeft bevrijd.
Je hoeft niets te doen, het denken kan dit wonder niet tot stand brengen, maar dan is dit zien net als luisteren, liefde. Je kunt dit niet bereiken door bepaalde inspanningen, door zoiets afstompend als een of andere discipline, door een of ander handeltje of door het schokeffect van vragen waar geen antwoorden op zijn. Je moet leeg zijn om te kunnen zien, je moet tot rust zijn gekomen om te kunnen luisteren."

J. Krishnamurti


Hi,

Jammer dat er geen begrijpelijk woord is voor "leeg zijn om te kunnen zien" en 'tot rust gekomen zijn om te kunnen luisteren".......
Wij hebben alleen onze beperkte zintuigen en beperkte woorden maar tot onze beschikking om enigzins te kunnen benaderen wat 'het' is, denk ik.......

Groet,
Doriene


ha Doriene

Ik denk dat je hier precies aanraakt Doriene dat het voorbijgaat aan woorden om het begrijpelijk te maken.
Achter de woorden kijken om te zien, niet om te begrijpen..
Een afkicken ahw van het willen be-grijpen,
willen vangen.. en dat kan heel onwennig en nieuw voelen..



Heel mooi Nij, dit stukje over aandacht;

@.."Maar als je echt ziet, echt luistert, is dat het wonder dat de grote verandering tot stand brengt, dat je verstand en je gevoel van het verleden heeft bevrijd.
Je hoeft niets te doen, het denken kan dit wonder niet tot stand brengen, maar dan is dit zien net als luisteren, liefde."

Aandacht en meditatie gaan hand in hand.
In het boekje 'Meditaties van Krishnamurti' zegt hij:

"Meditatie is aandachtig zijn zonder iets te registreren. Normaal registreert het brein nagenoeg alles; het geluid, de woorden die we gebruiken, het regisreert als een taperecorder."
Wanneer je met aandacht de bewegingen van het brein observeert, waarneemt, dan zul je merken dat het brein buitengewoon rustig wordt; die rust is geen slaap, maar buitengewoon actief en daardoor juist rust."

Dit klinkt paradoxaal, maar het is rust in uiterste waakzaamheid.

Wonderlijk genoeg moest ik hier gelijk denken aan logion 50, waar Jezus zegt:

"Als zij u vragen: "wat is het teken van Uw Vader, die in U is?" , zeg hen:
"Het is een beweging en een rust".




Rust en beweging zie ik hier als tegenstelling zonder een al te scherpe lading.

Het herbergt een dynamiek.Dingen bewegen of staan stil.

Het is al scherper gesteld wanneer de andere kant van rust, onrust wordt genoemd.

Die onrust bedoeld Krishnamurti hier volgens mij.De onrust van het meetorsen
van allerlei ervaringen.

Wanneer we in rust en aandacht de werking van ons brein proberen te volgen dan geven we de onrust geen aandacht meer.

Krishnamurti ziet ervaringen als belastend.
Zouden we zonder kunnen?


#25563 Harry@Krishnamurti ziet ervaringen als belastend.
Zouden we zonder kunnen?

Nee ik denk het niet. Ook al doen we helemaal niets, bv je bent kluizenaar en gaat de deur niet uit, dan is dat wat je ervaart, toch?
Toevallig zag ik laatst een monnik een kluizenaar op tv die zei dat enkel in stilte, in leegte iets kan ontstaan.

Ik vraag me af of Krishnamurti ervaringen in bovenstaande tekst als belastend bedoeld en of het niet tijd is die we denken nodig te hebben en dit als een sta-in-de-weg ziet om te zien.
Zoals hij zegt:
@Maar als je echt ziet, echt luistert, is dat het wonder dat de grote verandering tot stand brengt, dat je verstand en je gevoel van het verleden heeft bevrijd.




Hi,

Dat is, denk ik, nou eenmaal onze 'gevangenis'; de ruimte en de tijd.
Wij denken in 'voor en achter', 'eerst en laatst', 'binnen en buiten', enz. Misschien hebben wij gewoon de vaardigheden en de mogelijkheid niet om dat te ontstijgen.
En juist het aanvaarden (of doorleven) van die dualiteit is misschien de enige manier om die dualiteit "op te lossen" (weer die paradox!)
Onze 'bevrijding' zit 'm misschien juist in het loslaten van de strijd om 'het' te willen weten?

Groet,
Doriene


Ja, dat is het helemaal Nij,

Het is de tijd die we dènken nodig te hebben, om te zien!
En 'zien' betekent hier: volledig aanwezig te zijn hier en nu, met je gehele aandacht.



#25566 en 25567
@ En juist het aanvaarden (of doorleven) van die dualiteit is misschien de enige manier om die dualiteit "op te lossen" (weer die paradox!)
Onze 'bevrijding' zit 'm misschien juist in het loslaten van de strijd om 'het' te willen weten?

Ja.....het voelt voor mij als het bewegen op het koord tussen de paradox in...


Doriene#25566@Misschien hebben wij gewoon de vaardigheden en de mogelijkheid niet om dat te ontstijgen.

Ik denk dat we als mens de mogelijkheid wel hebben om te ontstijgen aan...
Ik denk en ervaar dat het binnen de menselijke mogelijkheden ligt...


Diverse malen de bijdrage " Aandacht " en ook de reacties met aandacht ;-) gelezen en aandachtig overdacht.
Krishnamurti zal evenals vele anderen de beste bedoelingen hebben gehad met zijn preken. En ook vast heel veel mooie dingen hebben gezegd. Toch ook kriebelt het af en toe bij mij.
Toets ik het aan mijzelf dan roept het iets op van: " Oh......is dat zo? "
Is het zo dat wil ik kunnen zien, de kennis in de boeken moet blijven? Is het zo dat als ik kies, afweeg, een keuze maak ( enz) er niets komt van zien? Is het zo dat als ik mij houd aan een door mij gekozen discipline ik mij houd aan iets dat afstompt?
Ach, het is mijn kritische geest van vandaag misschien.

Zo ook, zit er dualiteit in het beleven van 'voor en achter', 'eerst en laatst', 'binnen en buiten'? Of, zo vraag ik mij af ontstaat die dualiteitgedachte op het moment dat ik daar een waardeoordeel aan vast plak?

Dit zou ook op de loer kunnen liggen aan het citeren van de laatste twee regels van logion 50. Die bij nader inzien wijzen naar dat zowel de beweging als de rust in mij als mens ervaren kan worden. Niet als tegenstelling maar als de rust van de tijdloze Christusnatuur en de beweging van mijn persoonlijke in de tijd geplaatste natuur.

Ik ga er maar weer eens aandachtig aandacht aan geven.









@Nij:

Je schreef:
Ik denk dat we als mens de mogelijkheid wel hebben om te ontstijgen aan...
Ik denk en ervaar dat het binnen de menselijke mogelijkheden ligt...

Jaa....zo heel af en toe mogen we er een glimpje van opvangen. Bram omschrijft dat altijd als 'het buitendijks gevoel', toch? (tenminste denk dat je dat bedoelt?)
Maar het 'grappige' hiermee is: hoe minder ik naar dat gevoel streef, hoe vaker het me overkomt...heb jij dat ook?

@ Carla:
je schreef:
Of, zo vraag ik mij af ontstaat die dualiteitgedachte op het moment dat ik daar een waardeoordeel aan vast plak?

Dat denk ik ook: als je het ene goed gaat vinden en het andere fout...dan kom je in gevecht met jezelf.
'Aanvaarden' dat die tegenstellingen bestaan.
Maf is dat:
als je 'erkent'/aanvaard dat er tegenstellingen zijn, zijn ze er juist niet meer....
als je 'erkent'/aanvaard dat je er nog niet bent, ben je er juist!
als je 'erkent'/aanvaard dat je eigenlijk niets weet, weet je veel!

:-) ...over paradoxen gesproken...hihi!

groet,
Doriene


Mooi Carla je kritische vragen bij het lezen van de tekst van Krishnamurti en je vragen over dualiteitsgedachten. Het een sluit het ander immers niet uit.
Boeken en kennis hebben denk ik zeker hun waarden en kunnen je helpen in je bewustwordingsproces.
Ik denk dat in bovenstaande tekst K de andere kant hiervan misschien bedoeld, de kant dat kennis ook in de weg kan zitten.
Tenminste zo is zoals ik het lees vanuit mijn ervaring dan dat ik herken dat kennis mij weleens in de weg kan zitten. Meestal, zeker de laatste tijd word ik me dat al snel bewust doordat er dan iets bij me gaat wringen en als ik goed kijk zie ik de oorzaak ervan.

Doriene@ Bram omschrijft dat altijd als 'het buitendijks gevoel', toch? (tenminste denk dat je dat bedoelt?)
Maar het 'grappige' hiermee is: hoe minder ik naar dat gevoel streef, hoe vaker het me overkomt...heb jij dat ook?

Ja ik denk dat ik zoiets als het buitendijkse bedoel Doriene en op je vraag heb jij dat ook, zeg ik volmondig ja.

#25567Leo@ Het is de tijd die we dènken nodig te hebben, om te zien!

Woorden om naar te kijken :-)









@Boeken en kennis hebben denk ik zeker hun waarden en kunnen je helpen in je bewustwordingsproces.
Ik denk dat in bovenstaande tekst K de andere kant hiervan misschien bedoeld, de kant dat kennis ook in de weg kan zitten.

Ach Nij, zou het er niet aan liggen wat er onder kennis wordt verstaan? En hoe of boeken worden gelezen?
Kijk ik naar mijzelf dan is mijn kennis, mijn opgedane ervaring.
Ook lees ik heel vaak subjectief. Wat zegt de schrijver mij?
Wanneer ik de volgende woorden te veel tegenkom: 'het is, is, moet.......die woorden absoluteren. Die brengen mij niet in beweging. Dan is er geen uitwisseling meer mogelijk. Geen vernieuwing.
Echter wanneer woorden mij raken, er warm van wordt, het voelt als eigen vlees en bloed reken dan maar dat er na het lezen geen letter meer in het boek staat.

De meeste boeken die ik heb zijn inmiddels niet meer geschikt om uit te lenen want er zitten te veel blanco bladzijden in. :-)


Carla@Echter wanneer woorden mij raken, er warm van wordt, het voelt als eigen vlees en bloed reken dan maar dat er na het lezen geen letter meer in het boek staat.

Ik weet hoe woorden je kunnen raken lieve Carla, heel mooi!

Je zegt:@Kijk ik naar mijzelf dan is mijn kennis, mijn opgedane ervaring.

Daar kan tch niemand tegenop, ook geen Krishnamurti!





@Daar kan tch niemand tegenop, ook geen Krishnamurti!.................
Oei.......lieve Nij, het mag toch hopelijk wel duidelijk zijn dat ik geen enkele competitieve prikkel had bij mijn reactie op Krishnamurtie. :-)




Carla, die zin van mij slaat misschien wel helemaal nergens op!
Blijf maar lekker dicht bij jezelf meis!


...en Carla, ja dat was duidelijk! :-)


Fijn Nij, dank.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.