Pakkende teksten

Strijken is nobel werk.

    door Gea, 03/08/2008 12:06. #25856. 3 reacties, laatste

Laatst kwam ik onderstaand stukje tekst tegen uit 'De Wandelaar' van Adriaan van Dis.
Het gaat over een vrouw die wasgoed strijkt voor haar beroep, werkelijk prachtige woorden.

'Haar geld was op en ze had bij toeval een baantje op een wasserij gevonden. 'Strijken is nobel werk,' schreef ze'. 'Je geeft dingen hun vorm terug, tovert uit kreukels een mens tevoorschijn. Strijk ik een blouse of overhemd, dan zit ik een vreemde dicht op de huid en krijgt hij of zij van mij weer een stevige hals, brede schouders en een ruggengraat voor één dag.
Ik strijk rust in kleren en verplaats me in de hand die een hemd uit de kast haalt en het armsgat van een gesteven mouw verkent.'
Zij vond vooral plezier in een dampende bout waarmee ze tikkend knoopjes omzeilde. 'Ik moet voelen dat ik het met liefde doe, al geloof ik niet dat iemand het ziet. Haastige mensen kijken slordig en ze kopen tijd om zich nog meer te kunnen haasten.'



Hier lees ik uit Gea dat het niet uitmaakt wat je doet maar meer of je aanwezig bent in wat je doet.
Ik vind het een prachtig stukje tekst!


Ja, heel waardevolle tekst Gea en ik sluit me volledig aan bij de woorden van Nij.


Ja, mooi hè:)
Tijdens dat soort momenten van aanwezig zijn valt ook de kloktijd even weg.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.