Pakkende teksten

als je van iemand houdt

    door Nij, 23/09/2010 21:14. #38825. 15 reacties, laatste

Ik kwam vandaag een prachtige tekst tegen die ik graag wil delen. In elke regel herken ik iets uit mijn eigen leven.

Als je van iemand houdt en je bent van hem gescheiden,
kan niets de leegte van zijn afwezigheid vullen;
je moet dat niet proberen, je moet eenvoudigweg aanvaarden en volharden.
Dat klinkt erg hard, maar het is ook een grote troost;
want zolang de leegte werkelijk leeg blijft, blijf je daardoor met elkaar verbonden.
Het is fout te zeggen: God vult die leegte.
Hij vult haar helemaal niet, integendeel, hij houdt die leegte leeg en helpt ons zo de vroegere gemeenschap met elkaar te bewaren, zij het ook in pijn.
Verder: hoe mooier en rijker de herinneringen des te moeilijker de scheiding.
Maar dankbaarheid verandert de pijn der herinnering in stille vreugde.
De mooie dingen van vroeger zijn geen doorn in het vlees, maar een kostbaar geschenk dat je meedraagt. Je moet zorgen dat je niet in je herinneringen blijft graven en je erin verliest.
Een kostbaar geschenk bekijk je niet aldoor, maar alleen op bijzondere ogenblikken;
buiten die ogenblikken is het een verborgen schat, een veilig bezit;
dan wordt het verleden een blijvende bron van vreugde en kracht.

Dietrich Bonhoeffer, uit: Verzet en overgave


Oh Nij, wat mooi.

De 'boekrol' van jouw leven zal een andere inhoud hebben dan die van mij. Dat kan ook niet anders vanwege ieders uniciteit.

Toch ook ontroerd mij de herkenning.

Bonhoeffer reikt een levenschat aan, niet alleen van troost maar tegelijk van nieuw perspectief.

' Verzet en overgave '....twee zijden van eenzelfde medaille.

Ben je dankbaar voor het delen.





Dank je Carla voor je empathie.

@Bonhoeffer reikt een levenschat aan, niet alleen van troost maar tegelijk van nieuw perspectief.

Ja, zo mooi..



dank je nij,
prachtig..


Hallo Nij,

Wat ik vooral herken in jou bijdrage is, zoals ook genoemd, dankbaarheid.

Dankbaar ( IS ) voor de ervaring van wat er WAS.

:-)


Hoi Nij, ja, jammer is dat, he, dat mensen vaak de goede herinneringen willen laten verdwijnen omdat het te pijnlijk is en daarmee inderdaad ook het mooie laten verdwijnen. Het voelt als, niet zo poetisch maar vooruit, het kind met het badwater weggooien. Mooi dat jij het aandurft om het naast elkaar te laten bestaan, de mooie herinneringen en de pijn dat het niet meer is.


#38837@Mooi dat jij het aandurft om het naast elkaar te laten bestaan, de mooie herinneringen en de pijn dat het niet meer is.

hoi Marieke

Aandurven zeg je..
Het woord impliceert voor mijn gevoel een keuze, toch ontbrak het mij aan keuze het aan te durven.
Eerst was er de onnoemijke pijn en woede die niet anders kon dan toen toegelaten te worden. Zo kwam gaandeweg ruimte voor innerlijk herstel waardoor nu ruimte is voor het mooie en het altijd aanwezige verlangen naar 'n weer zien, wetende dat dit niet kan en niet goed zou zijn om de rust te bewaren op de weg die een ieder gegaan is.

#38825
@want zolang de leegte werkelijk leeg blijft, blijf je daardoor met elkaar verbonden.

Wonderlijk zoals dit zo voelt.


@want zolang de leegte werkelijk leeg blijft, blijf je daardoor met elkaar verbonden.
En is m.i. de (af)scheiding verdwenen.
Een prachtige navoelbare tekst Nij, dank voor 't delen.


Hoi Nij,
Ja, dat begrijp ik wel dat het niet aanvoelt als een keuze.
Het voelt voor mij heel puur zoals jij er mee om gaat en ermee om bent gegaan. Bij jou voelt het als echt, puur verdriet en Goddank niet als verbittering....Heel mooi dat je er nu voor kiest (of voelt dit ook niet aan als kiezen? Gebeurt het je dan?) om dat te koesteren wat was zonder verbitterd te zijn om wat had kunnen/moeten zijn.


@Heel mooi dat je er nu voor kiest (of voelt dit ook niet aan als kiezen? Gebeurt het je dan?) om dat te koesteren wat was zonder verbitterd te zijn om wat had kunnen/moeten zijn.

hoi Marieke

Misschien is het kiezen, misschien is het koesteren, ik weet het niet het voelt niet zo.
Het is gewoon wat het is, hoe het zich voordoet, 'n laten gebeuren wat er gebeurt
wel vanuit een doener :-) zoiets..


Hoi Nij,
Ach ja, het is natuurlijk ook vanuit de klei waaruit we zijn gebakken...dat gebeurt.
Ik wens jou in ieder geval alle goeds met dat wat was en dat wat is.


Dank je Marieke.


#38839 wetende dat dit niet kan en niet goed zou zijn om de rust te bewaren op de weg die een ieder gegaan is.

Hoe weet je dat Nij?


#38986@#38839 wetende dat dit niet kan en niet goed zou zijn om de rust te bewaren op de weg die een ieder gegaan is.

Hoe weet je dat Nij?

dag Rienk

De ervaring laat zien dat we elkaar door zeg maar ontoereikendheid pijn doen.
'n Pijn die we allebei niet meer willen.



Dat klinkt gezond. Mijn vraag kwam voort omdat de tekst mij bij een briefwisseling met een oude liefde bracht. En oude liefde roest niet weet ik nu. Het briefcontact bracht me bij een ruimte die ik niet meer kende, vergeten was. Er werd dus een deur opengezet. Maar van een ontmoeting is het niet gekomen. En dat is dus wat het is. Ruimte voor mij en voor haar. En misschien is dat wel echte liefde elkaar helemaal vrij laten een eigen weg te gaan. Volgens mij trek jij een soortgelijke conclusie vanuit een andere situatie.

..waardoor er nu ruimte is voor het mooie en het altijd aanwezige verlangen naar 'n weer zien,.

En dat klinkt als een vlinder.
www.youtube.com/watch?v=EOwTJlpYvNc&feature=related


@Volgens mij trek jij een soortgelijke conclusie vanuit een andere situatie

Wat je schrijft Rienk is voor mij herkenbaar.
Dank je.

Het lied van de vlinder van Marco Borsato vind ik prachtig om naar te luisteren én om naar te kijken!

Ik vond de tekst erbij:

Open je ogen maar
En zie wat ik zie
Ik weet hoe mooi je bent
Maar jij weet het zelf nog niet.

Het komt allemaal goed
Wacht nou maar af wat de tijd met je doet
Het is nu nog te vroeg
Alles wat groot is begon ooit klein
Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn

Weet dat de tijd zal je helpen, geloof maar gewoon wat ik zeg
Al lijken je kleurrijke vleugels voor eeuwig gevangen
Ja, toch op een dag vlieg je weg
Hoog in de lucht
Zul je de wereld heel anders gaan zien
Voel je de rust
Zul je genieten ook als het maar even is
Adem het in
Durf, dan ontdek je de liefde misschien
En als je haar vindt

Voel je bij iedere slag die je maakt dat je leeft
Als je geduldig bent
Gebeurt het vanzelf
Als je genieten wil
Wil het dan niet te snel

Het komt allemaal goed
Wacht nou maar af wat de tijd met je doet
Het is nu nog te vroeg
Alles wat groot is begon ooit klein
Je hoeft niet meteen een vlinder te zijn.



Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.