Pakkende teksten

voor wie dit leest

    door Nij, 24/10/2010 23:25. #39319. 5 reacties, laatste

Gedrukte letters laat ik U hier kijken,
maar met mijn warme mond kan ik niet spreken,
mijn hete hand uit dit papier niet steken;
wat kan ik doen? Ik kan U niet bereiken.

O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen.
Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid;
verzacht het vreemde door de druk verstenen
van het geschreven woord, of spreek het uit.

Menige verzen heb ik al geschreven,
ben menigeen een vreemdeling gebleven
en wie ik griefde weet ik niets te geven:
liefde is het enige.

Liefde is het meestal ook geweest
die mij het potlood in de hand bewoog
tot ik mij slapende vooroverboog
over de woorden die Gij wakkerleest.

Ik zou wel onder deze bladzij willen zijn
en door de letters heen van dit gedicht
kijken in uw lezende gezicht
en hunkeren naar het smelten van Uw pijn.

Doe deze woorden niet vergeefs ontwaken,
zij kunnen zich hun naaktheid niet vergeven;
en laat Uw blik hun innigste niet raken
tenzij Gij door de liefde zijt gedreven.

Lees dit dan als een lang verwachte brief,
en wees gerust, en vrees niet de gedachte
dat U door deze woorden werd gekust:
Ik heb je zo lief.

uit: Gedichten, vroeger en latere (1949)
van Leo Vroman (1915)



Wat een ontroerend mooi gedicht.


Vrijheid is ook kiezen of ik hier wel of niet post als ik even stil ben, geen woorden meer heb; door een gedicht als een lang verwachte brief.

Bij deze dan toch.


meneer vroman heeft mij al meerdere malen in mijn hart geraakt, onder andere in de documentaire 'soms is liefde eeuwig' ,maar zeker ook met zijn gedichten, zijn levensverhaal is ook niet niks..

een eerlijk ontroerend echt mens, heel.





In bed

Het is mij een droom, te ontwaken

door een hand op het haar en de slapen

en de streling van zaaien en rapen

meer dromen te voelen maken;

hoor in het omhullend geruis

van een adem de zee, de wind

op een lang strand, en een kind

ver van het ouderlijk huis

Zij vroeg mij waar we waren.

Het was herfst in mijn droom en ook buiten

bewogen zich dorre blaren

door de lucht, en over de ruiten.

Leo Vroman


#39387

hoi Lies

Ook mij heeft Leo Vroman en zijn vrouw in deze documentaire mijn hart geraakt.

Het gedicht In bed...prachtig!
Thnx


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.