Pakkende teksten

alleen leven zonder muren...

    door Nij, 20/03/2011 10:58. #40920. 2 reacties, laatste

"Om alleen te kunnen leven heb je een enorme intelligentie nodig; alleen leven en toch flexibel zijn is heel zwaar. Alleen leven, zonder muren van persoonlijke genoegdoening waarmee je jezelf van de ander scheidt, vergt een extreme alertheid, want een leven als eenling werkt luiheid en gewoonten in de hand die troostend zijn en moeilijk te doorbreken. Leven als eenling bevordert afzondering en alleen wijze mensen kunnen alleen leven zonder zichzelf of anderen schade te berokkenen. Wijsheid is alleen, maar een eenzame weg leidt niet tot wijsheid. Afzondering betekent de dood; je kunt geen wijsheid vinden door jezelf terug te trekken. Er is geen weg naar wijsheid, want alle wegen brengen scheiding, uitsluiting. Naar hun aard kunnen wegen alleen maar tot afzondering leiden, ook al noem je deze afzondering eenheid, het geheel, het ene of iets dergelijks. Een weg is een exclusief proces, de middelen zijn exclusief en het doel is als de middelen. De middelen staan niet los van het doel, van wat zou moeten zijn?. Wijsheid ontstaat met het begrip van de relatie met het veld, met de voorbijgangers, met de vluchtige gedachte. Jezelf terugtrekken, jezelf afzonderen om iets te ontdekken betekent het einde van alle ontdekkingen. Een relatie leidt tot een alleen-zijn dat geen afzondering betekent. Alleen-zijn is noodzakelijk, niet het alleen zijn van de afgesloten geest, maar van de vrijheid. Wat compleet is, is alleen en wat incompleet is, zoekt de weg van de afzondering."
Krishnamurti

De tekst van K raakt me op dit moment en tegelijk roept het vragen bij me op.

Want momenteel is mijn rust verstoord daar ik tijdelijk mijn huis deel met mijn zus.
Dit vraagt aandacht en aanpassing en enerzijds gaat dit moeiteloos in het besef dat dit tijdelijk is. Als er sprake is van dat ze nog een week zou willen blijven is er bij mij weerstand omdat ik ook uitkijk naar de dag van haar vertrek en de stilte weer terugkeert en ik geen rekening meer hoef te houden met haar.

Hoe flexibel ben ik eigenlijk?





Dag Nij.

Aanvankelijk vond ik de woorden van Krishnamurti een beetje ingewikkeld. Toch ook, na enkele malen aandachtig lezen, meen ik hem wat te begrijpen.

Ach ja, wat is leven zonder muren?

Ik denk dat de vinger door K. gelegd wordt op het mogen kijken naar wanneer je tot groei/bloei komt en wanneer niet.

Mij zelf verschansen achter muren, ( veilig en vertrouwd )......deze houding kan mij weg houden van invloeden van buiten. Afzondering van wat er buiten mij gebeurt.
Dan hoef ik ook niet alert te zijn. Zit immers binnen een vermeende veiligheid.
Of dat ook troostend zou kunnen zijn, betwijfel ik. Dat het tot een zekere 'dood' kan leiden, voel ik wel met hem mee.

Voor mij zitten er ook deuren, ramen en misschien zelfs wel schietgaten in die muur.
Ruimtes waar ik doorheen kan. Kijkend naar wat er in het veld om mij heen te zien, te ontdekken, te ervaren is.

Mijzelf beseffende dat ik een keuze heb om dat wat er aan mijn waarneming voorbij komt, die aandacht te schenken die vruchtbaar kan zijn zowel voor mijzelf, als voor de ander.

En daar raak ik aan de woorden van K. die mij dierbaar zijn: " leven zonder zichzelf of de ander schade te berokkenen."

Volgens mij weet een ieder dat diep in haar/zijn hart wanneer er schade wordt berokkend.
Dat diepe besef brengt eigenlijk al een doorkijkje naar dat in relatie ( welke dan ook ) staan tot dat wat er op je pad komt, tegelijk een appèl doet op jezelf. n.l. Het hebben van een keuze én daar de verantwoordelijkheid van nemen.

Kiezen dus voor de 'dood' achter de muren, of voor het 'leven' met alles erop en eraan. ( beetje zwart wit uitgedrukt :-))

Ontdekken, leven.....de vreugde én de pijn ervan, maken dat een mens m.i. ieder zijn/haar eigen flexibiliteit ontdekt. Die nooit of te nimmer vast gelegd kan worden door een ander. De slinger van de balans zal blijven gaan.
Soms achter de muren en soms er buiten.

Dank je voor je bijdrage. Het verstoorde even mijn rust ( grapje ) maar bracht me ook weer even tot nadenken, vooral naar mijzelf toe.

Mooi. De zon liet ook haar licht er over schijnen.






#40921
Mooi Carla hoe je naar de tekst van K kijkt en wat het met je doet.
Dank voor het delen van jouw heldere gedachten hierover.
Ik kan me daar goed in vinden.

De vraag die me na het plaatsen van posting #40920 bezighield is hoe flexibel wil ik zijn of ben ik werkelijk, als het er echt op aan komt?
Ben ik bereid de ander te geven wat hij/zij van me vraagt wanneer als ik daar iets van mijn “vermeende” vijheid in denk te verliezen?
Of groei ik misschien in vrijheid om in alertheid de ander tegemoet te komen en te laten gebeuren?
Ik onderken in zekere zin de luiheid waar K het over heeft en de behoefte mezelf af te zonderen.

Alleen zijn is voor mij idd noodzakelijk voor vrijheid.
Toch ook besef ik dat dit weleens ten koste van de vrijheid kan gaan en ik me vasthoudt aan ideeen en patronen hieromtrent.
Vragen als wat beweegt mij werkelijk behoeven geen sluitend antwoord, toch laat ik ze op sommige momenten in alle vrijheid toe om naar te kijken.



Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.