Pakkende teksten

een lege geest

    door Nij, 05/07/2011 08:42. #41255. 8 reacties, laatste

Een interpretatie van Maurice Knegtel over een lege geest.
Ik lees het met herkenning, hoewel ik niets heb met het woord incarnatie.

Een lege geest is een open geest, een geest die niets uitsluit, maar alles omvat en naast elkaar laat bestaan. Sluit een open geest standpunten uit? Geenszins. Maar een open geest wordt niet door een standpunt beperkt. In een open geest verschijnt de situatie precies zoals ze is en in een open geest verschijnt wat ik vind van de situatie en wat ik ermee wil. Uit het spanningsveld dat tussen beide bestaat, ontspruit op onbegrijpelijke wijze een handeling. In een gesloten geest is er voor de situatie zoals ze is geen plaats. Er zijn uitsluitend mijn wil en mijn weten. En mijn wil en mijn weten zijn wet. Mijn wereld is gesloten als een grafzerk.

Een open geest is een vrije geest en met vrije geesten hebben we moeite. Ze doen namelijk niet wat we verwachten dat ze doen. En ze zijn inconsequent. De ene keer nemen ze vol overgave een standpunt in, dat ze een andere keer weer even gemakkelijk loslaten. Een open geest is een geest die nergens verblijft. Hij is intiem met de situatie, hij is intiem met de persoon waarin hij is geïncarneerd en zijn handelen is onvoorspelbaar, onbepaald, open. Is het willekeur dat de open geest drijft? Nee, het is een afgestemd zijn. De open geest wordt bezield door alle krachten die in een situatie spelen, inclusief de kracht van het ik en diens staan voor zijn zaak. Wat uit deze fusion van krachten als handeling naar voren komt is onvoorspelbaar, maar altijd afgestemd op de situatie als een geheel. De ene keer verdedigt de open geest met verve zijn standpunt. Een andere keer gaat hij in zijn handelen recht tegen zijn eigen standpunt in. Een derde keer neemt hij een totaal ander standpunt in. Een open geest volgt geen dogma's. Vreemd genoeg blijft de open geest trouw aan zichzelf, integer, waarachtig, al is het volstrekt onduidelijk wat dit zelf nu eigenlijk is.




In intentie een mooie gedachtengang van Maurice Knegtel, Nij.

Een open, vrije geest ......doet me denken aan de open handen van Maria.

Niet vooringenomen zijn maar in alle openheid en vrijheid de ander of een situatie tegemoet treden.

Daarmee ruimte gevend aan wat zich aandient.






#41258
Mooi Carla deze vergelijking met de open, lege handen van Maria.

@Niet vooringenomen zijn maar in alle openheid en vrijheid de ander of een situatie tegemoet treden.

En..niet alleen de ander niet te vergeten ook mezelf. Anders kan ik het niet of moeizaam.
Ik denk nu aan een logion, logion 108: jij bent mij, en ik ben jou.



Zekers Nij, alles begint immers ( m.i. ) bij je/mij zelf.

Wanneer mijn geest, ziel of hoe je het ook noemen wilt, reeds gevuld is met vooringenomenheid, blokkeer ik bij mijzelf de vrije stroom die het nodig heeft onbevangen te staan tegenover mijn medemens of een situatie.

Ik kan niet met een vrije geest de ander tegemoet treden, of een situatie bezien, als ik niet allereerst die vrijmoedigheid toesta ten opzichte van al datgene wat ik in mijzelf aantref.

Tegelijk weet ik dat het een zijnswijze is, die me niet altijd goed lukt. Hoop evenwel dat het niet te vaak in een onbewust schuihoekje verstopt blijft. ;-))





Wat een mooie tekst, Nij, die van Maurice Knegtel. Ik kan me daar zeer wel in vinden.

En dan die reactie van Carla, die deze tekst verbindt met het beeld van Maria met de lege handen. Ik had dat nog niet zo gezien, maar ik vind het een prachtige combinatie.

Maar er is ook verschil.
De tekst van Knegtel gaat voor mij over vrijheid, het vrij zijn van.
Het beeld van Maria gaat voor mij over liefde, onvoorwaardelijke liefde.

En toch horen ze bij elkaar.
In een inleidend hoofdstuk bij het evangelie van Thomas beweer ik dat vrijheid en liefde een onafscheidelijk koppel vormen.
Zie ook mijn toelichting bij logion 2: “Die vrijheid is slechts een voorwaarde tot iets anders, voor iets waar het echt om gaat, namelijk de levenspraktijk van de liefde.”

En dan voegt Nij daar nog een derde aspect aan toe: zelfaanvaarding.
Wat een fraaie drie-eenheid: zelfaanvaarding, vrijheid en liefde.
Mooi.


Nij, mag ik de bron weten van die tekst van Knegtel?


#41261
@Zie ook mijn toelichting bij logion 2: “Die vrijheid is slechts een voorwaarde tot iets anders, voor iets waar het echt om gaat, namelijk de levenspraktijk van de liefde.”
@Wat een fraaie drie-eenheid: zelfaanvaarding, vrijheid en liefde

Ik besef dat die drie/eenheid waar je het over hebt Bram een complexe rode draad in mijn leven was.
De complexheid is tot mijn vreugde voor een groot deel transparant geworden.
Soms ook beslagen transparant of misschien beter gezegd dynamisch transparant.

#41262
De tekst van Knegtel vond ik op de BOS site.
Het is vraag 32.



De aard van het open bewustzijn (ik verkies als naam ‘open’ boven ‘leeg’) is moeilijk inzichtelijk te maken. Met een uitspraak van Johan Cruijff geldt ook daarvoor: ‘Je begrijpt het pas al je het doorhebt’.
Ik beschrijf het in mijn cursus Gnostiek als spiritueel pad met het beeld van ‘de poort van openheid’. Je gaat door een poort heen en komt in een geheel nieuwe werkelijkheid. Daar zie je onbevangen ‘dat wat is’, zonder blindmakend geloof, zonder inkleuring door hoop en geen vrees. Er is wat er is. Het is zoals het is.
Als je zo, in deze openheid, de werkelijkheid kunt ervaren, zal zich vanuit een bron in jezelf die niet te benoemen is een intuïtie aandienen wat je daar te doen hebt, doordat sommige aspecten van die onbevangen ervaren werkelijkheid je zullen raken. Ze bewegen je in de welhaast letterlijke betekenis van het woord ‘bewegen.’

Dat open bewustzijn heet in de gnostiek het Christus-bewustzijn.
Voor de realisatie daarvan gelden in de gnostische symboliek de volgende mythische beelden.
In de gnostische symboliek geldt de vrouw als symbool van de menselijke ziel.
Van Moeder Maria wordt verteld dat ze als maagd zwanger werd. Voor de gnosticus is ook zij symbool van de menselijke ziel. Als symbool is ze dus niet een historisch persoon, maar symbool voor ieders eigen ziel.

Wat wordt er nu bedoeld met die maagdelijkheid van Moeder Maria? Dit: dat je ziel eerst maagdelijk moet worden voor de Christus in je geboren kan worden.
Die maagdelijkheid is door Knegtel hierboven treffend beschreven.
Na de geboorte van de Christus in jezelf moet je zorgen dat je ziel maagdelijk blijft, dat wil zeggen: niet opnieuw bekleed met allerlei blindmakende voorstellingen van de werkelijkheid, want dan zal het Christusbewustzijn weer gedoofd worden.
Nu is er in de gnostische symboliek een prachtig vervolg op dit proces. Hoe zit dat?

Het is wellicht verrassend om te weten wat het woord Christus oorspronkelijk betekent. Het is een vertaling in het Grieks van ‘gezalfde’. Met dat woord werden in de Joodse traditie koningen aangeduid. De Joodse koningen waren ‘gezalfden des Heeren’. Het woord ‘gezalfde’ is een synoniem voor ‘koning.’ Christus betekent gewoon ‘koning’. We komen wel eens de uitdrukking tegen ‘Christus koning’, maar dat is dus dubbelop. Het woord Christusnatuur kun je dus ook lezen als ‘de koninklijke kwaliteit van de ziel’.
In de tijd dat het Thomas-evangelie geschreven werd, was de opvatting dat autonomie de koninklijke kwaliteit van de ziel is, een algemeen thema in de klassieke cultuur. Die autonomie gold als een natuurlijke kwaliteit van de menselijke ziel. Wat zegt Thomas? Als we de weg van de gnostiek gaan, zullen we ons op dat pad leren verbinden met die natuurlijke, universeel menselijke kwaliteit van de ziel, de Christusnatuur, ofwel de koninklijke autonomie, de geestelijke zelfstandigheid en vrijheid.

Dus, als de ziel maagdelijk is geworden, leeg van geloofsstructuren, leeg van hoop en vrees, zal de Christus in je geboren worden, dat wil zeggen: de realisatie van de koninklijke kwaliteit van de ziel.
Maar dat proces gaat nog verder. Als je zorgt dat je ziel maagdelijk blijft, zal je ziel een verdere transformatie ondergaan. Je ziel verandert van Moeder Maria in Maria Magdalena, de minnares van de Christus. Maria Magdalena is hier het gnostische symbool van de liefde.
Het transformatieproces wordt voltooid in de mystieke bruiloft van Christus en Maria Magdalena, de eenwording van vrijheid en liefde.

Ik heb dit verhaal nu al enkele keren verteld in een lezing en zie dan nog wel eens glazige ogen onder de toehoorders. Men is misschien zo gewend aan het beeld van Moeder Maria, Christus en Maria Magdalena als historische personen dat hun rol als symbool van een stadium van een spiritueel proces niet binnenkomt. Maar er zijn ook ogen die opglimmen met een 'Ah.. zit het zo'.
Ja, wie oren heeft die hore.
Maar of je de symboliek nu doorhebt (om wederom met Cruijff te spreken) of niet, de voor mij wezenlijke boodschap hiervan is dat het spirituele pad van de gnostiek gericht is op het huwelijk van vrijheid en liefde vanuit het inzicht dat vrijheid alleen er niet toe doet, tenzij het zich niet met liefde verbindt.



#41264
Dank Bram voor deze aanvulling op de open geest en het verdere transformatie proces van de ziel.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.