Pakkende teksten

Gabrielle's freedom song

    door Nij, 28/08/2011 08:55. #41566. 45 reacties, laatste

Gebrielle's Freedom Song op youtube

Nederlandse tekst van Gabrielles "freedom" song uit de de film As it is in heaven

Vanaf nu is mijn leven van mij
Ik heb maar zo'n korte tijd op aarde
En mijn verlangen heeft me hier gebracht
Alles wat mij ontbrak en alles dat ik vergaarde

En toch is het de weg die ik verkoos
Mijn vertrouwen was eindeloos
Dat mij 'n klein stukje toonde
Van de hemel die ik nooit vond

Ik wil voelen dat ik leef
Al mijn dagen lang
Ik wil leven zoals ik wil
Ik wil voelen dat ik leef
In de wetenschap dat ik goed genoeg was

Ik ben mezelf nooit verloren
Het sliep alleen in me
Misschien had ik nooit een keuze
Behalve dan de wil om te leven
Het enige dat ik wil is gelukkig worden
Zijn wie ik ben
En sterk en vrij zijn
De dag uit de nacht zien opkomen

Ik ben hier
En mijn leven is alleen van mij
En de hemel waarvan ik overtuigd was
Bleek ergens daar te zijn
Ik wil voelen
Dat ik mijn leven geleefd heb
Zoals ik wil


Mooi .....Het is wellicht daarom dat je hier bent.


Dat vind ik ook, Marie-Therese


Ja Bram, het is alsof de belemmeringen in volle kracht worden afgeschud.


Ik moet daarbij denken aan die prachtige tekst van Pericles:

Wij Atheners beschuldigen onze naaste niet als die verkiest zijn eigen weg te gaan.

Hij zegt dat zo'n 400 jaar vC. bij de herdenking van de Grieken die gesneuveld zijn bij de verdediging van Athene tegen een aanval door Perzië. Dat is wat ze te verdedigen hadden, de vrijheid die ook bezongen wordt in het lied van Gabrielle en die ook nu nog steeds niet vanzelfsprekend is.

En misschien zullen ook nu sommigen die dit lezen denken: "Ja, maar..."
Ik weet het, vrijheid kan beangstigend zijn.


Zeker een mooie tekst Bram, en is ook heel subtiel iets van superioriteit in deze toespraak.
In die tijd die je beschrijft had de Griekse democratie erkenning voor de vrije wil maar tevens ook lijfeigenen.

Ja voor mij kan vrijheid beangstigend zijn. Misschien omdat vrijheid niet passief is en steeds weer erkent wil worden.



Ik vond de Nederlandse versie:

//www.youtube.com/watch?v=BaXKWqiFCaI


Zie ook logion 16:

"Er zijn heel veel mensen die menen dat er pas vrede op aarde zal zijn als we allemaal dezelfde mening hebben, of als we allemaal hetzelfde geloof aanhangen, als we het allemaal met elkaar eens zijn. Het streven naar vrede op deze manier doet echter altijd zichzelf teniet omdat het niet kan verdragen dat er andersdenkenden zijn. Die moeten daarom, in het zogenaamde belang van de vrede, worden bekeerd, uitgedreven of zelfs uitgeroeid. En, o ironie, daarmee maken deze eenheidsstrevers het leven op aarde tot een hel.
De vrede op aarde zal pas dan bereikt worden als we onze medemensen toestaan anders te zijn dan onszelf, als we elkaar gunnen onze persoonlijke eigenheid te ontplooien, als we bereid zijn onszelf en onze medemensen als unieke eenlingen te ervaren en daarvan de schoonheid te zien, als we elkaar niet klein houden maar elkaar bemoedigen, als we elkaar ieders eigen licht gunnen.
Maar dat zullen de fundamentalistische ideologen van de eenheidsgedachte niet dulden. Dat zal vuur, zwaard en oorlog oproepen, brandstapels en kruistochten, heropvoedingsgestichten, terroristische aanslagen en collectieve vreemdelingenhaat."


#41579

Dank Bram voor deze verwijzing naar logion 16 waarin het ook om het persoonlijke in ons gaat.
Vooral daar waar het gaat om waar ik de duisternis in de ander, zie dat dat ook in mij schuilt.
Als ik het dan werkelijk zie, is het via de ander dat ik ziende word.

logion 16
Wie werkelijk vrede wil, moet eerst de strijd tegen zichzelf staken en vrede sluiten met zichzelf. Pas wie vrede met zichzelf gesloten heeft, kan zijn medemensen in vrede hun eigen waarheid gunnen. Wie verdeeld is in zichzelf, zal zijn innerlijke strijd op de wereld botvieren.
Een vrede die niet verankerd is in de harten van eenlingen, zal vroeg of laat als een zeepbel uiteenspatten.

Dit logion is een logische aanvulling op het vorige. Als je het licht in een ander ziet, bedenk dan dat dat licht ook in jou is, werd daar gezegd. Maar hier geldt de andere kant. Als je meent de duisternis in een ander te zien, bedenk dan dat ook die duisternis in jezelf schuilt.
Laat eerst het licht in jezelf schijnen op de duisternis in jezelf. Pas dan is er vrede mogelijk.


Fijn Nij, dat je logion 16 vindt passen. Maar lees ook:
Ego, schaduw, zelf

En dan vooral de laatste alinea's.


De laatste alinea van Ego, schaduw, zelf:

Willen we die verstopte delen van ons zelf terug halen, om weer ‘heel’ te worden, dan kunnen we niet langs die negatieve etiketten heen. Achter die negatieve etiketten gaan vaak zeer mooie eigenschappen van ons zelf schuil. We moeten dus de confrontatie aangaan met die negatieve etiketten. Dat is dikwijls een pijnlijke zaak, vol schaamte. Maar de uitkomst is niet dat we aanvaarden dat we ‘slecht’ zijn. Als we bereid zijn onze negatieve etiketten onder ogen te zien dan is de uitkomst altijd (hier staat dus inderdaad: altijd!) dat er een bijna magische transformatie plaatsvindt. Je vermeende slechte kant blijkt juist een heel mooie, waarachtige kant van jouw eigen diepste wezen te zijn.

Zeer treffend voor mij de afgelopen week.
Vastzittende levensstress werd losgeslingerd door het pijnlijke aanzien van andermans stress.
Er was een innerlijk verwoedde strijd gaande die een uitweg zocht via het lichaam terwijl het lichaam probeerde te overleven.
Bijn het werkelijke zien veranderde er iets,
transformeerde er iets.
Wonderbaarlijk.



dank je Bram en Nij


Stel dat je als kind bent opgevoed dat je geen keuze hebt. Keuzeloosheid als etiket meegekregen door het huis van je ouders. Wanneer je het licht laat schijnen op deze verwonding en je ziet en voelt door je eigen verwonding de verwonding van je ouders, kan er vergeving plaatsvinden en dan blijkt dat je een ongekende ruimte van openheid binnen gaat.
Maar dan ....
Nu is er een keuze en dat kan beangstigen.


als ik mezelf kan omarmen precies zoals ik ben, wanneer ik zie dat de patronen die in mij leven, mijn verleden is, en dat het heel erg moeilijk is om dit te veranderen.

(We denken m.i. wel dat we een vrije keus hebben, maar iets van 99% wordt bepaald door instinct en onderbewuste.)

Als er een patroon in mij actief is, dan kan ik dat m.i. het beste accepteren en uitleven.
Omdat dit is wat het patroon gewend is te doen en veranderen kost veel energie.
Bovendien doet het patroon dit met de reden dat het goed voor mij is. (Ook al is dit achterhaald).
Het patroon houdt zichzelf net zolang in stand totdat er een omslagpunt komt,
(wanneer ik op een bepaald niveau besef dat ik er meer last dan gemak van heb, zolang het nog in mij leeft, zal het toch nog iets “opleveren”) en die komt dan vanzelf, niet door het te manipuleren.

Als dit alles in mij zelf kan omarmen, kan ik dit ook bij de ander, inclusief mijn ouders.


#41583@Nu is er een keuze en dat kan beangstigen.

Begrijp ik je goed MT dat je met: @"nu is er een keuze", bedoelt: nu heb ik de keuze om ook nee te zeggen?


#41584@(We denken m.i. wel dat we een vrije keus hebben, maar iets van 99% wordt bepaald door instinct en onderbewuste.)

hoi Yvonne

Vanuit mijn levensproces gekeken zat ik voor een deel van mijn leven gevangen in onvermogen.
Vandaaruit handelde en koos ik.
De keuzes die ik maakte leidde mij naar ervaringen die ik nodig leek te hebben tot meer bewustzijn, leidde mij uiteindelijk tot een ja en een nee kunnen zeggen, leidde mij naar de bron of hoe dat ook mag heten.
De keuzes die ik nu maak zijn eigenlijk geen keuzes meer maar een natuurlijk gevolg van, zoiets..
Desalniettemin heb ik (ik vermoed levenslang) te maken met een innerlijk opgeslagen stress vanuit dat verleden, dat vaak in rust is.
Innerlijk kan Leiden even in last zijn als dat weleens van zijn plaats komt.
Hoe dan ook, ik zie dan af en verwelkom tegelijkertijd..


Dag Nij,

Ik herken wat je schrijft over onvermogen en innerlijk opgeslagen stress.
Dat is/was in mijn persoonlijkheid actief. Door mij meer bewust te zijn als de waarnemer (Hoger Zelf, Ziel, God, Dat wat is, of hoe je het ook noemen wilt) kan ik oordeelloos kijken naar wat er in mijn persoon actief is.

Zolang ik oordeelloos kijk zonder er iets mee te willen, dan is de Waarnemer actief. Zodra ik waarneem omdat ik er iets mee wil bereiken, dan doet mijn menselijk zijn alsof het waarneemt. Dit is nog goed nog slecht, het is dat wat er dan in mij is.

Door me steeds meer bewust te worden van de waarnemer, voel ik altijd een achtergrond van rust, ook al is mijn persoon dan heel onrustig of onvermogend.


#41587

hoi Yvonne

Ik begrijp wat je zegt.

Ik weet niet of het voor mij hetzelfde is.

Wat ik ervaar is ook het oordelend kijken, misschien wel juist het oordelend kijken,
dat wat er ook is.
Van daaruit gebeurt wat er gebeurt, zoiets..


Hoi Nij,

Ik vind het ook lastig om uit te leggen. Wat ik wel ervaar is dat wanneer ik wat dan ook waarneem in mijn menselijke zijn, of dat nou patronen zijn of verdriet/pijn, dat alles wat ik werkelijk omarm heel veel ruimte geeft.

En dan bedoel ik niet “een net doen alsof” ik het omarm, want dan wordt er vroeger of later een gevoel dat “het ergens toch niet klopt” actief.

Ik heb een tijdje terug een cursus mindfullnes gedaan en ook daar probeer je patronen te veranderen, nl. alles met aandacht te doen, en dat werkt heel goed (in mijn geval), zolang ik er bewust mee bezig was.
Maar zodra ik bijvoorbeeld heel erg veel te doen had, lukte het mij echt niet meer om alles met aandacht te doen. Ook al wilde ik dit heel graag, kostte me dit ontzettend veel energie, waarmee ik m.i. beter iets “nuttigers” kan doen.

Ik heb al eens gelezen dat het veranderen van patronen wel een jaar kan duren, en dat je er heel bewust mee bezig moet zijn.

Wat ik hierbij ook heb gemerkt is dat zolang ik bezig was om zo’n patroon te willen veranderen, ik het gevoel had op de één of andere manier toch nog niet goed genoeg te zijn. Terwijl wanneer ik alles omarm, er meteen ruimte komt en opluchting.



#41589@Ik vind het ook lastig om uit te leggen.

Toch Yvonne begrijp ik goed wat je zegt.

Wat je over mindfullnes zegt, ik hoor vaker positieve berichten van mensen die dit doen.

Ik denk dat het veranderen van patronen pas dan gebeurt als je er last van krijgt, als patronen onvrij gaan voelen.
Dan begint m.i. de bewustwording van die patronen en eigenlijk is dat denk ik genoeg.


Hoi Nij, ik wil er ook niet negatief over doen, maar ik merk dat het werkelijk alles met aandacht willen doen, héél erg veel volharding nodig heeft, althans dat is mijn ervaring. Dat het trainen, trainen en nog eens trainen is.

Wanneer je werkelijk last krijgt zoals jij zegt van een bepaald patroon, dan komt er misschien een ander patroon voorbij, die dan op de voorgrond treedt. Niet door het ene patroon weg te willen, maar door het andere toe te laten. Zoiets.


@maar ik merk dat het werkelijk alles met aandacht willen doen, héél erg veel volharding nodig heeft, althans dat is mijn ervaring. Dat het trainen, trainen en nog eens trainen is.

Hoi Yvonne,
ik begrijp wat je hier bedoelt.
Misschien hoef je de lat niet zo hoog te leggen; een kind is van nature aandachtig.



@maar ik merk dat het werkelijk alles met aandacht willen doen, héél erg veel volharding nodig heeft, althans dat is mijn ervaring. Dat het trainen, trainen en nog eens trainen is.

Hoi Yvonne,
ik begrijp wat je hier bedoelt.
Misschien hoef je de lat niet zo hoog te leggen; een kind is van nature aandachtig.



#41591@Wanneer je werkelijk last krijgt zoals jij zegt van een bepaald patroon, dan komt er misschien een ander patroon voorbij, die dan op de voorgrond treedt. Niet door het ene patroon weg te willen, maar door het andere toe te laten. Zoiets.

Jazeker kan dat Yvonne.

Mijzelf aangaande ervaar ik het zoals ik het ervaar en dat ging deze keer door alle patronen heen en ervaarde daarin een transformatie in mijn systeem. Door alles heen moeiteloos.


Als ik bijvoorbeeld een workaholic ben, dan zou het m.i. heel veel moeite kosten om dit niet te zijn, omdat mijn persoon dit is en dit patroon graag uit wil leven. Het zou heel erg veel moeite kosten om dit te veranderen. Wanneer echter mijn naasten gaan klagen dat ik hun te weinig aandacht geef, kan er in mij een ander patroon actief worden, nl. dat ik hun idd graag aandacht wil geven. Hiervoor verandert dus in dit voorbeeld het patroon zonder dat ik van het oude patroon afwil.

Fijn dat het deze keer moeiteloos ging. Ik herken wat je schrijft.


Dank je Yvonne voor je voorbeelden waarmee je jouw inzicht kenbaar maakt.


Dag Gea, Ik had jouw posting over het hoofd gezien, en achteraf dubbel :-))
Ik begrijp dat ik de lat niet zo hoog “hoef” te leggen, maar wat als dit nu ook een patroon van mij is?

#41596 Dank je, Nij


Dan kan dat patroon zich helemaal uitleven tot 't niet meer nodig is.
Of zie jij dat anders?


Ik denk dat ik niet anders kan dan dat. Ik ben iemand die de lat hoog legt. Dat is een patroon van mij en is daarin is mijn verleden. Het is daar om te zorgen dat het goed met mij gaat, dat het daardoor ook slechter met mij kan gaan, bijv. doordat ik te veel doe, dat weet het patroon niet.

Zolang dit patroon mij nog wat brengt (op een dieper niveau, onbewust/instinctief) zal het zich m.i. uit blijven leven.


Yvonne@Ik denk dat ik niet anders kan dan dat.

1. Is het waar?
2. Kun je absoluut weten dat het waar is?
3. Hoe reageer je, wat gebeurt er, wanneer je die gedachte gelooft?
4. Wie zou je zijn zonder de gedachte?
en
Keer het om.

Byron Katie










Hallo Nij,
M.i. zegt B.K. Loving wat Is, dus waarom zou ik niet houden van het patroon?
Waarom is Dat Wat Is niet waar?
M.I. is het ook geen gedachte, maar een patroon, iets dat in mij leeft.
Als ik het om zou keren en zeggen dat ik wel anders kan dan dat, verloochen ik dan niet mezelf?


#41601

Als dat de antwoorden zijn die bij je opkomen Yvonne en als die voor jou waar zijn, dan zijn ze waar voor jou, toch?

Je zegt:
@Als ik het om zou keren en zeggen dat ik wel anders kan dan dat, verloochen ik dan niet mezelf?

Verloochenen ik wist wat het was, maar ik weet niet meer wat het is, ik kan er geen zinnig woord over zeggen.

Toch naar jouw vraag terug is mijn vraag: als het waar is en je zou anders kunnen en willen wat is het dat je dan zou kunnen verloochenen?


Waarom zou ik het niet respecteren Nij als het in mij leeft? Dat zou betekenen dat het niet goed is zoals het is, en dat ik zou moeten veranderen. Dat Wat Is wil ik niet verloochenen. Als ik van het patroon klachten zou krijgen zal er misschien een patroon komen om de lat lager te leggen. Dan is Dat Wat Is. Als ik Dat Wat Is respecteer kan ik mezelf nooit verloochenen.

Bedoel je dat?



Wat ik bedoel Yvonne is dat wat je denkt dat is, bij nader onderzoek weleens anders zou kunnen zijn.
Het zou zomaar kunnen zijn dat je
om het voorbeeld van hoge lat te nemen misschien wel lager kan.
Waarom eigenlijk niet?

Maar ik lees in je vorige posting dat het voor jou helemaal goed is zoals het is.

Ik heb even terug gelezen want ik wist even niet meer waarom we het hier over hebben.
Je bent inderdaad zoals je zegt helemaal goed zoals je bent met patronen en al.




Nij#41585

 Begrijp ik je goed MT dat je met: @"nu is er een keuze", bedoelt: nu heb ik de keuze om ook nee te zeggen?

Ja Nij, in het licht van alledag en wanneer ik spreek over zelf controlerende werkelijkheid, heb ik altijd de keuze om ook nee te zeggen (hierdoor een ja tegen mijzelf)
Dit durf ik sinds kort zonder schuldgevoel. Dat is vrijheid.

Maar dat is niet helemaal de juiste verklaring. Er is een dieper of innerlijk aanwezigheid en daar is en voelt ja en nee onafscheidelijk.
Dus m.i. voelt het alsof ja en nee niet bestaan. Het is niet speciaal of bijzonder of vervoerend. Wel vervullend en dat bedoel ik met ruimte voelen, het beeld van waarnemen van een ongeschonden sfeer.

ego - schaduw- zelf begrijp ik en het raakt mij omdat ik vaak vocht of mijn oren sloot en mijn ogen niet wilde zien hetgeen wat pijnlijk of naar was.

lees jullie met plezierige aandacht


@41604
Goedemorgen Nij, m.i. gaat het niet om wat ik denk, maar om wat ik ZIE wat er in mij speelt, en dat kan idd veranderen.


#41605@ik spreek over zelf controlerende werkelijkheid, heb ik altijd de keuze om ook nee te zeggen (hierdoor een ja tegen mijzelf) Dit durf ik sinds kort zonder schuldgevoel. Dat is vrijheid.
en
Er is een dieper of innerlijk aanwezigheid en daar is en voelt ja en nee onafscheidelijk.
Dus m.i. voelt het alsof ja en nee niet bestaan.

Ook een goedemorgen Marie-Therese

Zoals ik je lees kun je door die dieper liggende eenheid waar geen ja en geen nee is, in zelfcontrolerende werkelijkheid(vind ik verrassend mooi gezegd) nu zonder schuldgevoel ja en nee zeggen.
En als ik je goed begrijp zijn de tegenstellingen verdwenen. Het mag, jij mag.
Is het zoiets MT?



Ook een goedemorgen Yvonne

Je zegt:
@m.i. gaat het niet om wat ik denk, maar om wat ik ZIE wat er in mij speelt, en dat kan idd veranderen.

Volgens stukje uit het lied vind ik treffend in ons gesprekje.

Ik wil voelen dat ik leef
Al mijn dagen lang
Ik wil leven zoals ik wil
Ik wil voelen dat ik leef
In de wetenschap dat ik goed genoeg was

Fijne dag Yvonne.


Ja, mooi Nij en dan is de cirkel weer rond.
Zijn we weer terug bij het begin, terug naar het kind in ons. We hadden het laatst over de heilige 3 eenheid is vlees geworden. Zelfaanvaarding, vrijheid en liefde. Misschien dat de laatste twee wel voortkomen uit de eerste. En zelfaanvaarding is voor mij in die zin vernieuwend en verruimend, dat werkelijk alles er mag zijn, dan ben ik zomaar oké zoals ik ben. En jij ook.

Jij ook een hele fijne dag!


P.s. @Misschien dat de laatste twee wel voortkomen uit de eerste. Dat is natuurlijk niet zo, het is een 3-eenheid, maar het voelt misschien wel zo.


#41609Yvonne@En jij ook.

In de onheelheid voel ik me heel met alles erop en eraan en twijfel niet meer of ik goed ben zoals ik ben. Ik ben goed, ik deug.


Dank je Nij,

En weet je de twijfel zal best nog eens de kop opsteken, maar het Weten blijft.


Zou het kunnen zijn dat patronen alles te maken hebben met identiteit, met vastgezette zelfbeelden, etiketten, zowel negatief als positief?

Dat patronen een lading (positief of negatief) zijn die het zelfbeeld steeds weer bevestigen, overeind houden, vastzetten?

Wat ik de laatste tijden ervaar is dat, als ik patronen die zich aandienen niet alleen persoonlijk neem, de lading als het ware neutraal aan gaat voelen en er een besef is van meer te zijn dan dat etiket. Er is geen ontkenning of wens om het patroon te veranderen. Het is. Maar lijkt niet langer te bepalen wat ik ben.

Hoe zien jullie dat?


#416142@Dat patronen die lading (positief of negatief) zijn die het zelfbeeld steeds weer bevestigen, overeind houden, vastzetten?

hoi Marianne

Bedoel je hier oude levenspatronen mee ter overleving?

@Er is geen ontkenning of wens om het patroon te veranderen. Het is. Maar lijkt niet langer te bepalen wat ik ben.

Ik lees je Marianne als vrij van identificatie: jij bent het patroon niet.
Mooi.




Dag Nij,

Voor mij voelt het dat elk patroon dat in mij werkzaam is een zelfbeeld in een vaste vorm houdt. Bij heftige gebeurtenissen vooral in de kindertijd is de lading van een patroon vermoed ik wel heel sterk en lijkt het alsof die ervaring mijn identiteit volledig bepaalt.

Inderdaad is er een besef dat ik het patroon niet ben, maar vrij van identificatie dat weet ik niet. Het is wel deel van mij. Alleen door het besef méér te zijn ervaar ik vrijheid van een vastgezette identificatie, dus er is wel een identificatie met een zelfbeeld, ik ben gelukkig een persoon, maar er is ook een besef van een vormloosheid wat ook deel van mijn wezen is.
Het is én én, persoonlijke beleving én bovenpersoonlijk tegelijkertijd dat maakt dat ladingen neutraal gaan aanvoelen en er een besef is van de mogelijkheid tot loslaten van betekenissen die je aan ervaringen en vervolgens jezelf toekent, steeds weer.

Logion 36 en 37 spreken mij zeer aan en dan lees ik het niet alleen als de werkelijkheid bekleden met betekenis maar ook het zelfbeeld.

Wat ik merk is dat patronen hun kracht houden zolang ik het alleen vanuit mijn persoonlijkheid beleef en er dan geheel door "bepaald" wordt. Dan wil ik veranderen en stapelt het ene patroon op het andere maar dat speelt zich allemaal op hetzelfde vlak af.
Wat jij ook aangeeft er is een moeiteloze beweging, als het gezien wordt, dat herken ik.






hoi Marianne

Ik lees jou, ik lees logion 36 en 37 en lees Martin Buber die, vind ik, het geheel ook nog eens samenvat

Martin Buber
Ondanks alle overeenkomsten heeft elke levenssituatie, als een pasgeboren baby, een nieuw gezicht, dat er nog nooit eerder is geweest is en nooit opnieuw zal komen. Het vraagt een reactie van jou die niet op voorhand voor te bereiden is. Het vraagt niets van wat al gebeurd is. Het vraagt aanwezigheid en verantwoordelijkheid; het vraagt jou

Helder Marianne wat je zegt over patronen, zelfbeelden, kindertijd, vastgezette identificatie en het persoons en christusbewustzijn.
En:
@"dat maakt dat ladingen neutraal gaan aanvoelen en er een besef is van de mogelijkheid tot loslaten van betekenissen die je aan ervaringen en vervolgens jezelf toekent, steeds weer."

Steeds opnieuw merk ik dat als ik geraakt word in mijn hart en dan bedoel ik pijnlijk geraakt, alles van zijn plaats raakt en is niets meer hetzelfde.
En dan als er gezien wordt wat er gezien moet worden gebeurt er iets moeiteloos en merk ik dat er iets veranderd is, misschien kan ik het neutraal noemen of ook met aandacht aanwezig zijn en tegelijk gepaste afstand betreden. Ruimte nemend en gevend, zoiets..



Hallo Nij,

Passend stukje van Martin Bruber, mooi.

Ruimte nemend en gevend, zoiets...

Ja, zo voelt het; ruimte gevend aan wat zich aandient, ruimte nemend om te zien wat gezien wil worden.

Wat mij ook treft in jouw bijdrage is jouw pijnlijk geraakt zijn en daarbij die bereidheid om desondanks open te blijven, dat ervaar ik als de "aanwezigheid van jou" zoals MB het noemt.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.