Pakkende teksten

Valenstijnsdag

    door Nij, 12/02/2012 10:11. #42391. 4 reacties, laatste

Iteke Weeda is sociologe en emeritus hoogleraar, en schrijfster van het boek Liefde in vele facetten waarin ze het mysterie van de liefde onderzoekt. De komende tijd komen vier van deze facetten van de liefde aan bod in haar blogs. Deze week ontrafelt zij - in het kader van Valentijnsdag - het proces van verliefdheid en verliefd worden.
Verliefd worden en verliefd zijn kunnen uiteengerafeld worden in chemische processen die in het lichaam werkzaam zijn; menig wetenschappelijk onderzoek is op dit vraagstuk losgelaten. Wellicht zit het in ons DNA, in de genen, in de hersenen, in de hormonen; het zijn begeleidende lichamelijke verschijnselen van een diep ingrijpende psychische gebeurtenis. Ze verklaren niet waarom de ene mens op de andere mens verliefd wordt. Ook daar is in wetenschappelijke kringen naar gezocht: ‘vader- of moederbinding’, ‘soort zoekt soort’, ‘de uitersten trekken elkaar aan’ zijn concepten waarop theorieën zijn gebaseerd.
Als liefde energie is en verliefdheid een vaak onverwacht, niet gepland, plots optredend verschijnsel, dan kan gesteld worden dat de energie-uitstraling van de ander de trigger is. De ander vertegenwoordigt iets wat raakt, waar je iets mee wilt, waar je nieuwsgierig naar bent, wat je in jezelf wilt ontwikkelen, wat je niet los wilt laten. Verliefdheid is niet per definitie verbonden aan seksuele aantrekkingskracht. De laatste kan optreden los van die sterke emotie en verliefdheid zonder seksuele begeerte is eveneens goed denkbaar. Eerder kan gesteld worden dat verliefdheid zozeer de behoefte aan delen, aan voorrang verlenen aan de ander versterkt, dat het lichamelijke delen daar een vanzelfsprekend onderdeel van kan worden. Er is een vloeiende beweging in het samenspel tussen het lichaam, het bredere energieveld dat de mens omgeeft en de geest; eenwording en eenheid worden op alle niveaus nagestreefd. Niet voor niets kunnen verliefden aan weinig anders denken dan aan de ander, willen ze steeds bij elkaar zijn, gaat het hart sneller kloppen, gieren de zenuwen door de keel en draait het energiecentrum in de buik, dat wij symbolisch ‘vlinders’ noemen, op sterk verhoogde snelheid.
Verliefdheid wordt wel een lichte tot sterke mate van verstandsverbijstering genoemd. Daar is niets mis mee, maar in onze ratiogeoriënteerde samenleving roept een dergelijke omschrijving altijd weer hilariteit op. Zeker is dat het gevoel bij verliefdheid centraal staat. Vastgeroeste patronen worden doorbroken, het innerlijk wordt door elkaar geschud. Menigeen heeft het gevoel ánders en méér mens te zijn. Het is overigens niet zo moeilijk om met het verstand te bevatten dat die andere dimensie waarin gevoelens en emoties huizen het leven een intrinsieke zin en glans geeft. Verliefdheid komt doorgaans voort uit een gemis. Geen mens is volmaakt en jezelf vervolmaken zal een belangrijk menselijk streven zijn. Verliefdheid kan daarvoor een goede ingang bieden. Het gemis kan echter behalve op de behoefte aan innerlijke ontwikkeling ook liggen op het terrein van uiterlijkheden, zoals niet alleen kunnen zijn, aanzien en inkomen verkrijgen via een ander. Daarnaast kan verliefdheid voortkomen uit overdaad, uit grote zelfliefde die aan anderen glans geeft, maar dan neigen de gevoelens toch eerder naar een rustiger vorm van liefde. Een mens voelt zich goed, ontspannen, open naar anderen en staat daarmee onbevangen tegenover de kracht van de menselijke aantrekking. Iets raakt je, ontroert je, vertedert je. Deze aantrekking wordt opgevangen en op haar waarde geschat. Zij kan vaker optreden en relatief gemakkelijk weer losgelaten worden.
Verliefdheid overkomt je? Ja, maar op een wellicht minder bewust niveau heb je het ook zelf in de hand. Gefixeerd zijn op een bepaald doel kan betekenen dat je je niet ervoor openstelt, bij het verwerken van emotionele pijnen geldt hetzelfde. Sommigen hopen van ganser harte verliefd te worden; van alles wordt in het werk gesteld om de een of andere ware te ontmoeten. Toch zit ook hierbij de sleutel vooral in jezelf, veel meer dan in uiterlijke omstandigheden van mogelijke ontmoetingen. In A Course in Miracles valt te lezen: ‘Het is niet je taak om liefde te zoeken, maar vooral om binnen jezelf alle barrières te zoeken en te vinden die je ertegen hebt opgebouwd. Liefde wacht op een welkom, niet op een bepaalde tijd.’ Carla Pols verwoordt deze visie eveneens beeldend: ‘Liefde zeg me, waar kan ik je vinden, hoe ver moet ik nog gaan? Liefde antwoordde: zeg me, waar kan ik je vinden, hoe ver moet ik nog gaan?’
Kan verliefdheid als er een groot leeftijdsverschil is, kan verliefdheid tussen mensen van zeer verschillende culturen, kan verliefdheid op meer mensen tegelijk gericht zijn, kan verliefdheid op heel jonge of hoge leeftijd optreden? Eenvoudigweg ja! Want het gebeurt immers. Een niet onbelangrijk percentage van de bevolking gelooft niet in ‘liefde op het eerste gezicht’. Het kan aan de betekenisgeving van de termen liefde en verliefdheid liggen, maar in feite is het een onbegrijpelijk ongeloof als zovelen het ervaren hebben. In termen van energievelden is het ook vanzelfsprekend dat in een flits de knop kan worden ingedrukt; daar zijn geen goede gesprekken en gedegen samenwerkingsverbanden voor nodig. Juist door het elektrische, flitsende karakter, wat ook kan optreden als je elkaar al langer kent, komen die innerlijke terreinen aan bod die ontwikkeld moeten worden, pijnen die opgelost willen worden. Verliefdheid en plannen voor de toekomst horen in feite niet bij elkaar; verliefdheid is hypergevoelig gericht op het nu, op het directe ervaren. Daarmee is het ook onzeker waarin zij zal uitmonden.



Prachtig Nij,
Carla Pols verwoordt deze visie eveneens beeldend: ‘Liefde zeg me, waar kan ik je vinden, hoe ver moet ik nog gaan? Liefde antwoordde: zeg me, waar kan ik je vinden, hoe ver moet ik nog gaan?

Het zoeken naar liefde is m.i. een zoeken naar een oorspronkelijk gevoel van gemis aan liefde. Hetgeen heel natuurlijk en begrijplijk is, echter zolang men vastzit aan deze smeekbede van gemis, is er rouw.

Het moment van erkennen, erkenning van mijzelf is liefde, die mij beloont, die mij heelt en mij laat zien in welke terugkerend patronen ik verzeild raakte. Het heeft jaren geduurd voor ik er achter kwam hoe liefde zich ontvouwt. Mede ook door medemensen.

De sleutel zit hierbij ook bij jezelf. Wanneer je weet wat je voelt en raakt bezielt maakt gelukkig. Heerlijk momenten van glans en verassende wonderen.

Verliefd zijn zoals vanochtend. Het directe ervaren.
Prachtig, de sneeuwvlokken dansen en dwarrelen, het is onmogelijk ze te pakken of vast te houden, die smeltende vlokjes op mijn huid geven me een stromend gevoel.





Wat je schrijft Marie-Therese geeft me een ontroerende herkenning.
Prachtig ook het poetische randje in je schrijven!


Wat een ruime uiteenzetting geef je hier Nij over Liefde en verliefdheid.
Onwillekeurig gingen mijn gedachten terug naar mijn jonge jaren waar ik zeker de verliefdheid heb ervaren.
Wat ik me herinner is dat ik schroomde om mijn verliefdheid aan haar te vertellen, wel liet ik het op een bepaalde manier merken. Dat was en is niet genoeg.
Dit is me meerdere malen overkomen.
Vreemd eigenlijk denk ik nu, waarom ik dat verzweeg.
Mogelijk een angst om afgewezen te worden? Vast wel.
Jammer, hoe mooi kan het zijn om die prille liefde te ervaren en te delen. Maar dan moet er wel actie zijn. Niet afwachten.

Gelukkig is deze energie nog steeds actief in de kosmos. Een geschenk.
Ik heb hem maar een naam gegeven zodat ik hem een plaats kan geven in mijn leven:
Bron van Zijn.
De de levende kracht om te handelen, en het lied dat alles verfraait en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.

En Nij, ter geruststelling, ik heb de ware ontmoet, het haar wel verteld en nu al 42 jaar bij elkaar.


@"De de levende kracht om te handelen, en het lied dat alles verfraait en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt."

Eigenlijk Wim vat je de hele tekst over leven en liefde met bovenstaande zin kort en krachtig samen.

@"Wat ik me herinner is dat ik schroomde om mijn verliefdheid aan haar te vertellen, wel liet ik het op een bepaalde manier merken. Dat was en is niet genoeg.
Dit is me meerdere malen overkomen."

Toch handelen we zoals we handelen, de reden waarom is niet altijd duidelijk op het moment.
Wat wel duidelijk was is dat je wel uitsprak tegen de ware! Wederom de levende kracht van het handelen zoals jij het zo mooi verwoordt. Ik zou het nog willen aanvullen met de even zo belangrijke levende kracht van het niet handelen, (het handelen naar buiten toe bedoel ik dan) dat ik weer zie als een innerlijk "handelen."

Wat fijn Wim, jullie lange liefdesleven samen!



Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.