Pakkende teksten

de weg van de mens

    door Nij, 10/07/2012 18:25. #42822. 5 reacties, laatste

Al heeft een mens nog zoveel succes, al smaakt hij nog zoveel genot, al verwerft hij een nog zo grote macht en brengt hij nog zoveel geweldigs tot stand: zijn leven blijft zonder weg zolang hij zijn houding tegenover de roepstem niet bepaalt. Adam bepaalt zijn houding, hij beseft in de klem gedreven te zijn, hij bekent: ‘Ik heb mij verborgen’, en daarmee begint de weg van de mens.
De beslissende inkeer tot zichzelf is het begin van de weg in het leven van de mens, steeds weer is dit het begin van de menselijke weg. Maar beslissend is hij slechts dan, indien hij leidt tot de Weg. Want er is ook een onvruchtbare inkeer tot zichzelf, die tot niets leidt dan tot zelfkwelling, vertwijfeling en nog diepere verwarring.
Martin Buber, De weg van de mens



Stel Nij, ik sta op een tweesprong.De verwarring is groot want er staan ook twee bordjes met een pijl. Op alle twee de bordjes staat: "Inkeer deze kant op"

Wat nu?


goedemorgen Harry

Ik meen dat bij het zien van "ik heb mij verborgen", er ook een zien is tussen een vruchtbare en onvruchtbare inkeer tot zichzelf.
De verwarring van het "als" verdwijnt hiermee.



Dit thema boeit me wel.Het "inkeren"wat ik doe leidt bij mij ook tot zelfkwelling,vertwijfeling en nog meer verwarring.

Dus ben ik kennelijk niet op de goede weg.Maar wat is dan de goede?

Het verborgene speelt dus een grote rol.Dat verbergen, neutraliseert dat bepaalde ego-motieven? Zo van"zie mij eens tot inkeer" komen.

Het verbergen garandeert de oprechtheid
van de inkeer? Is dat het?

Hoe zie jij dat?


@Adam bepaalt zijn houding, hij beseft in de klem gedreven te zijn, hij bekent: ‘Ik heb mij verborgen’

De woorden "ik heb mij verborgen" raken me diep vanuit herkenbaarheid.
Het laat me zien hoe ik me tot enkele jaren terug verborgen had waardoor ik het werkelijke contact met mezelf verloren had.
Het negatieve deel van mezelf wilde ik niet.
Ik wilde de halve waarheid over mezelf.
Ik leefde daardoor in kommer en kwel.
Tor het verborgene zich niet meer liet verbergen en de sluizen "met geweld" opengingen.
Wat ik nu in het verborgene zie is dat wat ik werkelijk ben, is schoonheid is vrijheid.



Mooi Nij.Maar ik had het totaal verkeerd begrepen.Dat zal met de eerder genoemde verwarring te maken hebben.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.