Pakkende teksten

schepping

    door Johan , 18/01/2013 18:16. #44085. 4 reacties, laatste

Een steen kent zijn verhaal niet
enkel zijn zwaarte heeft hij
en de plaats waar hij terecht kwam
tot een kleine jongen hem meenam
hem bewonderde en bewaarde
tot een vrouw hem aannam
van haar geliefde toen hij geen woorden vond
tot ze samen hun verhaal lazen
in zijn aders van marmer
tot hun kind zijn paarden liet draven
over zijn woeste rotskant
tot hij in zee werd gesmeten
en hij in de aarde werd hersmolten
vermengd met verhalen van alle tijden
die ook al hebben stenen geen taal
door elk kind weer kunnen opgeraapt worden.


wat mooi johan...
(ik heb al heel wat stenen opgeraapt en bewonderd en weer weggelegd, als symbool voor dingen die ik los wil laten.....)


Dankje Liesbeth, dat vind ik ook een mooi inzicht, dat terug neerleggen. Mooi om de schatten te zien die voor je voeten op de weg liggen en dat je de tijd neemt om ze te bewonderen. Nog mooier om ze weer los te laten als je 't in je hart hebt opgenomen en je zonder het gewicht verder kan stappen. Ik wou dat ik al zo ver was, maar besef dat er toch nog wat teveel ballast in mijn zakken zit, dat ik bij houd voor je weet nooit... Het vraagt nog wat moed om te gaan zitten, de zakken leeg te maken en alles op de grond uit te stallen om te zien wat er al weg kan. "Het gastenhuis" van Rumi heeft me al wat op weg gezet. Het gaat ook over oprapen en loslaten. Misschien ken je het wel. Ik zet het ook hieronder:

Dit mens-zijn is een soort herberg,
elke dag weer nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid;

een flits van inzicht komt als een onverwachte gast.

Verwelkom ze, ontvang ze allemaal gastvrij!

Zelfs als er een menigte verdrietigheden binnenkomt,

die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat,

behandel dan elke gast toch met eerbied.

Misschien komt hij de hele boel ontruimen

om plaats te maken voor een nieuwe mogelijkheid.

De donkere gedaante, schaamte, het venijn,

ontmoet ze bij de deur met een brede grijns

en vraag hen om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt.

Zij zijn stuk voor stuk gestuurd van gene zijde

om jou als raadgevers te dienen.




#44085 Johannnn.! Geweldig!

Een mooi gedicht met een evenzo mooi inzicht.

Kunstenaarrrr!

Dat van Rumi is ook mooi trouwens.Maar breng het eens in de praktijk.Is nog knap lastig.(voor mij althans)


hee johan, je zegt;
" Ik wou dat ik al zo ver was, maar besef dat er toch nog wat teveel ballast in mijn zakken zit, dat ik bij houd voor je weet nooit... "
Ik heb al wat weggelegd, maar het rare raar is dat er dagen zijn, dan zitten mijn zakken weer bomvol, overnacht gevult.
Kortom, ik moet ook altijd weer op weg, en ze eerst waarnemen, den aanschouwen zoals in het gedicht van rumi, en dan weer los laten...


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.