Pakkende teksten

vrije geest

    door Nij, 25/01/2013 18:11. #44148. 30 reacties, laatste

Er is geen weg naar de waarheid, historisch of religieus. Zij kan niet ervaren of gevonden worden door redeneerkunst; zij kan niet zichtbaar worden uit wisselende meningen en geloofsovertuigingen. Je zult haar ontmoeten wanneer je geest vrij is van alle dingen die deze in elkaar heeft gezet.
K


Dat is weer een van de teksten van K. waar ik het helemaal mee eens ben.
Want, wat overblijft als je al die prettige of angstaanjagende gedachten en redeneerkunst over goed en kwaad loslaat, is je eigen geraaktheid en als gevolg daarvan je eigen verantwoordelijkheid.
Wat er dan overblijft zou je ook liefde kunnen noemen.


Mooie tekst Nij!
Je ziet wel eens dat spirituele kennis in het hoofd blijft en dat het niet "gegeten" wordt, dat het woord geen vlees wordt.
Zoals in Thomas de schriftgeleerden de kennis in handen hebben, maar zelf niet binnengaan.


Het heeft allemaal te maken met het onderscheid tussen 'oordelen' en de 'bewogenheid van je hart'.
Terecht wijst K. er op dat prettige en angstaanjagende gedachten je blind kunnen maken voor dat-wat-is, en vooral voor dat-wat-is in jezelf.
Als je al die gedachten los zou kunnen laten, komt er iets anders tevoorschijn, als een natuurlijk gebeuren in jezelf, bijvoorbeeld een innerlijk protest over wat je waarneemt in de werkelijkheid.
Dan zou je, om je gemoedsrust veilig te stellen, een prettige gedachte tevoorschijn kunnen halen dat je niet zou mogen oordelen. Maar dan ben je niet trouw aan de bewogenheid van je hart.
Er is een wezenlijk verschil tussen oordelen vanuit gedachten en trouw zijn aan de bewogenheid van je hart.
Het is een lastig onderscheid, dat heb ik allang begrepen.


Als ik angstaanjagende gevoelens of bezorgdheid toelaat dan slaap ik niet. Dan de volgende dag is er ruimte gekomen om los te laten en te zien wat werkelijk is.
Dan is er merk ik innerlijke rust met een wakend oog naar mezelf en naar de ander.


Wat zeg je dat mooi, Nij. Het toelaten schept loslaten en dan zien.
Zou je wakend oog ook kunnen verstaan als wakker oog (dat bereid is te zien wat is)?


@ Zou je wakend oog ook kunnen verstaan als wakker oog (dat bereid is te zien wat is)?

Precies Bram dat wakend oog is een wakker oog dat bereid is te zien wat is en niet wat ik graag zou willen zien.
Betekent ook einde van dealen.


Da's heftig Nij, einde van dealen. En de consequenties?


Zo heftig vind ik het niet Bram.
De consequenties is vrij zijn, is alleen zijn,
is niet moeten, is met lege handen staan.
is volheid en leegte, is vervulling, is ja én nee zeggen, zoiets..


'Vrij zijn, alleen zijn' als vervulling, doet me denken aan een tekst die ik eerder schreef in een Bramhartigheid 'De vreemdeling op weg naar huis'. Ik citeer er een stukje uit:
'De vreemdeling die accepteert dat hij een vreemdeling is en zichzelf daarover niet beklaagt, gaat met dat besef op weg naar huis: de werkelijkheid voorbij alle woorden.'
Zoiets..?




Ik merk wel Nij,het zoeken naar een balans tussen de comfortabele zijde:
Het vrij zijn.En de onconfortabele zijde:
Het alleen zijn.

Dat zeg ik vanuit een vorm van herkenning.Zelf heb ik moeite om "Vol"en
"Ledig"te zien als komend vanuit dezelfde bron.

In het kader van mijn persoonlijke zingeving van mijn persoonlijk leven zie ik het als een wrange paradox om iets dat "Ledig" is als vervulling te zien.

Van buitenaf krijg ik aangereikt dat dát juist de levenskunst is.Mijn systeem echter-cognitief nog niet voldoende ontwikkeld-heeft moeite dit te kunnen accepteren.

Zingeving van een leven klinkt meer naar
"Vol"dan naar "Ledig".

Hoe zie jij dat?


#44158Bram@'De vreemdeling die accepteert dat hij een vreemdeling is en zichzelf daarover niet beklaagt, gaat met dat besef op weg naar huis: de werkelijkheid voorbij alle woorden.'
Zoiets..?

Juist in de acceptatie voelt hij zich geen vreemdeling meer.
De werkelijkheid voorbij alle woorden, ja..


#44160Harry@Zingeving van een leven klinkt meer naar
"Vol"dan naar "Ledig".
Hoe zie jij dat?

Het lijden van leegheid, was voor mij een chronisch gevoel niet van betekenis te zijn en niet te voldoen vanuit de gedachte niet goed te zijn zoals ik was.
Vanuit veranderde omstandigheden en andere gedachten werd de leegte een zegen.
Deze kreeg voor mij de betekenis van vrijheid en ik zo goed als nergens aan hoef te voldoen en trouw zijn aan de bron vanzelf gaat.
En soms niet en dan herstelt zich dat ook als vanzelf.
De werkelijkheid zoals die is, de werkelijkheid zoals ik ben, bevrijd.


@De consequenties is vrij zijn, is alleen zijn,
is niet moeten, is met lege handen staan.
is volheid en leegte, is vervulling

Mooi Nij!

@Ik merk wel Nij,het zoeken naar een balans tussen de comfortabele zijde:
Het vrij zijn.En de onconfortabele zijde:
Het alleen zijn.

Hoi Harry, hoezo is de een comfortabel en de andere oncomfortabel?
Wat zou er gebeuren als je dat gegeven niet zou verwerpen, evenals leegte?
Ligt het "conflict" niet bij de waarnemer?




Ja Yvonne dat conflict ligt ook bij de waarnemer.

Het is mijn waarneming.Daar moet ik nog wat leren.

@In het kader van mijn persoonlijke zingeving van mijn persoonlijk leven zie ik het als een wrange paradox om iets dat "Ledig" is als vervulling te zien


Hoi Harry, je zegt daar moet ik nog van leren, dus je bent nog niet daar waar je zou willen zijn? Voor mij impliceert leren tijd, terwijl je alleen Nu kunt zien....

Wat zou er gebeuren als je die "wrange paradox" zoals jij hem noemt, niet zou verwerpen?
M.i. is het meer jouw angst voor de leegte, voor het onbekende, de onbeheersbaarheid.
En het leven IS m.i. onbeheersbaar. Wat als dat gegeven niet wordt verworpen?
Wat dan?


@44162
Mooi, Nij. Helder.


In de toelichting bij logion 2 staat:
"De innerlijke koning van Thomas beschouwt zichzelf niet als zondig en onbekwaam, wat anderen daar ook van zeggen, maar leeft in vrede met zichzelf, rust in zichzelf."


Mooi! Ik ervaar dit logion 2 op dit moment als aansluitend op daar waar ik me bevind.


Ja, dat vermoedde ik al, Nij.


"Er is in elk mens een goddelijke kracht in een staat van rust. Deze laat zichzelf groeien, zoekt zichzelf, vindt zichzelf, is moeder van zichzelf, vader van zichzelf, zuster van zichzelf, gehuwd met zichzelf, dochter van zichzelf, zoon van zichzelf moeder, vader, eenheid - de Bron die al wat bestaat omvat."
(Uit: Elaine Pagels, Adam, Eva en de Slang, p. 73)


Een kracht van nature creatief, een innerlijk licht , ook als ik het vergeet , het is er altijd.



Dag Yvonne, excuses voor mijn late reactie. Ik werk in de late dienst en heb niet altijd tijd.

Pieuww..Aardig wat vragen..

Laat ik eerst eens een onderscheidt maken tussen de Leegte met een grote "L''en de leegte met een kleine "l"

Omdat ik er van hou de dingen vanuit een holistisch perspectief te benaderen weet ik dat deze twee met elkaar zijn verbonden.Toch drijf ik ze uit elkaar omdat het mijns inziens zinvol is te kijken naar zowel naar het "universeel verbindend principe"dat ons allen verbindt
en gelijkschakelt,gelijkwaardig maakt-zoals de term al aangeeft- en de invulling van persoonlijke levens,waarvan jij heel terecht zegt dat de perceptie bij de waarnemer ligt.Dat laatste acht ik overigens geheel legitiem.Niet alleen legitiem maar ook noodzakelijk om een leven dat in de aard zónder zin is,zinvól te maken.

De leegte met een grote "L"daar zijn heel voor termen voor.Datgene dat "Vol" én "Ledig"is,Het Onnoembare,het Al,het nulpunt-netwerk,het Pleroma,de Bron,de Stilte en zo kan ik nog even door gaan.

Alles dat er is en was komt er uit voort en gaat er ook weer naar terug.Met Alles bedoel ik iedere schepping.All very very inclusive.

Die Leegte aanraken,beleven,gewaarworden ervaar ik als een genot.Na het ervaren van een
dergelijke grote Leegte,ben ik er aan één kant door ontlast en is er ruimte geschapen.Juist door die lege ruimte raak ik opnieuw geinspireerd.Ook dus bij de Leegte met een grote "L" is er een pulserend,modulerend,bewegend spanningsveld,een resonantie,tussen "Vol en Leeg".Eenvoudigweg omdat iets alleen maar vanwege zijn tegendeel kan bestaan.

Omdat ik niet eeuwig in staat van Leegte zou willen verkeren-mijn persoonlijke keuze,gemaakt met mijn persoonlijk bewustzijn met als doel mijn persoonlijk leven invulling te geven-zoek ik ook op het niveau van mijn gewone aardse leven,naar een balans tussen leeg en vol.Daarmee ben ik aangeland bij de leegte met een kleine "l", namelijk bij de invulling die mensen aan hun persoonlijk leven trachten te geven.

In tegenstelling tot de gelijkwaardigheid (leegte met een grote "L")van mensen nemen we met deze leegte, en de invulling daarvan,juist hun ongelijkheid in ogenschouw.Die ongelijkheid is miljardvoudig.

Zelf heb ik mijn leegte opgevuld door treinmachinist te worden.Ik ben daar heel erg happy mee.Ik zou me niet op mijn plaats voelen op een kantoor of tussen zwijgzame monniken.

Zinloosheid van het leven staat wat mij betreft gelijk aan leegte met een kleine "l".Je kunt de filosofische vraag opwerpen of het opvullen van zinloosheid
maakbaar is of juist niet.Of je archictect kunt zijn van je eigen leven of juist niet.
Zoals jij hierboven suggereert dat het leven onbeheersbaar is.Dan weer een kalme beek.Dan weer een woeste stroom.En dat die onbeheersbaarheid dan zou beangstigen.Dat die onbeheersbaarheid mij mijn scheppingen uit mijn handen zou slaan.Dat wij een pad lopen waarvan wij denken dat het een vrije keuze is.Een vrije wil.En dat het aan het einde een geregisseerd pad blijkt te zijn.

Over deze filosofische vraag zijn honderd-duizenden in het kwadraat, pagina's geschreven.Het zou dus heel goed kunnen dat je gelijk hebt.Dat het leven onbeheersbaar is.

Ik ben géén heerser,géén controlfreak maar ik ben er blij mee dat ik hier en daar mijn leven een persoonlijk tintje kan geven.En dat acht ik volstrekt legitiem.



We worden als mens geboren met het verlangen naar zin, zonder dat die zin gegeven is.
De afwezigheid van een gegeven zin biedt de ruimte om zelf zin te geven, om daarmee zelf aan het verlangen naar zin te voldoen. Die ruimte is hetzelfde als vrijheid. Wie die ruimte opvult met geleende of zelfbedachte waarheden, ontneemt zichzelf de vrijheid tot zingeving.
Er zijn verschillende vormen van zingeving. Je kunt iets verzinnen over gebeurtenissen die zich los van je afspelen en je kunt zin geven aan je eigen leven vanuit de bewogenheid van je hart.
Zin geven vanuit de bewogenheid van je hart zal je een bewust gevoelde ervaring van zinvolheid opleveren. Zin geven aan de dingen buiten jezelf, zoals bijvoorbeeld aan de stand van een wekker, zal dat gevoel niet oproepen.


Hoi Harry, excuses aanvaard! Ik had je al vergeven....

Trouwens jouw posting heeft nr. 22!

Wat ik eigenlijk probeerde te zeggen is dat geaccepteerde onbeheersbaarheid of onzekerheid (of een wrange paradox, zoals jij het stelt), of wat dan ook, dat dat vrijheid IS. Zo ervaar ik dat.

Wat je probeert te zeggen met leegte met grote/kleine L zegt me niet zoveel, voor mij is er enkel leegte of volheid, oftewel leegte = volheid.
zoals de hartsutra zegt vorm is leegte en leegte is vorm.





@De werkelijkheid zoals die is, de werkelijkheid zoals ik ben, bevrijd.

Ja Nij dat kan ik invoelen...

Het moet een zegen zijn.Al het overbodige overboord..



Yvonne,ik probeer een onderscheid te maken tussen Hemels denken en Aards denken.

Ik hou de onbegrensde Hemel voor Leegte
met een grote L en de begrensde Aarde voor leegte met een kleine l.

Wat ik eigenlijk wil zeggen:

Hemels en onbegrensd denken vind ik prachtig
maar ik heb toch,gewoon heel nuchter,een dagelijkse gang nodig.




@#44173

Een mooi citaat Bram vam Elaine Pagels.




Bram, ik heb de logions 2 t/m 6 nog eens uitvoerig gelezen.Ik moet zeggen dat de bevrijding waar Nij het over heeft,
voor mij nu ook een stuk dichterbij is gekomen.

Laat ik het anders zeggen.Op enig moment was ik vrij.Maar ik lijk weer gevangen te zijn genomen door "De Wereld".

Vrijheid lijkt voor mij niet bestendig en solide.Het lijkt er op dat mijn vrijheid voortdurend wordt getormenteerd.

En dat ik de strijd die ik moet aangaan om mijn vrijheid te behouden,dreig te verliezen.Dat ik eenmaal verkregen inzichten ook weer kwijt raak.

Dat ik de moed verlies én de kracht én de energie én de motivatie om mijn vrijheid tegen de wereld te verdedigen.

Vandaar dat ik als broodnodig tegengif die logions nog eens heb nagelezen.

Een bemoedigend citaat uit logion 6

Maar je medemensen kunnen je ook tot steun zijn. Je mag jezelf gelukkig prijzen als er iemand is die in je gelooft en je bemoedigt je eigen weg te gaan. Dat zijn de helpers op je weg, die niet met hun eigen waarheid te koop lopen, maar hun zoekende en tastende medemens hun onvoorwaardelijk vertrouwen schenken. Zo iemand kun jij ook worden. Ook daarin valt een radicale keus te maken. Vang je je medemens in je eigen waarheid, of word je een helper die anderen steunt hun eigen weg je gaan, ook al kijk je soms hoofdschuddend toe?

Ik moet eerlijk zeggen als bovenstaand zie ik jou wel een beetje.


Zo is afstand nemen en nabijheid bij mij een levenslang thema dat ik steeds beter inzichtelijk begrijp.
Ik kan me mee laten slepen door de vele prikkels van buiten af, toch zodra dat nu gebeurt begrijp ik de letterlijk en figuurlijke stille ruimte die ik zelf nodig heb om weer rustig en leeg te worden.
De gunstige omstandigheid is dat ik niet meer betaald werk en wel verplichtingen aanga toch gedoseerd.


Nij, ik vind het soms best aangenaam om me mee te laten nemen door prikkels van buiten.
En soms niet.
Ik wil graag beide mogelijkheden open houden.



Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.