Pakkende teksten

vriendelijke bloemetjes

    door Nij, 14/06/2013 10:19. #44688. 8 reacties, laatste

30 Jaar geleden las ik het boekje Gras onder mijn voeten van Bruno-Paul de Roeck.
Deze week pakte ik het weer op.
Ik werd geraakt door volgende herkenbare woorden.
Ik wil het graag delen.

"Ik kom van ver. Van een plaats waar in mijn mond: "Kan ik iets voor je doen?" betekende: Er zijn geen woorden voor mijn angst.
Ik heb een lange weg afgelegd. Ik weet niet of ik een stap verder ben dan toen. Soms lijkt het of ik een jarenlange weg loop die in een kring ombuigt en mij telkens weer op het beginpunt brengt dat telkens dieper ligt.
Toch is er iets veranderd: ik ben niet langer mijn vijand. Er groeien vriendelijke bloemetjes achter mijn oren.
En meer en meer wordt de zweep van het volmaaktheidsideaal vervangen door de ondeugende humor van een klotenneuroot die er van zichzelf wezen mag."
Uit: Gras onder mijn voeten van Bruna-Paul de Roeck


Dank voor het delen Nij, het raakt mij ook,
hartegroeten,


@Van een plaats waar in mijn mond: "Kan ik iets voor je doen?" betekende: Er zijn geen woorden voor mijn angst.

Ik wil hier graag nog iets over zeggen.
Enerzijds vind ik het een groot goed iets voor een ander te doen,
ook aan nodig willen zijn.
Toch voor mij had het ooit iets verborgens wat ik zelf niet zag.
In een relatie werd ik hiermee geconfronteerd. Het bleek de verborgen underdog in mij te zijn, de vijand in mij.




Beste Nij,
Ik vind het bijzonder dat je het proces in jou dat je hierboven beschrijft, zo helder hebt kunnen waarnemen.
Maar toch... zoals je het beschrijft lijkt het iets van jou alleen. Maar vooral omdat je het na dat citaat van Brono-Paul de Roeck hebt geplaatst zie ik er meer in. Ik vermoed dat je een proces beschrijft dat heel veel mensen zouden kunnen meemaken. Die underdog is niet zomaar alleen Nij's persoonlijk probleem. Daar zit meer achter.
Het zou fijn zijn als je daar nog eens op die manier naar zou willen kijken en ons dan laat weten wat je ervan geleerd hebt wat je ook aan anderen kunt doorgeven.
De vraag die daarbij belangrijk is, meen ik, wat het je opgeleverd heeft.


dag Bram

Als underdog voelde ik me de mindere, bodemloos, vol twijfels en onzekerheden en angsten en ergens ook grenzeloos.
Als ik nee zei voelde ik me schuldig.
Ik voldeed zeker niet aan de verwachtingen van buitenaf, zowel op het gebied van het hebben van geen opleiding als ook het hebben van geen of van gezonde relaties. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik kon me niet profileren zoals ik zag dat anderen dat deden, niet manifesteren , kortom ik had geen status.
Ik voelde me een gemankeerde pleaser vanuit de behoefte erbij te willen horen, iemand te zijn.
Nu vertoef ik in ander vaarwater,
ik heb mezelf aanvaard,
ik durf mezelf echt te openen
net zo goed als ik me durf te sluiten.
Ik volg mijn hart, mijn innerlijke stem ook als dat irrationeel voelt, en angst laat ik toe en laat het verder voor wat het is. Ik (ver)draag mezelf als het moeilijk is.
En ik geniet in volle teugen van het gewone dagdagelijkse
Mijn behoefte om uit te leggen en te verklaren is aanzienlijk minder geworden.
Mijn vroegere gebreken zie ik nu als schitterend.




Duidelijk, Nij, heel duidelijk, en ook schitterend dat je die fantastische ommezwaai in je bestaan gemaakt hebt. Zoals je zelf zei: die kwam toen je het wilde zien, het oude patroon.
Maar waar ik nu zo benieuwd naar ben, is die angst. En ik denk niet dat die angst alleen maar angst was om afgewezen te worden.


Inderdaad Bram toen ik het wilde zien, het oude patroon.
En dat zien houdt niet meer op, het gaat door en door..

Er was ooit een moment herinner ik me nu dat ik besefte dat ik mezelf afwees en deze zelfafwijzing de allerdiepste en ergste pijn was.



Dat zien vind ik heel mooi. Het is een thema uit de gnostiek dat het zien de verlossing is. Het zien schept de vrijheid.
Dat is heel anders dan emotioneel herbeleven, zoals in de psychotherapie vaak gebruikelijk is.
Wat er in het zien geactiveerd wordt is de innerlijke waarnemer van logion 54. Herken je dat?


logion 54, mooi dit logion!

@De lege toestand van het bewustzijn, betekent niet dat er dan geen voorstellingen, emoties of gedachten zijn. Het betekent dat het toeschouwend bewustzijn zich daar niet mee identificeert. De innerlijke waarnemer, ook wel de innerlijke getuige genoemd, kan ze oordeelloos zien, zonder erin op te gaan en zonder er strijd mee te leveren.

Ja herkenbaar.

@Die toestand van het bewustzijn heet weliswaar leeg, maar is niet zonder eigenschappen. Je kunt die kwaliteiten van dat bewustzijn samenvatten onder: vertrouwen, zijn en goedheid.

Vind ik mooi samengevat.
Ook het weergeven wat hier onder verstaan wordt, raakt me.



Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.