Pakkende teksten

gebed van een Onwetende

    door annette, 26/06/2013 10:58. #44743. 0 reacties, laatste

Een kennis van mij, een zoeker, stuurde mij dit gebed van Max Havelaar. Ik vind het zo mooi en wil het delen.

HET GEBED VAN DEN ONWETENDE.

Ik weet niet of we zyn geschapen met 'n doel,
Of maar by toeval daar zyn. Ook niet of een God
Of... Goden zich vermaken met ons leed, en schimpen
Op de onvolkomenheid van ons bestaan. Als dit zo waar'
Zou 't vreeselyk zyn! Aan wien de schuld
Dat zwakken zwak zyn, kranken krank en dommen dom?
Wanneer we zyn gemaakt met opzet, met 'n doel.
En door onze onvolkomenheid dat niet bereiken...
Dan valt de blaam van al 't verkeerde op ons niet,
Op 't maaksel niet... maar op den Maker ! Noem hem ZEUS,
Of JUPITER, JEHOVAH, BAAL, DJAU... om 't even:
Hy is er niet, of hy moet GOED zyn, en vergeven,
Dat wy hem niet begrypen. 't Stond aan hem
Zich te openbaren, en dit deed hy niet ! Had hy 't gedaan,
Hy hadde 't zoo gedaan, dat niemand twyflen kon,
Dat ieder zeide: ik ken hem, voel hem, en versta hem. *)

Wat anderen nu beweren van dien God te weten,
Baat my niet. Ik versta hem niet ! Ik vraag waarom
Hy zich aan anderen openbaarde, en niet aan my?
Is 't eene kind den vader meer naby dan 't andre?
Zoolang een menschenzoon dien God niet kent,
Zoolang is 't laster te geloven aan dien God!
Kind dat vergeefs den vader aanroept doet geen kwaad...
De vader die vergeefs zyn kind laat roepen, handelt wreed.
En schooner is 't geloof: daar is geen vader,
Dan dat hy doof zou zyn voor z'n kind!
Misschien zyn we eenmaal wyzer! Eens misschien
Zien we in dat Hy er is. dat Hy ons gadesloeg,
En dat z'n zwygen oorzaak had, en grond. Welnu,
Zoodra wy 't weten, is de tyd van loven daar,
Maar eerder niet... thans niet! 't Zou God verdrieten,
Te ontwaren dat we hem aanbaden zonder grond,
En dwaasheid is 't, de donkere onwetendheid van heden
Te willen helder maken met een licht... dat nog niet schynt.

Hem dienen? Dwaasheid! Had Hy dienst begeerd,
Hy hadde ons geopenbaard op welke wys,
En ongerymd is 't, dat Hy van den mensch verwacht:
Aanbidding, dienst en lof... terwyl Hyzelf
Omtrent de wyze hoe, ons in 't onzekere liet.
Wanneer wy God niet dienen naar zyn zin...
Dan is 't Zyn schuld, Zyn schuld, en onze schuld is 't NIET!

Intusschen - tot we wyzer zyn - is goed en kwaad dan een?

Ik zie niet in waartoe een God ons dient, in 't scheiden
Van 't booze en 't goede. Integendeel! Wie 't goede doet
Opdat een God hem loonen zou, maakt juist daardoor
Het goede tot iets kwaads, tot handel. En wie boosheid vliedt,
Uit vrees voor de ongenade van dien God is... laf!
Ik ken u niet, o God! Ik riep U aan, ik zocht,
Ik smeekte om antwoord, en Gy zweegt! Ik wou zo graag
Uw wil doen... niet uit vrees voor straf, uit hoop op loon,
Maar zoals 't kind den wil zyns vader doet... uit liefde!
Gy zweegt... en alty zweegt Ge!
En ik dool rond, en hyg
Naar 't uur, waarop ik weten zal dat Gy bestaat...
Dan zal ik vragen: "Vader, waarom nu voor 't eerst
Uw kind getoond dat het een vader had,
En dat het niet alleen stond in den stryd,
Of waart Ge er zeker van, dat ik Uw wil zou doen
Ook zonder dien te kennen? Dat ik, onbewust
Van uw bestaan, U dienen zou, zoals Ge wilt gediend?
Zou 't waar zyn?
Antwoord, Vader, als Ge daar zyt, antwoord !
Laat niet Uw kind vertwyflen, Vader! Blyf niet stom
Op 't bloedig afgeperst laba sabachtani !

Zo kermt de onwetende aan z'n zelfgekozen kruis,
En krimpt van pyn, en jammert dat hem dorst...
De wyze - hy die wel weet... wel God kent - bespot den dwaas,
En rykt hem gal, en jubelt: "hoor, hy roept z'n vader!"
En prevelt: "dank, o Heer, dat ik niet ben als hy!"
En zingt 'n psalm: "welzalig hy die in der boozen raad
niet zit, en niet op 't vuile pad der zondaars gaat...
De wyze... sluipt ter-beurse, en schachert integralen.
De vader zwygt... o God, er is geen God!


Mijn antwoord/gedachte naar de kennis:

Ook, net als jij, dacht ik vaak, waarom zou God mij helpen en anderen niet? Waarom mij naar een "ware" kerk leiden en anderen niet. wat dat laatste betreft denk ik nu wel eens dat hij misschien meer van die anderen hield. Wilde mij plagen. haha.

Maar nee, zo denk ik niet echt. Ik denk dat je als baby bent geboren dat je dan meer met je gevoel leeft en overlevingsdrang natuurlijk dan wanneer je ouder bent. Vanaf het begin leer je regels, wordt je het pad van je ouders opgeleid, met zachte of harde hand. Bij mij gelukkig zacht. Je leert veel, maar je verleerd evenveel denk ik soms. Zelf denken? Hoeverre zijn je gedachten van jezelf en hoeveel van de kring om je heen?
Als die kennis, "gnossis" die je had bedekt is door regels enz, dan kun je gaan Ont=dekken. Je legt als het ware al die denkbeelden naast je neer en kijkt wat er over blijft. En dan kom je de God van Max Havelaar onderweg tegen.
Maar ook... kun je die eerste god, die god van de gnosis wel soms weer ontmoeten. Bij mij is dat een gevoel van dankbaarheid en rust, ondanks alle stormen om mij heen, hoewel ik soms huil en verdrietig ben (niet vaak hoor) voel ik die.... tja... wat?.... van vrede. En ik heb er genoeg aan. Aan de beelden van een ander heb ik niks en nieuwe beelden maken doe ik niet, want dan blijven het beelden en doet af. Het doet altijd af.


Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.