Pakkende teksten

ik vroeg om..

    door Nij, 01/08/2014 19:09. #45570. 10 reacties, laatste

Ik vroeg om kracht
God gaf me moeilijkheden om me sterk te maken.
Ik vroeg om wijsheid en
God gaf me problemen om op te lossen.
Ik vroeg om geluk en voorspoed en
God gaf me spierkracht en hersenen om te werken.
Ik vroeg om moed en
God gaf me gevaren om te overwinnen.
Ik vroeg om liefde en
God gaf me mensen met moeilijkheden om te helpen.
Ik vroeg om gunsten
God gaf me mogelijkheden.
Ik ontving niets van wat ik wilde
en alles wat ik nodig had.
anoniem


...Ik vroeg om Niets en kreeg Al-les...
:-)))
Fijne zondag.


Was gisteren in het Etty Hillesum museum in Deventer en zag daar deze mooie tekst van haar, hou net als zij van de stilte.

"Ik heb weer eens gewandeld langs de grenzen van het innerlijk rijk, weer eens helemaal vertoefd in de stilte - nog lang niet stil genoeg - en gevoeld hoe broodnodig ik dat heb."


@...Ik vroeg om Niets en kreeg Al-les...

goedemorgen Yvonne

Tja dat kan natuurlijk ook.

Zo was het bij mij niet. In de tijd dat ik onbewust was was ik niet gelukkig, ik was in de veronderstelling dat het geluk buiten mij zelf te vinden was.
In die zin vroeg ik.

Volgend citaat vind ik heel treffend:

Als zich heel diep ins ons
iets omkeert op een dag
wanneer je zelf ,
als mens ziet,
wat je nooit eerder zag

als verlangen en begeert
tot rust komen
en veranderen in iets schoons,
dan is vanaf diezelfde dag,
geluk opeens iets heel
gewoons.

anoniem





#45572@"Ik heb weer eens gewandeld langs de grenzen van het innerlijk rijk, weer eens helemaal vertoefd in de stilte - nog lang niet stil genoeg - en gevoeld hoe broodnodig ik dat heb."

Mooi!

Zoals ik ook een citaat van Tolle mooi vind, stilte in lawaai te vinden:

Een willekeurig storend geluid kan even "nuttig" zijn als stilte.
Hoe?
Door je verzet tegen lawaai te laten varen, door lawaai te laten zijn wat het is brengt die aanvaarding je ook naar dat rijk van innerlijke vrede dat stilte is.
Telkens als je dit moment heel diep aanvaardt zoals het is - in welke vorm het ook tot je komt - ben je stil, heb je vrede.


Voor u gelezen,

Mijn dank aan de schepping

Op zoek naar de weg vind ik wat ik niet zocht
Nu wandel ik daar waar het vroeger niet mocht
Ik dichtte de kloof tussen driften en dromen
Om dichter en dicht bij de oorsprong te komen

Mijn leven werd zichtbaar, mijn ziel onbekend
Mijn komst was toevallig, mijn weg voorbestemd
Het lijf van een man zijn, van warmte en water
Androgyn in mijn ziel zijn, voordien en weer later

Mijn lichaam bestaat uit miljarden atomen
Bij 't begin van de kosmos te voorschijn gekomen
Overal in de schepping zijn zij al geweest
Zij schiepen op aarde mijn genen en geest
Zo zijn deze oude en wijze atomen
Door voedsel en water mijn lijf ingekomen
Zij bouwen mijn cellen, hormonen, organen
En doen mij materiële werk'lijkheid wanen

Ik ben dus de schepping, ontstaan met de tijd
Mijn taak is vernieuwing tot tijd mij bevrijdt
Ik ben mijn geheugen en dat is maar kort
Ik besta al veel langer en ben wat ik word
Ik blijf dan de schepping en ben overal
Mijn ziel is een middelpunt in het heelal
Wanneer je daar was, zal zijn of al bent of al bent
Dan fluister jouw engel: World withouten end

Mijn dank aan de schepping dat ik hier mag zijn
De schepping waar ik straks weer terug in verdwijn

Allerd Stikker
Bonaire, Kerstmis 2002

Deze gedachte komt voor mij heel dicht bij de laatste bede uit het Onze Vader vertaald uit het Aramees.

Het lied dat alles verfraait, en zich van eeuw tot eeuw vernieuwd.

Het gedicht staat in zijn laatste boek, En de mens speelt met de tijd.
Zeer lezenswaardig.
Voor de geïnteresseerde:
Verscheen bij de wereldbibliotheek
ISBN 978 9028 424647

























Jezus zei:
Laat hij die zoekt voortgaan met zoeken
totdat hij vindt;
en wanneer hij zal vinden,

zal hij koning zijn,
en zal hij zijn rust hervinden


Jezus zei:
Laat hij die zoekt voortgaan met zoeken
totdat hij vindt;
en wanneer hij zal vinden,

zal hij koning zijn,
en zal hij zijn rust hervinden

Hoi Nij,

Ik heb lang het idee gehad iets te moeten vinden door te zoeken, vooral in boeken.
Maar eigenlijk voelt dat nu als een illusie.Er is geen bewijs te vinden in het zoeken althans zo ervaar ik dat nu.
Er valt alleen ergens bewust van te worden.

Neemt niet weg dat de zoektocht toch nodig was blijkbaar.

Maar er kwam gewoonweg een moment out of the blue, waarom zoeken naar wat ik al ben.


Groetjes,





Hoi Johan

Het is wat je zegt.
Ik moet hierbij denken aan: sta op en herinner je jezelf.

In de proloog van het Thomasevangelie lees ik iets heel moois:

"Er schuilt een gedaante in mijn eigen ‘ik’
die anders is en levender en vrijer
die in zichzelf geen muren kent en tralies
geen eigendunk heeft en geen geldingsdrang
die zich weet los te maken uit de windsels
van angst en gal en treurig zelfbeklag
die opengaat en ademt in de ruimte
en luisteren wil, geduld heeft, troosten kan
en minnend inziet wat een ander mens bezielt
die geen bedenkingen, geen grenzen kent
en lachend geeft en deelt vanuit een
wijd besef dat allen op de aarde één zijn
en dat geen lot ons breken kan
omdat wij gronden in de echte liefde.

Soms in het donker kijkt dat diepste ‘ik’ mij aan
en ik herken het als de levende ikoon
van wat ons ooit is aangezegd:
de nieuwe mens in mij en iedereen verborgen
zo ver, zo ver – maar onder ons bereik…
(uit: Catharina Visser, Door schemering en dageraad)






Ook uit de proloog:

Ik ben niet ik
ik ben
degene die aan mijn zijde gaat
zonder dat ik hem zie,
die ik, soms, bezoek
en die ik, soms, vergeet.
Die kalm zwijgt
wanneer ik spreek,
die zachtmoedig vergeeft
wanneer ik haat,
die gaat waar ik niet kom,
ik ben
die
naast mij
in mij
is.
Juan Ramon Jiminez


Johan@ #45579&45580

Weer twee pareltjes, bedankt Nij.

Groetjes,


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.