Pakkende teksten

bundeling van energie

    door Nij, 24/08/2014 11:03. #45703. 42 reacties, laatste

Het huwelijk betekent samenwerking in gemeenschappelijke ervaringen. We hebben het huwelijk nodig, niet noodzakelijkerwijs in zijn tegenwoordige vorm, om twee mensen door hun gemeenschappelijke ervaringen te laten groeien en tot het inzicht te laten komen dat er in ware liefde geen afstand bestaat. Tenslotte is dat het belangrijkste resultaat van ervaring: het werkelijk herkennen in alle dingen, niet in een persoon, maar in allen, liefde geven, niet aan de ene, maar aan de velen. Of je getrouwd of ongetrouwd bent is niet van fundamenteel belang. Zolang je beschikt over de levendigheid van geest en de flexibiliteit van denken die je uiteindelijk tot wijsheid leiden, ben je voortdurend voorbereid op heelheid.
Denk niet dat je door te trouwen vast en zeker tot heelheid zult komen of dat je door alleen te blijven levensinzicht zult krijgen. Ook al blijf je ongetrouwd, je kunt beïnvloed worden door je vrienden, door je broers en zussen, door je buren of door de publieke opinie. In het huwelijk is het al niet anders, je wordt beïnvloed door je vrouw, je kinderen en door de omstandigheden van je huwelijksleven. Het gaat er om je voor je ontwikkeling niet te verlaten op een systeem of een methode. Het allerbelangrijkste is dat je de werkelijke waarde van je gedachten, emoties, meningen en conflicten leert kennen en begrijpt.
Waarom trouwen mensen? Zoals gezegd, ze proberen door te trouwen hun eenzaamheid, hun niet compleet zijn, te overwinnen. Een drang van buitenaf stuwt hen naar heelheid, dat wil zeggen, naar vrij zijn van ikbesef. Die drang drijft hen tot aanpassing, tot evenwicht.
Wie de slaaf is van zijn hartstocht, zijn lust en zijn emoties, kan dit niet beseffen. Ik zeg niet dat je een ascetisch leven moet leiden, dat je de bossen in moet trekken en de wereld achter je moet laten. Je kunt de waarheid niet vinden door de wereld te ontlopen, net zo min als je dat zou kunnen door onmatig gedrag. Door evenwicht tussen verstand en liefde kom je tot een bundeling van de energie die je nu verspilt aan je hartstocht, afgunst en emoties.
Heelheid is het vinden van dat evenwicht.
Maak wat je het ascetische leven noemt, wat je aan mij toeschrijft, niet tot je hoogste doel. Het is maar een heel klein detail. Ware ascese is iets anders dan de verafgoding van primitief gedrag. Je denkt misschien dat je door primitief te gaan leven, door verdringing de waarheid zult vinden. De ware asceet is onder alle omstandigheden ongehecht. Maar om een ware asceet te kunnen zijn moet je hoogst eerlijk wezen, anders kun je jezelf mateloos voor de gek houden, zoals zoveel mensen doen. Je hebt de zuiverheid van denken en de heldere doelstelling nodig die je op weg zullen brengen naar een leven waarin je volslagen ongehecht bent, niet onverschillig, maar ongehecht en vervuld van genegenheid, van geestdrift. Als je hier je denken, je verstand, je hele wezen, je leven aan wijdt, zul je het begrijpen.
Verafgood mij niet als asceet, verheerlijk de ascese niet. Ascese komt over het algemeen voort uit de behoefte ergens aan te ontkomen, uit de angst voor bepaalde ervaringen. Maar je moet volkomen ongehecht zijn en inzicht hebben. Zelfverloochening bestaat voor mij niet. Als je werkelijk niet gehecht bent, iets waar inzicht in de juiste waarde van de ervaring voor nodig is, dan ben je vrij, innerlijk zowel als in de uiterlijke wereld; in de uiterlijke wereld zo ver als mogelijk is, maar innerlijk zeer zeker.
Denk op grond hiervan nu vooral niet dat ik bedoel dat het huwelijk een weg, laat staan een gemakkelijke weg, naar heelheid is. Je hoeft niet noodzakelijkerwijs de ervaring van een huwelijk te hebben om tot heelheid te komen. Je kunt het ook zonder die ervaring, maar dat vergt veel inspanning en concentratie, een grote vastberadenheid en moed. Ik zeg niet dat dit meer waard is dan het huwelijk, want in beide omstandigheden kun je, als je daar intens naar verlangt, tot die heelheid komen die vrijheid van ikbesef is.
K


Krishnamurti is altijd de moeite waard om te lezen Nij, ook dit stukje weer.
Toevallig ben afgelopen week weer begonnen in een verzameling van gesprekken van K, in een boekje "Laat het verleden los" vast wel bekend bij jou.
Hij nodigt je uit om samen met hem op reis te gaan om uit te vinden wie je bent, jezelf echt te leren kennen, zonder elkaar iets op te dringen of aan te bevelen.
In volkomen vrijheid, dus helemaal leeg, na te denken wat er met je gebeurt op die reis.
Ik ben op z'n uitnodiging in gegaan.
Misschien kom ik je wel tegen Nij.
Fijne zondag.


Het Heilige Huwelijk; de 2 één maken...


Wim#45704@Toevallig ben afgelopen week weer begonnen in een verzameling van gesprekken van K, in een boekje "Laat het verleden los" vast wel bekend bij jou.
Hij nodigt je uit om samen met hem op reis te gaan om uit te vinden wie je bent, jezelf echt te leren kennen, zonder elkaar iets op te dringen of aan te bevelen.
In volkomen vrijheid, dus helemaal leeg, na te denken wat er met je gebeurt op die reis.

hoi Wim
Ik ken het boekje wel van titel van K maar ik heb het niet gelezen.
Toch wat je schrijft hierover spreekt me direct aan: in volkomen vrijheid, helemaal leeg na te denken wat er gebeurt op het samen op reis zijn.
Het doet me denken aan het boekje dat ik nu lees van K over Geborgenheid in vrijheid; over het vermogen samen te denken.
K hierover: samen denken vooronderstelt niet dat je het met elkaar eens of oneens bent, maar dat je je eigen speciale standpunt, je eigen vooroordeel opinie en oordeel opzij zet, open te staan voor het vermogen gemeenschappelijk te denken.

Dit lukt me niet altijd, en val ik over weerstand van mezelf of die van de ander, en zie dan dat het een kwestie is van niet leeg zijn maar van niet willen voelen wat ik voel. Ik heb dan de neiging het een ander op te willen dringen maar olala het onverteerbare komt weer op eigen bordje terug.
Tegenwoordig geeft dat niet meer zoveel en wil ik er wel naar kijken en dan verteerd het vanzelf.

Yvonne:@
Het Heilige Huwelijk; de 2 één maken...

Mooi dat je dat er in ziet Yvonne!


Hoi Nij als ik nadenk over de zin van K. @de ware asceet is onder alle omstandigheden ongehecht...die zin blijft een beetje onverteerbaar. Ik ZIE dat ik soms gehecht Ben...wat is daar mis mee?
Ik hoef geen ware asceet te zijn, wat dat dan ook inhoudt. En ook niet te worden. Alles is Nu.


goedemorgen Yvonne

Nee zeker ik denk ook dat daar iets mis mee is.
K zegt: verheerlijk de ascese niet en ook verheerijk het huwelijk niet.
Ik denk dat bedoeld wordt dat het besef van het ik-besef de identificatie met..los laat. De vrijheid van het ik-besef laat m.i. alle ruimte


Ik bedoel eigenlijk gehechtheid in het algemeen ...


Gaat het dan niet meer om gehechtheid te doorzien?
De dans van het leven..
nabijheid afstand en vanuit die ruimte weer nabijheid
Hetzelfde is voor mij hechten onthechten en vanuit die ruimte weer te hechten en vervolgens weer..



Nij#45706@Tegenwoordig geeft dat niet meer zoveel en wil ik er wel naar kijken en dan verteert het vanzelf.
Volgens mij zit het hem in dit laatste zinnetje van je reactie.
Kijken is waarnemen van feiten en zien is als het ware kijken met je hart, ervaren dus, bewust worden van.
K benadrukt regelmatig dat we ons moeten afvragen of we bewust zijn van onze bepaaldheid en hoe we daar mee omgaan.
Onze bepaaldheid bepaalt voor een zeer groot gedeelte hoe we reageren op ons zelf en op een ander.
Als we dat gaan "zien", bewust worden, gaat het al een stuk beter, het verteert vanzelf.


@Gaat het dan niet meer om gehechtheid te doorzien?
De dans van het leven..
nabijheid afstand en vanuit die ruimte weer nabijheid
Hetzelfde is voor mij hechten onthechten en vanuit die ruimte weer te hechten en vervolgens weer..


Ja Nij daarom zei ik: Ik ZIE dat ik soms gehecht Ben...
als ik het Zie dat ik wat dan ook ben, dan ben ik toch Het Zien?, net zoals Wim aangeeft in #45711.

Trouwens K. scheen ook sportwagens bij de vleet te hebben.
Ik geniet ook graag van bijvoorbeeld onze camper, maar zou als het moet het ook los kunnen laten.


#45712
@als ik het Zie dat ik wat dan ook ben, dan ben ik toch Het Zien?, net zoals Wim aangeeft in #45711.

Ik zie het niet anders.

@Trouwens K. scheen ook sportwagens bij de vleet te hebben.
Ik geniet ook graag van bijvoorbeeld onze camper, maar zou als het moet het ook los kunnen laten.

Ja Yvonne volop leven is immers all inclusive, ook genieten van al wat er is.
Niets mis met hechting, ook niet met onthechting, wat mij betreft is het golvend.
Los komen van de materie wil niet zeggen dat je er geen gebruik van maakt.


@Los komen van de materie wil niet zeggen dat je er geen gebruik van maakt.

De één voelt zich vrij met een miljoen, terwijl een ander zich met een cent al gebonden voelt. En het is natuurlijk niet alleen los komen van materie, maar ook van immateriële zaken. Wat mij opvalt is dat mensen vaak laaiend worden als ze aan "hun" kinderen komen...


@Wat mij opvalt is dat mensen vaak laaiend worden als ze aan "hun" kinderen komen...

:-) Kan ik ook laaiend om worden Yvonne.
Maar emoties komen en gaan,
vroeger was er de identificatie mee,
nu niet meer.
Na het toelaten blijft er niets van over.


@vroeger was er de identificatie mee,
nu niet meer.

Ja Nij, de identificatie met....
jouw land...
jouw familie...
jouw....

en daarvoor ben je bereid alles te doen...


Ik heb buitengewoon veel waardering voor Krishnamurti. Maar ik ga niet met hem mee in al zijn zienswijzen. Hij is duidelijk een kind van zijn cultuur waarin egoloosheid en onthechting de spirituele basiskenmerken zijn.
Ik zie echter zelf niets in de door hem gepredikte egoloosheid en ook niet in het onthecht zijn.
We zijn toe aan een nieuw spiritueel paradigma waarin de waardigheid van het individu met al diens persoonlijke eigenschappen erkend wordt, en waarin de mens vrij is zich te hechten of niet, als deel van het eigen levensontwerp.

Dat heeft allemaal te maken met de twee vormen van bewustzijn: het transpersoonlijke bewustzijn dat ten volle gekend wordt in de mystieke ervaring en het persoonlijke bewustzijn waarmee we als individu deel nemen aan de wereld.
De oosterse tradities, en ook Krishnamurti, willen alleen en permanent dat transpersoonlijke bewustzijn realiseren.
Het bijzondere van het Thomas-evangelie is dat het de twee een wil maken.
In het transpersoonlijke bewustzijn van de mystieke ervaring is er geen ik-bewustzijn. Dat is de egoloosheid waar de oosterse tradities op inzetten als een te bereiken permanente staat.
Maar in het persoonlijke bewustzijn kunnen we onszelf ervaren als een uniek individu met een persoonlijke bestemming, verbonden met onze talenten, mogelijkheden en onmogelijkheden, in de situatie waarin we op enig moment verkeren.
Als mens treffen we onszelf aan in een situatie. In de existentie-filosoie heet dat de 'geworpenheid' van het bestaan. Die geworpenheid is een onvrijheid. We zijn nu eenmaal onontkoombaar bepaald als de mens die we zijn in de situatie waarin we verkeren. Je kunt aan de onvrijheid van die bepaaldheid proberen te ontsnappen door egoloos te worden en desnoods als een kluizenaar te leven.
Maar ik wil die twee een maken. Dat is allang mijn persoonlijke inzet, en ik was verrast dat die inzet ook van het Thomas-evangelie de kern is.
De twee een maken houdt in: overgave aan de situatie waarin je verkeert, met afzien van een spirituele ontsnappingsroute.


#45716@@vroeger was er de identificatie mee,
nu niet meer.

Ja Nij, de identificatie met....
jouw land...
jouw familie...
jouw....

en daarvoor ben je bereid alles te doen...

Zoals ik al zei Yvonne blijf ik niet in de identificatie hangen.




#45718@De twee een maken houdt in: overgave aan de situatie waarin je verkeert, met afzien van een spirituele ontsnappingsroute.

Mooi!



Nij, ik heb er geen enkele moeite mee om me te hechten aan mijn kinderen en aan mijn partner.
Ik hecht me ook aan bepaalde morele overtuigingen, bijvoorbeeld dat je geen 'ongelovigen' massaal mag afslachten. Ik oordeel dus.
Ik ben er vrij in om daarvoor te kiezen of niet. Ik kies voor die gehechtheid, omdat ik zo zinvol wil leven.


Er werd me net gevraagd van huis te willen ruilen, een huis twee huizen verder bij mij vandaan. Een huis met een prachtige tuin en uitzicht.
Ik doe het niet, ik merk dat ik gehecht ben aan mijn huis in harmonie met mezelf zoals ook mijn tuin.
Er was wel even de verleiding naar het ruimtelijke en uitzicht vanuit de tuin.
Ook heb ik geen zin in het gedoe en toestanden van verhuizing.
Gehechtheid houdt me op de plaats.
Deze gehechtheid geeft me rust.


#45720@Nij, ik heb er geen enkele moeite mee om me te hechten aan mijn kinderen en aan mijn partner.
Ik hecht me ook aan bepaald morele overtuigingen, bijvoorbeeld dat je geen 'ongelovigen' massaal mag afslachten.
Ik ben er vrij in om daarvoor te kiezen of niet. Ik kies voor die gehechtheid, omdat ik zo zinvol wil leven.

Mooi jazeker de vrijheid om te kiezen!
Ik heb ook geen moeite met hechten.
Ook niet met onthechten daar waar onthechting zich voordoet.
En daar waar het weleens kan wringen wringt het, totdat het gezien is en het geen enkel issue meer is.


@45721
Mooi Nij. Zo bepaal je in vrijheid je eigen plaats in het leven, in dit geval zelfs letterlijk. Ja, voor mij is dat vrijheid.


Nij, je zei:
"Ik heb ook geen moeite met hechten.
Ook niet met onthechten daar waar onthechting zich voordoet."
Precies. Dat is je vrijheid. Ik zie dus niets in de spirituele verplichting tot alleen maar onthechten.


#45724@ Ik zie dus niets in de spirituele verplichting tot alleen maar onthechten.

Ik ook niet.


Een van de kenmerken van de mystieke ervaring is de verbondenheid met al-wat-is. Vanuit dat eenheidsbesef kun je je medemens zien als "Jij bent mij in een andere vorm". Dan kun je ook ervaren dat de vreugde en de pijn van een medemens ook jouw vreugde en pijn is.
Daarom zie ik zelfs meer in gehechtheid dan in onthechting. Verbondenheid met het lot van een medemens zie ik daarom zelfs als natuurlijker dan onthechting. Elk van ons is onontkoombaar die ene mens in die ene situatie. Maar we zijn allemaal evengoed onontkoombaar gehecht aan onze medemens.


Is de lijdensweg die Jezus kiest niet ook een voorbeeld van zo'n vrijwillige keuze?


@Zo bepaal je in vrijheid je eigen plaats in het leven, in dit geval zelfs letterlijk. Ja, voor mij is dat vrijheid.
@ Ik zie dus niets in de spirituele verplichting tot alleen maar onthechten.
@ In de existentie-filosoie heet dat de 'geworpenheid' van het bestaan. Die geworpenheid is een onvrijheid.


Ja, heerlijk dat resoneert!
De geworpenheid is onvrijheid, ik ben hier met deze ouders op deze plek geworpen in de geschiedenis. Ook worden mij vanuit conditionering en cultuur dingen aangereikt als zingeving, maar de vrijheid is dat ik het geworpene wel of niet kan aanvaarden en ik kan zelf bepalen wat zinvol is voor mij. Dit is totale vrijheid, ik moet helemaal Niets, niet te onthechten, niet te ontwikkelen, ik Ben maar zo oké. Ik ben vrij om iets of niets te doen, ik moet niets. Als dat geen verlichting is!


En dan zou je misschien kunnen zeggen dat je die vrijheid zou kunnen misbruiken om weet ik veel wat te doen. Maar dit is m.i. onmogelijk. Je doet van hieruit wat je bestemd bent te doen.


@45728
Mooier kun je het wat mij betreft niet samenvatten, Yvonne. Dank.


Ook dat zeg je wat mij betreft correct.
Dat vond ik een van de mooiste opmerkingen van een kathaarse vrouw die zei, tegen haar inquisiteur: "Als je werkelijk vrij bent kun je niet meer alles zomaar doen."


@"Als je werkelijk vrij bent kun je niet meer alles zomaar doen."
als we ons 'geweten' laten beslissen, hebben we dus geen vrije wil meer. Ook al zouden we het anders willen, iets in ons laat ons het andere doen. Ook al zou het ons leven kosten.
'uw enige verlangen handelt dan samen met het onze.'


Ja, dat is heel paradoxaal en bijna niet te verkopen dat de ultieme vrijheid het einde is van de vrije wil.


................................................................


Leven zonder waarom betekent niet dat je geen voorstellingen, verlangens of doelen meer hebt, maar dat de fixatie op al deze dingen achterwege blijft. Je wordt er niet door in beslag genomen en legt zelf ook geen beslag op de mensen en dingen om je heen. Je bent bij de dingen, niet in de dingen. Dit is ook wat de 20e-eeuwse filosoof Martin Heidegger heel mooi verwoordt als het ‘laten zijn van het zijnde’. Laten zijn van het zijnde houdt geenszins in dat je onverschillig bent ten opzichte van de concrete wereld. Het betekent niet dat je je van die wereld verwijdert maar juist dat je je opent voor de mogelijkheid om de mensen en de dingen werkelijk nabij te zijn. Ook bij Eckhart komt de beweging ‘naar binnen toe’ uiteindelijk niet aan op een loslaten (van je verlangens en fixaties etc.) in de zin van ‘verwijdering’ maar op een zijn-laten. ‘Laat God God in je zijn’, zegt Eckhart.
Tja, en wat dan? De vraag wat het nut is van zo’n levenswijze, en of je hier zelf al dan niet iets van merkt, doet er dan eigenlijk niet meer echt toe. Behalve dat je omgeving er wellicht de vruchten van plukt.

Publicatie Tijdschrift Prana, nr. 189
Meester Eckhart


Het denken en het uiten ervan in welke vorm dan ook is voor mijn gevoel altijd op zijn best een richtingwijzer.
Hoe mooi het ook verpakt is.
Ik merk vooral naarmate ik ouder wordt eenheid, verbondenheid met alles in het ervaren.
Wanneer ik iemand hard ziet vallen soms zelfs op tv, voel ik letterlijk een scheut door mijn lijf, ik denk het niet maar ervaar het echt want ik voel het in mijn lichaam.


Johan@Het denken en het uiten ervan in welke vorm dan ook is voor mijn gevoel altijd op zijn best een richtingwijzer.
Hoe mooi het ook verpakt is.

hoi Johan

Op zijn best zeg je.
Als ik je goed lees bedoel je met richtingaanwijzer de aanwijzer naar verbondenheid, naar Zijn, naar innerlijke vrede, met al wat is?

Ik vraag me af of herkenbaarheid ook zoiets is als een richtingaanwijzer?
Ik geloof het eigenlijk niet, daar het ruim maakt. Zo ervaar ik het tenminste.
Hoe zie jij dat?


We hebben het hiervoor over vrijheid gehad. Ook over vrijheid zoals Krisnamurti die beschrijft.
Die vrijheid is radicaal en kan niet meer in welke spirituele weg dan ook gevat worden. Als er al zoiets bestaat als een spiritueel pad, dan erken ik alleen diegene die leiden naar die vrijheid.
Voor het bereiken van die vrijheid is nodig het loslaten van je aangeleerde identiteit. Tijdens je opvoeding heb je allerlei vormen van commentaar gekregen over je identiteit, en die heb je samengevat onder het woordje 'ik'. Je gelooft dat je dat bent.
Als het oosten over egoloosheid spreekt versta ik dat als het loslaten van dat valse zelfbeeld. De inzichten daarover van Krishnamurti neem ik graag over.
Maar wat dan? Zoals het Thomas-evangelie zegt: "Als je in het licht hebt gestaan, wat doe je dan?"
Dus, wat doe je als je nep-identiteit heb durven loslaten?
In de oosterse tradities heb ik geen vervolg kunnen vinden op de egoloosheid in de zin van het loslaten van het valse zelf, ook niet bij Krishnamurti.
Maar het is juist in de leegte van al die ik-concepten dat zich iets wezenlijk anders kan aandienen: je bestemming. Dat is geen mentaal concept, zoals die van het valse zelf, maar een innerlijke gedrevenheid tot het innemen van een plaats in de wereld die past bij je eigenheid als antwoord op de situatie waarin je je bevindt. Daar slaat volgens mij die prachtige tekst op van Dag Hammersköld: "Eens zei ik ja..."

De concepten van het valse zelf zijn altijd mentaal. Het denken staat dan ten dienste van het valse zelf en alles wat daarbij hoort, zoals je geloof of je ideologie. Je bent dan de slaaf van het denken.
Maar als je al die ik-concepten los zou laten, kan het denken een andere functie krijgen. Als je net als Hammersköld ja zegt tegen die innerlijke gedrevenheid van je bestemming, zal het denken ten dienste komen te staan van je bestemming.

Ik geloof niet Johan dat het denken ooit een richtingaanwijzer kan zijn. Ja, voor gelovigen lijkt dat wellicht zo, omdat het geloof in een religie of een politieke ideologie altijd mentaal is. Maar in de vrijheid van de leegte is het denken niet meer dan een functioneel hulpmiddel.
Richtingaanwijzers hebben een andere bron. Zie logion 65.


Hoi Nij,

Johan@

Ik vraag me af of herkenbaarheid ook zoiets is als een richtingaanwijzer?
Ik geloof het eigenlijk niet, daar het ruim maakt. Zo ervaar ik het tenminste.

Ik geloof dat het wel een richtingwijzer is.
Ik heb een mystieke ervaring gehad en tijdens de ervaring was er geen ruimte voor gedachten maar, eerder een constante volle verwondering maar er kwam een moment dat mijn hersenen probeerden te (h)erkennen wat er gebeurde.
Vanaf het moment dat ik probeerde te verklaren hield de ervaring acuut op.
De herkenbaarheid waren en zijn bij mij gedachten die volgden na de ervaring.
Wel dierbare gedachten want mijn gedachten eraan herinneren mij dat ik nog nooit in mijn leven zo vol gevoeld heb anders kan ik het uitleggen.

Groetjes,


Dank je voor het delen Johan.

Je zegt:
@De herkenbaarheid waren en zijn bij mij gedachten die volgden na de ervaring.

Ok.
Zelf ervaar ik herkenbaarheid vaak als iets directs en gedachten erover overbodig maken.


Beste Johan, je hebt al eens eerder laten weten dat je een mystieke ervaring hebt gehad. Je beschrijft het hier ook heel mooi. Daar kan en wil ik natuurlijk niets aan afdoen.
Maar ik begrijp eerlijk gezegd niet goed waarom je jezelf desondanks almaar aan het denken blijft kluisteren.
Een herinnering is geen gedachte.
Mijn vrijblijvend advies: ga luisteren in plaats van denken.
Lees logion 9, 10 en 11 eens.


UNTO THOW I GRANT LIBER--777
uit RC COSM.......MH auteur unknown
one ship sails east anothersails west
on the very same wind that blows
its the set of the sail and not the gale wutch determines the way they go
if the winds of thesea are the fate
as we voyage along trough life
its the act of the soulthat determines the goal and not the calm or the strife


Wat een mooie aanvulling op dit gesprek, Johan.
De wind als het lot, als de hier eerder genoemde geworpenheid van de existentiefilosofen.
Maar het zeil en het roer als jouw keus en jouw vrijheid over de koers die je daarmee vaart, zelfs hoe je de wind als het gegevene gebruikt om je doel te bereiken.


zenta.......
ik kan bij niets invoeren .ik ben 68 8746 mijn sprituele ervaring is niet te bescijven ik zit als een kind te huilen sl acht op het volgend woord m..r.m sorry het is een beetje zwaar de rranen strommen nu
etc.......


Je bent hier welkom, Johan Jacques.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.