Pakkende teksten

creativiteit

    door Nij, 25/10/2014 22:40. #45867. 7 reacties, laatste

Als je eerlijk kan kijken naar je eigen leegte, zul je er achter komen dat er geen afhankelijkheid bestaat van wat dan ook van geen mens, van geen geloof, van geen ervaring, van geen traditie. Dat is dat wat voorbij leegte is, creativiteit de creativiteit van de werkelijkheid, niet de creativiteit van een talent of vermogen, maar de creativiteit van dat wat voorbij angst is, voorbij eisen, voorbij de trucs van het denken.
Krishnamurti



In ons onvermogen naar onszelf te kijken zonder oordeel, zonder veroordelen, zonder vergelijken - omdat we allemaal getraind zijn om te vergelijken, beoordelen, evalueren en een mening te geven. Alleen wanneer het bewustzijn de zinloosheid van dat alles inziet, de absurditeit ervan, is het in staat naar zichzelf te kijken. Dan is dat waarvan we bang waren als zijnde eenzaam en leeg, niet langer leeg. Dan is er geen psychologische afhankelijkheid van wat dan ook, dan is liefde niet langer gehechtheid maar iets totaal anders, en relatie heeft dan een totaal andere betekenis.
Krishnamurti


Twee juweeltjes Nij. Heel mooi, dank je wel!




Mooi Nij. Het stemt tot nadenken over wat Krishnamurti hier zegt.

Zoals ik dat zie propageert K. hier dat het voordelig is voor het menselijk bewustzijn, te verkeren in een oordeelloze spanningsloze Al-één-heid.

Naar analogie van het Alles en Niets in één.Het pleroma.

Mi. kan zonder spanningsboog van welke aard dan ook, het zelf zichzelf niet ervaren.

Hoe denk jij daarover?



In aanvulling kan ik mezelf niet tegenhouden een gevonden citaat te plaatsen van C.G.Jung over het pleroma.
in relatie tot de creatuur.

De doden kwamen terug uit Jeruzalem, waar zij niet vonden wat zij zochten. Zij wensten toegang bij mij en verlangden van mij geleerd te worden. Dus leerde ik hen:
Hoort: ik begin bij het niets. Het Niets is hetzelfde als de Volheid. In de oneindigheid is vol zo goed als leeg. Het Niets is leeg en vol. Gij kunt ook evenzeer iets anders van het Niets zeggen, bijvoorbeeld dat het wit of zwart is; of dat het niet is of dat het is. Wat oneindig en eeuwig is, heeft geen eigenschappen, omdat het alle eigenschappen heeft.
Het Niets of de Volheid noemen wij het PLEROMA. Daarbinnen houdt denken en zijn op, want het eeuwige en oneindige heeft geen eigenschappen. Daarin is niemand, want hij zou dan van het Pleroma onderscheiden zijn en eigenschappen hebben, die hem als iets van het Pleroma onderscheidden.
In het Pleroma is niets en alles; het baat niet over het Pleroma na te denken, want dit zou betekenen: zichzelf ontbinden.

De CREATUUR is niet in het Pleroma, doch in zichzelf. Het Pleroma is begin en einde van de Creatuur. Het gaat door haar heen, evenals het zonlicht overal de lucht doordringt. Ofschoon het Pleroma gans en al door haar heengaat, heeft toch de Creatuur geen deel daaraan, evenals een volkomen doorzichtig lichaam noch helder noch donker wordt door het licht, dat er doorheen gaat.
Wij zijn evenwel het Pleroma zelf, want wij zijn een deel van het eeuwige en oneindige. Wij hebben nochtans geen deel er aan, maar zijn van het Pleroma oneindig ver verwijderd, niet ruimtelijk of tijdelijk, doch WEZENLIJK, doordat wij ons van het Pleroma in wezen onderscheiden als Creatuur, die in tijd en ruimte beperkt is.
Doordat wij echter delen van het Pleroma zijn, is alzo het Pleroma ook in ons. Ook in het kleinste punt is het Pleroma oneindig, eeuwig en geheel, want klein en groot zijn eigenschappen die erin besloten liggen. Het is het Niets, dat overal geheel is en zonder ophouden. Derhalve spreek ik van de Creatuur als van een deel van het Pleroma, slechts zinnebeeldig, want het Pleroma is werkelijk nergens gedeeld, want het is het Niets. Wij zijn ook het ganse Pleroma, want zinnebeeldig is het Pleroma het kleinste, slechts veronderstelde, niet-zijnde punt in ons en het oneindig wereldgewelf om ons heen.


C.G. Jung




#45877@"Zoals ik dat zie propageert K. hier dat het voordelig is voor het menselijk bewustzijn, te verkeren in een oordeelloze spanningsloze Al-één-heid.
Naar analogie van het Alles en Niets in één.Het pleroma.
Mi. kan zonder spanningsboog van welke aard dan ook, het zelf zichzelf niet ervaren.
Hoe denk jij daarover?"

hoi Harry,
Pleroma staat dus voor Alles en Niets in één.
Leegte zowel als volheid.
Leegte staat voor zijn,
volheid voor de kant van de manifestatie.
Manifestatie als tijdelijk verschijnsel.
Daartegenover de leegte van ruimte die niet verdwijnt.
Spanningsbogen kunnen m.i. verdwijnen door zien,
je bewegen tussen deze paradox.





..Mooi.. spanningsbogen kunnen mi. verdwijnen én verschijnen in deze paradox.

Mi.is het focus. Of simpel gezegd; alles wat je aandacht geeft groeit. Ontplooit zich. Het ontplooit zich, het groeit en idd. het manifesteert zich vanuit het Niets.


Inderdaad Harry, én verschijnen.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.