Pakkende teksten

ik hoef niet te weten..

    door Nij, 15/03/2015 13:07. #46076. 16 reacties, laatste

De tekst van de Mountaindreamer is ooit als een geplaatst.
De kracht die ervan uit gaat raakt me na zoveel jaren nog steeds.


Ik hoef niet te weten hoe jij in je onderhoud voorziet
Wat ik graag wil weten is waar jij voor gaat en of jij het aandurft
Oog in oog te staan met de verlangens van je hart
Het interesseert me niet hoe oud je bent maar wel of je het aandurft
voor gek te staan
Omwille van de liefde, omwille van je dromen,
omwille van het avontuur dat leven heet
Het maakt niet uit welke planeten jouw horoscoop beinvloeden
Waar het mij om gaat is of je ooit tot de kern van je verdriet bent doorgedrongen
En of de verradelijkheden en beproevingen van het leven je juist ontvankelijk
hebben gemaakt
Of dat deze je hebt doen terugdeinzen en afsluiten uit angst voor nog meer pijn
Wat ik wil weten is of jij de pijn, die van mij of van jezelf, kunt laten zijn
Zonder een vinger te verroeren, zonder het te verbergen,
te laten verdwijnen of vast te houden

Ik wil weten of je vreugde kunt zijn, de mijne of de jouwe
Of je durft te dansen vanuit je oerkracht, in totale extase
Van top tot teen, zonder je in te houden door op je hoede te zijn
Realistisch of rationeel te zijn, zonder je te laten afremmen
Door herinnering aan beperking vanuit je menselijk bestaan

Het kan mij niet schelen of je verhaal waar is of niet
Wat ik zou willen weten is of je anderen durft af te wijzen om trouw te zijn
aan jezelf
Of jij het aandurft voor verrader te worden uitgemaakt
Om verschoont te blijven van verraad vanuit je ziel
Geef me een bewijs van je trouw opdat ik zal weten dat je te vertrouwen bent
Ben jij in staat schoonheid te zien, ook al is niet iedere dag even mooi
En is het leven zelf voor jou de bron waaruit je levenskracht kunt putten
Kun jij leven met fouten, zwakheden en kwetsbaarheid, die van jou en mij
En toch aan de rand van een meer staan
en luidkeels tegen het zilver van de maan roepen: YES !!!

Ik hoef niet te weten waar je woont, of hoeveel geld je hebt
Wat ik graag wil weten is of je het op kunt brengen
Om na een nacht vol wanhoop, tot in het diepst van je ziel gekwetst
Op te staan, en datgene te doen wat er gedaan moet worden voor je kinderen
Ik hoef niet te weten wie je bent of hoe je hier gekomen bent
Wat ik wil weten is of je zonder terughoudendheid bereid bent
met mij door het vuur te gaan

Het gaat niet om waar, wat en met wie je hebt gestudeerd
Voor mij is het van groot belang, van jou te horen welke innerlijke kracht
Jouw steun en toeverlaat is als al het andere om je heen is weggevallen
Of je alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt met jezelf
Wanneer het stil wordt, in eenzaamheid'

Oriah Mountain Dreamer
www.oriahmountaindreamer.com


Jaaaaa Nij............I hope so.....

Je kunt zoiets m.i. nooit zeker weten hoe je op momenten van uiterste wanhoop zult Zijn.
Dat is misschien wel de grootste moeilijkheid van het menselijk drama, dat we dat niet weten, met al haar mogelijke dilemma's en vergezichten en dat we daarover enkel maar kunnen fantaseren en dat er geen zekerheden of garanties zijn. Het kan werkelijk alle kanten opgaan en daar vinden we iets van en het ene willen we en het andere niet. Maar de Werkelijkheid trekt zich daar niets van aan.

Ik denk dat je enkel kunt proberen om je geest kalm en ontspannen te laten zijn, leven van moment tot moment, tegen de werkelijkheid kun je wel op, maar niet tegen je hersenspinsels. Bovendien de meeste zorgen die ik gekend heb, zijn nooit uitgekomen....
Maar dan weet je het nog niet....


hoi Yvonne

Ja wat je zegt vind ik waar.
Je kunt het niet weten.
Zeker niet als het leven je "loeren" draait doordat het leven ongewis en je alle kanten kan optrekken.
En dat doet het, gewis.
Ik hou het even bij mezelf. Ben ik iedere keer bereid tot het bot te gaan?
Mijn antwoord is Ja, ik kan niet anders.
Het houdt vanzelf iedere keer weer een keer op en uit die tijdelijke chaos ontstaat weer rust en gaat het leven rustiger verder.
Een groeiend dieper innerlijk besef ontstaat dat wat er ook gebeurt:
ik ga onder en kom weer boven.

@"Of je alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt met jezelf
Wanneer het stil wordt, in eenzaamheid'"

Krachtige zin!

Ik zou er nog bij willen zeggen:
ook als je in het oog van de orkaan zit.


Ja Nij een ja tegen het Leven dat zich van moment tot moment ontvouwt.
Vannacht telefoon gehad alarm centrale schoonmoeder. ..Gelukkig was er niets aan de hand, maar mijn hemel wel weer ff stress midden in de nacht. ...


Ja Yvonne dat loos alarm is inderdaad weer gelukkig!



@"Of je alleen kunt zijn met jezelf en of jij het werkelijk goed hebt met jezelf
Wanneer het stil wordt, in eenzaamheid'"

Krachtige zin!

Ik zou er nog bij willen zeggen:
ook als je in het oog van de orkaan zit.

Kan ik de ruimte zijn voor alles wat zich voordoet?


Met zorgzame aandacht en compassie voor mezelf? Ik kan het goed hebben met mezelf.
Is m.i. een bewuste keuze.
Nog niet zo gemakkelijk want je bent gemakkelijk geneigd om jezelf net zo te behandelen als je gewend bent dat 'anderen' dit deden.
Maar je hiervan bewust worden is m.i. de sleutel.
Het kan echt!


Yvonne@Nog niet zo gemakkelijk want je bent gemakkelijk geneigd om jezelf net zo te behandelen als je gewend bent dat 'anderen' dit deden.

Ontluisterend vind ik het in de storm van de orkaan te ontdekken bewust te worden dat ik net als de ander ben.
Bv als de ander zich teleurgesteld en niet begrepen voelt door mij, ik me net zo teleurgesteld en niet begrepen kan voelen als de ander.
Om dan te zien dat de ander alles mag voelen ook onbegrip. Zoals ik ook onbegrip mag/kan voelen, ook al kan dat erge pijn doen en die pijn toe te laten.


Zeker ontluisterd Nij. In principe zijn er geen anderen.
Vader vergeef hen, dit is niet wie ze werkelijk zijn.
Wie ben ik werkelijk?
Kom ik terug op dat het m.i. een keuze is om vanuit liefde te leven. ..zowel naar mezelf als naar anderen. Laatst zei me iemand dat 'we' zo ontzettend streng zijn voor onszelf.
Ik ben me daarvan bewust geworden.
Oude conditioneringen?


@In principe zijn er geen anderen.

Ja juist Yvonne ik ben geneigd daar in mee te gaan,
toch zonder anderen komen we ook geen stap verder.

Daarna, na de worsteling van het ten onder gaan, valt er wellicht nieuw licht op.



















































































































Nee dat begrijp ik Nij.
Er is slechts één van ons en er zijn velen van ons.
Die twee bestaan naast elkaar.
De Goddelijke Dichotomie.

Wat een ruimte Nij!!
;-)))


Nou Yvonne die ruimte bij de posting was niet de bedoleing.
Wel verrassend grappig dat wel!


Ja Nij. Ik bleef maar scrollen op mijn smartphone!
Verruimend!
X


X


#46084@Kom ik terug op dat het m.i. een keuze is om vanuit liefde te leven. ..zowel naar mezelf als naar anderen.

hoi Yvonne

Wil nog graag even hier op terugkomen.
Ik denk dat het een bewuste keuze of intentie kan zijn om vanuit angst of vanuit liefde te leven.
Daarmee verdwijnen de angsten niet, deze vragen juist om aandacht, en ze tegen het licht te houden.

Ik moet hierbij denken aan het gedicht van Kahlil Gibran over liefde:


Wanneer de liefde wenkt, volgt haar,

al zijn haar wegen zwaar en stijl.

En zo haar vleugelen je omhullen, laat je gaan,

al zou het zwaard, verborgen in haar veren, je verwonden.

En zo zij tot je spreekt, geloof haar,

ook al verstrooit haar stem je dromen, zoals de noordenwind je tuin verkeren doet in dorre woestenij.


Want zo de liefde je kroont, zij kruist je ook. En al dient zij tot je groei, zij snoeit je evenzeer.

En zo zij opstijgt tot je hoogte en je teerste takken streelt, die trillen in de zon,

zij daalt ook af naar je wortelen en rukt hun houvast aan de aarde los.

Als korenschoven gaart zij je bijeen.

Zij dorst je tot je naakt bent.

Zij want je tot je vrij bent van kaf.

Zij maalt je tot je blank bent.

Zij kneedt je tot je buigzaam wordt;

en geeft je over aan haar heilig vuur, opdat je worden zult tot heilig brood voor Gods heilig feest.


Al deze dingen doet de liefde, opdat je kennen moogt 't verborgene van je hart en daardoor worden zult een deel van 's levens hart.


Maar zo je in je angst alleen haar vrede en haar genoegen zoeken zou,

dan deed je beter je naaktheid te bedekken en van liefde's dorsvloer weg te gaan,

de seizoenloze wereld in, waar je zult lachen, maar niet je volle lach, en wenen, maar niet al je tranen.


De liefde geeft alleen zichzelf en put ook uit zichzelf alleen.

De liefde neemt niet in bezit, en wil ook niet in bezit genomen worden;

want de liefde is zichzelf genoeg.


En als je liefhebt zeg dan niet: 'God woont in mijn hart', maar veeleer: 'ik ben in 't hart van God'.

En meen niet dat je richting geven kunt aan liefde's loop, want de liefde richt, zo zij je waardig acht, je loop.

De liefde zoekt alleen zichzelf te vervullen.

Maar zo je liefhebt en begeren moet, laat dit je begeerten zijn.


Te smelten tot een kabbelende beek, die haar lied zingt tot de nacht;

de pijn te kennen van te veel tederheid;

gewond te worden door je eigen begrip van liefde;

en bereidwillig en vol vreugde te bloeden;

bij 't morgenlicht met een gevleugeld hart te ontwaken en te danken voor een nieuwe dag van liefde;

op het middaguur te rusten en liefde's vervoering te overpeinzen;

vol dankbaarheid in het avonduur huiswaarts te keren;

en in te slapen met een gebed voor de beminde in je hart en een loflied op je lippen.





Gezien vanuit het licht van dit gedicht zie ik elke staat van overgave aan dat wat is met of zonder strijd als liefde.


Mooi Nij.
Dank je dat je er nog even op terugkomt.
Ik zie angst niet als het tegenovergestelde van liefde.
Angst is een mogelijke toestand van ons gemoed.
Liefde is dat wat we in essentie zijn.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.