Het ontwaken van het zelf, stapstenen voor spirituele groei

Ik weet het allemaal niet meer.

    door André, 23/09/2009 18:54. #36963. 136 reacties, laatste

Dag lieve mensen,
Ik ben helemaal nieuw op dit forum, heet André en woon in Kuurne, België.
Na de psychische aardbeving die mijn echtscheiding voor me was, en na het op pad helpen van mijn drie zonen, bleef ik over met mezelf.
Vragen te over, W-vragen : Wie, Wat, Wanneer, Waarom, ... .
'k Heb altijd al graag gelezen, tijd om me te verdiepen in het leven dus.
Nu, 13 jaar na die echtscheiding is mijn leven totaal anders ... ook de aard van mijn vragen. De eerste letter van mijn vragen is echter dezelfde gebleven ... juist, ja : W.
Wat is bidden, bijvoorbeeld, hoe doe je dat?
Één uitspraak van Krishnamurti heeft me vooruit geholpen : "Accepteer niet wat een spreker zegt, verwerp het ook niet, ONDERZOEK het. De spreker heeft hier geen enkele waarde".
Wanneer je onderzoekt, ontdek je eigenaardige zaken, ook dat mensen soms zó in hun fantasie opgaan, dat je klinkklare onzin van hen hoort/leest. Wanneer je verder (onder)zoekt, kom je naast fantasie een berg leugens tegen, wel of niet gewild.
Krishnamurti heeft wijze woorden gesproken, ik kom echter als een slak vooruit, twijfel zelfs aan de juistheid van de Nag Hammadi-teksten, vertaald uit het Grieks naar het Koptisch en opnieuw vertaald. Thuis heb ik de vertaling van J. Slavenburg, maar andere vertalingen zeggen anders ... ?
Vragen dus ... juist, W-vragen, zoals :
Wie ben ik?
Ik ben :
Diegene die IK denk die ik ben, ik ken mezelf toch!
Diegene die Lieve denkt die ik ben, ze is al acht jaar mijn echtgenote!
Diegene die mijn moeder denkt die ik ben, tuurlijk, z'is mijn moeder, heeft me gedragen, gebaard en opgevoed!
Diegene die mijn zonen denken die ik ben, ze kennen hun vader toch!
Diegene die mijn vrienden denken die ik ben, 'k ben hun vriend!
Diegenen die niet van me houden kennen me toch ook, ze kennen mijn negatieve kanten!
God, weet Jij wie ik ben?
IK BEN ... diegene die jij denkt die ik ben ... !
Lieve groeten, André.
P.S.: Het resulaat van die 13 jaar zoeken zijn : TWIJFELS.


Krishnamurti:

Twijfel is als kostbare zalf,
Die, schoon brandend, toch grotelijks heelt.

Hoort mijn woord: Roept de twijfel op
Uit de kracht en de volheid van uw vurigst verlangen.
Roept op de bevrijdende twijfel,
Wanneer, in de wedloop des levens, uw eerzucht zich aangordt
Om anderen in snelheid en kracht t' overtreffen.
Wekt in u de godd'lijke twijfel,
In de stonde dat de zwijmel van liefdes-extase
Uw zinnen verwart en betovert.

Hoort mijn woord:
Uit twijfel groeit eenmaal onsterflijke liefde;
Twijfel reinigt de ziel van bederf en rotting,
Zodat, tot in lengte van dagen,
Uw inzicht in vastheid gegrond staat.
Zoals de bandjir door 't dal stormt,
Laat binnen d'orkaan van twijfel, die alles omvèrwerpt,
Kracht brengt voor de wasdom uws harten,
Sterkte geeft aan de wijde wiekslag van uw denken.

Hoort mijn woord:
Gelijk verzengde velden smachten naar koele regens,
Moet hunkeren uw ziel naar de twijfel,
Die als kost'lijke zalving ten levens-vervulling
De fel-uitslaande brand blust van uw smart'lijke heugenis.
Laat niet in 't duister de twijfel uw harte besluipen;
Maar aan komen waaien als d' ochtend-bries van de bergen
Wanneer in het dal de schaduwen wijken.
Laat twijfel ten rondedans noden
De stervende liefde van een geest, die in verzadiging verdord is:

Hoort mijn woord:
Twijfel is als kostbare zalf,
Die, schoon brandend, nochthans grotelijks heelt.



#36963 André:
'God, weet Jij wie ik ben?
IK BEN ... diegene die jij denkt die ik ben ... !
Lieve groeten, André.
P.S.: Het resulaat van die 13 jaar zoeken zijn : TWIJFELS.'

Hallo André,
zou het misschien zo kunnen zijn dat je niet BENT wat jij of anderen van je dènken?
Dat wat je werkelijk BENT, misschien wel iets heel anders is dan een denkbeeld of een gedachte over wie of wat je bent?
Dat je, wat je werkelijk BENT, alleen maar kunt ZIJN en niet kuht dènken?

Het ZIJN ontsnapt aan alle denken, beredeneren, menen en oordelen en daarom ook aan alle twijfel.
Ja 'God' weet wie je BENT, maar denkt het niet, Hij IS in je.

met hartelijke groet,


met hartelijke groet,


Andre welkom natuurlijk. Heb je stuk gelezen herken er veel in.

Ik vraag mij nu wel af wie denk jij dat ik denk dat jij bent?

Zou de twijfel ook een soort kompas of wegwijzer kunnen zijn dat aanwijst waar te zoeken? Hoe zie jij dat na dertien jaar?


Twijfelen kun je alleen aan wie of wat je dènkt dat je bent.
Maar niet aan wat je werkelijk BENT!

De twijfel is niet het kompas, maar is datgene dat mijn innerlijk kompas steeds weer naar alle kanten doet uitslaan!

Als ik mijzelf ben, dan wijst mijn innerlijk kompas naar binnen, in mijzelf naar de Bron die ik slechts in mijzelf kan vinden!

Zolang je je 'zekerheid' nog buiten je Zelf, - in 'iets', of bij anderen -, zoekt, zal het kompas nooit zijn rustpunt vinden, maar wild naar alle kanten uitslaan, en aan de twijfel ten prooi zijn.


Hallo Leo,

#36967 De twijfel is niet het kompas, maar is datgene dat mijn innerlijk kompas steeds weer naar alle kanten doet uitslaan!

Ok dus twijfel is een soort magneet dat het kompas in de war brengt. Twijfel ontstaat wanneer je toegeeft aan impulsen die niet passen bij wie je werkelijk bent. (dit kan van alles zijn, baan, relatie, roken, eten, tv kijken, enz..) Als je dit lang hebt gedaan en je bent de richting kwijt hoe kom je dan weer terug? Die vraag hoor ik Andre stellen.
Ik denk toch door te zoeken in datgene wat de twijfel veroorzaakt en door 1 voor 1 aangeleerde gewoontes af te werpen of kritisch onder de loep te nemen. Past dit bij wie ik ben?
Opdat je daarmee jezelf hervindt en je eigen kompas weer in rust een duidelijke weg aanwijst.


Trudy, wat een prachtige tekst van Krishnamurti!
Ik zou die graag aan mijn reader voor de cursus willen toevoegen, maar dan wil ik wel precies weten wat de bron is. Heb jij die beschikbaar?


Nevek, wat een mooi beeld: twijfel laat je zien dat je niet leeft volgens je innerlijk kompas:
"Opdat je daarmee jezelf hervindt en je eigen kompas weer in rust een duidelijke weg aanwijst."


Welkom André.
Twijfels heeft iedereen op zijn tijd, maar juist door te twijfelen komt de werkelijk binnen.
Vaststaande zaken, kunnen ineens anders zijn of wat vaststond niet meer de werkelijkheid.
Dit kan heel lastig zijn, want eigenlijk wil men graag langs gebaande wegen lopen en als iemand er vanaf gaat, krijgt deze geen of heel weinig steun van anderen.
De twijfel kan dan nog groter worden dan die al was.

Ieder mens heeft vragen, en ieder mens zal ontdekken dat op bepaalde vragen eigenlijk 'geen' antwoord is.
Toch die vragen intrigeren het meest, het kan toch niet zo zijn dat iedereen dat voor zoete koek slikt, mijn gevoel zegt dat er wel een antwoord is of misschien wel meerdere antwoorden.

Wie ben ik is zo'n vraag.
Aan iedereen die jij deze vraag stelt zal jou een ander antwoord geven.
Allemaal waar vanuit het gezichtspunt/ ervaringswereld van die ander.
Zelf als iemand een idee heeft dat met geen van die antwoorden maar enigszins overeen komt.

De vraag gesteld aan God, God weet Jij wie ik ben? Geef je als antwoord @:IK BEN ... diegene die jij denkt die ik ben ... !
Dit is volgens mij niet het antwoord op de vraag of God weet jij bent maar het antwoord op de vraag wie of wat God voor jou is( ik besef dat het ook anders uitgelegd kan worden).

Vanuit mijn oogpunt het antwoord geven van God op de vraag: God weet Jij wie ik ben?, Jij bent vanuit jouw ervaringen, belevingen, kennis, gevoelens, emoties ed ik, en dat is een deel hoe God jouw kent.
God is ook in de ander, dat andere deel is lastiger, want iedereen heeft een ander beeld van jou.
Wat maakt dat iets ik is, is naar anderen moeilijk te verwoorden omdat er vaak wel weet is van wat maar niet van hoe.
Als jij nu instaat bent om je gevoelens te verwoorden en waarom jij in die situatie en naar die persoon zo reageert kan de ander een juister beeld krijgen.
Wanneer dit plaats vindt (best lastig), komt er antwoord op de vraag wie ben ik.
Niet als een concreet antwoord van zo en zo, maar een begrijpen een weten wie die ik is.

In jouw schrijven vraag jij w vragen die moeilijk te beantwoorden zijn, er zijn antwoorden op die vragen.
De vraag anders stellen kan vaak helpen bv hoe of beschrijf.
Dit helpt om het gevoel de antwoorden te geven die het verstand vaak niet kan geven.


André, je zegt:
"Ik ben :
Diegene die IK denk die ik ben, ik ken mezelf toch!
Diegene die Lieve denkt die ik ben, ze is al acht jaar mijn echtgenote!
Diegene die mijn moeder denkt die ik ben, tuurlijk, z'is mijn moeder, heeft me gedragen, gebaard en opgevoed!
Diegene die mijn zonen denken die ik ben, ze kennen hun vader toch!
Diegene die mijn vrienden denken die ik ben, 'k ben hun vriend!
Diegenen die niet van me houden kennen me toch ook, ze kennen mijn negatieve kanten!"

Het is een hele levenskunst om al die rollen in verschillende levenssituatie met overgave te leven, en daarbij toch steeds herkenbaar te zijn als die ene André.
Jezelf zijn bestaat vooral bij de gratie van die speelse en toch toegewijde flexibiliteit van al die verschillende vormen die elk op zich een expressie kunnen zijn van je ware zelf.



#36969

Het sprak mij enorm aan Bram en toen ik de bijdrage van Andre las moest ik aan dit gedicht denken. Voor zover ik het weet is het gepubliceerd in een theosofisch tijdschrift in 1962, Theosofia, Jrg. 63, januari 1962, p. 1.
Mogelijk heb aan deze info een handvat.

Trudy


Dag lieve mensen allemaal,

Wie ben ik?
Ik stel me voor, het "wereldse" of biologische gedeelte :
Ben 57 jaar, nu acht jaar gehuwd met Lieve, heb drie zonen (uit mijn eerste huwelijk), waarvan er twee mij de rug toe hebben toegekeerd, dit laat ik met rust. De ene zoon waar ik contact mee heb, heeft dit eerder ook gedaan.
U begrijpt : vragen dus.
Er zijn zes kleinkinderen, vijf jongens en een meisje, van de oudste ben ik dooppeter. Twee van die baasjes zie of hoor ik niet, die van de oudste zoon, maar da's een verhaal apart.
We hebben de liefste hond van de wereld en omliggende planeten, Loulou.
Totdaar.
Dertien jaar terug is mijn leven dus opnieuw begonnen, ik begreep het niet goed, ik begrijp het nog altijd niet, 'k begrijp 't wel ànders.
Christelijk opgevoed, maar ik begreep het niet. Als kind MOEST ik op zondag naar de mis ... mijn ouders gingen niet.
Mijn vader : een woesteling die er regelmatig zijn plezier in vond ons rond het huis te slaan. Drie maal heb ik hem weten het ganse hebben en houwen, ALLES kapot weten slaan. Wat ik echter niet begrijp is dat hij daar "zijn plezier" scheen in te hebben.
Mijn moeder was een koele kikker, nu nog, maar durfde/kon/wilde zich niet te verzetten. Tot daar.
Zelf was ik een dromer, een braaf sulleke : op mijn moeder en op mij, had vader het dus gemunt, mijn ene zus durfde zich te verzetten.
Een dromer, een braaf sulleke dus. Mijn vader heeft me mijn ganse jeugd verweten ZIJN zoon niet te zijn, 'k heb het nooit begrepen tot voor kort ... hij bedoelde niet biologisch, ik had z'n "karakter" niet (wat ben ik dààr blij om). Woedend was hij daarvoor.
Ik ben twee maal gevlucht thuis ... uiteindelijk toch op m'n twee voeten beland.
- Misschien is alles hier toch een illusie, oef, zucht -
Een braaf ventje dus, héél braaf, véél te braaf. Dàt heeft dit leven mij geleerd. 'k Heb zelfs geprobeerd te leven met de wetenschap "horendrager" te zijn. Probéér het maar, mannen, een hele opdracht.
Toen mijn ex-echtgenote mij (en haar zonen) verliet voor mijn toen 'beste vriend', zei ze : "Je bent een nobel mens". Ikke, heu, wàt? Zij : "Jaja, door en door goed" ... en weg wàs ze.
Ik stond daar ... met mijn vragen ... en drie (bijna volwassen) zonen. Zelfs op de vraag wàt ik verkeerd gedaan had, kreeg ik niet eens antwoord.

Een bewuster leven diende zich aan ... we zijn anno 1996 n.C..
In die periode zijn eigenaardige zaken gebeurd, onverklaarbare dingen zoals heet : "klopgeesten". Ook heb ik eens drie maand aan een stuk, geen mens gelóóft me, altijd GROEN gehad aan verkeerslichten. Een meditatie was net als naar de cinema gaan (nu niet meer).
Al die dingen ... juist ... roepen vragen op, W-vragen.
Hier zit ik dan, anno 2009 n.C..
Stapels boeken heb ik doorgenomen : HOE moest ik naar die stilte vanbinnen?
... het komt vanzelf wel, als je zoeken stilvalt ... zoeken is altijd al een deel van m'n leven geweest, 't zit in m'n genen en 'k krijg het er niet "uit". Drie dagen NIET zoeken is een kwelling voor me ... .
Lieve mensen, jullie kregen een beetje André.

Wie zijn wij?
Ik hou het bij : "Een bezield Aardling".
Geest in Mens, Mens in Geest.

Gegroet aan allen, André.


Ik heb je gelezen, André, je levensverhaal aangehoord. Dank dat je dit met ons wilde delen. Je bent hier welkom en met je verhalen veilig.


André, je aangrijpende verhaal gelezen.
Niet altijd begrijp ik de ander en niet altijd begrijpt de ander mij.
Omdat ieder uniek is ervaart iedereen alles op zijn of haar manier, ergens weet ik dat wel, toch als iemand mij verteld dat hij pijn in zijn teen heeft relateer ik dat aan mijn ervaring van pijn in de teen.

Jouw schrijven geeft voor mij inderdaad een stukje André, voor mij niet alleen een stukje leven hoe dat zich aan jouw voordeed, maar ik lees ook over die zoektocht over het niet begrepen zijn en anders dan verwacht en de anderen anders dan jij hoopt en verwacht.

Je hoeft ook niet te stoppen met zoeken, misschien krijg je niet de antwoorden waar je naar op zoek bent, maar het zoeken geeft voldoening en het zou zelf zo kunnen zijn dat jij antwoorden vindt van vragen van anderen.


Dag Linda,

'k Zou gerust een boekje kunnen vullen ... en zeker ook met aangename dingen, 't heeft dan nogal dikwijls met Moeder Natuur te maken, maar ook mensen kunnen voor verrassend aangename momenten zorgen, je moet ze enkel weten aan te voelen.

Maar gelijk heb je Linda ... je gaat op zoek naar antwoord op vraag "c" en je krijgt op je weg de oplossing voor vraag "q". Je ziet het niet, vóélt het wel, maar bent geconcentreerd op "c". Wanneer je tot rust komt besef je dat je een ontbrekend stukje van puzzel "q" hebt gekregen.

Intussen heeft geleerd dat "dank" zeggen voor dat stukje "q" genoeg energie genereert om een trein in gang te zetten. "Synchroniciteit of Voorzienigheid" heet die trein. Niet vergeten die trein af en toe te voeden met energie in de vorm van een dankwoord, maakt dat hij op topsnelheid/kruissnelheid komt en blijft ... er voor zorgen natuurlijk dat je zelf nog kunt volgen ... mijn probleem dus (soms wel).

Groet, André.


Dag allemaal,

'k Had de pc al vaarwel gezegd, maar vlug nog even dit, daarna is 't pauze.
Terwijl ik daarnet aan het reageren was, is aan de alinea 'dank', er een plotse emotie bij me opgekomen, ik had een zakdoek nodig.
Het leek echter eerder of die emotie "in me geprojecteerd" werd, of vanuit Moeder Aarde kwam.
Kan iemand mij, omtrent het op mij geprojecteerd zijn van die emotie, aanvoelen of ben ik hierin alleen?
Ik heb soms hetzelfde gevoel met 'mijn' gedachten. Dat 'gedachten' dus naar me geprojecteerd zijn en niet (altijd) echt "van mij", want soms ben ik het helemaal niet eens met die gedachten ... ze 'passen' niet bij me (vind ik dan).
Dat dus ... maakt de aard uit van mijn vele vragen : waar komen gedachten, emoties vandaan? Als alles IN me zit, zit dàt er dus ook in, en wordt het misschien gewoon geactiveerd ... door wie/wat? En hoe?
Ben ik dan op de technische of op de spirituele toer? Omvat Gnosis ook zo'n vragen? Een antwoord weten op zo'n vragen maakt me gewoon rustiger.

Groet, André.


André, leuk jou voorbeeld over de trein, dit stukje lezend komt op mij heel anders over dan je eerste posting waarin ik lees HELP !!!, nu lees ik iets als 'ik weet' beide zijn momenten, beide mijn interpretatie, wat ik zie hoeft niet juist te zijn, het is waar als jij zegt dat voor jou zo voelt(of niet).
Over de trein, er zijn onderweg stations waar je wat kunt kopen, andere mensen ontmoeten of overstappen op een ander traject.

Stoplichten die drie maanden alleen op groen staan,
ja ik geloof je, nu vind ik dat niet belangrijk, maar ook in mijn leven zijn er periodes waarin alles lukt.
Dat wensen eigenlijk gerealiseerd worden nog voordat ik dat concreet als wens heb verwoord, toch heb ik ook de behoefte om iets niet gelijk te kunnen of te krijgen en eraan denken dankbaar te zijn voor wat ik als geschenken ervaar.


Mijn beste André, ik wens je méér dan van harte. de 'onrust' die ontstaat door het niet weten van een antwoord. Klinkt misschien wat paradoxaal, maar toch!
Ik heb je verhalen gelezen en daarin jou gezien.
Koester je moment van emotionele openheid. Het was de zalf van de twijfel die het zacht heeft gemaakt, waardoor het mocht gaan 'stromen.'
Je zou het weer hard maken door het in te pakken, er een sticker op te plakken, in de zin van zó.....dat was het dus. Je legt het weg en je weet het! Rust? Ik denk het niet.

Want stel je voor dat je er bij een volgende bijna gelijke ervaring wat anders aan jou voltrekt dan wat je ingepakt hebt, wat je immers weet, wat je rust heeft gebracht......je zou nog harder ondersteboven kunnen raken dan het niet weten van nu.

Gun jezelf de ruimte van het steeds weer opnieuw open staan voor verrassende ervaringen en omarm ze.

Die zakdoek was misschien wel het mooiste antwoord voor vandaag.




André,#36981 dank zeggen is iets heel groots, wat je beschrijft herken ik.
Zowel de emotie die hierdoor boven komt als de vragen of emotie, gevoelens gedachten altijd van je zelf zijn.



Tjongejongejonge wat een verhaal joh Andre.


De ervaring dat emoties 'in je geprojecteerd worden' of op enige andere wijze van elders lijken te komen, heeft meestal te maken met een misverstaan van het brein.

Je brein meent jou te kennen. Het heeft jouw zorgvuldig in kaart gebracht.
En nu komt er ineens een emotie in je op die het brein niet weet te plaatsen als 'van André'. En dan zoekt het brein een voor zichzelf passende verklaring, bijvoorbeeld dat ze van Moeder Aarde afkomstig is.

Dat is dus een misverstand, want die emotie is echt van de enige echte en ware André. Maar het is desondanks ook een heel mooi en waardevol misverstand. Want door te duiden dat die emotie van Moeder Aarde komt zegt het brein toch ook dat het niet zomaar niks is, dat die emotie belangrijk is, en vooral moederlijk warm, verbonden met de oorsprong van het leven.

En als jij daar nou eens 'ik' tegen zou durven zeggen!


Dag Andre, ik lees je verhaal ik lees dat je drie zonen hebt en dat je er twee mist en dat daar een stuk onrust en twijfel zit. Dat je 'te' zacht en lief bent geweest. Waarschijnlijk om je karakter maar niet ook om het geweld van je vader te compenseren? Klopt dat?
Hou jij zelf van de 'lieve Andre' of spreekt de stem van je vader dat je dat niet mag zijn?

Om je even een kijkje aan mijn kant van het verhaal te geven. Ik ben nog niet zolang actief op dit blog. Maar merk dat het de moeite waard is je vragen en 'twijfels' onder ogen te komen.
Ik heb mij altijd afgevraagd waarom ik ben gaan roken. Ik beperkte mij daarbij meestal tot het moment waarop ik voor het eerst heb gerookt een jaar of 14 was ik toen. Onlangs realiseerde ik mij dat het veel dieper zit dat het roken een gevolg is van een oorzaak. Misschien wel een 'zonde' die ik als kind bent begaan. Dit jaar vertelde mijn moeder op haar ziekbed dat de bevalling zo moeilijk was dat er sprake was van een kritische situatie en dat ik de eerste dagen van mijn leven afgescheiden van mijn ouders in het ziekenhuis lag. Ik weet natuurlijk niet of ik daarom later ben gaan roken zover gaan mijn herinneringen niet terug. Ik heb altijd het gevoel gehad dat mijn vader mij een soort onbewust verwijt heeft gemaakt dat ik hun leven op de kop heb gegooid.
Roken vulde een leegte die ik niet kon duiden. Door nu opnieuw mezelf te zoeken ontdek ik dat je zaken los kunt laten onder ogen kunt zien dat het draait om het hier en nu. Dat je leven zich nu afspeelt en dat nu het moment is waarop de rest van je leven zich aandient. Dat je het leven nu kunt accepteren en ook nu kunt veranderen.

Ik ben benieuwd wat je zoons zullen zeggen die nu naar ik inschat een jaar of 20 zijn als ze de brief van hun vader op de mat ontvangen waarin hij openhartig verteld waarom het destijds mis ging. Waarom hij ze met rust liet. Hoe zeer hij ze miste. Wat hij heeft meegemaakt. En hoewel je zoons er misschien niet direct aan toe zijn. Is de vraag wat zij doorgeven aan hun kinderen. Jij kunt jezelf en je zoons bevrijden van een dogma over vaders en opvoeden. Nu kan het, nu is het leven. En misschien zijn ze er nog steeds niet aan toe maar het zal jou helpen het te begrijpen en het zet in elk geval een deur open naar de toekomst. Ik hoop dat je het doet, die brief en dat je mij niet te aardsbrutaal vindt.




Dank aan allen voor de mooie reacties,

Eerst even aan Nevek : Dat ronddraaiende compas is ongeveer als die PAT-situatie waarin ik me bevind denk ik. 'k Heb (meestal 's nachts, op m'n onbewoond eiland) het gevoel ter plaatse in de modder rond te trappelen.
Ik weet het allemaal zo niet meer. 'k Wéét dat ik het wél weet, juist dààrom ben ik hier, om dat lichtje, dat aanknopingetje te vinden.
'k Ben beginnen zoeken wat échte waarheid is en wat verzonnen, gefantaseerd. Er wordt zovéél gefantaseerd, er wordt zovéél met de waarheid geknoeid, dat ik mezelf in die pat-situatie heb gezét.
Kwaad moet je nooit zijn op een ander hoor, dàt heeft het leven me intussen wel geleerd.

'k Heb hier de Nag Hammadi-teksten, en als ik goed begrepen heb, is iedereen schepper door zijn/haar gedachten. Goed dus. Nu dacht ik : om te ZIJN, moeten mijn gedachten ook worden omgezet in "daden". Als je je scheppende gedachten niet hebt omgezet in dàden, heb je er niets mee aangevangen, dan heb je géén scheppend werk verricht. Actie dus voor André.

Zoals Bram zei, zouden die gedachten/emoties in mezelf worden gegenereerd.
Om dàt te geloven, zal ik net als om een omelet te bakken, eieren moeten breken. De woorden : "Dat kàn niet" zijn er in "geklopt". De gedachte van afscheiding zit niet losjes in m'n bewustzijn, het zit erin gehamerd ... al generaties.
Toen mijn moeder, 27 jaar geleden, uiteindelijk van m'n vader is weggegaan heeft ze zich moeten verstoppen. Ze is opgevangen in een klooster, z'is er nog. De Paters daar zien me niet graag komen, de rebel ... op zoek gaan naar God, dat dóé je nu eenmaal niet! WIJ weten het, en da's genoeg zeggen ze.
'k Ben er onlangs nog verweten voor lomperd o.i.d..

Toen ik daar hulp ging zoeken voor mijn "klopgeesten", verstopten ze zich ... niet één heeft het gewaagd bij mij thuis te komen, ze hadden het erg druk.
Klopgeesten ... ik denk intussen wel beter te weten ... worden in Nag Hammadi als archonten beschreven, in Indiaase Oude Schriften als Siddhi's, in het Tibetaanse Dodenboek als monsters.
Ik zoek ... .
"Vrees hen niet" zegt het Tibetaanse Dodenboek, ze zijn hier om jullie te helpen ... Psychische Krachten die ontwaken als iemand naar verlichting reikt, maar van wie het 'ego' nog niet is getranscendeerd, is de uitleg voor Siddhi's.
Archonten, 7 sferen die moeten overwonnen worden, zegt Nag Hammadi.
Heeft dus weinig met zieltjes van kwaaie overledenen te maken, eerder "Levend Bewustzijn" ... dat je met schoppen en stampen de goeie weg wijst ... echt iets voor koppigaards ;-).
Wie ben ik? Een koppig doetje dus.
Ik ben dus bij het Bram-Forum terechtgekomen om mezelf beter te leren kennen.
Aan Harry : je krijgt slaag tot je rechtstaat en zegt : "Doe dat nu nog eens". Dit heb ik gedaan, 'k was 27 jaar, 'k was gevallen over een hoop vuil, ideaal dus voor m'n vader om te schoppen en verder te slaan. Hij had me aangevallen, 'k had het niet verwacht.
'k Ben rechtgeraakt, ben vóór hem gaan staan, heb recht in z'n ogen gekeken en gezegd :"Nu sta ik recht en kijk in je ogen, doe verder".
't Was voorbij ... voor altijd.

Mijn levensboekje heeft zo veel van die hoofdstukjes ... vernederingen, d'een na d'ander.
Die kom je te boven. Als je rechtkomt, is 't voorbij.
"Alles wat me niet doodt maakt me sterker", zei Jezus.
In z'n boek "Een crisis, een kans" legt Kurt Tepperwein mooi uit dat, hoe dieper je gaat in een crisis, je meteen ook de kans krijgt om 'dieper' op te ruimen.
Niet treuren dus Harry, 'k ben er nog.

De trein zet z'n weg verder, 't is een verrassingsreis ... .

Groet, André.



Andre,

Dank zeggen voor het stukje q dat je gekregen hebt en plaats van het stukje c.

Dank zeggen voor alle stukjes die je gekregen hebt is hetzelfde als blij zijn met alle stukjes die je gekregen hebt.

De blijheid van het dankzeggen levert een weldadige ontspanning op.

Dankzeggen is de warme onderstroom van acceptatie.Dankzeggen is niet zoeken maar gevonden hebben.Dankzeggen is angstloos.Het einde van de angst. Geen omkijken uit wrok.Dankzeggen is acceptatie van de loop der dingen en van de mens die je bent.

En inderdaad het synchroniciteitsbeginsel,het zinvolle toeval,moet af en toe worden gevoed en dat kan beter met de ontspannen positieve energie van dankbaarheid.





Dag Nevek,

Ik vind mezelf fijn, heerlijk als 'goeie loebas', en 'k vind het heel jammer dat mensen daar zo onheus op reageren.
Nog steeds sta ik klaar voor ieder die mij nodig heeft, 'k heb er mijn groot genoegen in.
Mijn zonen zijn 36, 34 en 31 jaar, en 'k ben steeds bereid om mijn leven verder te zetten mét hen, maar deze keer hangt het van hén af, of, indien zij 't zo willen.

'k Heb voor hen gedaan wat ik kon, zelfs bijverdiend om hun studies te betalen, en geld geleend om te helpen betalen in hun trouwfeest.

Ze verdienen alle drie goed, geen zorgen dus. Zelf ga ik nu niet op m'n knieën gaan zitten. 'k Ben om raad geweest bij mijn moeder : "Gerust laten", zei ze, en 'k denk dat ze gelijk heeft.

Daarmee laat ik de situatie zichzelf oplossen. 'k Heb er het grootste vertrouwen in.

Groet, André.


Hallo André,

Het is goed tevreden te zijn met wie je bent. Ik hoop niet dat je mijn reactie als onheus hebt ervaren. Ik bedoelde ook niet dat je op je knieën moest gaan zitten voor je zonen om genade te krijgen of je alsjeblieft naar binnen mag.

Ik ben ongeveer net zo oud als je zonen (35) en jij (eigenlijk moet ik nu u zeggen) bent ongeveer net zo oud als mijn vader.

Ik kom uit een liefdevol gezin. Geen perfect gezin. Ik heb een gezonde dosis 'verwaarlozing' gehad. Toch hebben mijn ouders bepaalde keuzes gemaakt die ik niet begreep. Ik kreeg daardoor een hekel aan mijn ouders en rond mijn 19e ben ik op mezelf gaan wonen. Nu terugkijkend was ik gewoon een vogel die van het nest wilde vliegen.
Maar toch bepaalde vragen bleven. Ook voor mijn vader trouwens. Al mijn hele leven hoor ik het verhaal van zijn jeugd. Van zijn zware jaren en van zijn offer voor ons. De grote luxe waar mijn generatie in leeft en de barre omstandigheden van zijn eigen jeugd. De avondschool en dat hij is gaan werken op zijn 14e. Ik wil daar overigens niets van bagatelliseren.

Inmiddels ben ik op een leeftijd dat ik mij realiseer dat het grootbrengen van kinderen ook niets anders is dan een offer brengen met je leven, onder de voorwaarde dat je probeert er helemaal te zijn. Een opdracht die bij voorbaat is mislukt. Want iedereen is mens en niemand ideaal. En zo heeft ieder kind zijn eigen verhaal en zijn eigen ervaringen die hem vormen tot wat en wie het is.

Maar toch zijn er onduidelijkheden en vragen waarom je ouders bepaalde zaken gedaan hebben en bepaalde zaken gelaten hebben. Die laatste groep is misschien wel belangrijker.

In een gesprek met een wijze man gaf die mij als advies Joh.. schrijf je verhaal eens op. Schrijf alsof je een brief schrijft. Voor jezelf maar gericht aan je vader. Je kan dan altijd nog zien of je hem post. De brief heb ik nooit verstuurd. Ipv daarvan ben ik naar hem toegegaan en heb hem de vragen waar ik mee zat voorgelegd. De brief hielp me om niet in de verwijtende sfeer te gaan zitten. Ik heb hem uitleg gevraagd maar ook dank gezegd voor de fijne jeugd en de mooie herinneringen.

Sindsdien heb ik niet meer het gevoel dat mij verweten werd dat ik zijn leven op de kop had gegooid. Nu WIST ik dat ik zijn leven op de kop had gegooid. EN dat hij zielsveel van me houd.

Ik kan mij voorstellen dat zo'n brief (aan je zo(o)n(en) of je vader) die je in de eerste plaats voor jezelf schrijft een stukje richting kan geven en je kompas wat tot rust kan brengen.

Je schrijft dat de materiële kant van het leven goed is geregeld. Maar hier kom je volgens mij voor iets anders. En wat je hier haalt kan je ook doorgeven. Is misschien wel een opdracht maar daar ga ik naar het randje want dat is hoe ik het zie.


Beste Nevek,

'k Vind je reactie heel fijn, de idee van een brief : het al dan niet verzenden ook.
De brief aan m'n vader héb ik (op de pc) geschreven en uitgezweet/verwerkt. 'k Heb er weken werk aan gehad : schrijven, lezen, herschrijven, lezen, verbeteren etc ... . Dit heeft me de gelegenheid gegeven een flinke hap te geven in m'n jeugdtrauma : al die herinneringen die boven zijn gekomen ... bloed, zweet en tranen ... tandengeknars.
'k Heb de uiteindelijke mail naar mezelf gestuurd (hij is de Kosmos in geweest) en dan gewist. Een werk van wéken ... wég, maar niet voor niets, 't heeft me flink verlost.

Mijn huwelijk :
Mijn ex echtgenote heeft het mij vóórgedaan, 3 jaar terug, 10 jaar nadat zij ons liet zitten (een brief aan haar zonen, en ik vermoed de rest van haar familie, en een deel van de mijne ook). Mijn tweede zoon zegt die brief niet gelezen te hebben, op aanraden van m'n schoondochter. Zes bladzijden om uit te leggen wàt haar heeft gedreven te handelen zoals ze deed. Zij heeft niet één fout begaan ... dat hebben alle anderen. Ik bekleed daarin een flink hoofdstuk. Toen mijn schoondochter hier pas enkele maanden geleden mee op de proppen kwam, en de inhoud van de brief vertelde, viel mijn kin op de tafel. Opnieuw heb ik een intens verdriet beleefd.

Op hààr (mijn ex) vraag heb ik met een belofte aan elkaar ingestemd : we zouden elkaar NIET door het slijk halen. Ik heb hard mijn best gedaan mijn belofte wààr te maken, en ben er (denk ik toch) vrij goed in geslaagd. Zij daarentegen was haar belofte al vrij vlug vergeten, na enkele dagen al.

Ik hou hier dus mijn nek stijf en volhard erin "mijn" belofte te houden, al heb ik héél veel zin om ook eens hààr vuile was uit te hangen. Maar ook dààrin ben ik koppig.
Ik geloof zeer sterk in de neutraliteit/het evenwicht in de Kosmos, Het Grote Bewustzijn. Dit Bewustzijn kan tegen een stoot, maar 't mag niet al te lang duren of de poppetjes gaan aan het dansen : letterlijk én figuurlijk. Wanneer zij een onevenwicht in de Kosmos onderhoudt, zijn de gevolgen voor haar, 'k heb medelijden met haar ... maar dat mag niet, mededogen is beter.

Ik ben ook van mening dat je als mens steeds doet wat in je vermogen ligt, ook als ouder, méér kàn niet, daarom heb ik het mijn vader al sinds 2000 vergeven, heb zelfs om wederkerige vergiffenis gevraagd én bekomen ... emoties nu ... . Hij is in alle eenzaamheid in 1991 gestorven, gevreesd en gehaat door iedereen die hem kende.

God hebbe je ziel vader, herstel en rust in vrede.

Zo ook heb ik slechts gedaan wat ik kón. Vier jaar ben ik na mijn echtscheiding alleen geweest met hen, mijn zonen, en we hebben de hele zaak meer dan eens geanalyseerd. In die tijd zijn ze alle drie "uitgevlogen". Ik veronderstel dat zij hun visie van het gebeuren wel hebben en dat zij zelf dan maar hun conclusie moeten trekken. Mijn hart is hier zuiver (mijn gevoel toch). 'k Wàs er voor hen - met en zonder fouten - en ik schaam me niet. Ik heb geen haat, wrok noch verdriet, het IS nu eenmaal zo.

Groet, André.


Dag allemaal,

Ik heb nu 'n stuk van m'n leven verteld.

Kan iemand me nu 'n stukje vooruit helpen?
Ik ben leergierig en zou graag vernemen wat te doen om "verlicht" te worden, nu, terwijl ik "mens" ben. Dat moet toch zo, is het niet? Yin en Yang zijn.

Ik dacht dat verlicht zijn was : én spiritueel én mens zijn, tot je het gevonden hebt om Androgyn te zijn : man én vrouw, boven en onder, wit en zwart, waardoor die twee zaken een fusie aangaan, zichzelf opheffen, zijn dan niet meer.
Tot Yin en Yang elkaars gelijke zijn in één mens : implosie, fusie ... Christus zijn.

Dàt is toch wat Jezus ons wilde leren?
"Alles wat ik doe, en nog veel meer, kunnen jullie ook" zei Hij toch?

Kan iemand mij vertellen hoe dat moet? We kunnen het toch?

Als ik wacht tot ik overleden ben, ben ik (weer) te laat. Nu moet het gebeuren. Daarom ben ik hier.

Groet, André.



Ok André. Waarom zou je dat graag willen.? Wat ga je er dan mee doen?


Dag Harry,

Als ik mezelf zover krijg, ga ik, net als Jezus me voordeed, verrijzen, of mij laten meedrijven naar dat Nieuwe Tijdperk/Andere Dimensie, waarvan sprake is in Maya-teksten ... als dat misschien een andere vorm van 'verrijzenis' is.
Ik wéét het niet, daarom ben ik hier, om te zien of jullie het wél weten, en of we het misschien niet beter samen kunnen realiseren.

Ik ben NIET gek geworden (zo denk ik toch) ... maar wordt het niet tijd dat we ons klaarmaken voor iets als een ascentie of zo?
Jezus deed het ons vóór en zei : "Jullie kunnen het ook". Ik wil weten of het wààr is dat ik het kan, en als het kàn, wil ik het DOEN.

Gek hé die Zuid-Vlaming!
Wie echter niet waagt, niet wint!

Groet, André.


Hallo André, ik heb je verhaal gelezen, en heet je van harte welkom.
Wat versta je eigenlijk onder verlicht zijn?
Hoe is een verlicht persoon en bestaan ze wel of is er alleen verlichte activiteit?
Misschien wordt je wel verlicht door je bewust te worden van je eigen innerlijke duisternis.



André, projecteer jezelf in een situatie waarin alle geheimen van de kosmos aan je zijn geopenbaard.Waarin alle mogelijkheden van de kosmos aan jou ten dienste worden gesteld.

Zou je dan een gelukkiger mens worden?


#36975
Hallo Andre,

Wat fijn dat je hier de ruimte en vrijheid hebt gevonden om een stukje van jezelf bloot te geven.
Dank je voor jou vertrouwen.
Welkom!

:-)


Dag Yvonne,

Wat ik hier vertel is "eigen", niemand hoeft het hiermee eens te zijn ... en ... alles moet altijd bespreekbaar zijn ... en blijven.

Ik ben geen Nag Hammadi-expert en zit niet elke dag in die teksten te neuzen, maar wat ik eruit heb kunnen halen is dat je gelijk hebt.
Verlicht worden door "bewust" te zijn van het "Duister".
- We "kunnen niet zonder", "we hebben het nodig" om verlicht te worden - denk ik.
Verlicht zijn : Geest in Lichaam, Lichaam in Geest.
Ik lees ook andere boeken, over Yin-Yang bijvoorbeeld, maar ook "Eindeloos Bewustzijn" van Pim van Lommel (een aanrader) en andere zaken.

Wat ik daaruit versta is : dat we én Licht én Duister zijn, én mannelijk én vrouwelijk ... én lichaam én geest, materie én spirit.
Velen verwerpen onze duistere kant, het vrouwelijke, het lichaam ... da's de duivel zegt de kerk ... helemaal mis denk ik.
Je mag niet vergeten dat UIT de Duisternis het Licht is ontstaan : zie Genesis : "En er zij Licht ... en er wàs Licht".
De duisternis is dus het Moeder-Principe, waaruit alles ontstaat : Zwart in het Yin-Yang Principe.
Zonder Zwart, géén Yin-Yang Principe ... alles Wit.
Jezus raadt ons aan om die twee zaken, boven én onder één te maken ... dan heffen ze elkaar óp, meer ís het niet.

Moeder Aarde wordt "De Duistere Planeet" genoemd. Dat màg, wanneer je in dat Duister "De Moeder" ziet, zó zie IK het toch : de Moeder-Planeet.
Ik ben niet bang van de nacht, het duister.
De nacht is vredig, stil, dan is "het collectieve bewustzijn" in rust.
"Het Duister" is ook waar een foetus zich bevindt, vóór het als baby "Licht" ziet.
Zo beneden, zo boven (om het eens om te draaien). Zou het niet op die manier zijn dat "Het Heelal" is ontstaan?
Eerst "Het Duister" van de Moederschoot, pas dàn "Het Licht".
WAAR is "De Duivel" hier?
Nergens te bespeuren hé ;-).

Jezus heeft bij zijn verrijzenis Zijn LICHAAM "meegenomen". Na 3 dagen zei Hij aan de apostelen : "Voel mijn lichaam, voel mijn wonden".
Zijn Geest had dus Zijn Lichaam NODIG, als evenwaardig deel om Androgyn te worden : boven het ego, de dualiteit verheven dus.
Zo heb ik het gelezen in de Nag Hammadi. Mannelijk én Vrouwelijk, Boven en Onder EEN maken, dan heffen die tegengestelden elkaar gewoon op : fusie, implosie, geef het kind maar een naam : Androgyn.

Én Lichaam én Geest.
Lichaam in Geest, Geest in Lichaam.
Licht ín Duisternis, Duisternis ín Licht.
Hemel ín Aarde, Aarde ín Hemel.

Het is goed zo te denken, maar het is beter zo TE ZIJN.
Dàt wil ik nu net aanleren, dat Androgyn ZIJN, het dénken én dóén. Makkelijk is wat anders.
Ik heb hierin geen ervaring. Er is wél een Bewustzijn waar we met ons allen mee verbonden zijn. In dat Bewustzijn zit die ervaring WEL. Aan ons om dat Bewustzijn te raadplegen. Het kàn ... maar HOE?

Christus BEN je door :
- Te denken als Christus.
- Te spreken/schrijven als Christus.
- Te handelen als Christus.

Wie durft, wie kàn? "Jullie kunnen het ook" zei Jezus.

Groet, André.


André, soms is er een beeld bij een bepaald woord, bv verliefd, romantiek of verlicht zijn.
Zoals het gelezen, gezien of gehoord is.
Toch kan het zo zijn dat alle gevoelens en ervaringen jij nooit zo zult mee maken, maar dat wil niet zeggen dat jij op een bepaald moment niet kunt ervaren dat je verliefd ben.

Gisteren beschreef jij mogelijk een moment van verlichting toen jij de zakdoek nodig had na de dankzeggen.
Dit lijkt misschien niet zo groots, maar hoe voelde jij je ervoor en erna?

Verlicht zijn om misschien net als Jezus, wonderen te kunnen verrichten is een heel nobel iets, toch zouden de 'wonderen' wel anders kunnen zijn dan jij denkt.
Verlicht om net als Jezus te kunnen verrijzen, kan niemand jou leren of voordoen.
Ik kan je wel vertellen dat je dan net als Jezus door de dood heen moet, dood in dit leven die voor iedereen wat anders inhoudt maar meestal niet als een pretje wordt ervaren.

Ik wil niet al te pessimistisch overkomen, jouw roep om hulp is verwoord en gezien, en mogelijk kan via dit forum jouw handreikingen en of steun gegeven worden.



Dag Harry,

Als je alle geheimen van de Kosmos kent, heb je ze nog niet toegepast ... .
Als ik verkeer in de "Christusstaat" zal ik je alles wel vertellen (telepatisch dan). Maar de term "Zalig" ZIJN of "Heilig" ZIJN zou hier beter gepast zijn.
Als je me vertelt wat je bedoelt
met : "gelukkig ZIJN", zal ik je vertellen of ik "gelukkig BEN".
Wàt is gelukkig zijn?
De staat van Androgyn zijn is wat we als mensheid moeten nastreven ... collectief als het kan.
Het is de bedoeling (denk ik) niet langer "mens" te zijn, doch dit te overstijgen. Mens en Geest EEN maken.

Groet, André.



Helaas kan ik je daar niet mee helpen André.

Ik ben niet verlicht.Ik ben verduisterd.


Beste Linda,

Volgens mijn (bescheiden) mening is Jezus, net vóór het afsterven van "Het Lichaam" overgegaan naar de status AVATAR. Het lichaam dat van het kruis werd genomen moest nog naar een andere staat 'muteren'.
- Als er al een kruisiging is geweest. -
Er is veel, héél veel door de Kerk (Roomse en andere) van andere culturen overgenomen : De Kelten, Natuurreliegie, Mithras ... .

Lichaam en Geest hebben in die staat elkaar opgeheven. Dit heeft 3 dagen geduurd om die staat te bereiken. Na 3 dagen was Jezus' Lichaam er "niet meer".

Als je "Eindeloos Bewustzijn" van de Nederlandse hartchirurg Pim van Lommel eens leest, krijg je een andere kijk op "de dood" en die andere dimensie.
Hiermee doe ik absoluut géén anti-reclame voor Bram's boeken, wél een aanvuling.
Trouwens "Grasduinen in Nag Hammadi" ligt klaar op tafel.

Jezus was trouwens geen hulpeloos doetje zoals ik ben (geweest). Hij moet over een uitzonderlijk karakter hebben beschikt die evenzeer GOED als STRENG was, in evenwicht.
En mannelijk én vrouwelijk, in gelijke mate.

Hoe ik me voel vóór en na een emotie, wéét ik niet zo, is dat belangrijk? moest ik 'verlicht, verlost' zijn?
'k Zal mezelf na zo'n emotionele bui nauwlettend gadeslaan.
Ik heb toch geschreven dat ik het gevoel had dat die 'emotie' op dat moment niet helemaal bij me 'paste'. Ik heb mijn gevoel onmiddellijk op 't scherm getypt.
Wil je dat ik me anders voelde?
Soms gebeurt dat wél, dat een emotie bij mijn gemoedstoestand 'past'.
'k Wéét het niet allemaal zo best.

Maar ik geloof niet dat 'verlicht' ZIJN, "zich licht VOELEN" betekent.
Levitatie = 'zweven' bij mij.
Als Geest Gods, stevig met beide voeten op Moeder Aarde voelt beter aan bij me.

Er zijn zovele wegen naar God als er mensen op Aarde zijn, denk ik.

Groet, André.


Yep, Harry,

Dan is de ZON 'misschien' een oplossing Harry.
Breng de zon in je leven en ... laat haar toe zegt Lieve.

Groet'n, André.


Dag Trudy,

Dank voor je welkomstwoorden.

Dat is iets hé, jezelf zomaar op 'het net' gooien. De 'eerste keer' dóét het wat.

't Is als 'biechten' in het openbaar. Daarbij 'eerlijk zijn' ... juist, ja ... slik.

Je gelooft het niet, 'k leer mezelf kennen door over mezelf te schrijven.

Grtn, André.


#37001 Hallo André, ik denk dat het een illusie is om te streven naar iets anders dan wat er zich voordoet. Zie hiervoor logion 58.

:-)


#37007

"Je gelooft het niet, 'k leer mezelf kennen door over mezelf te schrijven."

Toch wel Andre, ik geloof het wel. :-)


André, ik zeg helemaal niet hoe je moet voelen, wel geef ik iets aan dat heel klein kan lijken maar een geweldige impact kan hebben.

Mijn mening over Jezus is dat ik hem zie als een recalcitrant persoon eigenlijk het tegenovergestelde van wat ik ben, en op een bepaalde manier komt jouw beschrijving van jou overeen met de beschrijving van mij.
Het lijden en sterven van Jezus zie ik anders dan jij, maar vind het wel interessant om die van jou te lezen want zo kende ik hem nog niet.

Het boek van Pim van Lommel heb ik gelezen, wat mij uit is dit niet in tegenspraak met Bram's uitleg over de Nag Hammadi en Het Thomas evangelie.
Wat mij raakte in Eindeloos bewustzijn, was dat mensen na zo'n ervaring er niet over kunnen en durven praten en meestal een heel moeilijke tijd doormaken.

Ik heb nog een vraag aan jou, zijn er mensen in jouw omgeving of beroemde personen die verlicht zijn en wat is volgens jouw een verlicht iemand?


Dag allemaal,

'k Zal proberen te antwoorden op meerdere vragen in één mail.

Yvonne, wat jij zegt lijkt me heel logisch ... doch ... .
Een ondenemer die geen vooruitziende plannen heeft en moet leven met en van hetgeen zich NU voordoet, hmm, da's niet zo mijn stijl. 'k Heb al vanalles geprobeerd in m'n leven.
Om lekkere soep te koken moet je het toch maar DOEN hoor.
Wanneer ik nu naar groei in m'n spiritualiteit streef, moet ik toch die groei in mijn gedachten hebben, het DOEN. Nee? Hierin voel ik me zelfstandig ondernemer : vooruitziend.

Leven met het NU, en wat zich daarin voordoet : is iets nieuw voor mij dus, nog nooit bij stilgestaan.
Stilstaan zozo.
Stilstaan en laten komen dus, of Wu Wei?
Iets bereiken zonder energie te verbruiken ... .

Waar vind ik Logion 58 Yvonne?
Klinkt interessant, ga even Googlen.

Om wereldkapioen hoogspringen te worden moet je springen hoor, springen, springen. 't Zelfde met een violist, een pianist.

Een illusie was het toch niet toen ik vol verwachting aan een academieopleiding fotografie begon. Ik was gedreven, gepassioneerd. De grote baas van Knack-magazine is me (na 4 jaar) komen vragen of ik zin had bij hem te werken als beroepsfotograaf, 'k heb bedankt.

Wat is verlicht zijn, Linda? Hierboven heb ik het al uitgelegd, maar dat evolueert wellicht ook wel, denk ik. Elk persoon heeft daar een eigen visie over.

Ik ken in m'n omgeving wellicht één verlicht mens, Noëlla, een vriendin, heeft een heldere BDE meegemaakt, is één en al liefde, en is mens gebleven, toch streng.
Als Noëlla nee zegt, mag je de Samba dansen, het blijft nee.
Wanneer er verbouwingen aan haar huis gebeuren, staat Noëlla mee op de stelling.

BDE : Niet iedereen zet zich makkelijk vrijwillig in een "openbare" biechtstoel, niet iedereen is zo maar bereid om haar/zijn BDE-ervaringen openbaar te maken.

Niet overal wordt -, en niet iedereen reageert op een BDE-ervaring, zoals hier gebeurt op het forum.

Is het je nog niet opgevallen? Niemand vraagt naar mijn "klopgeest-ervaring".
Wat een mens niet kent, daar is hij/zij bang/afkerig van.

De Paters van moeders klooster zijn er bang van, op hoeveel forums heb ik al niet geschreeuwd om mensen te vinden met "klopgeest-ervaring". Niet één vraagt : wat is dat?
Afblijven zeggen ze, 't is misschien besmettelijk ... .
In het dagelijkse leven lacht men mij uit, zegt men dat het 'gedachten zijn' die ik uit m'n hoofd moet zetten ... velen zetten een stap achteruit.

Mensen die niet geloofd, uitgelachen en geweerd worden ... zwijgen liever.

Grtn, André.


Hallo André, het Thomas Evangelie kun je vinden links op deze pagina en dan kun je rechts het betreffende logion aanklikken,

succes en groetjes,
Yvonne


Dag Yvonne,

Ben op Google geweest : Logion 58.

Wordt het geen tijd dat lijden wordt gebannen uit ons leven?
Is het niet hóóg tijd dat we Jezus van Zijn kruis halen?
Wàt is er het belangrijker in Jezus' leven zijn lijden of zijn verrijzenis?
Vergeet/ban de kerk-genen in je lichaam, wees vernieuwend.

Ik heb nog niet één reactie gelezen op Logion 58, dus mijn antwoord is gaaf, onbezoedeld.

Heeft "de kerk" opnieuw niet een verkeerde daad gesteld door LIJDEN boven VERRIJZENIS te stellen.
't Is tijd voor vernieuwing, voor herevaluatie.
Jezus lijdt nu al 2000 jaar.

Laat ons Jezus van Zijn lijden verlossen!!
Laat ons de "mensheid" uit haar lijden verlossen door : "Anders Denken", "Nieuw Denken", "Verlossend Denken". We zullen op die manier "De Vernieuwers van het Oude Denken" zijn.

Denken is creëren zegt Jezus : "Wie al aan overspel denkt, pléégt overspel".
Laat ons aan "Verrijzen, Opstanding" denken, we hebben genoeg aan lijden gedacht!!

Grtn, André.


André, logion 58 is een uitspraak uit Thomasevangelie dit kan je vinden aan de de linkerkant van de forumpagina, vervolgens klik je dan het nummer aan en komt de desbetreffende logion met een uitleg van Bram en evt. reacties van anderen.

Over klopgeesten had ik niet gevraag omdat je er al een uitleg over gaf wat het volgens jou was, maar bij deze hoe was jouw ervaring over klopgeesten, wat gebeurde er, hoe reageerde jij, is het zomaar opgehouden of heb je er een verklaring over en wat wil je er verder over vertellen?

Noëlla is een verlicht iemand, iemand die een BDE heeft gehad, mijn advies vraag naar haar gevoelens, reacties ed niet alleen wat er gebeurde maar ook over haar angst, blijdschap of wat voor emoties ze gehad heeft, vraag haar ook in eigen woorden beelden of wat dan ook te beschrijven.
Mensen die verlicht zijn, stralen dit op een bepaalde manier uit( anders had jij het mogelijk niet opgemerkt) vraag haar of je zonder te praten in de ogen mag zien( niet dwingend, en wanneer een van de twee aangeeft dat het genoeg is niet verder gaan).

Nu wil ik niet zeggen dat jij hierdoor verlicht raakt maar er kan hier mogelijk wat aangedragen worden.

Over doen en denken in overeenstemming brengen, richt met meditatie je aandacht op een hersenhelft, na een poosje de aandacht op de andere helft en vervolgens voorstellen hoe er combinaties gevormd worden tussen de ene helft en de andere.
Misschien niet gelijk effect, maar naar mijn idee wel degelijk mogelijkheden scheppend.

Wat hier voor advies gegeven is wil niet zeggen dat het zo moet doen, mogelijk kom jezelf of via anderen op andere ideeën.


André, als hier naar een logion wordt verwezen, dan bedoelt men daar gewoonlijk de tekst en toelichting zoals je die op deze website kunt vinden.
Klik in de linkerkolom op 'Thomas evangelie'. Klik vervolgens op het cijfer 58 dat je dan in de rechterkolom ziet.
Misschien wil je daarna nog eens opnieuw antwoord geven op Yvonne?


André wat is een klopgeest ervaring? Wanneer had je dat? En wat deed zich op dat moment voor in je leven? Ik ben er inderdaad aan voorbij gegaan.

Wat mij opvalt is dat jij voorbij gaat aan het gemis van je zonen. Terwijl het een van de eerste dingen is die je noemt als je je voorstelt. Waarom kies je ervoor om het te laten rusten zoals je moeder zei? Is dat de meest wijze weg of de meest veilige weg? Is het ook wat jij vindt? Je vroeg haar om raad. Dit is wat je daar over schreef:

...... 'k Ben om raad geweest bij mijn moeder : "Gerust laten", zei ze, en 'k denk dat ze gelijk heeft.

Daarmee laat ik de situatie zichzelf oplossen. 'k Heb er het grootste vertrouwen in......

Onder groeiend inzicht heb ik een 'mopje/wijsheid' geplaatst. Volgens mij liggen er een paar 'stenen' of 'parels' op je te wachten. Het gaat ze financieel wel goed maar emotioneel hebben ze wat gemist. Dat kon ook niet anders want hun steen was ook emotioneel verwaarloost. Ik ben dit jaar over een hele grote steen gestapt. Ik moest afscheid nemen van mijn moeder voor eeuwig en weet nu dat het leven soms geen uitstel geeft.

Daarom hoop ik dat je nu een stap vooruit doet. En vertel maar van je klopgeest ervaring als er ergens een plek is waar mensen je niet om zo'n ervaring zullen veroordelen dan is het hier.


Dag Allemaal,

Wees er a.u.b. van overuigd dat ik hier niet één verkeerde bedoeling heb.
Ik ben een nieuwe eend in de bijt en stel vast dat nog zoveel zaken zijn waar ik geen begrip van heb.

'k Ben pas twee dagen op dit forum en het overweldigt me.
Ik bedoel het allemaal echt goed hoor ... maar al die informatie ... 'k ben hier tezelfdertijd een openbaring voor mezelf.
'k Verschiet van m'n eigen reacties.

Vandaar : allemaal vragen ... .

't Gaat razendsnel op dit forum, vraag en antwoord overlappen elkaar, maar dat gééft niet. Mijn boemeltrein is er een geworden met TGV-allures.

Straks even de natuur in met de hond.

Grtn, André.


André je schrijft:
"Wees er a.u.b. van overuigd dat ik hier niet één verkeerde bedoeling heb."
Ik geloof niet dat iemand daaraan twijfelt. Natuurlijk bedoel je het goed. Maak je daar dus vooral geen zorgen over.

En als het je allemaal overweldigt, neem dan gerust samen met je hond een time-out. Laat je maar een tijdje koesteren door Moeder Aarde.


#37008
Logion 58
Hallo André, ik denk dat het een illusie is om te streven naar iets anders dan wat er zich voordoet. Zie hiervoor logion 58.


Dag Yvonne,

De illusie van verlichting en streven naar iets anders dan wat er zich voordoet ... .
Bij jullie in Nederland heb ik een prachtig voorbeeld.
Een jongen van 15 jaar immigreert in 1976 vanuit Marokko met z'n ouders, met op zak een diploma lager middelbaar onderwijs.
In 2007 wordt hij staatssecretaris van Sociale Zaken en Werk en heden is hij burgemeester van Rotterdam.

Ahmed Aboutaleb.

Drie van zijn spreuken :
- Geef nooit op.
- Een leven lang leren is noodzakelijk.
- Kennis is zonneschijn, een gebrek aan kennis is wandelen in het duister.

Hiermee bedoel ik dat ik waarschijnlijk niet spiritueel zal evolueren als ik 15 u. p. dag zit te mediteren.
Ook : Een doel voor ogen hebben, en wilskracht om dat doel te bereiken, maken dat doel bereikbaar.

"De illusie van verlichting", daar heb ik het al over gehad : dit is niet iets dat "in de wolken zit" volgens mij, maar iets veel dichter bij je dan je beseft.
Verlichting kan ook betekenen : een doorbraak/toegang verkrijgen tot/in het Groot Kosmische Bewustzijn.
Tot verlichte geesten behoren ook kunstenaars, schrijvers en zoveel andere creatieve expressies ... zij hebben toegang tot ... in de vorm van een Muze.

Ik bedoel hier niet een vorm van magische kracht bezitten, of enkel "spirit" zijn of zo.
Wel steeds maar dichter het ideaal evenwicht Mens -Geest, Geest - Mens benaderen : Mens is hier evenwaardig aan Geest bedoeld.

Groet, André.


#37007

"Ik leer mezelf kennen door hier te schrijven".

Je bent hier begonnen met de titel "Ik weet 't allemaal niet meer".
Het doet mij een plezier om te mogen lezen dat jou antwoorden hier vanzelf naar boven komen.

Boemeltrein of TGV? Ieder in zijn / haar eigen tempo op eigen rails.

Succes Andre :-)


Goedemorgen André, voor mij komt het over alsof je hoopt dat er een eindpunt is waarop er geen pijn of verdriet meer is. Heb ik dat juist?
Ik geloof niet in zo’n spirituele wensdroom.
Ik denk dat je dan afgescheiden bent van de werkelijkheid, of van de Bron.
Het Koninkrijk is hier en Nu (Zie ook onder het kopje groeiend inzicht het mopje van Nevek), en niet een eindpunt van een spiritueel pad. En in het nu is soms verdriet en soms vreugde.
Het uitsluiten van het één, betekent ook uitsluiting van het andere.
Dus ik denk dat het heel belangrijk is om alle gevoelens toe te laten, als boodschappers van de ziel, en dat je daar de waarnemer van bent. Zodat de gevoelens en emoties je niet overmeesteren maar dat je kunt kiezen wat je ermee doet. ( Zie ook logion 65)
Zelf ervaring ik het als een hele verlichting dat alle gevoelens en emoties er gewoon mogen zijn.

Ik hoop dat je nu begrijpt wat ik bedoelde, anders hoor ik het wel.
Fijne dag!


Wat mij betreft, André, stelt Yvonne je hier een fundamentele vraag, vooral als reactie op jouw bericht 37018.
Dit treft volgens mij de kern.
Ik zou het fijn vinden als je daar inhoudelijk op zou willen reageren.


Dag Yvonne, dag Bram, dag allemaal,

Excuseer als ik het niet begrijp zoals jullie, maar ik heb het over het OVERSTIJGEN van dat alles. Dan IS pijn-liefde niet meer, IS er geen dualiteit meer.
Ik bedoel de ASCENTIE, de OPSTANDING, de VERRIJZENIS.

"Alles wat IK doe, en nog veel meer, kunnen jullie ook" zei Jezus.

Na de verrijzenis (wat een zichzelf opheffen van de dualiteit betekent of fusie of implosie) IS er geen pijn meer, IS er geen vreugde meer.

Neem mijn woorden niet kwalijk, jullie zijn "akkoord" met die Pijn - Liefde relatie, koesteren die.
Ik wil een (flinke) stap verder : Het einde van mijn reïncarnatiecyclus. Méér is er niet.
Als jùllie dat reïncarneren fijn vinden ... .

"Ik kan alles wat Hij deed ook" zegt Jezus.

Ik denk dat het niet nodig is, maar bekijk straks "logion 65".

Aan Nevek, ik ben je niet vergeten : #37021
"Klopgeesten" , daar kom ik algauw aan toe.
Ze zijn een emanatie van de "Levende Vader" en dat ben IK ook volgens "Het Thomas Evangelie"

Maar, dat kan ik in één mail niet uiteen zetten.

"Klopgeesten" zijn een deel van "Het Grote Bewustzijn", "De Levende Vader" dat zich manifesteert als je in een PAT-situatie bent verzeild geraakt. Een emotionele levenssituatie in je eigen leven waar je (goedbedoeld) iets WIL aan veranderen, maar (nog) niet KUNT.

Bij AA hebben ze hiervoor een prachtgebed, 'k zeg het met eigen woorden, jullie begrijpen het wel.
-------------------------

Heer, geef me kalmte, om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen.

Geef me moed, om te veranderen wat ik wél kan veranderen.

Geef me wijsheid, om onderscheid te maken tussen wat ik wel en niet kan veranderen.
-------------------------

Als je dàt gebed toegepast krijgt ... wordt "De Levende Vader ... Levend".

Groet, André.


Dag allemaal,

Ik denk dat ik dit forum maar beter zou verlaten.

Ik heb over mijn uiteindelijke doel een ander onderwerp op het forum gezet (spirituele evolutie), niet één reactie. Daaruit besluit ik dat jullie het fijn vinden om te "blijven hangen" in een bepaald stadium van jullie leven.
Ik wil vooruit.
Ik wil het eindstation bereiken.
Jullie horen wel van me als ik er ben.

Ik dank jullie voor de ontvangst en de hulp ... doch ik trappel ter plaatse als ik hier blijf hangen.

Deze halte is zeer leerzaam geweest op de treinreis van mijn leven. Maar de trein moet verder, de conducteur gaat fluiten, ik moet instappen.

Ik blijf nog een dag of wat hangen, dan ben ik weer weg : naar het eindstation : Androgyn ZIJN, net als Jezus. Dan bestààt Logion 65 niet meer. Logion 65 is dualiteit.

De "Levende Vader" is Androgyn, net als Jezus, wil ik naar die Levende Vader terug, met de trein.

Groet, André.


André, ooit had ik een soortgelijke gedachtegang als jij.
Wilde net als Jezus worden, want ook ik had begrepen dat wat Jezus gedaan had ik ook zou kunnen.
Als dat mogelijk was, kom ik het lijden verlichten en meehelpen het paradijs/koninkrijk God tot stand te brengen, ik had zelfs het idee dat ik de profetie van Jesaja(geen pijn, verdriet, oorlog en dood) kon helpen waarmaken.

Hoe ik ertegen aankijk is veranderd, omdat ik visioenen gevolgd door psychotische ervaringen heb gehad.
Mijn beeld is verandert, ik zou namelijk wel kunnen leven zonder pijn, maar ik zou niet kunnen leven zonder vreugde en alle anderen dingen die ik waardevol vind.

Nu verheerlijk ik misschien naar jouw idee het lijden, nee want het is erg.
Ik verheerlijk wel degelijk 'mijn verrijzenis' en ik wil iedereen daar deelgenoot van maken, maar met mijn vreugde wordt het lijden van de ander niet minder.
Het lijden van die ander wordt wel minder door die ander zijn verhaal te horen, door aandacht ook al komt het niet overeen met mijn werkelijkheid.
Op een bepaalde manier kan ik helpen emoties te verwoorden, niet altijd en bij iedereen maar wanneer dit gebeurt, wordt het door de ander als een wonder ervaren.





#37033

Beste Andre, ik schrik van je posting hier. Wat zeg je hier en wat bedoel je met 'het eindstation'??
Volgens mij bedoel je dat de geest van de levende vader Anrogyn is en dat je eigen geest daar deel van is. Daarin is er ook leven. Wat ik jou hier hoor zeggen is iets anders. Klopt dat? Volgens mij moet je hulp zoeken buiten dit forum. Je kunt ons altijd verlaten daarin ben je altijd vrij en ook zelf verantwoordelijk.

Ik heb je verhaal gelezen en kan mij er geen voorstelling van maken. Hoe het geweest is om afgewezen te worden door je vader, je eerste vrouw, je zonen, jezelf. Dat je bang bent na zoveel jaren om dat opeens toe te laten is niet meer dan begrijpelijk. Als je rondkijkt op dit forum zie je dat velen je zijn voorgegaan. Je bent niet alleen!

Maak eens wat wandelingen praat met mensen in je omgeving doe je verhaal. Maar blijf weg van het 'eindstation'! Je hebt daar niks te zoeken tenzij je het spirituele eindstation bedoeld dat is in mijn ogen echt iets anders.

Ik hoop dat ik je verkeerd heb begrepen en zie je graag terug. Dit is overigens posting 59 op je vragen. Dat geeft aan dat je gezien wordt en dat er mensen zijn die naar je luisteren en je serieus nemen. Ik wens je het allerbeste.
Sterkte en wijsheid.


#37033

Hallo Andre,

Met aandacht heb ik jou bijdragen gelezen. Heel bewust heb ik ervoor gekozen om dit zonder oordeel te doen.
Ik heb jou die ruimte gegund.
Het doet mij daarom dan ook pijn om deze door jou geschreven zin ......

"Daaruit besluit ik dat jullie het fijn vinden om te "blijven hangen" in een bepaald stadium van jullie leven." .....

te lezen.

Groet, Trudy


Trudy, wil schrijven wat het met doet en wat jouw ervaring van deze bewering is?


Hallo Linda,

Nee, dat wil ik niet.


Oké, laat ik het daar bij doet bij mij namelijk ook veel.


Linda,

Laat mijn 'niet willen' jou er niet van weerhouden om je te uiten.

:-)


Trudy, jou 'niet willen' weerhoudt mij niet, maar een gevoel.


Herkenbaar Linda.

:-)


Dag Linda,

#37034
André, ooit had ik een soortgelijke gedachtegang als jij.
Wilde net als Jezus worden, want ook ik had begrepen dat wat Jezus gedaan had ik ook zou kunnen.

Hierop antwoord ik : niet "kunnen", wél ZIJN, nà de Verrijzenis, niet ervóór.

Ik wil niet : Mensen genezen.
Ik wil wél : Verrijzen ... het kàn.
Ik wil wél : Het sàmen doen ... ook dàt kan, maakt het zelfs véél makkelijker, zegt Jezus.

#37034
Als dat mogelijk was, kom ik het lijden verlichten en meehelpen het paradijs/koninkrijk God tot stand te brengen, ik had zelfs het idee dat ik de profetie van Jesaja(geen pijn, verdriet, oorlog en dood) kon helpen waarmaken.

Ik wil niet : Mensen van "het lijden" verlossen ; ieder mens doet zijn/haar eigen lijden ZICHZELF aan, moet zichzelf verlossen. Ik heb mijn lijden mezelf aangedaan, ik moet me zelf verlossen!!

Jezus HIELP de mensen niet alleen, Hij toonde hen HOE HET MOEST.

Hij was : DE LERAAR.

Wij zijn bedoeld als leerlingen.

Een goed leerling "overtreft" zijn leraar/meester.
Dan pas zijn de leraar en de leerling GOED.
Dàt is ook wat Jezus zei :

"dàt, en nog véél meer, kunnen jullie ook".

Je moet niet : anderen helpen, je moet hen tonen HOE HET MOET.
Mensen moeten "zichzelf" vooruit helpen, dàn hebben ze het écht vast!

Sàmen gaat het echter makkelijker.

Een échte heler : toont hoe een zieke "zichzelf" moet genezen.
Jezus genas mensen om te tonen DAT HET KON.
Jezus is verrezen : om te tonen "dat het kan, hoe het moet".

Volgens mij is het NIET door lijden, WEL door JUIST DENKEN. Denken creëert.

Jezus heeft aangetoond door zijn verrijzenis : dat lijden niet bestààt, dat het kwade niet bestààt. Tijd bestààt niet.

Éen voorwaarde : Verrijzenis, Androgyn worden.

En dàt kàn, Jezus DEED HET VOOR en zei : "Jullie kunnen het ook".

#37034
Nu verheerlijk ik misschien naar jouw idee het lijden, nee want het is erg.
Ik verheerlijk wel degelijk 'mijn verrijzenis' en ik wil iedereen daar deelgenoot van maken, maar met mijn vreugde wordt het lijden van de ander niet minder.

Lijden bestààt niet!! Dat heeft de "kerk" uitgevonden!!
Jij kàn het lijden van een ander enkel tijdelijk verminderen, de rest moet die ander ZELF doen, aan jou om het haar/hem te leren.

Als jij "jezelf" van lijden verlost, tóón jij aan een ander hoe het móét, méér kan je niet doen :
"Verbeter de wereld ... toon hoe HET MOET, doe het bij jezelf".
Je begrijpt wel hé.

Het is helemaal niet goed "iets in de plaats van een ander te doen", dan heeft die ander geen ervaring van het het moet.

Ik verval hier veel in herhaling : maar jullie WILLEN het niet begrijpen.
Daarom moet mijn trein verder.

Ik dacht hier iemand te vinden "met ervaring" in "Verrijzenis".
Jullie analyseren wat in NAG Hammadi staat, DOEN er niets mee.
Uitvoeren wat er in staat, DOEN dus.

Volgende halte : Meester Jezus van Nazareth, díé wéét hoe het moet.

Wie er zin in heeft kan/mag mee, er is plaars zat.
;-)

Groet, André.


Krishnamurti zegt :

Geloof niet alles klakkeloos,

Verwerp het ook niet,

ONDERZOEK het.

Ook in de Nag Hammadi teksten kunnen "fouten" geslopen zijn door vertaling.

Satan kan ook vertaald worden als : TESTER.

Als je SATAN door TESTER vertaalt, krijg je een totaal ander beeld van de Oude Geschriften.

Dan worden wij allemaal GETEST in plaats van GEDUIVELD.

;-)

Groet, André.


Het Hebreeuwse woord Satan betekent ook : VERZOEKER.

Zo krijg je een totaal ander beeld van de schijnbaar gevallen Engel Lucifer, die Engel Van Het Licht betekent.

Hij wordt : Verzoeker!!

Hij Verzoekt ons, Test ons.

Hélemaal anders Hé.

ONDERZOEK het.

André.


ste André,

Ik lees, ik zie, ik ervaar een André die drie dagen geleden zich op dit forum begeeft met de topic: " Ik weet het allemaal niet meer...." . En je laatste zin van die topic is het woord: 'Twijfel.'

Vervolgens lees ik nu, amper dus drie dagen later ( en ik ervaar het als een licht verwijt......jouw conclusie dat de ander het fijn vind te blijven hangen in.....!

Ik begrijp gaandeweg André dat je geen enkele twijfel hebt. Ik krijg de indruk dat je het allemaal heel goed weet. En je van de lezers hier, die jou, zo lees ik, een warm hart toe dragen, niet anders wilt dan dat ze met jou mee 'verrijzen.' En het liefst nu.! Wat je daar ook onder mag verstaan.

Ik ben mij bewust dat ik er volkomen naast kan zitten met mijn gedachte, en als dat zo is dan hoor ik het graag van je.

Verder vind ik het heel jammer dat je voorbij gaat aan de woorden van zorg die Nevek tot je richt.


Aangezien ik hier al een keer over een taboe heen ben gestapt bij doordenker en heb verteld van mijn worsteling om te gaan met mijn onvruchtbaarheid zal ik mijn ervaring hier delen. In de hoop dat Andre of een ander die het leest er iets mee kan DOEN. Het is een voorbeeld uit de praktijk van het leven. Het kan zijn dat je er iets mee kunt. Misschien ook niet dat is aan jou om te beslissen. Het zijn twee voorbeelden van genezing. En het is persoonlijk dus van mij.

Ik heb het meegemaakt als een naaste. Een familielid was in de war zij was 60 jaar. Had een moeilijk leven achter de rug. Heeft op jonge leeftijd haar vader verloren omdat hij er geen einde meer in zag ze was toen 17 jaar en moest als oudste van het gezin sterk zijn. Zocht troost in het geloof. Ze trouwde had een gezin met 4 kinderen maar altijd moeite om emotioneel stabiel te zijn. In haar familie zijn er een hoop problemen ontstaan broers en zussen die allemaal problemen hebben door die traumatische ervaring. Psychiatrische hulp medicijnen en steeds maar weer het geloof als anker om het leven te dragen. Uiteindelijk werd het teveel. De kinderen het huis uit, gescheiden van haar man. Het lege nest. Op een dag werden we gebeld omdat wij een redelijk contact met haar hadden en dichtbij woonden. Niet door haarzelf maar door het ziekenhuis. Ze was gevonden in de tuin met een overdosis pillen door een buurman. We zaten in de auto naar Duitsland op weg naar een botenbeurs. Ik wist me geen raad werd boos, verdrietig, apatisch. We zijn direct omgedraaid en hebben haar opgezocht.

Toen schoot mij te binnen dat ik vroeger een vriend had bij wie ik vaak thuis kwam zijn vader werkte bij het Riagg. Ik herinner mij dat hij wel eens thuis kwam en dat ik daar at en dan vertelde dat hij iemand van het dak af moest praten of bij de treinrails vandaan moest houden. Hij was weleens aangedaan dan was het niet gelukt ondanks de moeite dat was zwaar. We besloten hem te bellen om te vragen wat hij ons adviseerde hoe we haar konden helpen. Dat was de hulpvraag die ik formuleerde aan de telefoon.

Het was een zeer kort gesprek. Hij zei het volgende: "Tsjoh dat is moeilijk voor jullie. Je kunt NIETS doen voor haar. Ik adviseer jullie hulp te zoeken voor jezelf".

Dus voordat je het eindstation opzoekt. Neem even de tijd om alles rustig te overdenken wie doe je verdriet? Regel de hulp voor de treinmachinist en voor je zonen en voor je Lieve vrouw. Want vrijheid geeft ook verantwoordelijkheid!

En dan denk ik GODV****** ANDRE de ZON SCHIJNT. NU. HIER!!!!! Ga naar iemand toe zoek hulp voor jezelf opdat je naasten het niet hoeven te doen.

Ik realiseer mij dat we al weer een tijdje niet langs zijn geweest bij haar. Ze is een tijdje opgenomen geweest, vrijwillig. Ook wij hebben hulp gehad. Zij leeft nog en wij ook. Morgen gaan we even langs bij haar want het is een lieve vrouw maar getekend door het leven en daardoor manipulatief en moeilijk in de omgang. Maar ja dat kunnen we haar niet helemaal kwalijk nemen. Maar kunnen het wel benoemen.

Nog een andere ervaring. Ik heb verteld dat ik een pleegbroer heb. Vandaag is zijn dochtertje jarig. Hij was 8 jaar toen hij bij ons kwam. De aanleiding was geestelijk en lichamelijke mishandeling. Het was tijdelijk hij zou weer terug gaan als het thuis een beetje was opgeklaard. Hij had ook een jonger broertje. Die mocht thuis blijven wonen. Jaren heeft hij het gevoel gehad zelf schuld te hebben aan wat hem is overkomen. Mijn ouders hebben nooit geoordeeld over zijn moeder en vader. We wisten dat zij vroeger was misbruikt en mishandelt. Hij is nooit terug gegaan. Na een jaar zei zijn moeder je mag hem houden ik hoef hem niet meer. Dat was een lastig moment voor mijn ouders en daarmee had ik er pleegbroertje bij. Het was niet makkelijk zijn jeugd. Hij kon zich moeilijk hechten vertrouwde niemand. Had leerproblemen maar was een intelligente jongen. Hij stal manipuleerde, loog alles bij elkaar. Uiteindelijk werd het teveel en op zijn 16e is mijn vader met hem naar een tehuis gegaan om daar een kijkje te nemen hoe het was. Dit hielp een tijdje maar toen hij 18 was moest hij uit huis. Een maatschappelijk werker zij hierover hij is een bodemloze put je kunt er liefde instoppen maar kijk er niet raar vanop dat je nooit een dankjewel zult krijgen.
Hij maakte schulden werkte nergens langer dan een paar maanden verloor vrienden en raakte uiteindelijk aan lager wal. Hij kwam terecht bij de daklozen en de nachtopvang van het leger des heils bood hem onderdak en eten. Uiteindelijk leerde hij een meisje kennen ook met een moeilijke geschiedenis. Inmiddels zijn we een jaar of tien verder. Ze zijn vorig jaar getrouwd een paar maanden voor mijn moeder stierf. Ze kon er niet meer bij zijn maar heeft genoten van de foto's. Ze glimlachte toen mijn broer haar een paar dagen voor ze stierf in een brief bedankte voor het feit dat zij er wel was voor hem. Dat hij zichzelf heeft kunnen vinden en nu als een liefdevolle vader voor zijn kinderen probeert te zorgen.

Andre als ik nu je zoon was. Wat heb ik aan een vader die in de hemel IS en 1 is met God die mij achterlaat met allemaal vragen die ik niet meer kan stellen? Ik hoop dat je het nog leest en anders is het voor iemand anders.
Je moet hier jezelf helpen maar dat betekent niet dat je geen hulp kunt vragen.

Als mensen zijn we klein en nietig maar ook groots en flexibel en leergierig. Soms hebben we een beetje hulp nodig. Ik hoop dat je de kracht vindt. Andre ik wist niet dat jij hier degene was die anderen op de proef stelde maar wil je danken voor de wijze les. Ik realiseer me dat er een paar mensen zijn die ik wat aandacht wil geven ga dat morgen DOEN.







André, ik vind het heel jammer dat ik jouw niet begrijp en mogelijk vice versa.
Als jij wilt hoe ik toon hoe ik het lijden te boven ben gekomen: als niemand mij kan helpen ga ik anderen helpen, dan zit ik maar in de hel dat belet mij niet om anderen voorzover mogelijk de hemel te geven.
Als niemand mij begrijpt dan ga ik zorgen dat ik anderen begrijp.

Lijden is niet alleen een Bijbels begrip, niet iedereen lijdt als hij zijn teen stoot.
Pijn en lijden kunnen aan elkaar gerelateerd zijn, maar dat hoeft niet.
Maar iemand kan vreselijk lijden als hij zijn teen stoot en niemand begrijpt hem of kan niet vertellen wat hij voelt.

Het is ook niet altijd zo dat mensen niet verder willen of durven te ontwikkelen, soms zijn er beperkende factoren waardoor een mens wel zou willen groeien maar niet kan, ook hier is lijden.

Het lijden van de ander daar moet de ander zelf doorheen, ja maar niet altijd kan die ander dat.

Zelf heb ik niet het idee dat ik geduveld ben, wel leuk gevonden trouwens.
Maar wat jij aanneemt als mijn idee kan ik me niet in vinden.
Trouwens mijn naam betekend slang slimme of wijze en is gerelateerd aan de Aesculaapslang.
Ik zou dus genezing brengen, sta namelijk op al die medicijn doosjes, maar ken ook nog een ander verhaaltje over een slang, ben ik misschien toch ook verduveld.
Zo leer ik ook weer wat.

Wil je trouwens ook over jouw spirituele zoektocht vragen en op welke stations jij gestopt bent en hoever je tot nu toe gekomen bent.
Wat zijn jouw mogelijkheden en vaardigheden. en waar loop jij tegenaan?


#37046

Hallo Carla,

Zoals vaker weet jij jezelf goed te verwoorden. Ik sluit me graag aan bij jou woorden. Dit is ook wat ik lees en ervaar.

Dank je. :-)


Dag Carla,

Ik heb niet gezegd dat ik Nevek zou laten stikken.
Maar om dàt fenomeen uit te leggen heb ik een mail nodig van hier tot het einde van de straat en ik heb er deels al op geantwoord.
Lucifer = Klopgeest!
Wie IS Lucifer?
Wéét jij het? Ik zoek ... me te pletter.
Ik ben mezelf inderdaad al drie dagen aan het openbaren en heb al gezegd van "mezelf te verschieten".
Ik geloof niet dat ik kan zeggen : IK heb dat geschreven.
Laat ons dat "mijn MijmerMuze" noemen.

#37046
Vervolgens lees ik nu, amper dus drie dagen later ( en ik ervaar het als een licht verwijt......jouw conclusie dat de ander het fijn vind te blijven hangen in.....!

Blijven hangen in ... het geloof in ... "Lijden". Dààr word ik nu al meer dan ééns op gewezen.
Dàt (blijven hangen in 'geloof in lijden') wil ik niet en dàt bedoelde ik.
Dat is absoluut niet bedoeld als verwijt, eerder een roep : IK WIL/STAP HIERUIT.

Communiceren op een forum is helemaal niet makkelijk.

Als je bij elkaar zit en verbaal met elkaar bezig bent heb je extra :
- Het aanvoelen van elkaars energieën versterken die communicatie.
- Je hebt daarbij de non-verbale communicatie, de gebarentaal.
- je hebt ook telepatische overbreng.

Met elkaar spreken op een forum is dus "ijskoud", mist de warmte.

En ik heb gisterenavond al gemaild dat ik helemààl geen bijbedoeling heb.

Carla, probeer jezelf maar eens zonder noemenswaardige ervaring op een forum te gooien zoals ik hier doe zonder één fout.

Niemand heeft me hiertoe verplicht, het is allemaal vanzelf geëvolueerd.

Hierbij bied ik mijn excuses aan.

Groet, André.


Nevek, je had al op een heel openhartige manier over jezelf verteld en ook wat je in #37047 schrijft raakt mij.
Dank je wel voor jou verhaal, veel wijsheid en liefde toegewenst bij de mensen die jij morgen aandacht gaat geven.


Kom op André, ook ik heb niet gezegd dat je Nevek zou laten stikken. Geen enkel woord van die strekking.

Lees je dan niet dat Nevek zich zorgen om je maak? En mogelijk hij niet alleen? Noem je dat 'ijskoud'.

Waarom excuses André?

Wat zijn voor jou bijbedoelingen? En waarom herhaal je dit steeds?



Nevek #37047......ontroering. Bedankt.


Trudy......X


Dag Nevek,

Ik heb je bericht aandachtig gelezen.

We krijgen allemaal onze (spirituele en lichamelijke) ballast mee in onze rugzak. Er is hier op Aarde wat "niet klopt", niet overeenstemt "met mij".
Mijn ganse leven ben ik hulpvaardig geweest, met alles wat ik in me had, altijd gratis.
Zelf zou ik ook terug zijn gekeerd van de beurs om m'n buurvrouw te helpen, nu nog.

Buiten één persoon (tante Germaine), heb ik keer op keer een trap voor m'n broek gekregen als dank voor mijn gratis hulpbetoon, steeds was ik daarna vergevenbsgezind en opnieuw hulpvaardig, maar ... . De rest wéten jullie : lijden veroorzaak je zelf, een trap voor je broek veroorzaak je zelf (ik dus).

Die éne tante mag me roepen als ik op de maan ben, ik kom af.

Maar ik moet toch niet blijven aanvaarden dat men mij trappen voor mijn broek geeft als dank.

Alle drie mijn zonen hebben hun rug naar mij gekeerd, één is gedraaid, ik heb hem en z'n gezin her-aanvaard. Lieve heeft zelfs het doopmeterschap aanvaard van hun tweede zoon Lucas.

Trouwens als ik me ga opdringen bij de andere twee zonen, zorg ik opnieuw voor onevenwicht.
Als je meer uitleg wilt moet ik in detail gaan, maar dan zit het gevaar erin dat je dit aanziet als kwaadsprekerij, terwijl ik probeer een eerlijke schets van de (mijn) waarheid mee te geven.

Een detail : mijn ex-echtgenote logeert tijdens de week bij de oudste zoon en in 't weekend bij de jongste ... . Ze is intussen aan het scheiden van mijn ex-beste vriend.

Klopgeesten waren voor 't eerst voelbaar actief rond 2004, waren op z'n hevigst in 2006 - 07 en zijn er nog.
Verleden maand is er nog een kader (van Jezus) van de schouw gegooid.
"Het" is superintelligent en heeft kennis van de toekomst én van m'n denken.
"Het" kan me pijn doen, maar da's gelukkig voorbij.
Klopt nog steeds, maar alles is geëvolueerd.
Ben er intussen allang niet bang meer van.
"Het" geeft me via lichamelijke prikken (energiestootjes) aanwijzingen ... maar altijd zó dat ik het minstens op twee manieren kan opvatten, dwingt me dus om te denken (ik, een rasechte dromer), alert te zijn op 'alles', zelfs op m'n denken.

Etc, etc, etc ... .

Ik moet hier dus een beschrijving van vijf jaar geven in één mail, gààt niet.
'k Moet zelf verder achteruit om mijn persoonlijke PAT-situatie uit te leggen, een gezinssituatie.

Een laatste opmerking : ik heb helemaal geen zin om jullie sensatiebelust te maken, leuk is wat anders. Het is niet "sensationeel".

Groet, André.


Dag Carla,

#37052
Lees je dan niet dat Nevek zich zorgen om je maak? En mogelijk hij niet alleen? Noem je dat 'ijskoud'.

Zeg me niet dat je de inhoud van mijn mail niet hebt begrepen ... . Léés mijn mail, dan lees je dat ik het niet over Nevek heb.


Excuses waren er voor "als ik iemand mocht geraakt hebben" en dat las ik zo.

En bedoeligen zijn intenties, bijbedoelingen, nevenintenties.

Een zoentje en een knuffel aan iedereen.

Groet, André.


#37047

"Als mensen zijn we klein en nietig maar ook groots en flexibel en leergierig. Soms hebben we een beetje hulp nodig. Ik hoop dat je de kracht vindt. Andre ik wist niet dat jij hier degene was die anderen op de proef stelde maar wil je danken voor de wijze les. Ik realiseer me dat er een paar mensen zijn die ik wat aandacht wil geven ga dat morgen DOEN."

Prachtig verwoord Nevek, ik wens je morgen een liefdevolle dag toe.

:-)


#37047
En dan denk ik GODV****** ANDRE de ZON SCHIJNT. NU. HIER!!!!! Ga naar iemand toe zoek hulp voor jezelf opdat je naasten het niet hoeven te doen.

Dag Nevek,

Waarom denk je dat ik gestoord ben?

Omdat ik over "verrijzenis" spreek?

Of omdat ik een "andere" kijk heb?

Ik kan me hier dus ook gekrenkt voelen ... .
Maar dat doe ik niet, die "andere" kijk brengen "klopgeesten" met zich mee, krijg je cadeau. Ik voel me geestelijk "anders" doch wel gezonder dan ooit.
Dank klopgeesten.

André.

P.S. 't Is beter voor iedereen dat ik ermee ophou.
Webmaster, u mag dit topic afsluiten.
Bram heeft mijn e-adres ... dus, mochten er vragen oprijzen ... .
Het ga jullie allemaal wondergoed, enne, zonder bijbedoeling ... .


Dank jullie wel voor de mooie woorden.

Andre ik neem even rust en afstand. De stekeligheid die je nu misschien ervaart komt volgens mij omdat je wijsgeren aanhaalt. Laat je door die stekeligheid niet ontmoedigen maar kijk wat het betekent. Ik herken de wijze waarop dit forum je kan overweldigen en is ook 1 van de redenen geweest dat ik de afgelopen dagen bij je ben gebleven.

Aanhalen van wijsgeren of teksten gebeurt veel meer op dit forum maar dan meestal om aan te geven wat het persoonlijk met jou doet. Of om een ervaring te ondersteunen of te onderbouwen of ontkrachten. Op die manier kan je een stuk evenwicht of gnostiek verwerven. Je vroeg hoe doen jullie dat met dat stappenplan. Nou zo dus denk ik. Want voor mij is het net zo nieuw als voor jou.

Verder spelen onze levens zich buiten dit forum af. Dit is dus meer een plek van bezinning, herkenning, worsteling, beproeving, ontmoeting. Nou ja dat kan Bram misschien beter uitleggen. De cursussen die hij geeft duren 4 jaar dat geeft dus ook een beetje aan dat gnosis niet op een achternamiddag kan worden verworven. Misschien het weten wel maar wat je daarmee kunt doen vergt wat inzet en geduld, oefening en rust. Denk ik.

In je post #37055 geef je iets van jezelf een ervaring wat het met je doet. Als je op die manier post geef je mensen de gelegenheid je iets terug te geven.

In je volgende posting #37056 haal je aan en geef je excuses voor het geval dat je iemand geraakt hebt. Maar geraakt worden is waar mensen hier voor komen. Als je geraakt word dan betekent dit dat een tekst, verhaal of gedicht iets met je doet.

Jou verhaal heeft mij geraakt. Daarom heb ik je wat persoonlijke ervaringen gegeven en een paar vragen gesteld. Ik ben ook brutaal geweest en heb een veronderstelling gedaan. Dat was de andere reden dat ik je posting actief ben gaan volgen. Want die veronderstelling schept ook een verantwoordelijkheid je niet te laten barsten. Echter wat je doet met hetgeen je hier terug ontvangt is aan jezelf en neem je dus mee (of niet) in je leven buiten dit forum.

In die zin is het ook goed er af en toe afstand van te nemen. Het te laten bezinken en er een aantal dagen later nog eens op terug te komen. Het is wat ik ga doen.

Ik heb veel gratis adviezen gegeven laat maar weten als je er iets aan hebt waar ik de factuur naar toe kan sturen. Ik hoop in ieder geval dat je mij geen trap onder mijn kont geeft. :-)

Groeten,
Nevek


Andre ik schrok van je posting over het 'eindstation', en 'doch ik trappel ter plaatse als ik hier blijf hangen' omdat je er niet op reageerde in combinatie met je hulpvraag en de wens die je uitsprak 1 te willen zijn met God en 'de trein nemen' leiden mij naar deze krachtige woorden. Vandaar. Als ik je daarmee heb gekrenkt dan spijt mij dat. Ik kon de samenhang van je postings soms moeilijk volgen. Het is dus goed bedoelt. Als ik ernaast zit dan ben ik daar alleen maar blij mee.


André, wie is Lucifer?
Het is de lichtbrenger, niet uitgaan van de verhalen uit de Bijbel dat dit 'verkeerd' is dat hem volgen je brengt bij weet ik het wat.
Soms is het paradijs juist te vinden als je de doorgang van de ellende neemt, door de nauwe poort of als een kameel door het oog van de naald.

De verklaring van door het oog van de naald gaan is doorgaans dat het onmogelijk is, nu het oog van de naald zo heette een nauwe toegangsdeur in de poort van de stadsmuur van Jeruzalem, de kameel kon er alleen door heen als zijn bepakking werd afgelegd en door de knieën ging.
Dus wel mogelijk maar met met moeite.

Wat je over klopgeesten beschrijft kan ik oordeel over geven omdat ik het niet ken en weet, toch komt het op mij over dat jij zelf een verklaring hebt en er op een bepaalde manier mee om kan gaan.
Wil je hierin dan ook liefde, moed en vertrouwen toewensen.

Jij schrijft in je mail dat we Jezus kunnen nadoen en net als Hij verijzen, en als we het niet alleen dan samen.
Je hebt het misschien niet in de gaten, maar op dit Forum worden verschillende handen aangereikt om die verrijzenis voor jou mogelijk te maken.
Ook hier de verrijzenis van Jezus vond pas plaats nadat Hij veel geleden had, door de dood en volgens sommige ideeën door de hel heen ging.

Jij verwijt ons dat wij blijven hangen in het lijden en niet verder willen evolueren, zelf heb ik het idee dat dat voor een bepaalde manier ook voor jou geldt.
Dit niet als verwijt, ik gun jouw die verrijzenis, als het mogelijk is wil ik hem met jouw doen en ook door een eventuele hel gaan.

Ik wil ook nog even kwijt, dat jij op mij beslist niet als een doetje overkomt.
Wil je nog meer kwijt over je ervaringen, hopelijk voel je niet geremd en durf jij je verhaal te vertellen.



Dag André,

Mocht je besluiten nog eens te willen stoppen hier met je trein, dan hoop ik op nog twee vragen een antwoord van je te krijgen:

1.....Hoe kwam je op deze site terecht?
2.....Heeft het je goed gedaan, hier te zijn?

Wens je op het volgende traject, vrede en alle goeds.
Carla.


Dag Andre,

Mag ik jou nog een afscheidscadeautje aanbieden, ik verwijs je graag naar de volgende site m.b.t. jou vraag over verlichting.

sites.google.com/site/weteloosheid/ugkrishnamurti

"Anders' dan 'anders'. Maar ach ...... zijn we niet allemaal "anders" en daardoor uniek?

Het ga je goed!


Dag André, ik was benieuwd of je geantwoord had op mijn vraag in #37030.
Ik vind het erg jammer dat je daar helemaal niet op geantwoord hebt.
Ook ik heb oprecht de moeite genomen om je vragen te beantwoorden.
Ik hoop dat wanneer je trein hier nog eens stopt, je hier alsnog op terugkomt.
Ik wens je het allerbeste toe!


Trudy, wellicht wist je dat al, maar voor alle zekerheid: de Krishnamurti waar je naar verwijst in 37064 is niet 'de' Krishnamurti.

Ik ken deze U.G. Krishnamurti, of kortweg UG (op z'n engels uitgesproken). Ik heb hem in de jaren tachtig geïnterviewd tijdens een bezoek van hem aan Nederland.
Laat ik mijn mening over UG zó samenvatten: grappige man, maar hij is inderdaad echt niet 'de' Krishnamurti.


Dag Yvonne,

'k Wil hier zomaar niet weglopen, ik beatwoord nog de vragen tot hier gesteld in alle openheid, mijn waarheid dus.

Het is niet mijn stijl me te verstoppen, maar als ik zeg : ijskoud om "via" mail te communiceren bedoel ik niet dat Nevek's mails ijskoud "zijn".

Wellicht kennen enkelen onder jullie elkaar persoonlijk ... dat is al veel minder ijskoud.
Niko, mijn zoon, is pas weg. De discussie was warm ... in die mate dat ik aan z'n lichaamstaal, z'n ogen, kon zien ... en kon aanvoelen of hij het al dan niet met me eens was (dat hoeft ook niet) : hier, op het forum, kan ik niet aanvoelen wat jullie leuk vinden en wat niet (niet na enkele dagen) : dàt is wat ik bedoel, en ik denk dat Carla dat wéét.

Van kattigheid hou ik niet, dan hou ik liever op.

Ik neem rustig de tijd, ik heb slechts deels op Yvonne geantwoord, dat herdoe ik, misschien morgen misschien wat later.

Ik kan me ook niet ontdoen van de gedachte dat ik op een Socrates-manier word getoetst op mijn gehalte aan kennis of wie ik ben.

#37059
Andre ik neem even rust en afstand. De stekeligheid die je nu misschien ervaart komt volgens mij omdat je wijsgeren aanhaalt

Hoi, Nevek,

Het was fijn hier te zijn, om op Carla te antwoorden, ik heb een hoop opgestoken (zelfs van mezelf) ;-).
Ik heb de briefwisseling gekopiëerd om later wat rustiger door te nemen.
En ik ben hier op de site en het forum gekomen omdat ik niet ophou te zoeken, ook wat ik van Gnosten kan opsteken.

Nevek, ik herinner me niet wijsgeren te hebben aangehaald behalve Krishnamurti en nu Socrates.
Krishnamurti vind ik fijn, Socrates niet, 'k voel me dan net als op een politiekantoor ... .

Ik kom na een pauze nog wel eventjes terug, eventjes om op de bovenstaande vragen te antwoorden.

Voor de 7 stappen kom ik MISSCHIEN nog eens terug.

Groet, André.


#37067 Niko, mijn zoon, is pas weg. De discussie was warm ... in die mate dat ik aan z'n lichaamstaal, z'n ogen, kon zien ... en kon aanvoelen of hij het al dan niet met me eens was (dat hoeft ook niet).

Mooi....


#37066

Dank je Bram voor de toelichting, dit voorkomt misverstanden.


Nog een kleine opmerking.

Ik ben in dit stationnetje aangekomen met een rugzak vol vragen en vertrek met twee rugzakken vragen.

Als iedereen me (goedbedoeld) drie vragen stelt kan ik hier (alleen) helemaal niet meer volgen.

Als elk van jullie drie vuurpijlen naar me toestuurt, heb ik voor een lange avond vuurwerk.

Jullie weten intussen wie ik ben, wàt ik weet.
Ik, ik heb mijn eigen beter leren kennen, maar weet intussen niet wie jullie zijn, wat jullie mij te bieden hebben.

Tot ietsje later, knuffel, André.


Hallo Andre,


Wat weerhoudt jou ervan om ons vragen te stellen? Die keuze is vrij .... zo ook de keuze om geen antwoord te geven als je dit niet wilt.

Ik wens je een goede nacht, reis.


Dag Trudy, dag allemaal,

Hoe krijg ik Yin en Yang in mezelf gecomprimeerd tot beide elkaar opheffen en dus niet meer bestààn?

Groet, en welterusten, André


Goedemorgen Andre,

Ik wil je graag een antwoord geven vanuit mijn ervaring. Het is een heel proces wat je niet zo 1.2.3. bewerkstelligd.

Wat ik heb ervaren is dat zolang ik in dualiteiten denk deze ook zullen blijven bestaan. Zodra ik wil erkennen en accepteren dat beiden aanwezig zijn wordt deze dualtiteit opgeheven.
Ying en yang worden niet opgeheven, het zal blijven bestaan. Het is de manier hoe ik hier mee omgaat en er naar kijk.

Fijne dag


Goedemorgen André.

Fijn dat je alsnog wilt reageren op de vragen.
Ik ben het helemaal met het antwoord van Trudy eens en denk dat zelfs een verlicht iemand nog steeds verdriet, pijn en geluk ervaart. Alleen zijn ze de waarnemer van al hun gedachten en gevoelens.
Het overmant hen niet meer. Zou dat geen verlichting zijn?
Ik denk dat je nooit verder kunt komen dan “waarnemer zijn”.

Fijne dag toegewenst!


#37074

Hallo Yvonne,
Wat een samenwerking! Je hebt het prachtig verwoord.



Dank je Trudy, graag gedaan!

Fijne dag.


Yin en Yang zijn.

Ik denk dat deze zin de kern weergeeft.

Yin en Yang zijn hier om ons heen.

Jaren terug liep ik stage bij een medicijnenconcern. Ik werd aangesteld om te bewaken dat het bedrijf de milieuregels goed hanteerde. Het was het einde van mijn studententijd. Ik zat alleen op een kantoor een beetje weggestopt in het bedrijf. Ik deed mijn werk maar zat ook vaak te mijmeren. Vanuit het kantoor had ik uitzicht op een grote boom aan een rivier. Ik las in die tijd een boek van Stephen Hawking over de oorsprong reizen in de tijd en zijn snarentheorie. Wat ik daar uithaalde is dat volgens hem alles in het heelal kan worden terug geleid tot een trillings energie. Dat alle deeltjes of atomen ook weer bestaan uit kleine 'snaren' die een trilling geven. Zijn boek raakt aan de grenzen van de natuurkunde en ik zie het als een manier waarop die wetenschap probeert tot God door te dringen. Enfin dit lezende hield mij toen nogal bezig. Ik had toen een sterke behoefte door te dringen tot de kern van het leven. De reden daarvan heb ik al eerder aangegeven.

Enfin in de natuurkunde, en wiskunde leer je dat alles een trilling is. Radio Televisie, Korte Golf, Lange Golf. Het kleurenspectrum alles trilt om ons heen. Stroom uit het stopcontact. De getijden, de jaren, de seizoenen onze economie. Alles is een trilling.

Dit overdenkende keek ik uit het raam van mijn kantoor en ik zag daar die boom. Ik verwonderde mij over het feit dat een boom blijkbaar kan leven zonder een stap te verzetten. Hij staat op een plek en moet het daar doen met alles wat hem is gegeven. De wind, de regen, de lente het nieuwe blad, de zomer waarin de boom weer groeit, de herfst waarin het blad valt en de winter waarin er rust is voor de boom. Zo kijkend naar die boom realiseerde ik mij dat ik maar de helft zag. De andere helft zit in de aarde. Daar groeien de wortels van de boom zuigt hij grondwater aan en voed zichzelf met de voedingsstoffen uit de bladeren die op de grond liggen te rotten en waar de regen de voedingsstoffen naar het wortelgestel brengt en ervoor zorgt dat de aarde waar de boom in staat de juiste voedingstoffen bevat. Dit doet de boom honderd(en) jaren tot de boom sterft oud en moe. Hij vergaat dan in de grond wordt aangevreten door insecten en is weer een bron voor nieuw leven. In de jaren voorafgaand heeft de wind gezorgd dat hij zich kan voortplanten doordat de bloesem is meegevoerd in de lente en elders zich een nieuwe loot heeft kunnen settelen.

Opeens zag ik dus de hele boom. Boven en onder. Donker en licht. Ik wilde daar een tekening van maken en kwam uit op een ronde vorm met een donkere en een lichte kant. Het was toen in een boekhandeltje dat ik kennismaakte met het teken van Yin en Yang. Ik heb er nooit iets over gelezen nog niet trouwens maar in dat teken zag ik wat ik had gezien in de boom. Het mysterie van het leven.

Het teken is rond voor mij duid dat op wat God is. Het geheel, het Al zonder einde en zonder begin, een cirkel (androgyn nog mannelijk nog vrouwelijk). Uit het Al ontspruit een trilling die het AL in tweeen deelt.

Een volmaakte Sinus die symbool is voor Licht en Donker, Man en vrouw, Eb en vloed, Lente Zomer Herfst en Winter, Boven en onder, Vreugde en verdriet. Pijn en genezing, dag en nacht.
Gevat in 1 teken.
Maar wil je die tweedeling opheffen dan ben je bij God dan kom je in de allesomvattende cirkel terecht. Dan ben je dus dood of bij 'het onduidbare'. In de cirkel is het leven. Daar is de trilling de stromende bruisende rivier. In ons mensenlijf is dat het kloppend hart. Op de aarde zijn dat de wolken en de wind, de zon en de sterren. Onder elkaar is dat de vreugde en het verdriet. Dat is hoe ik Yin en Yang zie.

In onze denken kunnen we wel bewust ZIJN van het geheel en proberen de twee een te laten zijn. Daarvoor is het belangrijk dat je er BENT.

Het is hoe ik het zie hoor graag jullie commentaar.

Zoals eerder gezegd ik heb beloofd wat dingen te DOEN vandaag. Nog een fijne zondag.


www.youtube.com/watch?v=E_khgAzMido

Alstjeblieft André voor jou voor vandaag, gratis.


www.youtube.com/watch?v=HwSKkKrUzUk&feature=related

En deze dan ook maar. Let goed op wat meneer 'Pastoor' hier doet hij breekt de 'bol' in twee en schenkt het leven.


André, ruimte en vorm zijn één, omdat het ene er is bestaat/ ontstaat het andere.
Normaal gesproken begrijpen we alleen de vorm, dat is wat we kunnen zien en ervaren.
Het ene is begrenst, dit geldt eigenlijk voor alles wat we kunnen begrijpen.
Het andere is lastiger hierin is eigenlijk alles andersom.

Ik had een aantal jaren terug een soortgelijke ervaring als Nevek met yin en yang en ook ik had er toen nog niet van gehoord.

Ik keek naar de tafel of eigenlijk ik staarde naar de tafel, de tafel werd anders helderder, meer aanwezig en er kamen allerlei vragen in me op.
Wat zie ik en wat niet, als ik mijn ogen sluit is de tafel er nog steeds of is het alleen een gedachte, kan ik de tafel zien zonder dat ik me op de vorm concentreer en nog meer van dit soort vragen.
Ik weet niet hoelang ik naar die tafel heb zitten kijken in mijn ervaring best lang, maar op een gegeven moment zag ik de tafel anders, of eigenlijk ik zag nu de ruimte die tafel omringde, ik zag het al.

Wat Trudy, Yvonne Nevek en ik beschrijven kunnen we je niet voordoen of voorgaan als zo moet het, het zijn ervaringen die vaak spontaan plaatsvinden.
Er zijn oefeningen die dit kunnen bereiken, maar toen bij mij gebeurde had ik nog nooit gemediteerd en ik kan dit soort ervaringen ook niet afdwingen.
Het maakt voor mij ook niet uit, ik heb er weet van het hoeft voor mij niet voort te duren of worden herhaald.

Nu Yin en Yang kan oa toegepast worden op gevoel en verstand.
Het verstand en gevoel spreken verschillende talen.
Zelfs als je kunt zeggen ik ben nu boos, verdrietig, blij ed. zijn dit benamingen van het verstand over het gevoel.
Het gevoel is heel intelligent mogelijk nog intelligenter dan het verstand maar ze kan niet goed tot uiting brengen hoe of wat omdat ze bijna altijd wordt overstemd door meneer verstand.
Toch vindt ze manieren om naar de oppervlakte te komen, bij mij gebeurde dit door visioenen en oa stemmen in mijn hoofd waar ik geen raad mee wist.

Zelf kwam je al met met de verzoeker of tester.
wanneer deze je pad kruist gooit zij alles overhoop wat vast staat of voor waar is aangenomen.
Dit is heel lastig, figuurlijk verlies je alle vaste grond onder je voeten, weet niet meer waar je hoop uit moet putten en om het allemaal nog leuker te maken de relaties die hebt zeggen dat je door duivel bezetten bent, dat narigheid niet God komt of weet ik wat en zelf wist ik het ook allemaal niet meer.

Toch kwam ik erdoor heen, en ik zie het nu als iets heel waardevols wat toen in mijn leven is gekomen en nog steeds doorwerkt.



Hoi Andre welkom.
Gedachten horen bij ego.
Iedere vorm, of dit nu een materiele vorm is of een gedachte vorm, is vergankelijk en daarom gebonden aan grenzen van tijd en ruimte (illusie)


Toen er eens aan Jezus gevraagd werd wat is waarheid, bleef hij stil, wat logisch is want iedere gedachte, vormt op zijn best een wegwijzer naar waarheid, maar de gedachte zelf, is geen waarheid,waarheid is niet door een gedachte te definieren, waarheid is niet te vangen in een mentaal beeld, je krijgt op zijn best jouw en mijn visie en de visie van die vele anderen, vele mini godheden allemaal waarheden, waarheden die sommigen menen te moeten verdedigen of zelfs anderen die niet meewerken aan die waarheid te moeten doden.


17

Jezus zei:
Ik zal je geven wat geen oog heeft gezien
en wat geen oor heeft gehoord
en wat geen hand heeft aangeraakt
en wat boven elke gedachte verheven is.

Jezus als persoon de hij zeg maar voor mij, kan het me letterlijk geven tot een bepaald moment in mijn leven wanneer mijn inzicht ver genoeg is zal hij (jezus) en ieder verlicht persoon je verwijzen naar je eigen ik.
Je eigen ik zal je uiteindelijk geven en zolang je nog zoek bij anderen niks mis mee lijkt mij dat is het mooie van de wijze spreuken van Jezus ze zijn melk voor de zuigeling en tevens vast voedsel voor de verder gevorderde prachtig toch.


Groetjes



Dag Trudy, dag Yvonne, dag allemaal,

Dat Yin en Yang er altijd zullen zijn, is volgens mij een misvatting.

Door zó te DENKEN hou je de dualiteit IN STAND.

Léés de Nag Hammadi teksten AANDACHTIG
en stel vast dat wat ik vannacht als laatste vraag heb gesteld, KAN.

UIT de reïncarnatiecyclus stappen KAN,
Jezus heeft het ons vóórgedaan.

Er is een voorwaarde : Androgyn WORDEN.

Léés Nag Hammadi.
Ik heb de vertaling van J. Slavenburg, misschien staat het niet in de jouwe.

#37074
Ik denk dat je nooit verder kunt komen dan “waarnemer zijn”.

Yvonne,
Ik heb het hier AL LANG niet meer over "verlicht zijn",
ik heb het over "Verrijzenis",
"uit de reïncarnatiecyclus stappen"

Trudy,
#37071
Wat weerhoudt jou ervan om ons vragen te stellen?

In m'n "eerste" mail staan al 2 vragen : "Wie ben ik?" en "Hoe moet ik bidden?".
Als ik m'n mails herlees staan er vele vragen.

#37075
Hallo Yvonne,
Wat een samenwerking! Je hebt het prachtig verwoord.
-----
Met z'n allen tegen één?
-----

#37077
Nevek,
We "kunnen uit die reïncarnatiecyclus".
Je zegt het zelf : androgyn : noch mannelijk, noch vrouwelijk.
Yin-Yang = (IS) dualiteit!!
We móéten dààrboven als we willen ophouden te incarneren.
Léés Nag Hammadi, léés Jezus' woorden.

#37047
Regel de hulp voor de treinmachinist en voor je zonen en voor je Lieve vrouw. Want vrijheid geeft ook verantwoordelijkheid!

Lieve, mijn echtgenote zit meestal naast mij aan de pc, ze ként mijn bedoeling niet alleen ...
ze stapt méé uit die cyclus.

Mijn kinderen "kennen" mijn betrachting,
één, Niko begint het te vatten.
De anderen ook, maar vinden mij gek!! GELD willen ze, VÉÉL GELD.

Moet ik op hen wachten?
Dan ben ik hier binnen 200 incarnaties NÓG.

Hier op het forum al gezegd :
IEDEREEN mag mee, samen gaat het makkelijker

Zie : #36997
Ik wéét het niet, daarom ben ik hier, om te zien of jullie het wél weten, en of we het misschien niet beter samen kunnen realiseren.
------------
Zoals ik al méér dan eens aanhaalde : samen gaat het makkelijker.
WIE DOET MEE?

Ik wacht niet eeuwig op jullie,
ik begin eraan,
de trein staat vertrekkensklaar.

Als jullie niet méégaan,
Vertrekken we hier alléén ;-).

Groet, André

Hierna stop ik, zijn er nog vragen?
Dan ben ik weg.
(Moet nog alle youtube-filmpjes bekijken, die van Krishnamurti had ik gezien - Dank aan allen)
---------------
Ik hou hier op.
---------------

Moge De Zegen jullie altijd en overal begeleiden, Lieve en André.


André, je zult wel niet meer antwoorden, maar misschien dat iemand anders deze vraag kan beantwoorden. Ik begrijp echt niet waarom je alleen in een andere dimensie zou kunnen komen door te verrijzen. Een opstanding na de dood?

Ik dacht dat het er juist om ging om tijdens deze incarnatie te komen tot liefde, mededogen en begrip.
Misschien dat de verrijzenis symbolisch is bedoeld?
Ik denk dat het zonder dualiteit gemakkelijk is om liefde te zijn, maar dat we dit tijdens ons leven kunnen leren.
Verder denk ik dat wij mensen ook heilig zijn, dat de bron zich via ons manifest wil maken.
Dit kan niet zonder lichaam.
Dit zijn zo maar wat gedachten van mij.


André, wie zegent en gezegend is, is de zegen.
Voor jouw en Lieve en iedereen die de stap al wel kan maken wil ik ook toewensen dat jullie gezegend zijn en de bestemming bereiken, veel liefde toegewenst op plaatsen waar het begrip niet overgebracht kan worden of waar jij nog niet begrepen wordt.


Yvonne,

Ik kwam hier om alle mails nog eens te kopiëren, zodat ze niet verloren gaan (om ze te herlezen).

Wat een geluk dat "toeval" bestààt hé, anders had ik je reactie niet gelezen.

Jawel : Toeval bestààt. Het is iets dat je toe-valt.
Zelfs "toeval" heeft een oorzaak.

Yvonne,

Gnosis is KENNIS!

Verrijzen is GNOSIS TOEPASSEN!!

DOEN wat je WEET
= Wu Wei TOEPASSEN
= UITSTAPPEN uit de reïncarnatiecyclus
= TERUGKEREN naar je OORSPRONKELIJKE TOESTAND VAN ZIJN : ANDROGYN.

Heb jij zin in nog eens 500 incarnaties?

Het kàn ... dat is al 2000 jaar bewezen, NIEMAND WIL HET ZIEN, WIL HET DOEN.

GOD (hoe je het Androgyn-zijn ook noemt) wacht al eonen op onze terugkeer.
We moeten enkel vragen 'Help Ons' aan "De Androgyne Vader" ...
waar we met z'n allen EEN mee zijn ...
EN HET DOEN!!

DENKEN + DOEN = ZIJN.

Jullie kunnen allemaal mee.
Zeg achteraf niet : André dééd het en hij nam ons niet mee.

Bram heeft mijn e-adres.

Groet, André.


Ik geloof ook niet in toeval André,
geef me dan ook antwoord op mijn vraag.
Waarom en hoe te verrijzen?


Yvonne, de andere dimensie is niet alleen te bereiken door opstanding na de dood.
Veel verhalen in bv. de Bijbel geven aan dat de andere werkelijkheid op bepaalde momenten en situaties wordt ervaren.

In deze incarnatie kunnen wij komen tot liefde,mededogen en begrip, naar mijn idee alleen mogelijk DOOR de dualiteit.
Als jij bv. precies het zelfde zou denken als ik is er geen begrip omdat er geen verschil is.
Ik kan geen hulp geven aan een hulpbehoevenden want die zijn er niet, dus kan ik geen mededogen leren als het gelijkvormig is.
Na mijn idee hoe groter de tegenstelling hoe grotere vorm van liefde mogelijk is als de tegenstellingen erkent en herkent zijn.

Ook ik ben van mening dat mensen heilig zijn, de bron via ons wil manifesteren.
Ik denk ook dat we heilig zijn omdat/doordat we in de dualiteit zijn.



Yvonne,

#37083
Dit kan niet zonder lichaam.

Jezus nam Z'n lichaam MEE in Z'n Verrijzenis ... naar Z'n Androgyn-Zijn.

Die overstap van Dualiteit naar Androgyniteit heeft 72 uren geduurd.

Na 3 dagen zei Hij : "Voel mijn lichaam" aan Z'n apostelen.

André.


#37087
Als jij bv. precies het zelfde zou denken als ik is er geen begrip omdat er geen verschil is.


Linda,

Léés Nag Hammadi, aan "De Bijbel" is véél te véél geprutst, en pas Krishnamurti toe : onderzoek!!

Niet wat je "denkt dat het is", is belangrijk.

Wat het "ECHT IS" is belangrijk.

Stel jezelf vragen en onderzoek die, KIJK of "wat je denkt" WAAR is.

Is het wel WAAR wat je denkt???

André.


GOD = WAARHEID

André


Dank je wel voor je antwoord Linda, ik denk ook dat we een lichaam nodig hebben om in een andere dimensie te komen.
André jij zegt dat dit niet kan, het lichaam moet afgelegd worden.
Voor de bron maakt het m.i. niet uit of ik wel of niet in een lichaam ben, maar zonder lichaam kan de bron zich niet via mij manifest maken.
Ik kan zonder lichaam geen e-mails versturen, iemand troosten, leren of wat dan ook.


We zijn met z'n allen EEN met God.

GOD = ANDROGYN

Onze uiteindelijke bestemming :

"Terugkeer tot God".

Waarom DOEN we het niet???

André.


#37091

Yvonne zegt dat het niet kan : opletten WAT je leest!

IK zeg dat het NET MOET!!!

Jezus nam z'n lichaam MEE!!

Zie #37088

André


Hoog tijd dat ik stop.

Jullie verdraaien mijn woorden.

André.


Wie beweert Gnost, Wetend te zijn moet ook even de moeite doen zich te verdiepen in de Moderne Wetenschap.

Dààr zijn ze beland bij "De Quantumtheorie" en het "Nulpuntenenergieveld"

EEN MYSTERIE

Een quantum gedraagt zich net als God.

Het is overal en nergens : Androgyn.

Het is alles en niets : Androgyn.

Het verschijnt UIT het niets en verdwijnt IN het niets : Androgyn.

Zelfs de Wetenschap "begrijpt" het niet : Niels Bohr zei iets als :

"Wie er niet van aangedaan, aangegrepen is, heeft het niet begrepen".

De wetenschap zegt "Het Kosmische Niets".
In de oude geschriften staat : Het Plenum (Het Latijn voor "Volheid").

André.


Ik dank iedereen op het forum.

Hier heb een flinke les geleerd :
Er IS maar ÉÉN Gnost : De Alwetende, ALS die bestààt. Je mag niet veronderstellen wat je niet wéét, ik wéét niet of er een Alwetende bestaat. Ik heb hem/haar nog niet op de markt ontmoet.
Dus, ik moet er met mijn pet naar gooien, en VERONDERSTELLEN.

Misschien zullen we het weten op het "Einde Der Tijden" ... maaarrree ... Tijd bestààt toch niet???

Ik, ik weet nog niet eens WIE ik ben.

Een emenatie, één met God???

Ik heb geen diploma in m'n la zitten, zo van :

Ik, ondergetekende, GOD, verklaar hierbij, in eer en geweten, dat André Lapiere mijn emanatie is en dat hij één is met mij ... ... ... .

Groet, André, m'n trein rijdt ... naar ... Androgyn zijn????

We zullen zien ... .


Beste André,
Toen je hier op het forum binnenkwam heb ik met bewondering je berichten gelezen. Je hebt het niet makkelijk gehad tijdens je jeugd en je verdere leven, maar je bleek daar met milde wijsheid op terug te kunnen kijken. Dat vond ik knap.
Wat me ook opviel was je gevoeligheid. Je schreef een keer een zakdoek nodig te hebben en ook later liet je zien een raakbaar mens te zijn. Ook dat vind ik een sterke eigenschap.
Je hebt gemerkt hoezeer anderen op dit forum met je levensverhaal hebben meegeleefd en je hebben willen bemoedigen in het dragen van de vele zwarte bladzijden daarin. Je was er dankbaar om, vernam ik van je.
Dat was mooi. Ik ervoer dat als momenten van oprechte medemenselijkheid, van jou kant en van de andere forumbezoekers.

Maar plots kwam daar verandering in. Dat begon met je bericht over je verlangen om een verlicht mens te worden. Maar wat zou dat voor jou betekenen? Dat maakte je al snel duidelijk: een leven zonder pijn.
In de discussie die daarop volgde kwam er plots een heel andere André tevoorschijn. De man die eerst met milde wijsheid kon terugblikken op wat geweest was, ging ineens BERICHTEN MET HOOFDSLETTTERS schrijven!!!
Van die André ben ik een beetje geschrokken.
Maar bij nader inzien begrijp ik je wel. Dat visioen van een leven zonder pijn staat natuurlijk in schril kontrast met de werkelijkheid van jouw leven. En ik kan me heel goed voorstellen dat dat visioen je de kracht heeft gegeven om het leven zoals het feitelijk was te dragen. Zonder de hoop op een beter leven, door jou verbeeld in de verrijzenis, had je het misschien niet eens gered, had je niet die milde blik op het verleden kunnen hebben.
Dus ik begrijp heel goed dat dat visoen van de verrijzenis voor jou van grote waarde is, en dat je je zelfs bedreigd voelt als daaraan getornd wordt. Ja, dat begrijp ik.
En ik besef terdege dat je dat niet zomaar à la minute kunt inwisselen voor iets anders. Ik vind het verstandig van je en zelfs gezond om daaraan vast te houden, al was het alleen maar voorlopig - tot je misschien later met overgave iets anders kunt accepteren. Dat zie je dan wel.
En ik kan me ook heel goed voorstellen dat de veelheid en verscheidenheid van de reacties je wat overstelpt heeft.

Maar, als op dit forum er mensen zijn die heel anders denken over die verrijzenis en over een leven zonder pijn, en dat ook laten weten, dat is dat geen aanval op jou en ook geen verdraaiing van jouw woorden. Iedereen heeft het oprecht goed met je voor, daar ben ik zeker van. Maar we hoeven het hier toch niet met elkaar eens te zijn? Jij, en ieder ander op dit forum, is vrij om te vinden wat je vindt, zolang je de anderen maar respecteert en vrij laat.

Als jij er naar verlangt om verlicht te worden, en je je daar met alle macht voor in wilt zetten, welnu doe dat dan. Dat is jouw vrijheid. Ga je gang.
Maar het is ook het goed recht van anderen om je daarin niet te willen volgen en daarin duidelijk te zijn.

Je hebt al enkele keren gemeld dit forum te zullen verlaten. Zoals je al eerder vernomen hebt ben je hier welkom, maar je bent natuurlijk ook vrij om te gaan.


Dag André, voor nu een goede reis. Jouw trein rijdt, en heel misschien zit ik wel op het achterste balkonnetje.

Waarom? Om je nabij te zijn wanneer de 'angst' en 'twijfel' bij jou de overhand krijgt. Niet dat ik ze dan weg kan nemen, maar misschien wel kan verzachten door je een zakdoek aan te reiken.

Ik heb hier n.l. een André gezien die zich beweegt tussen niets en alles weten. Vergelijk dit met een wip-plank in de speeltuin, dan zie ik je angstvallig met al je twijfel in het midden staan. Om vooral die plank niet door te laten slaan naar de 'niets weten' kant, nog naar de 'alles weten' kant. En zolang je dáár staat geef je zelfs een kus na je groeten onder je post.
Maar wanneer je je wankel evenwicht dreigt te verliezen, krijg ik het gevoel dat je boos wordt, of is het onmacht , misschien wel angst. Niet alleen de kus maar ook de groet is verdwenen onder je postings.

Beste André, laat je treintje nog eens stoppen hier. Je hebt me bezig gehouden en ik zou zo graag een keertje van je willen horen dat het je goed gaat. Misschien kan ik dan heel stiekem van mijn mee-rij-balkonnetje afstappen…… de zakdoeken wassen, strijken en in de kast leggen.

We zullen zien!


Beste Bram,

De aanwezigheid van "Klopgeesten" laat sporen na, is hard.

Steeds vergeet ik wat ik ooit heb meegekregen op een diploma-uitreiking ... emoties.

Lees hieronder.


Eerst dan zijn we moedig


als herhaaldelijk blunderen
ons zelfvertrouwen niet ondergraaft

als uitblijven van waardering
onze edelmoedigheid niet hindert

als ontgoocheling in vrienden
ons geloof in de mens niet breekt

als onbegrip voor ons leed
ons medeleven met anderen niet schaadt

als tegenslag ons niet verbittert
maar ons morgen vaardiger maakt

als vrees voor narigheden
ons nooit verantwoordelijkheden doet ontlopen

als een toekomst vol vraagtekens
ons in vertrouwen verder doet gaan.


Valeer Deschacht.


Dat is een heel mooie tekst, André. Dank daarvoor.
Vooral het slot vind ik prachtig:
"als een toekomst vol vraagtekens
je in vertrouwen verder doet gaan."
Dat wens ik je toe, of je hier nu blijft of niet.


Dag Lieverds allemaal,

Van drie zaken ben ik zeker.

1. Ik heb de moed gehad mezelf openbaar "bloot" te geven.
2. Wie met mij meereist in m'n treintje, weet niet waar zij/hij zal belanden.
3. Wie met mij (gepensioneerd treinconducteur) meereist zit veilig, daar zorg ik wel voor.


Groetjes en zoentjes, ben weg ... André.


Van harte Bram,

André.


Ik vergeet nog een zekerheid.

4. Klopgeesten halen je leven grondig overhoop.

Groet, André.


Het lijkt me maar het beste om met die klopgeesten vriendschap te sluiten. Misschien is dat wel wat ze zelf willen. Vraag het ze maar.



#37082

"Trudy,
#37071
Wat weerhoudt jou ervan om ons vragen te stellen?

"In m'n "eerste" mail staan al 2 vragen : "Wie ben ik?" en "Hoe moet ik bidden?"

Helaas Andre, dit weet ik niet.

Wat betreft jou uitnodiging om mee te reizen? Dank daarvoor. Ik reis echter via mijn eigen weg, eigen tempo.

Nogmaals ..... het gaat je goed.


André, waarschijnlijk ben je overgestapt op de tgv, toch even terug komend op je vragen, "Wie ben ik", kan ik niet beantwoorden, de vraag bidden hoe doe ik dat, door het te doen.
Bidden hoeft geen vastomlijnd protocol te volgen, God help me op de fiets uitgeroepen is bidden, een kaarsje voor iemand aansteken, maar jouw eerste posting zou je ook als een gebed kunnen zien.
Als jij om wat voor reden dan ook moeite hebt met bidden, ik heb voor je gebeden en je kan ook anderen vragen voor jou te bidden.
Ik hoop voor jou dat wat jij nodig hebt voor jou verdere ontwikkeling op jouw pad mag komen.


De ervaring dat emoties 'in je geprojecteerd worden' of op enige andere wijze van elders lijken te komen, heeft meestal te maken met een misverstaan van het brein.

Je brein meent jou te kennen. Het heeft jouw zorgvuldig in kaart gebracht.
En nu komt er ineens een emotie in je op die het brein niet weet te plaatsen als 'van André'. En dan zoekt het brein een voor zichzelf passende verklaring, bijvoorbeeld dat ze van Moeder Aarde afkomstig is.

Dat is dus een misverstand, want die emotie is echt van de enige echte en ware André. Maar het is desondanks ook een heel mooi en waardevol misverstand. Want door te duiden dat die emotie van Moeder Aarde komt zegt het brein toch ook dat het niet zomaar niks is, dat die emotie belangrijk is, en vooral moederlijk warm, verbonden met de oorsprong van het leven.

En als jij daar nou eens 'ik' tegen zou durven zeggen!


Bram, 24/09/2009 16:55. #36986
___________________________

Dag Bram, dag iedereen,

Bram, ik zoek en zoek waar ik staving voor je woorden hierboven kan vinden. Vind het niet.

Kun jij me indicaties geven waar ik moet zoeken?

Ik heb het gevoel dat mijn emoties van buiten mezelf komen opnieuw gehad.

Je beweert dus dat gevoelens kunnen misleid worden door het brein. ik vind daar negens betrouwbare info over.
Dank.

Groet à allen, André



Hallo,

Een hele tijd geleden dat ik hier was...

Wil even André mijn idee vertellen:

Er is geen antwoord.
Dat klinkt veel negatiever dan het is, hoor!
Maar voor mij was 'de oplossing' : op de één of andere manier niet meer zo wroeten/nadenken/tobben met levensvragen en gewoon het leven leven. punt.
Stoppen met antwoorden proberen te krijgen of te vinden..... op het moment dat ik daar mee kon stoppen, werd het zoveel gemakkelijker.

Tot zover,

Groeten aan iedereen die nog kent,
Doriene


Dag Doriene, wat leuk je hier weer even te mogen zien met een warm advies voor André.

Hartelijke groet voor jou.


Dag Doriene, Dag Carla,

Dank voor die wijze woorden.

Mijn leven aanvaarden ... neemt het 'onderzoeken' echter niet weg.
D.w.z. : het neemt niet weg dat ik "het" nog steeds 'aanvoel', het 'ervaar' als ... .

Hetzelfde heb ik met "gedachten" : net of die in me geprojectéérd worden.

't Is moeilijk om gevoelens te verwoorden.
Wellicht is : "Het werkt op me in" ... beter verwoord.
Het is een energie... (Het Bewustzijn) ...die me omgeeft, en die op me in-werkt.
Dàt generéért gedachten, gevoelens. Daar ieder mens uniek is, genereert dat Bewustzijn andere gevoelens, gedachten bij elk van ons.

Mijn ZELF reageert op het Bewustzijn ... 'k vind het leuk dat te wéten.

Ik vind het "boeiend" om daarover steeds méér te weten.
Een gnost is iemand ... die wéét.
Ik, ik moet nog zóéken alvorens te wéten.

En ik heb een natuur, een inborst, een enthousiasme die me ... "drijft" om dit, net als Krishnamurti ... te onderzoeken.
Ook dàt is een onderdeel van mijn ZELF.

Voor mij (voor ieder is het anders) is dit een 'kans' om mezelf te onderzoeken.
Socrates' lijfspreuk was : "Ken Uzelve".

'k Zou waarschijnlijk goed met hem zijn opgeschoten ... .

Lieve groeten, André.


Hallo,

André zal het wel niet meer lezen, maar mijn handen jeuken als ik dit lees en dan wil ik toch nog even een reactie schrijven:

André schreef:

Ik, ik moet nog zóéken alvorens te wéten.

Tja...ik moest ook zoeken alvorens te weten.
Om uiteindelijk te weten te komen dat ik HET (wat dat dan ook is) pas vond toen ik stopte met zoeken..... wat een paradox!
:-)
Maar met dat zoeken kon ik pas stoppen toen ik een tijdje hier was geweest.

Dank je , Carla voor de groeten terug.
Hoop dat het jullie allen goed gaat.


Groet,
Doriene


# 37185

Hallo Andre,

Je schrijft: "Een gnost is iemand ... die wéét."

Dit is een wetenschap waar ik niet zo zeker van ben.


Hallo Andre,

Mag ik je verwijzen naar logion 40 van het Thomas Evangelie.

Mogelijk vind je hier een antwoord op jou vragen.
Succes!


hey André,

Het is een zegen om intelligent te zijn en alles te willen uitspitten en willen begrijpen. Het is met en via je verstand dat je begint aan zo'n zoektocht.

Maar sommige dingen kan je alleen begrijpen door te stoppen met 'je kop ertussen te steken'.
Soms kan je prachtige dingen 'kapot redeneren'.

Je kan een kunstwerk analyseren, synthetiseren, becommentariëren, de stroming waartoe het behoort bestuderen, blablabla.... maar het mooi vinden, dat doe je met je gevoel, met je hart.
Is je dat al overkomen: je staat ineens voor een beeld of een schilderij en je voelt: waaaaw!
En meestal... als je dan probeert uit te leggen waarom het je raakt, dan blijkt dat er geen woorden zijn om dat uit te drukken wat je voelt.

Snap je?

groetjes,
Veerle


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.