De Herberg

dierbare donderdag

    door francis, 13/09/2007 10:18. #13290. 66 reacties, laatste

Het briesje in de ochtendstond wil je een geheim vertellen.
Ga niet weer slapen.
Vraag wat je echt graag wilt hebben.
Ga niet weer slapen.
De mensen gaan heen en terug over de drempel
Waar de twee werelden elkaar raken.
De deur is rond en open.
Ga niet weer slapen.

Rumi

Ik vind dit gedicht van Rumi prachtig en veelzeggend.
Ik lees er een overgangssituatie in, de drempel … en wat doe je dan? Wat doe ik dan?
Verzet ik me tegen de verandering? Of val ik weer in slaap? Of blijf ik wakker om mijn eigen geheimen te ontdekken en mijn eigen koers te vinden?
Het briesje in de ochtendstond… laat de wind de zeilen doen opbollen met moed, vreugde, vastberadenheid, enz.

Iedereen een mooie dag toegewenst, dat het een dierbare donderdag mag worden.

Wie wil er koffie of thee?



Francis, zou je mooie deze tekst van Rumi, met jouw commentaar (zonder verwijzing naar de dag) ook bij logion 11 willen plaatsen? Die zou daar geheel op z'n plaats zijn.


Ja dat het voor iedereen een dierbare donderdag mag worden.!!

Een lekker francis een kopje koffie.
Ik krijg zo wel bezoek tot die tijd even hier










Soms vraag ik me wel eens af Francis :

Een drempel tussen wat en wat eigenlijk?

Zo er al een drempel is zou je die eigenlijk moeten slechten.

Gewoon van twee kamers één maken.



Harry, als jij hier beschrijft dat je het contact met je collega's verliest, dan klinkt daar enige verontrusting doorheen. Die verontrusting is deze kant van de drempel. De commentaarloze en vooral verwijtloze aanvaarding van de nieuwe situatie is de andere kant.
En dan bedoel ik met aanvaarding niet de negatieve berusting in het onvermijdelijke. Met aanvaarding bedoel ik eigenlijk vooral dat je het wel constateert, maar er verder gewoon niets meer van vindt.


Ik heb hem er geplaatst, Bram.
Met nog een kleine toevoeging:
De deur is rond en open...
ik vind Rumi in zijn gedichten zo vriendelijk en uitnodigend, daarin voel ik me geraakt.


Dank je wel, Francis, voor het plaatsen van Rumi bij logion 11. Sluit mooi aan hè, vind je ook niet?


om heel eerlijk te zijn....
ik las vanmorgen de uitwisseling van gisteravond hier in de herberg. En denkend aan Harry's woorden kwam ik er toe dit gedicht te plaatsen...
vond ik ook heel mooi aansluiten!


Harry,
het loopt bij mij op de werkvloer ook lang niet gladjes.
Laatst probeerde ik er met een collega over te praten. hij zei me dat hij wel uitkeek om op zijn werk zijn kwetsbare kant te laten zien. Maar ik moest er inwendig van glimlachen. Eigenlijk stelde hij zich naar mij toe hiermee best wel kwetsbaar op...
het werd wel een mooi gesprek...


Hallo Harry,

Bij nieuwe medewerkers had ik de neiging om "mijn gebruiksaanwijzing" al op voorhand te geven.
Hiermee deed ik mezelf tekort. Bleek namelijk dat mijn "gebruiksaanwijzing" niet overeen kwam met de visie van de ander.

Heb dit losgelaten en ben zoals ik ben.

Groetjes Trudy



Bram, Mijn werkomgeving is hard,metaalachtig,materialistisch, onpersoonlijk en vooral afgescheiden van mij.

Ik zoek naar een oplossing, een consensus. Eigenlijk integratie.

Die oplossing meen ik te kunnen vinden in het aanschouwen van al wat is in zijn totaliteit.Dus inclusief mijn werkomgeving.

Wanneer ik met die gedachte binnen mijn werkomgeving aan de slag ga,dan plaats ik mezelf op een eilandje want mijn collega´s
begrijpen dat niet.Die komen niet verder dan hun eigen voortuin.Althans zo lijkt het.

Ik wil geen afbreuk doen aan collega´s want mogelijkerwijs zijn er veel bij die hetzelfde denken als ik. Alleen ze uiten het niet.Net zoals ik zelf eigenlijk.

Maar komt tijd komt raad..

En het aanvaarden en daar vervolgens
helemaal niets meer van vinden Tja..
t voelt wel lekker ontlastend..

Dank je wel voor je reactie overigens.


het verliezen van een contact....
meestal hoef je het niet echt als een verlies te zien, denk ik.
Wat er was, was niet zo waardevol voor je. Je kan het van je afschudden en daarmee plaats maken voor iets anders, wat veel waardevoller is.
Een doorgangssituatie. We zijn immers onderweg...

Een voor mij heel waardevolle zin uit de bijbel:

Zie ik ga iets nieuws beginnen
het is al ontloken, kent gij het niet?





Francis #13299

Dat meende ik al te merken.


Harry #13307 :-)

maar kom ik weer ff terug op je kwetsbare kant laten zien...
Die onpersoonlijke collega's... ze durven vast niet, denk ik... en ik denk ook dat ze zichzelf daarin te kort doen.
Zelf voel ik in een onpersoonlijke harde omgeving de uitdaging om ergens een schil af te pellen, en dan kan je iets prachtigs ontdekken, dan merk ik dat die onpersoonlijke harde collega net als ik zich kwetsbaar voelt en zo'n gesprek kan wonderen doen. Zo ervaar ik het soms...



Je hebt daar helemaal gelijk in..

Toch moet ik ervoor waken dat ik hard niet met hard beantwoord...wordt hard aan gewerkt..


"Wanneer ik met die gedachte binnen mijn werkomgeving aan de slag ga,dan plaats ik mezelf op een eilandje want mijn collega´s
begrijpen dat niet.Die komen niet verder dan hun eigen voortuin.Althans zo lijkt het."

Wat ik probeerde te beschrijven in #13302 is dat ik mezelf die gedachten had aangedacht. In werkelijkheid bleek dat mijn collega's een andere visie op mij hadden dan dat ik voor mijzelf had bedacht.

Voor mij de uitdaging om het gesprek aan te gaan en zo tot duidelijkheid te komen. En dat is gelukt :-)


Harry, als je voor de situatie waarin je verkeert nu eens geen oplossing zoekt, hoe zou dat zijn?


En soms, daar kies ik soms ook voor, dan laat ik het voor wat het is.
Doe mijn werk zonder me te willen laten raken, uit bescherming naar mezelf toe.
Dus uiterlijk ben ik er wel. ik doe wat ik doen moet, maar van binnen zonder ik me af... zoiets.

Laatst zei een collega: ik snap niet dat jij het hier hebt volgehouden... zo vervelend als er soms gedaan wordt...
ik vertelde toen zo'n beetje wat ik hierboven neerzette:
De ene keer zie ik in een vervelende situatie de uitdaging, de andere keer sluit ik me af...
Ik kreeg daarop wel een leuke reactie:
ja, daar moet je dan zeker wat ouder voor zijn, om die wijsheid te hebben...

ha ha, daar moet je een forum voor hebben, met een herberg en lieve mensen met mooie gedachtengangen waar je jezelf aan kan spiegelen....



Ontlastend Bram, zoals ik al schreef.

Er blijft dan meer energie over om aan
andere dingen te besteden.

Je hebt me een goede handreiking gedaan.


Ja Harry, energie voor de valken en de arenden! Wat een ruimtegevoel zal dat geven!


#13312

zeer herkenbaar Francis

:-)



Wat ik eigenlijk zou willen is dat hele
spirtuele gebeuren, wereldlijk te maken.In de wereld van alledag te zetten.Het dromerige,veelal onbereikbare,naar binnen
gekeerde, gewoon deel te laten uitmaken
van de wereld om ons heen.Gewoon te transformeren naar het uiterlijke.

Dus eigenlijk geaard en ongeaard tegelijkertijd.


Poeh en Knorretje zijn verdwaald. Ze proberen wanhopig hun huis terug te vinden, maar komen steeds op hetzelfde plekje terug. Ze lopen in kringetjes.
'En we doen nog wel zo ons best om hier niet weer steeds terug te komen', roept Knorretje vertwijfeld.

'Precies' zegt Poeh, 'als we erg ons best om hier niet te komen, komen we er juist wel. Dus moeten we het anders aanpakken. We moeten nu heel erg ons best gaan doen om hier wel terug te komen. Dat zal dan ook wel niet lukken, en dat is precies wat we willen.'

Je kunt soms almaar in de kringetjes rondlopen van je goede en nobele bedoelingen. En soms moet je dat radicaal loslaten om de weg terug te vinden.



Dus eigenlijk een continue wisselwerking
tussen mij en de Bron..

En andere mensen erop wijzen dat ze die mogelijkheid ook hebben..


Ik ben even heel streng Harry:
Je moet je helemaal niet voornemen om andere mensen erop te wijzen dat ze die mogelijkheid ook hebben. Dat werkt niet. Dan kom je dus in het kringetje van de goede bedoelingen die steeds mislukken.
Wat wel werkt is: je eigen leven als waarheid leven, los van allerlei nobele intenties, waardoor misschien andere mensen nieuwsgierig worden hoe je dat doet. En misschien ook niet.



Poeh Poeh,Knor Knor..

Hoe laat is het nu ? Ik begin er nu mee.



Ha...Ik lach alweer grijns...

Eigenlijk was ik al een beetje zo..


Bram, je wees me vanmorgen op logion 11. En wat past het mooi.
Mag ik even verkort iets uit jouw toelichting halen en hierneerzetten?

Toen waren jij en de kosmos één.
Maar wat dan?
Daarna word je weer twee..
je bent weer afgescheiden.
Wat dan?
Wees stil,
blijf trouw aan jezelf,
richt je luisterend naar je hart
en wacht geduldig tot het weer spreekt.
Want de Bron in jou is naar jou op zoek.


Eigenlijk was je altijd al zo, vermoed ik, Harry, maar was je even een hèèèl klein beetje verdwaald. En Poeh zou zeggen: 'Verdwalen is soms best wel leuk, vooral als ze daar ook honing hebben en je dat eerst nog niet wist.'


...lieve mensen met mooie gedachtengangen om jezelf aan te spiegelen...
Ben hier ook zó blij mee:)))

Poeh en Knorretje...stelletje schatten!
Toen m'n zoon klein was keken we er samen graag naar en hebben heel wat afgelachen.

Je grijns doet me goed Har:)
En wie weet wat er nog komt als je met je roofvogels aan de slag gaat.
Lijkt me ook leuk werk.


Ha Gea,
Bevalt je werk bij de katjes je ook nog goed?


Francis.....je moest eens weten, ooh ik loop te glunderen als een kind en voel me helemaal thuis tussen al die verschillende dieren met hun verschillende uitingen.
Het is voor mij heel dankbaar werk, we geven van elkaar aan elkaar en dat is een rijk gevoel.
Alleen heb ik nog wel moeite met wie nou wie is, zeker als ze door elkaar lopen in 1 ruimte. Dat heeft nog wat tijd nodig.
Ook zijn er (nog maar hele kleine) kriebeltjes van binnen...terug naar de schoolbank te gaan:) Laat 't nog even lekker op z'n beloop.




Wat fantastisch Gea!
Ik zie je helemaal voor me, glunderend tussen het beestenspul!


net een jong egeltje gevonden in de tuin,
heb hem wat kattebrokjes gegeven...



Zometeen gaatie nog mauwen...


ach wat achattig Francis!
Weet je dat ze dol zijn op slakken?
Hier scharrelen ze s'avonds ook door de tuin op zoek naar slakken.
Eenmaal gevonden hoor je me toch een herrie.!!
Duidelijk niet onze etensmanieren;)



"schattig" dus hè...


hij eet ze niet...
wacht denk ik op moeder...
ik heb weleens gehoord dat egels met een heel hoge fluittoon (voor mensen onhoorbaar) hun jonkies bij zich roepen...


En ik weet hoe egels HET doen...............
.............................................................
heeeeeeeeeeeel voorzichtig !!!

Groetjes


Haha Leuk Johan, kende em al maar blijft grappig.

Kindren aller landen verenigt u
kind zijn is geen schande...tralalala
Had even zin in een liedje.
Wie lust er:
"Kip met patat...áppelmoes;))
Staat op tafel en ook andere lekkere hapjes, dus...
eetze!



Dag mooie mensen hier vandaag bijeen.

Ik denk te mogen zeggen dat het inderdaad een dierbare Donderdag is mogen worden.

Fijn om jullie te mogen lezen.

Ben ook blij voor Harry, want eigenlijk stond ik op het punt mijn mandje in te gaan gisteravond, maar voelde de knoop bij jou Har........ben blij dat je een voor jou goede handreiking hebt gehad vandaag.

Nog even een vraagje aan Bram,

Bram wat je aanhaalde van Poeh, komt dat uit: Poeh en de Psychologen?

Ik zag ze in Amsterdam op de uitmarkt liggen, nam er 3 mee, maar wilde ze eigenlijk wel allemaal. ( beetje hebberig werd ik er van!).
Geweldig, van een Poeh-kenner kreeg ik de karakters van zijn vriendjes en ik lees nu naast Eckehart ook Winnie de Poeh.
Genieten vind ik.



Vandaag heb ik iets geleerd over de klauwen van een Havik..

Wanneer deze zijn prooi "slaat" dwz
pakt, dan oefenen zijn klauwen een kracht
uit van 250 kg. per vierkante centimeter.

Ter vergelijk: De beet van een rotweiler ver voorbij.

Vanwege het schroefeffect van zijn klauwen
zou de havik dit uren vol kunnen houden.

Aldus een mededeling van een valkenier.

Poeh Poeh Knor Knor..



Ik voelde je slaap Carla...


Kan je nagaan Harry, welk een gevoelsmens je bent. ;-))

Mijn ogen mochten dan wel moe zijn, mijn hart niet.


Naast glunderen zijn er ook soms wel tranen. Een schuw en teruggetrokken poes, die na wat moeite zich voorzichtig liet aaien. m'n collega zei dat ze altijd al afstandelijk was. Een volgende werkdag zit ik op de grond en zoekt ze zelf toenadering.Ik klets wat, aai haar en ze zoekt m'n hand zelfs op.Zo hebben we een poos samen gezeten en 't voelde zo fijn.
Vandaag hoorde ik dat ze is ingeslapen....
en moet er gewoon eventjes van huilen.
Heb haar maar 2 keertjes ontmoet.







Ach..


Verbazend zeg!
Wat een enorme kracht zit er in zo'n havik.
Was er een show ofzo Harry?


ha Gea,
kom net weer aanwaaien en lees je berichtje,
zal die poes niet hebben aangevoeld dat haar einde naderde en toen jou even nodig hebben gehad? Wat mooi dat jij er was voor haar en even tijd voor haar had...
Mooi en ontroerend, he...


Nou Carla, als je drang krijgt om hier eens wat te plaatsen over Poeh.....
Vooral doen hoor;))
Ik vind ze geweldig


ja Francis, dat is ook wat mij raakt.
't voelde gewoon goed op dat moment samen.Zelfs intiem voor mij.
Vind 't ook heel bijzonder


ik sluit me bij Gea aan, Carla!
Van Eckhart naar Rumi naar Poeh...
wat een belevenissen hier op het forum!
En dan ook nog die van onszelf!
Probeer ik me af en toe van alles te distantiëren..het lukt me gewoon niet... :-)


Carla, mijn citaten komen uit De Tao van Poeh. Een heerlijk boekje!


Mooi Bram, bedankt.
Deze is één van de drie.
Leuk.


"probeer ik af en toe wat afstand te nemen...
het lukt gewoon niet...

Blij te lezen dat je dat ook hebt Francis :)
dacht soms dat 't raar was van mezelf.


Francis.....distantiëren.....haha......dat lukt je niet......tuurlijk niet het is een virus waar je nooit meer van af komt.



Gea, leuk je reactie.......je hebt er dus ook last van? :-))

Gun jezelf deze rijkdom Gea.
Zolang het goed voelt voor je.


Lief Carla ;)



Ja moeilijk hè Francis een beetje afstand nemen..

Lukt mij ook nauwlijks..

Toch zal dat top een gegeven moment weleens moeten..Al is het maar voor een beetje bezinning..

De paden van de mensen op dit forum lopen een beetje parallel.Maar op een zeker moment zullen er wel weer bochten komen...

Toch merk ik vriendschap moet ik zeggen en dat doet me goed .


Afstand in verbinding met...


Trouwens Carla.....
dit is anders wel een virus welke ik maar wat graag voel....
een levens-virus, toch...:)
En zeer besmettelijk!


Harry, een condor is dat nou ook een roofvogel?


Dacht net, zoek 't effe lekker zelf op Gea
Mooie zwarte veren heeft ie.
Het jong wordt een jaar lang verzorgd door de ouders. Lijkt me best lang voor vogels.


# 13355 #13356 #13359
ik geef het toe: ik kan het niet.
Zal wel door die onderstroom van vriendschap komen :-)


Pfff, een hele klus om "even" bij te lezen. Maar wat mooi wat er zoal allemaal gebeurt hier.


Heb je met Wikipedia gezocht naar de Condor, Gea?
Daar vind je ook eenpaar foto's ervan.


Welteruste allemaal... ik kies er voor om een paar uurtjes alleen te zijn zodat ik morgen weer een beetje te genieten ben voor mijn collega's.


Welterusten :-)


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.