De Herberg

Een voorbijgaande Dinsdag.....

    door Carla, 18/09/2007 08:37. #13739. 77 reacties, laatste

.......Gewoon doorgaan…….

Een leerling ging naar zijn meditatieleraar en zei: ‘Mijn meditatie verloopt vreselijk!
Ik ben zo afgeleid, mijn voeten doen pijn of ik val steeds in slaap.
Het is werkelijk vreselijk!’

‘Het gaat voorbij’, zei de leraar droog.

Een week later kwam de leerling weer bij de meester.
‘Mijn meditatie gaat geweldig! Ik voel me bewust, zo vredig, zo levend!
Het is werkelijk geweldig!’

‘Het gaat voorbij’, zei de leraar droog.

Bron onbekend.
( uit de Boeddhistische traditie )





Ach wat toevallig lieve Carla!
Liep ik net door de hersftochtend met op mn ipodje De Dijk:
'Alles gaat voorbij':
'De gouden verhalen. de drank, het chagrijn, de oude verhalen, 't verleden, de bittere pijn.
De chaos, de spanning, de misselijkheid, de strijd tegen waanzin en tegen de tijd.
De kramp in je hart, het onbetrouwbare weer, de talloze dwalingen van die Onze Lieve Heer.
Oude verhalen, een klinkend refrein. De angst om te laat en te eenzaam te zijn'
...
Wat een passend herfstlied. Van vreugde zitten mn zakken vol met kastanjes. Wie wil er een?


ja lekker:)


Gepoft smaakt beter


Ja maar dit zijn aaikastanjes.


oh


Noooooit van gehoord:)


ik ook niet, maar ze lagen er ineens!


Wat gaaf . Een zijn ze lekker?


Aan mn wang voelen ze heerlijk! Probeer maar Margreet!


Ja dacht ik zit in de Herberg daar is ook wel iets te eten
Je bood een kastanje aan.
Had wel ergens trek in.
Gepoft vind ik ze lekkerder.
Blijkt het een aai kastanje te zijn.

En nu ik m tegen mijn wang hou denk ik dat ie niet voor consumptie is :)

Voelt goed!


Mag ik even meevoelen?


En wat de pot hier tussen de middag schaft...De Kastelein mag het weten...Kasteleihein! We hebben zo'n zin in wat je pot schaft..Wat zit er in vandaag?


Ja Leo, voel maar. Heel verrassend, nietwaar?


Hmmm! Heerlijk. Zo'n kastanje toch :-)


Ja, en wat zit er in het vat


Als het maar niet verzuurd.:)


'iets dat niet verzuurt' zegt men..?


Ha ha tegelijk gepost!


Laat ik nou toevallig gepofte kastanjes op het menu hebben staan...
Met vuurrode stoofpeer en wild naar keus.
Vanwege de herfst is de open haard aan.

En dan voor iedereen een mooie glanzende aaikastanje als tussendoortje om het bestaan te vieren. Geraapt door kastelette.


Geef mij die maar even wat zoets.
Ben trouwens meer van de hartige.


Ik ben momenteel een moeilijke/ belangrijke mail aan een dierbare aan het schrijven.

Ik hoop wat heen en weer.
Ik voel me hier gesteund in deze voor mij duidelijke beslissing en sluit aan bij wat Bram gisteren schreef. Een soort bevestiging die ik niet nodig had, maar genoot van de herkenning
"

Maar daarmee kom je wel in een andere laag van werkelijkheidsbeleving, namelijk die van verbondenheid. Die verbondenheid is geen ethisch concept, maar een ervaring van liefde.

Die overgang van de gepantserde werkelijkheidservaring (samsara op z'n boeddhistisch) naar de ongepantserde (sunyatha) kun je ervaren als sterven, als het sterven van Jezus aan het kruis.

Een misverstand wat daarbij altijd weer opdoemt is dat je dan ALLES MAAR goed zou moeten vinden. Juist in die ongepantserde ervaring wordt je echter bewogen tot handelen, maar dan niet vanuit je oordelen, maar vanuit je geraaktheid.


In de ongepantserde ervaring vervaagt dat onderscheid. Daar wordt de hele gebeurtenis één geheel met jouzelf als deelnemer.

Soms zul je in de situatie waarin je dit beleeft handelend kunnen reageren. Soms lijk je praktisch machteloos. Maar juist vanwege die zich aandienende overkoepelende verbondenheid waar Annemiek over schrijft, kun je wel degelijk iets doen, namelijk helend aanwezig zijn.
".

X Margreet


Tja, ik neem maar zo'n aaikastanje mee, als je er nog een over hebt Annemiek?


Beste Margreet, wat fijn die herkenning!


Nou zo'n hapje gepofte kastanjes met stoofpeer is ook niet te versmaden!


Hoor ik dat er stoofpeertjes zijn...:))
mmmmmmmm, ben er dol op!


Ja, de enige echte Wilder Gieseman stoofpeertjes. Met kaneel.


Hoppe hoppe hoppe.

Zie dat het al twaalf uur is geweest.
Mag ik een herfstbok?

"t is toch een beetje feest vandaag.
Het sprookje gaat vandaag naar het biinenhof.


Mn lievelingseten! Heeeeerlijk! hebben ze dit ook op de Veluwe?


Dat zullen op de Veluwe ook wel hebben, Annemiek.

En Gea, je weet wat je mist hè?


Ja Gea, de aaikastanjes schijnen daar hartstikke zacht te zijn!


ohhh, zelfs de open haard is aangestoken!
Daar ga ik me eens even lekker nestelen met de peertjes.

Ja Leo helaas, maar ik kan mezelf niet in 2 Geaatjes splitsen...


'k Zal een echte Veluwse aaikastanje voor je meenemen,
O. ja en nog eentje voor Ves ook :)


Jeetje nu zit ik 3 dingen tegelijk te doen.
Je bent een vrouw of niet. Nu wel de kwaliteit bewaren.!!

Ik herken mezelf soms niet meer.:) Laat staan m'n naasten:)

Jammer Gea dat je niet mee kan komen 7 oktober. Volgende keer wel toch?

Heb momenteel de t.v ook even aangezet.

De gouwe koets,

Een oom van mij zat vroeger bij de marine en was werkzaam als kleermaker.
Door de tropenjaren was hij al op zijn 49 "klaar" met werken.
Is op het Noordeinde gaan werken en ook daarbij bij aan de modevakschool. Hij heeft al die lakeien pakken die ik nu voorbij zie komen gemaakt.
Waarom vertel ik dat nou?..

Trots ja trots op mijn oom Hij is nu 78! en nog steeds actief met naald en draad,


Hi, leuk verhaal Margreet!


Leuk Leo! en die van Ves neem ik lekker mee voor mezelf, hij blijft er anders maar op kauwen net als die batterij die ik een x per ongeluk gaf;))

Lakeienpakken...ben zeker net te laat geweest want ik zie ze niet.
Werd wel een beetje nieuwsgierig naar die naald en draad- kunsten van je oom,
Margreet.
(Voor de rest is 't voor mij een poppenkast)


Dat mag van mij hoor!
Een trouwens, dat is het natuurlijk ook:)

Ik geloof niet in sprookjes.
Maar je haalt er altijd wel iets uit! :)


@ # 13761
ha Margreet

Ook ik loop vandaag heen en weer met de woorden van Bram over een andere werkelijkheidservaring....
Fijn om ze vandaag hier weer te lezen!
Gisteren toen ik thuiskwam lagen er twee brieven in de bus van de twee langgestraften waar ik sinds enige tijd mee schrijf.
Ik word er iedere keer verdrietig van als ik ze lees. Er spreekt zoveel wanhoop uit, zoveel verlangen naar ’n stukje menselijkheid.. naar een blijvende vriendschap..
Er is ook druk..
Beiden vragen me hoe ik eruit zie, vragen om een foto, naar m'n dagelijkse bezigheden, m'n gedachten...
Ik besef dat een uitwisseling vanuit vrijheid en vanuit gevangenschap een duidelijk verschil inhoudt.
Toch wil ik gelijkwaardigheid en dat kan ik alleen door vanuit het hart van mens tot mens te communiceren.
Ik kan me voorstellen dat er naar een foto wordt gevraagd, toch het is voor mij niet relevant...noch om er een te sturen , noch om er een te krijgen.
Het gaat ergens anders om...
en ik hoop de juiste woorden te vinden..

Die zachte aaikastanjes vandaag hmmm...die waren heelrijk!
X


Hoi Nij,

@Ik besef dat een uitwisseling vanuit vrijheid en vanuit gevangenschap een duidelijk verschil inhoudt.

Maar is dat niet het mooie van je uitwisseling?
Zullen deze gevangenen niet juist kunnen genieten van de verhalen en de glimpjes vrijheid die jij ze aan kan reiken?
Ik hoorde eens van een gevangene die graag bloemenkaarten kreeg. Degene waarmee hij schreef stuurde hem die geregeld en hij plakte ze allemaal aan de muur van zijn cel zodat het één grote bloemenzee werd. prachtig toch!
Zelf schrijf ik ook met 2 gevangenen... ze laten al lang niets van zich horen... vind ik eigenlijk wel jammer...


Wat ik met dit verschil bedoel te zeggen Francis is hoe ik het verschil voel...geen geld , geen vrienden, geen relaties, geen vrijheid...wel de bijbel en het gebed en ook veel geweld in de gevangenis..
Ja ik denk dat ze kunnen genieten van de glimpjes van menselijkheid die ze aangereikt krijgen...het is ook hun weg (omweg) naar het hart, zoals het ook mijn weg is.
Wat ik momenteel in een contact meer dan in het andere voel is de gerichtheid/behoefte/verlangen naar relatie man/vrouw om zich zo dieper gehoord en gezien te voelen ook al woon je aan het andere eind van de wereld.
Natuurlijk begrijp ik dat verlangen goed...
Het is aan mij om daar heel zorgvuldig mee om te gaan...omdat mijn behoefte niet daar niet ligt ...dat bedoel ik ook met juiste woorden vinden...
X


Ik begrijp het, Nij.
Ja, goed om daar dan zorgvuldig mee om te gaan. En moeilijk, je moet ook al in het engels schrijven, he.


Eerst Francis moet ik door die gevoelens heen, voelen dus...mezelf..
dan de nederlandse woorden vinden...
enne..dit schrijven helpt..
de engelse woorden komen dan vandaag of morgen vanzelf..
X



ja, gevoelens in woorden omzetten en die dan weer in het engels vertalen, zo'n brief is niet zo één twee drie geschreven, he.
Ik heb een gedicht van een russische gevangene die daarin aangeeft hoeveel kracht ze kon putten uit het gebed van mensen waar ook ter wereld voor haar.
Ik vind het heel fijn te beseffen dat je met je gebed of intenties voor die ander in zijn of haar cel al veel betekenen kan.
ik zoek hem even op.


Gedicht van Irina Raboesjinskaja
Een Russische gevangene, vanwege haar poëzie veroordeeld tot 7 jaar strafkamp en daarna 5 jaar verbanning.

Geloof me maar, zo ging het zo vaak:
In een winternacht, alleen in een cel
Opeens word je warm van binnen
En in je hart trilt een snaar
En dan besef ik, klaar wakker,
Leunend tegen de ijskoude muur:
Nu moet iemand sterk aan mij denken,
En doet God een goed woordje voor mij.
Jullie wil ik allen bedanken
Die aan ons hebt gedacht en geloofd!
In de zwaarste gevangenisuren
Hadden wij vast en zeker niet alles
Kunnen doorstaan, van begin tot eind,
Het hoofd ongebogen, niet bevend,
Als jullie grootmoedigheid
Voor ons niet het pad had verlicht.



nu op zoek naar aaikastanjes :-)


Francis, dank je voor dit hele mooie gedicht over de kracht van gebed voor gevangenen!


Dag lieve mensen,

Eerst even het prachtige werk van Adriana naar binnen laten komen.
Heel mooi.....zucht.

Wat een mooi tekst van de Dijk, Annemiek.
Toeval.....of viel het ons toe, na al dat vieze sokken wassen. ;-))
Wil je zo'n poezelige kastanje voor me bewaren?

Gea, echt héél jammer dat je er niet bij kan zijn, 7 Oktober.
Zullen we een lege stoel bij de tafel zetten/
Dat deden de Joden vroeger ook......mocht de profeet nog binnen komen, staat de stoel reeds klaar.

Margreet, is het je gelukt de voor jou moeilijke mail te schrijven en te versturen?
Fijn dat de teksten van gisteren je mochten steunen.

Nij, ook jij staat voor het kiezen van de juiste woorden.
Wat mooi dat je op deze manier een beetje licht mag brengen naar hen die het zo missen.

Francis, heel mooi dat gedicht. Fijn om te lezen. Hoop dat je snel weer wat van ze mag vernemen.

Leo, wil jij even kijken over er nog wat stoofpeertjes over zijn. Die Wilder Gieseman zijn niet te versmaden.

Kastelein, waar heb je de kaneel verstopt?

Mochten ze op zijn, dan krijgt de dag gelijk......alles gaat voorbij.....




Wat een mooi gebaar Carla, die lege stoel.

Helaas, de Wilder Giesermanperen zijn op, maar er zijn nog volop Gieser Wildemannen. En nou weet ik niet eens meer hoe ze nu echt heten. Dat wordt wat morgen bij de groenteboer.


Potverdikkie Francis jouw gedicht ontroert me diep!!


Nog even over dat tonglen van gisteren, had hier nog nooit van gehoord.
Wat ik wel weet is dat wanneer er geraaktheid is in me, dan ademde ik licht in en liefde uit. Misschien is dat ook wel iets van tonglen.
Vandaag onderweg werd ik van binnen geraakt door een pas aangereden dood egeltje. Er gingen allerlei gedachtes door me heen en toen tonglen voorbij kwam, werd 't stil in mij en begon 't te stromen. Wat me opviel was dat die geraaktheid nog intenser voelde.

Francis, ben verbijsterd te lezen over een gevangene, veroordeeld om haar poezie...








#13790
Het was alsof ik ineens mee beleefde wat die vrouw, die vrije ziel, daar in die gevangenschap doorstaan moet hebben. En de moed en kracht die ze uit die gedachten putte: en dan dat ene zinnetje:

"Nu moet iemand sterk aan mij denken,
En doet God een goed woordje voor mij."

Tja, zoals ik al eens eerder zei: 'niet zo vaak laat ik m'n emoties blijken op 't forum, maar af en toe kom ik er niet onderuit :-)


@Ik vind 't heel fijn te weten dat je met gebed, intenties voor een ander veel kan betekenen.

Ja hè, dat voelt zo krachtig in plaats van machteloos.
Mooi Francis!


@ Leo....;)


Leo, ik mag dan wel eens botsen met je, maar lees ook wel eens tussen en achter je woorden.
Misschien daardoor, dat ik je nu heel goed begrijp.
Mooi.



Fijn Carla, dank je.

Gea ..;)

Lieve Francis, 7 oktober leggen we een verzameling aai-kastanjes aan :-)


Hé lieve mensen ik hou ontiegelijk veel van jullie allemaal!!
:-)


Bram, heb je al eens stoofpeertjes met rode port en zwarte peper geprobeerd? Niet vergeten een beetje suiker en nootmuskaat erbij te doen. Ook erg lekker.




hallo iedereen

Zijn er nog luisteraars vanavond voor een verhaaltje.. met een glaasje port misschien en zo'n lekker stoofpeertje van Hans?



Whaw.......ook een receptenlijntje?
Of is het een geintje Hans?

Ja Nij de verhaaltjestraditie was even wat minder.....is ook niet erg hoor.

Maar van jou wil er wel weer een horen.


ha Carla

Ik heb een mooi verhaaltje over Franciscus van Assisi, maar dat is een lang verhaaltje, goed dus om in drie stukken te hakken. Lijkt je dat wat Carla of heb je nu liever een kort verhaaltje?
X


Doe maar waar je hart naar uit gaat Nij,
Wacht met belangstelling af. ;-)


lief van je!

Franciscus komt zo...:-)


hoi, ik kom gezellig bij jouw in het stro zitten, Carla. Misschien nog meer luisteraars?
Nij, ben benieuwd...



De kleine arme van Assisi
Een verhaal over Franciscus en zijn liefde voor de dieren
Er was markt in Assisi! Een lange stoet reizigers trok naar het stadje. De meesten kwamen te voet, gebukt onder het gewicht van hun koopwaar, die zij in manden en zakken op de rug droegen. Zo beklommen zij moeizaam de steile bergwegen en het rode stof van de Monte Subasio bedekte hun gezicht en hun handen en kleren. Sommigen waren uitgeput, omdat ze al uren gesjouwd hadden met hun last, maar niemand dacht er over om terug te gaan, want er was markt en dat betekende in die dagen: feest!

Zwaar beladen ezeltjes strompelden mee in de stoet. Soms probeerden die de weg te verlaten, omdat ze ergens op een schaduwplekje wat gras ontdekten. Maar dan kregen ze met de zweep, want hun bazen hadden haast, die moesten naar de markt!

Grote, witte ossen, met lange sierlijk gebogen horens, trokken logge karren, waarop koopwaar hoog lag opgestapeld. Maar het ergst van alles waren de schapen eraan toe. Zij hadden verscheidene dagreizen moeten lopen, er was geen tijd geweest voor grazen en rusten. Met stokken werden ze voortgedreven naar de markt, waar ze verkocht zouden worden, meer dood dan levend.

Zo trokken de mensen met hun dieren door de stadspoorten van Assisi naar het marktplein. Het was er een oorverdovend lawaai! Er werd gezongen en gelachen en geschreeuwd, vooral veel geschreeuwd, want iedereen was erg opgewonden en er was al heel wat wijn gedronken. Hier en daar raakten een paar kerels aan het vechten, omdat ze het oneens waren over de prijs van een zak graan of een kreupel kalf. Aan alle kanten rinkelde het geld. Ja, er werden grote zaken gedaan! Maar de belangrijkste dingen geschiedden bijna onopgemerkt, ergens tussen het gewoel.

Zo was er in een nauw steegje een ezeltje gevallen. Dat steegje was zó steil dat men er een trap van had moeten maken, anders was het een glijbaan geworden. Het ezeltje was gestruikeld over een steen en lag nu voorover, half bedolven onder zijn eigen lading. Zijn baas sloeg hem onbarmhartig met een grote stok en schreeuwde dat het op moest staan. Maar zonder hulp kon het ezeltje niet opstaan, daarvoor was zijn bepakking veel te zwaar. Het was maar een mager ezeltje en het was doodmoe. Machteloos bleef het liggen en de slagen regenden neer op zijn rug en op zijn poten en het werd nog uitgelachen bovendien. "Sla hem dood, de luiaard!" schreeuwden de omstanders en ze bespotten de baas van het ezeltje, omdat hij met zo'n nietswaardig beest naar de markt was gekomen. Er werd gejoeld en gescholden en boven alles uit krijste een oude smerige bedelaar dat je wel een geweldige ezel moest zijn, als je zo'n stom beest nog niet eens tot lopen kon dwingen. Toen werd de eigenaar van het ezeltje natuurlijk nog bozer. Hij hief zijn zware stok hoog boven zijn hoofd om het arme dier een gemene slag op zijn neus te geven, toen er opeens iemand tussen hem en de ezel sprong.
wordt vervolgd..


Zo hé......zitten er 3 Franciscussen in de herberg.....Leuk.


Oh nee, toch maar twee, want volgens mij springt DE Franciscus er tussen.....Fijn Nij, dank, morgen deel 2?


Mooi en triest tegelijk, Nij...
maar morgen verder, 'k zal proberen hier weer te zijn.


Ok Carla ..morgen deel 2!
X


ik ga nu gauw naar bed.
Weltruste,
knuffel, Francis


Truste Nij en Francis.
Slaap lekker.
Knuf terug.


..ook tot morgen Francis!
voor nu welterusten
X


Carla ook welterusten, slaap lekker.
X


Moet je ons nu echt tot morgen in spanning laten Nij..?


Nou ja, welterusten dan maar :-)


Ja Hans peertjes gestoft in rode port etc
Vaak genoeg geproeft en gemaakt.
Meestal rond de kerst.
Heerlijk!!


Heb wel zin in een mooi verhaaltje,
Duim in mijn mond. (grapje) Nooit letterlijk geduimd.

Nij ik ben er klaar voor, heb er zin an.

x margreet


oke


welterusten
Dank je wel Nij

wordt vervolgd

x Margreet


Leo en Margreet...ook welterusten en slaap lekker en tot morgen
X


#13790
ik weet niet of dit nog gelezen wordt, maar toch...
Lieve Gea, Leo, Carla en Nij,
Veel dingen hier op het forum zie ik als een wisselwerking.
Door dit gedicht te plaatsen en de woorden erbij, kwam het ook bij mij weer zo binnen, jullie reacties waren gelijk weer een bemoediging, gaven verdieping, de herkenning is al zo mooi.
Ben blij met dit samen delen op deze mooie plek.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.