De Herberg

vroege vrijdag

    door annemiek, 28/09/2007 00:57. #14496. 124 reacties, laatste

Sjee dat is wel heel vroeg.


Ja, slaap lekker.


En straks gezond weer op!


Goedemorgen,

Neus dicht voor de Grote boodschappendroom.

Vannacht zat ik op het toilet voor een grote boodschap. Het was op de middelste verdieping van een herenhuis. Op elke verdieping waren toiletten, maar ik zat op de middelste verdieping in het centrum.
Het toilet, zo groot als een kamer, grensde aan de gang er waren ramen tot halverwege de muur. Iedereen zag je zitten en de deur had geen haakje.
Terwijl ik daar bezig zat kwamen er mensen op de gang. Een vrouw bleef ongegeneerd zitten kijken naar mij. Hoe ik daar zat in al mijn naakte kwetsbaarheid en in een privemoment.
Op een gegeven moment kwam ze zelfs naar binnen. Ik werd zo woest dat ik opstond, naar haar toe rende haar beetpakte en haar naar buiten smeet. Ik wilde haar echt pijn doen. Sodemieter op!

Toen ik wakker werd dacht ik: waarom werd ik nu eigenlijk zo boos? Wat later: Het heeft iets met kwetsbaarheid te maken en met boodschappen. Ik laat het even bezinken.

Fijne dag verder.



In het centrum van jouw huis, jouw ziel
ben je tot reiniging overgegaan.

Dat doe het liefst in je zelf zonder daar
anderen deelgenoot van te maken, want je vindt dat de rotzooi die opgeruimd moet
worden dermate kwalijk is, dat je dat verborgen wil houden voor anderen.

En dat toch, Wil, terwijl wij allemaal dezelfde soort rotzooi moeten opruimen.

Onze grote boodschappen zijn uniform.

Tenminste zo zie ik dat.


Prachtige uitleg Harry! :-)


Dank Harry, voor je mooie uitleg.


"Onze grote boodschappen zijn uniform."

Heb je wel goed gekeken?




Hier zit een luchtje aan.


De behoefte om een boodschap te brengen en dit ook daadwerkelijk te doen, geeft ruimte en lucht voor iets nieuws.

Hoe kwetsbaar ben je als je je boodschap brengt?


Goedemorgen,

Mogelijk dat het "ontlasten" staat voor loslaten?

:-)


Goeie morge, leuke uitwisseling!

# 14507, ja, raak!
Hoe kwetsbaar ben je dan?

De vraag die bij mij opkomt is, wil ik kwetsbaar zijn?
Spontaan zou ik willen zeggen: ja, laat maar zo zijn, graag zelfs, in wisselwerking met de ander, ik stel me kwetsbaar op, jij ook...



foutje... ik bedoelde:
# 14508, ja raak!



Hoe kwetsbaar ben je als je je boodschap brengt?

Zo kwetsbaar als je je zelf wilt laten kwetsen.

Het vergt moed en kracht om tijdens iedere
boodschap, tegen verdrukking in bij jezelf te blijven.

Stel je staat voor een grote zaal en je verkondigt je boodschap,jouw kern,jouw
bezieling.Het is relatief makkelijk wanneer je een aandachtig en meegaand gehoor hebt.

Maar wat nou wanneer heel de zaal zich tegen je keert? Waar ligt dan je breekpunt?

Zou je trots jezelf kunnen blijven onder
gehoon ,gejoel en boe-geroep?

Voor mij zou dat heel moeilijk zijn.


je kwetsbaarheid heeft denk ik alles met de ander te maken.
Hoe veilig voel ik me bij die ander...
Want, het voelt wel dubbel, ik wil me kwetsbaar opstellen maar niet gekwetst worden...


Ik speel even droomuitleggertje mee.
Er vallen me een paar dingen op Wil in je droom.
Je bevindt je op een tussenetage. Je bevindt je dus ergens tussen, zelfs in het centrum.
Er is verrassend veel ruimte is voor je boodschap.
Er komen mensen langs die jou wel zien zitten.
Maar, jezelf echt openbaar maken (aan jezelf?) is misschien net iets te heftig, want dan komen er ook minder leuke emoties los, zoals je woede.







je kwetsbaarheid heeft denk ik alles met de ander te maken.
Hoe veilig voel ik me bij die ander...
Want, het voelt wel dubbel, ik wil me kwetsbaar opstellen maar niet gekwetst worden...

Ik vrees, hoe nobel die gedachte ook is,
dat we dat niet altijd in de hand hebben.


Nu we het toch over de grote boodschap en het ontlasten hebben...Mijn lieve Rinpocheetje (Sogyal) houdt erg van dat onderwerp. Wat sexmopjes zijn voor het westen, zijn poepgrapjes voor het oosten. Veel spirituele metaforen gaan dan ook over poep. Zo kennen die tibetanen niet ons westers fenomeen van regressie en psychotherapie. Ze zeggen: If the shit is dry, don't stirr in it, keep it dry. (Vind ik zoooo leuk en leerzaam!)
Een van Rinpoche's leerlingen had het moeilijk en ik vond t zo ontroerend hoe deze tibetaan zich dan inleeft in ons yuppenbestaan. Deze leerling is een NewYorker die een ongelofelijke klotebaan heeft in een herenmodezaak. In het gelid staan, harde muziek, roddel en achterklap. Je ziet het helemaal voor je. Bovendien heeft ie bijna nooit vrij. Echt een moderne westerse gevangenis van luxe en narigheid. Zegt Rinpoche tegen hem:' Ga gewoon extra vaak naar de wc. Het heet niet voor niks een restroom! Als je de shit laat gaan, visualiseer dat je al je ellende en ook dat van hen door je heen laat gaan en afvoert.'
Nou ja, ik vind dat zo'n lieve dagelijkse spiritualiteit. En daarm wil ik toiletjuf zijn. Kom dr maar in. Het schoteltje is bestemd voor een kaarsje. Wie heeft er een?


@Maar wat nou wanneer heel de zaal zich tegen je keert? Waar ligt dan je breekpunt?

Zou je trots jezelf kunnen blijven onder
gehoon ,gejoel en boe-geroep?


Ik heb eens meegemaakt dat ik moest oefenen voor het solo zingen van een lied. De groep achter mij vond het maar niks. Er klonk nog geen boegeroep, maar het misprijzen was duidelijk.
Ik ging met een kater naar huis. Nee, was helemaal niet trots op mezelf. Vroeg me sterk af, waarom ik hiermee doorging. Maar de dirigent had er nog wel vertrouwen in. Dus verder oefenen maar, maar oh wat voelde ik me kwetsbaar.
Toen, de dag dat we het lied ten gehore moesten brengen, bij het inzingen, dus nog even zonder publiek, was iedereen zo enthousiast; de dirigent stak zijn duim omhoog en de groep applaudiseerde spontaan voor me. Wat een moment!
Had denk ik iets te maken met, door je kwetsbaarheid heengaan...



idd. door je kwetsbaarheid heengaan door je angst heen dus eigenlijk. Face the shit.

Zou ik daarom vaak last hebben van obstipatie ?


Leuk Annemiek, wat je schrijft,
wat een mogelijkheden hebben we toch dag in dag uit om even sprititueel te zijn!


Ja Francis, nu brengt Harry met zn obstipatie me weer op een geweldig idee!


Over poep gesproken...
in een herhalingsdroom zat ik op een wc pot midden in een weiland, :-) de pot liep over...
ik weet niet meer of er mensen toekeken...


de pot die over liep...Ook een mooi beeld Nij!


ja..m'n vriendin en ik hebben hier toendertijd om moeten gieren! :-)


En heeft iemand een kaarsje? En een stokske wierook graag!


:-))


Hoi Francis,

Dat gedicht wat je laatst had ingezonden,
"loslaten"? Hangt bij mij op het werk op het toilet. Een grappige collega had hier een kleine koppeling aan toegevoegd.

Het loslaten van mijn poep.

Het toilet hangt vol met allerlei spreuken, bloemetjes en andere zelf bedachten inbreng.

Het is een kleine ont(snap)spanruimte geworden.

:-)


Hier een kaarsje....
je maakt het spannend, Annemiek,
wat ga je doen?

Hoi Nij!



Ga je googelen ?



hahahaaaaaaaaaa, wat een heerlijke verhalen hier.

Shit.....toch de mest van het leven?

Voel me even een Scarabee.;-))


Wil, ik vind het moedig van je dat je je droom hier vertelde.

Als ik die vrouw maar niet ben.


Pas op hoor..........opstipatie wordt de titel van een schrijverette.


Francis, ik ga echt proberen om toiletjuf te zijn.Op een podium. Ik heb jullie hulp nodig! Maar dat vertel ik wel op ons uitje. Tis zo raar dat dat beeld van zo'n vrouw me echt raakt. Misschien dat ik in een vorig leven?


Ik denk zo, Annemiek, dat je je vooral geraakt voelt door het kwetsbare in de ander. En die toiletjuf met haar tas op schoot straalt kwetsbaarheid uit...


Ja dat is ook. Maar ook dat zo'n plek misschien onverdacht diepzinnig en troostend zijn kan. Een moderne veilige biechtplaats.


veilig... omdat de ander, die toiletjuf, haar kwetsbaarheid uitstraalt...
en ja, dat kan dan een biechtplaats worden, ik kan me daar wel wat bij voorstellen.
Hoewel, als jan en alleman maar langs je heenschuifelt, heen en weer naar en van toilet... is dat zo'n goede entourage voor je biecht?


misschien juist wel... bedenk ik zo, dat zijn dan de momenten van even mondje dicht en even de woorden die er net geuit zijn tot je door laten dringen.
Het geschuifel als rustmoment....


Er zijn ook stille momenten. Bovendien kan de toiletjuf zelf bepalen wanneer de volgende uit de rij mag. En die wachtende rij is het publiek. Die houden het ook niet droog...


Aha.....de toiletjuffrouw mag bepalen wie de volgende is?
Wat te doen als ik heel hoog nodig moet?
Ik het niet droog hou?

Sta jij dan klaar met je emmertje en dweiltje?


@
"Maar, jezelf echt openbaar maken (aan jezelf?) is misschien net iets te heftig, want dan komen er ook minder leuke emoties los, zoals je woede."

Ik geloof dat ik begrijp wat Bram bedoelt met ('..aan jezelf?).. #14514.
Is die 'vrouw' die daar binnen stormt, niet sYmbool voor de ziel, in de droom?

dus geen zorgen Carla :-)



Voor jou kniel ik, Carla!x


Niet doen schat, tenzij ik je met beide handen weer omhoog mag halen en op je beide voeten mag zetten.
Ik kijk je liever in de ogen dan op de kruin.X



over kwetsbaarheid...

het is hier de herberg waar we van alles mogen delen,

ik voel me verdrietig als ik die kwetsbare mensen in Burma zie, de Boeddhistische monniken en de gewone mensen, op blote voeten of teenslippers, betogend, vreedzaam strijdend voor hun idealen.
En dan die ordetroepen met hun laarzen, hun pantsers en geweren, die meedogenloos de mensen uiteendrijven, gevangen nemen, slaan, doodslaan...



Ja, dat verdrietige gevoel leeft ook in mij Francis.
Zoveel geweld te zien raakt me keer op keer weer.
Dit is 1 van de redenen dat ik geen tv-nieuws wil zien.
Een stukje zelfbescherming.... machteloosheid...
Ik weet 't niet.



Het is haast onvoorstelbaar Frabcis, dat dit nog gebeuren kan.
Toen ik dat zag bracht het ook wel het een en ander bij mij teweeg.
Trouwens er gaat zowat geen dag voorbij, als je het nieuws bekijkt, dat je je niet afvraagt: 'in wat voor wereld leven wij' en "zijn dat 'mensen' die elkaar dit aandoen!?"
Liefs,
Leo


Sorry, foutje in je naam Francis, kwam door de ontroering :)


tis goed hoor Leo, spelfoutjes staan er zo gemakkelijk.
Gea, ik herken dat machteloze maar wil toch zien..., dompel me er soms even in onder, vraag me af of door de ontroering die dat teweeg brengt er misschien iets troostends uit mag gaan naar die mensen, iets kosmisch troostends, zoiets.
net zoals die russische gevangene het zo mooi in haar gedicht beschreef... ze voelde het medeleven...


...iets kosmisch troostends...,ja.

Fijn dit weer even aangereikt te krijgen, Francis:)
Maakt 't machteloze gevoel weer wat luchtiger.



Die monniken zijn niet zo kwetsbaar voel ik. Ik maak me juist altijd over alles en iedereen zorgen, maar voel juist hun kracht.Ik hou van hun. Zij weten zich omarmd door ons. Serieus.


Ja mooi weer. (niet het weer)
Wil je begon met neuzen dicht oid, als de neuzen maar niet opgehaald worden :)

De toilet "juffrouw" staat al jaren in een ander,"veel beter daglicht.

Een aantal jaren geleden was er een spotje op tv van een vrouw die voor de toiletgroepen en aan werk was.
Haar'dienst' zat erop, Pakte haar TAS liep naar buiten en sjeesde met een dure sportauto de straat uit. Vond ik al een leuke.
Ik neem toiletmevrouwen sindsdien sowiese serieus en ja daar heb je ook weer gradaties in.
Ee tijdje terug moest ik naar het toilet toevallig in de Hema in Leidschendam.
Zooon leuke toilletmevrouw. Ging er echt voor. Hield elke toiletgang in de 'gaten' .
Iedereen kreegt een door haar personlijk schoongemaakte toiletbril en praatje en een snoepje toe. Fantastisch.!! en dat voor
25 cent.


Zelf heb ik in een droom ook mijn behoefte wel eens moeten doen in gezelschap.
Weet niet meer geheel hoe dat ging heb er 2 0f 3 dromen over gehad, maar een was, dat ik in mijn huiskamer zat die ik niet als zodanig herkende met on- en bekenden.
Ik voelde me op de moment zoals je je buiten een droom zou voelen als je in zo' n situatie je behoefte zou zou/moeten maar de mensen vonden? zagen me niet ofzo of ze vonden het doodnormaal.

Annemiek wat een uitdaging gaaf!!

Carla fantastisch hoe jij om de dingen
reageert en inspeelt.

Harry en Leo hoe spitsvondig.

Of ben ik nu strontvervelend?!!:).

x Margreet


Ach Margreet, je inspireert me ook weer zo!
En ik kwam op dit idee door dat andere spotje (over toiletverfrisser): Die vrouw die op zn Rdams heimelijk tegen de camera zei, toen die dure vent wegliep die elke dag bij haar kwam:
' Dat heb die thuis nie van die lekker luchte!' Weten jullie nog?


Oh ik vergeet te reageren op de verschikkingen in Birma.

Tranen nadat ik gister zag dat zelfs monnikken niet meer veilig zijn en een land waarhet Boeddhisme nr 1 staat.

Onze minister zag ik vanmorgen echt iets goeds zeggen hierover. Sancties en embargo's en snel een beetje alstublieft.
En dat is volgens mij nog maar het topje van de ijsberg.
Berichtgeving en internetcafe's zijn momenteel
nu geboycot.
Ben er echt een beetje ziek van.


Ja die wilde ik ook nog noemen.
Met Trudy Labij Ja lachen !!!


Maar jongens!! Meisjes oohook!! Wat denk je wat die monniken op normale dagen doen? Zich voorbereiden op dit soort dingen. Zij zijn bepaald niet ongewapend hoor. Als wij hun onderschatten, doen wij mee aan hun belagers.


Ben me daar zeker van bewust Annemiek


Kastelette, zou U zo vriendelijk willen zijn mij een heerlijk wijntje in te schenken?
En ook eentje voor Nij, die misschien ook nog even langskomt.
En neem er zelf ook een, en alle andere gasten ook!
Want we hebben iets te vieren!


Kastelette.. even wachten met inschenken...ben op het moment alcoholvrij..:-)
...doe mij maar een watertje!
hoi Leo!


Hoi Nij, jij een waaaaaatertje,
ook goed hoor, maar dan eentje met veel gezonde mineralen en vitamientjes erin!

santé, gezondheid, prosit!
Op het Nu en alle daaropvolgende Nu's.




En op je beslissing om toch maar mee te gaan op 7 oktober,
om daar heerlijk wild te gaan kijken en daarna rustig te gaan eten..!


....en bubbels leo!

Proost hé!

Hoe is het aan het strand in Kijkduin Leo?
En die heel gezellige boulevard?
Vandaag goed weer en het weekend ook!
Kun jij lekker van genieten zo dichtbij zee wonend! Fijn hoor!


Vanmiddag heb ik nog even een wandelingetje gemaakt, langs het srand waar die tent 'Habana' staat waar we toen wat gegeten hebben met z;n allen, na de wandeling.
Alle andere strandtenren waren al afgebroken, maar deze blijft nog tot en met het weekend staan.

Vanmiddag was ik er de enige gast, heb daar heerlijk zitten genieten van het geruis van de golven, die flink hoog opgejaagd werden door een stevige wind, maar in de zon een prachtig gezicht.
Ik kreeg er een 'oceanisch' gevoel bij, alsof je er helemaal in opgenomen wordt.


Schitterend levensgenieter!

Leo.. wat 7 oktober betreft: hoe ga jij naar Arnhem, met de trein of met de auto?


Mijn plan was om met de auto te gaan.
En jij? ..Je fietst nogal graag hè? :-))


Geintje, hoezo?


Leo,

Harry had ik al gebeld.
Stelde voor dat ik zou rijden en dat jij dan eventueel vanaf Z.meer mee kan rijden.
Is maar een idee hoor.


:-))...ja Leo...als het een doordeweekse dag was zou ik het wel fietsen...maar zondag..? 'n rustdag?? :-)

Ik wil eigenlijk graag opgepikt worden op het station als dat mogelijk is....is dat lastig voor jou? ...ik zag net dat Hans aanbiedt treinreizgers op te pikken in z'n oude bak..


't Is best wel een leuk idee, Margreet!
Maar Zoetermeer ligt nogal verspreid en ik heb eens iemand opgezocht daar en kwam toen steeds in een andere wijk terecht, behalve de goede.
Maar misschien woont Harry op een makkelijk te vinden plaats?


Nij , mocht Leo op mijn aanbod ingaan, kan ik je ook ophalen van het station hoor.
Ik weet nog even niet hoever het dan nog rijden is naar de `Rijzenburg" maar dan zitten jullie goed tegen elkaar aan.
X margreet


lief van je Margreet!

Leo?? :-)


Leo.
Harry en Desiree wonen "natuurlijk" vlak bij station Zoetermeer OOst dat is dus geen probleem.


Naar Rijzenburg is het niet zo ver meer maar je moet de stad door ik schat vanaf station nog ongeveer 15 minuutjes rijden. Ik heb inderdaad ook aangeboden te rijden vanaf station dat geldt nog steeds!


Oké,.. dan bij station Zoetermeer OOst!
Om plm. 09.00 á 09.30 uur?


Echt niet!


HHaahhhoooe haaaaaaaaa


Dat was mijn antwoord aan Margreet, Hans.
Jij hoeft niet helemaal naar Zoetermeer te komen hoor. :-)


Misschien makkelijker om met jou mee te rijden Hans?
Dan hoeft Margreet niet langs het station om mij op te pikken en jij woont dacht in de buurt?


Ik woon redelijk in de buurt en het is geen moeite om langs het station in Arnhem (Leo!) te rijden. Ik kan je daar wel oppikken. Gezellig!


opgelost!


Alleen nog even tijd en plek afspreken. Momenteel is de omgeving van station Arnhem één grote bouwput. Dus dat luistert wel nauw!


Hoi allemaal,
gezellig hier, ik drink even een glaasje mee.
Enne.... ook ik zou wel graag een lift vanaf station Arnhem willen.
Kan ik erbij, Hans?


Mooi zo!!
Daar drink ik nog even een lekker wijntje op, jullie ook?


Oeps....heb jij een voorstel Hans?


ha Francis...
gezellig jou ook te zien!


...doe mij nog maar een watertje Leo

enne Francis ...kom je 'n mooi verhaaltje vertellen?


Ja hoor Francis je kunt er ook bij.

Nij, ik moet nog even broeden op een goede plek om af te spreken. Meest voor de hand liggend is dat ik jullie bij de uitgang van het station opwacht. Ik kom daar nog wel op terug deze week.


Hans als het lastig is omdat Arnhem zoals je zegt een grote bouwput is zou ik ook te treintaxi kunnen nemen. Wat denk je?


Dat kan natuurlijk ook Nij laat maar weten wat je het best lijkt.


een witte anjer ?


ik ga even op zoek, Nij!


... terugbrengen is natuurlijk makkelijker...


Hans ik denk dat dit misschien toch een beter idee is.
Francis wat denk jij?
Zullen wij tijd van aankomst op het station afspreken bv bij het meetingpoint en samen met de treintaxi gaan?
Dit geldt natuurlijk voor iedereen die met de trein aankomt ..en met de taxi verder wil.


Fijn Francis...'n verhaaltje... vol verwachting klopt mijn hart...


Ik weet niet zeker of er nog een meetingpoint is omdat het bijbehorende beeld in depot is gezet voor de verbouwing. Misschien dat er een tijdelijke is. Ik zal eens informeren bij een ns-ende collega.


Ja Hans dat is makkelijker, fijn te weten..!


Ben best wel benieuwd hoe zo'n dag zal verlopen met al die nieuwe gezichten...


Francis en andere treinreizgers ...waar we dan zouden kunnen afspreken... bv op perron 1...


Ik ook!


Hé Carla wordt vast leuk hè!

Nij, ik zal eens proberen erachter te komen of de uitgang aan de achterzijde van het station nog bereikbaar is. Daar is het eenvoudig in- en uitstappen. Kan nl niet missen. Maar dat hangt af van de bouwwerkzaamheden.


Ok Hans...dan wacht ik jou verder af ...mocht het niet lukken dan is er de treintaxi!


Prima, ik kom er op terug... ga nu lekker het bed in. Of is er nog een verhaaltje onderweg??


ha, lieve stamgasten,
ik heb een verhaaltje voor jullie. Zoeken jullie even een plekje op, het komt eraan!


Hoi lieve Francis, Nij, Hans en wie er reeds slapen in het hooi.

Ik heb er heel veel zin in.
Ook wel een beetje spannend....:-))

Weet nog niet of ik met de auto kom of per trein.

Wat ik wel weet.....dat ik zo mijn mandje in ga.
Voor jullie een hartelijk wel te rusten. X



ohhh gezellig.. ik zit al


Ik heb nog even een blokje hout in de kachel gedaan... blijft het nog lekker warm hier


Er kwam eens een vrouw bij de Boeddha die bittere tranen vergoot omdat haar enige zoon was overleden.
Met het lijk van het kind in haar armen smeekte zij de Boeddha hem weer tot leven te wekken.
In zijn wijsheid legde de Boeddha haar uit dat hij dat niet kon. ‘Het leven is vergankelijk en vroeg of laat moeten we allemaal sterven’, zei hij.
De vrouw weigerde koppig zijn antwoord te accepteren en smeekte hem een wonder te doen.
Ten slotte stemde de Boeddha toe, en sprak tot haar:
‘Goed, ik zal je zoon weer tot leven wekken, maar onder één voorwaarde, als je mij een mosterdzaadje brengt uit een huis waar nog nooit een sterfgeval geweest is’.
De vrouw dacht dat dit een gemakkelijke taak was en ging hoopvol op zoek naar het mosterdzaad.
Bij het eerste huis zei de vrouw des huizes op meelevende toon: ‘Een paar weken geleden is mijn vader overleden, de oogst is mislukt en we hebben niet genoeg te eten voor onze kinderen. We hebben met je te doen, maar je hebt aan de verkeerde deur geklopt.
De vrouw bedankte en ging naar het volgende huis. De hele dag liep ze van huis naar huis, en zij kwam tot de ontdekking dat al haar buren zorgen hadden of door een ramp getroffen waren. Zij zocht nog enkele dagen. Maar er was niet één huis waar niet een tragedie had plaatsgevonden.
Uitgeput en met lege handen kwam ze bij de Boeddha. Ze begreep nu dat pijn en leed niemand bespaard blijven en dat de dood van haar zoon een onvermijdelijk deel van het leven was.




hmmm...lekker behaaglijk hier!


Ik schuif nog even aan, ben net op tijd voor het verhaal van Francis.

Wat is het toch weer knus hier, heerlijk.

Hans .... schuif je nog een beetje op? Leo..... zal ik nog 'n keertje bijvullen. Nij .... kom meid gezellie luisteren naar het verhaal.


Kom er bij Nij, Trudy, Carla plek genoeg en het verhaaltje is er weer een waar je een beetje stil van wordt... dank jullie voor deze avond.


wordt niet droevig van dit verhaal...
ik zie er het mooie van de verbondenheid in. We hebben allemaal wel eens groot verdriet te verwerken, als we dat bewust zijn van elkaar, geeft dat tegelijk kracht en gevoel van saamhorigheid en dan zaaien we een mosterdaadje bij de ander...


...eventjes stil zijn met elkaar..


stttt...


..dank je Francis voor dit prachtige verhaaltje!


Een krachtig verhaal Francis.
Enige somberheid voelde ik wel maar inderdaad ...... welk mens heeft geen groot leed te verwerken gehad?

Dank je,
Weltrusten allemaal. Carla lag overigens al in haar "mandje" te slapen.

:-)


}-)


Daag allemaal en welterusten, tot gauw.


Hebben we je wakker gemaakt Carla?


Truste allemaal!
dikke knuffel,


...ik ga stilletjes naar m'n bedje...welterusten lieve mensen!


Met een oog het verhaaltje gelezen......dank je Francis, heel mooi.
ga er nu echt heel stilletjes in om mijn andere oog dicht te doen.
Dag lieve allemaal.


Ik lag er ook bij.
Heb alles gehoord en een prachtig verhaal


sjees wat een avond. ben mn sleutels kwijt. de herberg is kansloos vannacht....veel plezier!


mooie dromen of lekker


nog een gedichtje voor Betty:

Kracht

In elke uithoek van de wereld
Elke schim die ik zie

Het licht van kracht en hoop
Breekt de schaduw waar ik in
Leef

Ik stap uit het verleden en
Leef in het heden

Elke lach en elke klank van muziek
In mijn leven doet de snaar van
Mijn ziel trillen en beven

Terwijl de zon plaats maakt
Voor de maan

Laat ik diep in mijzelf de angst,
Het verdriet helemaal weggaan
Het voelt alsof alle donkerte is verdwenen
Dat wel duizend kleuren
In mijn hart verschenen.



nog eentje dan
MOOOOOOI


wat mooi Trudy!


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.