De Herberg

zachte zaterdag

    door kasteletmaarzitten, 20/10/2007 07:58. #16763. 9 reacties, laatste

Zal zachtjes zijn met de kopjes. Een beetje kastelette maakt geen heidense herrie in de keuken maar is lief en zacht voor haar slaapkopkes. Goedemorgen zonder zorgen!
Ik heb zo'n rare vraag. Misschien is het daar nog te vroeg voor. Eerst koffie.


Och, nog eventjes iets aan mn naam doen. Ik sluip straks de herberg uit, want ga twee daagjes naar de Veluwe. Vanavond is mn oudejaarsavond.
En de vraag die ik had, komt boven door de dood van Wolkers. En ook door de plotselinge tragische dood van Roef Ragas. Ik moet zo denken aan de weduwen van hen. Als je geliefde dood en koud is, raak je hem dan aan? Doe je net als Connie P die volgens eigen schrijven bovenop Ischa is gaan liggen? Of is de dood zo'n harde vijand dat je geliefde onmiddelijk een vreemde is?


Goedemorgen Kastelette,

Ik wens je heel veel plezier daar op de Veluwe en een fijne oudejaarsavond.

:-)


Kastelette, fijne oudejaarsavond vanaaf!

Over je vraag: ik vraag me dat ook wel eens af; ik denk dat ik mijn geliefde wel wil aanraken, maar dan voel dat het vreemd is: hij/zij leeft niet meer, is niet meer warm, maar een vijand...kweenie, tlijkt wel of hij/zij dan met een vijand is meegegaan..denk ik, ik heb het nog niet echt meegemaakt, wel 1 keer, maar toen was de kist al dicht..


Vanmiddag kreeg ik een e-mail dat er een schat was aangekomen voor mij en dat ik die al gelijk kon komen ophalen!
Heb ik gedaan en nu heb ik hem thuis!
Ik mag er zoveel in 'graven' als ik maar wil!
En als jullie er ook een willen moet je hem zelf gaan halen. Want hij is er:
"Schatgraven in Thomas! "
Wie heeft 'm ook al?


Lieve kastelette,
ik wens je een zalig uiteinde en een heel gelukkig nieuwjaar!

En dan die vraag...
Dat zijn wel twee uitersten:

Er boven op gaan liggen, of niet durven aanraken omdat je zo 'als de dood' bent voor de dood.., dat je die oude versleten 'jas', waar hij allang uit is, aanziet voor iets engs.

Nee, als je werkelijk gehouden hebt van je geliefde dan zal hij of zij nooit een vreemde voor je zijn.
Hij heeft nu een nieuw lichaam maar van een substantie ( energievorm) die wij niet kunnen waarnemen met stoffelijke ogen.



Annemiek,
bijna van harte gefeliciteerd en met je nieuwe volgende levensjaar!!!!

En wat Leo schrijft: 2 uitersten!!

Ik denk te horen dat je het zelf niet eerder van dichtbij heeel dichtbij hebt meegemaakt, ervaren. En dan maak je je eigen scenario.

Mag je het van dichtbij meemaken, bv bij een sterfbed bij een dierbare en laat je het toe, ga je eraan in hoe eng het ook lijkt te zijn, doe je wat je hart je ingeeft heel natuurlijk en maak je je eigen keuze, neem je je eigen ruimte, om met het omhulsel, wat het op dat moment niet is een soort ga maar slapen welterusten ritueel.
Anders is het als iemand , dierbare, uit het leven is gerukt door een bv een ongeval
Dan is er afstand tussen jezelf en de gene die is overgegaan en dan vind je ook je eigen wijze van afscheid nemen op dat moment.


Zwaar allemaal.

Na 00.00 ga ik een leidje voor je zingen


x Margreet



Kastelette

Bij het afscheid van mijn schoonvader liep
ik achterlangs zijn kist, temidden van alle
ander aanwezigen.Mijn gedachten waren sterk bij hem.Hij was dood en ik was levend.Toch stak hij vanuit zijn kist vriendelijk glimlachend een hand naar mij uit.

Bij de dood van mijn moeder heb ik haar
dode lichaam niet durven aanraken. Ik was bang voor een koud afscheid.Nu 9 jaar later heb ik daar spijt van.

Bij mijn overlijden zal ik, zo mogelijk,vanuit mijn dode koude lichaam mijn geliefden warm omhelzen.

Mogelijk heeft Ischa dat met Connie ook zo gedaan.

En laat nu de champagnekurken maar knallen.

Tijd voor heel groot opnieuw geboren worden.


Na het overlijden van m'n ouders hebben m'n broer en ik samen de regie in handen genomen.
De rituelen na het sterven, wassen, kleden, opbaren tot en met het dalen in het graf, werkelijk álle handelingen hebben we zelf heel bewust samen gedaan. Niemand om ons heen dan alleen wij drietjes.

Wij wilden samen alle ruimte en kregen ook die ruimte.
Het werd een waardig, heel intens en bijzonder afscheid, waarin ik me werkelijk nog steeds een bevoorrecht mens in voel dit zo intiem meegemaakt te hebben.

Zelf heb ik eerst nog een poosje naast m'n moeder gelegen...een soort van laatste samen-zijn in stilte.
Voorafgaand aan haar sterven lagen we ook samen.






Mooie uitzending van Mieke Pot.
Heel mooi die stilte-school welke zij wil gaan beginnen voor jonge mensen...


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.