De Herberg

Een vroege Maandag......

    door Carla, 26/11/2007 00:18. #19326. 32 reacties, laatste

De Zondag nog maar een goede 15 minuten voorbij.
Een dag waar er o.a. sprake was van het droog maken van de vochtige plekken van de innerlijke kerkmuur.
En dan......wanneer deze droog en schoon is, kan er begonnen worden met de nieuwe bekleding.

Bijgaand de ervaring van Henri Nouwen.


Heilige ruimte…

Het dagelijks overwegen van het Evangelie en de aandachtige herhaling van een gebed,
kunnen beide ons innerlijk leven diepgaand beïnvloeden.
Ons innerlijk leven als is als een heiligdom dat goed onderhouden moet worden.
Gebed, in welke vorm dan ook, is de manier om onze binnenkamer te maken tot
een plaats waar we mensen kunnen verwelkomen die op zoek zijn naar God.
Nadat ik een aantal weken lang langzaam de woorden van Paulus had herhaald:
“ De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, ze is niet zelfzuchtig…..”
( 1 Kor.13,4-5), begonnen deze woorden op de muren van mijn binnenkamer te verschijnen.
Dit was duidelijk geen kwestie van een ‘verschijning ‘, maar van een innerlijk zichtbaar worden.
Deze heilige woorden, geschreven op de muur van mijn binnenkamer, verschaften mij nieuw
inzicht in de relatie tussen gebed en dienstbaarheid.
Als ik overdag mensen ontmoet, ontvang ik hen in deze binnenkamer, in het vertrouwen
dat de woorden op mijn muren deze ontmoeting zullen leiden.
In de loop der jaren is er veel op mijn binnenmuren verschenen.
Niet alleen woorden, maar ook gebaren van zegen, vergeving, verzoening en genezing.
Ook gezichten: van Jezus en Maria, van Thérèse van Lisieux en Charles de Foucauld,
Van Ramakrisjna en de Dalai Lama.
Het is heel belangrijk dat er iets geschreven is op de muren van onze binnenkamers,
iets wat de mensen die in ons leven komen kunnen lezen, of dat er iets hangt aan de muur
waar ze naar kunnen kijken, iets wat hen helpt te ontdekken waar ze zijn en waarheen ze kunnen gaan.

Fijne dag voor iedereen.





Er hangt een spiegel aan mijn binnenmuur.


Bij mij ook.....
Met daar omheen het weerspiegelende beeld wat zich buiten de spiegel bevindt.

Fijne dag,

XXX


Met niet niet alleen woorden, maar ook gebaren van zegen, vergeving, verzoening en genezing begin ik graag deze dag.
X



Dank je wel Nij.

Het komt bij me aan.


Vandaag inderdaad het tweede deel van de video interviews over en met Annemiek Schrijver. Is echt de moeite waard. Je krijgt binnen kort tijdsbestek een indruk van hoe een mens is of zou kunnen zijn. www.reliflex.nl




Sorry, Ook goeiemorge allemaal.


Mooi Carla!

De spiegel kan soms te groot zijn.

Bedankt peter.

Een fijne droge maandag toegewenst>


XX Margreet


Zit al even te denken aan die spiegel en vroeg me af........Harry, Trudy......

Wanneer ik je ontmoet, wat zie ik dan in die spiegel?
Jou Harry.....jou Trudy.....of mijzelf?



Carla,

Zoals ik dat bekijk.

Jij bent ik in een andere vorm.
Ik ben jou in een andere vorm.

Wanneer je naar mij kijkt dan zie je wat jezelf niet bent.Daarmee zie je ook wat jezelf wel bent.


Hallo Carla en Harry, Ik bekijk dat wat nuchterder. Volgens mij noemen ze dat gewoon raakvlakken.

Tenslotte is ieder mens uniek.


Ik vind de visie van Harry over het ontmoeten van een medemens heel nuchter, maar wel geheel anders dan 'raakvlakken'.
'Raakvlakken' verwijst naar wat je eventueel gemeenschappelijk hebt. Harry heeft het over het respectvol ervaren van het verschil.
Alleen door respectvol te ervaren dat een medemens 'anders' is, kan ik ontdekken dat ik zelf ook 'anders' ben. Alleen door na te laten de ander aan mij gelijk te willen maken, dus door te zoeken naar 'raakvlakken', kan ik mijn eigen uniekheid ervaren. Tegelijkertijd kan ik dan ook beseffen dat die andere ander, net als ik, een gelaat is van de bron, deel is van de heelheid die zich in die oneindige verscheidenheid aan gelaten laat kennen. Dan kan ik dus ook zeggen: 'Jij bent mijzelf in een andere vorm'.
Dat respect voor de eigenheid van de ander kun je ook heel nuchter liefde noemen.


Dus simpel gezegd. Wanneer je de raakvlakken kent. Weet je gelijk waar in je verschillend bent.


Met behoudt van respect natuurlijk.


En je kan het ook heel nuchter houden van noemen.


Ja, Peter, zo simpel is het.
Tegelijkertijd voeg ik daaraan toe dat het respectvol erkennen van het verschil een stuk lastiger is dan het herkennen van de raakvlakken. De neiging tot gelijkschakelen is een bijna instinctieve actie, terwijl het erkennen van het verschil meer een wilsbesluit vergt.


Nou, Dat is iets waar nu geen enkele moeite mee hebt. Want je bent eenmaal allemaal mens.


Die verschillen maken het leven op zich zo schitterend!


Maar daarintegen ook liefdevol en keihard!


Volgens mij, Peter, treedt dat keiharde pas tevoorschijn als we zouden proberen andere mensen aan onszelf gelijk te maken. Dan krijg je bijvoorbeeld inquisitie.
Dat keiharde zie ik dus niet zo zitten als noodzakelijk gevolg van het respectvol aanvaarden van de ander als anders.


Nee, Bram wij twee zitten best op een lijn.
Maar de feiten liggen nu eenmaal anders.


Bram, Ik moet nu weg ik heb een afspraak.


Volgens mij komt dat keiharde pas aan de orde wanneer iemand, of een groep, of de leider van een heel volk een norm dicteert waaraan jij, -of in het geval van een volk- iedereen, moet voldoen, met de nadruk op moet!
Van respect of liefde is in dat geval helemaal geen sprake meer.

Maar dat is ook ongeveer hetzelfe als wat Bram bedoelde in #19353, dacht ik..

Liefde kent geen norm, omdat zij niet oordeelt.
En als je niet oordeelt accepteer je de ander zoals zij/hij is.


Hallo Carla,

#19341

Ik weet niet wat jij ziet, ik kan je hooguit vragen: wat wil JIJ zien?

Liefs Trudy



Nog één anekdote over valkeniers en dan hou ik op met dat ge-OH.

In de middeleeuwen was het hebben van een valk een absoluut statussymbool.

Diefstal van zo'n valk werd dan ook zwaar
gestraft.

In de middeleeuwen gebeurde dat straffen nogal bruusk.

Het was namelijk zo dat eerst het gewicht van de gestolen vogel werd gemeten en vervolgens werd dat zelfde gewicht aan vlees uit de borst van de dief gesneden.

Vandaar de uitdrukking: Dat kost hem een rib uitzijn lijf. Auw.


Ik heb wat anders gelezen namelijk dit.

een rib uit mijn lijf Auteur: Hans vd Laar (27e zondag jaar B)
"Dat is een rib uit mijn lijf" zo luidt het spreekwoord en natuurlijk weet iedereen wat dat betekent; namelijk, dat het heel wat kost. Het wordt letterlijk gebruikt als mensen bijvoorbeeld een nieuwe plasma TV hebben gekocht, maar het kan ook figuurlijk gebruikt worden: het kost me heel wat om die relatie met kennissen in het buitenland goed te houden; bellen; e-mailen; een extra lange rit. Kortom je moet er veel voor over hebben.

Vandaag beluisteren we de oorsprong van dit spreekwoord. Het komt uit een van de scheppingsverhalen uit onze traditie. God lijkt in dit verhaal op een mens die op de aarde rondloopt en die uit de aarde de dieren op het land boetseert en ook de vogels in de lucht net zoals Hij de mens geboetseerd had. Het lijkt een heel ander beeld van God dan uit het eerste scheppingsverhaal dat we ook allemaal kennen: het verhaal van de 7 dagen. Daarin zweeft Gods' Geest over de wateren. Geen persoon, maar veel meer een mist, een wolk, geest. In het verhaal dat onze lector voorlas laat hij de mens in een diep slaap vallen en neemt dan één van zijn ribben weg en uit die rib vormt Hij de vrouw. Voor velen was dit verhaal in het verleden een reden om te stellen dat de vrouw uit de man voortkwam en dus minder en ondergeschikt is aan de man, maar dat staat er zeker niet, want men is gestopt met lezen na deze zin. Als je verder leest dan staat er: eindelijk been van mijn gebeente, vlees van mijn vlees en daarom heet zij: 'mannin' en die twee zullen samen één zijn.
Niet onderdanig, ondergeschikt, maar samen één!
Maar hoe mooi en waar en waarachtig het verhaal ook is, de menselijke geschiedenis laat zien dat het anders gelopen is. Ook de Joodse cultuur was toen een echte mannencultuur. In de tijd van Mozes stond Mozes de man toe om zijn vrouw te verstoten als hij een scheidingsakte schreef. Zo gemakkelijk ging het toen. Daar kwam bij dat de vrouw na de scheiding geen enkel recht meer had en de man rustig kon hertrouwen. Waar blijft dan nog de eenheid van ons scheppingsverhaal.
In het evangelie komt Jezus daarvoor op. Zoals altijd staat hij pal voor de onderdrukte partij. Nu is dat de vrouw die in de joodse cultuur nauwelijks rechten had. Jezus zet de zaak op zijn kop en doet daarmee recht aan de kern van het scheppingsverhaal. Hij zegt het zelfs na, hoorden we net: en zij zullen samen één zijn en nog nadrukkelijker: Wat God verbonden heeft dat moet de mens niet scheiden.
Gelukkig zijn mannen en vrouwen in onze samenleving wat gemancipeerder geworden, al zijn we ook daarin nog lang niet klaar, maar je kunt de vraag stellen wat Jezus vandaag zou zeggen: geldt voor Jezus de stelregel die zegt: nooit scheiden?of kom op voor de onderdrukte in een relatie; zorg dat gelijkwaardigheid wordt herstelt; als een man zijn vrouw geestelijk of lichamelijk mishandelt dan doet die man onrecht aan hun gezamenlijke eenheid.
Je kunt niet zomaar klakkeloos herhalen wat 2000 jaar geleden is gezegd, maar we kunnen wel de geest van God bewaren die in het scheppingsverhaal en in het evangelieverhaal van vandaag meer dan duidelijk aan bod komt: zij zijn één vlees en van hetzelfde gebeente. Het kost ons allemaal -vrouwen en mannen- natuurlijk een rib uit ons lijf, maar samen één zijn is de opdracht van gisteren, vandaag en ook voor morgen. Amen.


Genesis 2, 18-24
God sprak: Het is niet goed dat de mens alleen blijft. Ik ga hulp voor hem maken die bij hem past. Toen vormde hij uit aarde alle in het wild levende dieren en alle vogels, en hij bracht die bij de mens om te zien welke namen de mens ze zou geven: zoals hij elk levend wezen zou noemen, zo zou het heten. De mens gaf namen aan al het vee, aan alle vogels en alle wilde dieren, maar hij vond geen helper die bij hem paste. Toen liet God, de HEER, de mens in een diepe slaap vallen, en terwijl de mens sliep nam hij een van zijn ribben weg; hij vulde die plaats weer met vlees. Uit de rib die hij bij de mens had weggenomen, bouwde God, de HEER, een vrouw en hij bracht haar bij de mens. Toen riep de mens uit:
'Eindelijk een gelijk aan mij, mijn eigen gebeente, mijn eigen vlees, een die zal heten: vrouw,
Zo komt het dat een man zich losmaakt van zijn vader en moeder en zich hecht aan zijn vrouw, met wie hij n van lichaam wordt.
Marcus, 10,2-16
Hij vertrok uit Kafarnam naar Judea en het gebied aan de overkant van de Jordaan, en de mensen verzamelden zich weer in groten getale om hem heen; hij onderwees hen zoals hij gewoon was te doen. Er kwamen ook Farizeen op hem af. Ze vroegen hem of een man zijn vrouw mag verstoten. Zo wilden ze hem op de proef stellen. Hij vroeg hun: 'Hoe luidt het voorschrift van Mozes?' Ze zeiden: 'Mozes heeft de man toegestaan een scheidingsbrief te schrijven en haar te verstoten.' Jezus zei tegen hen: 'Hij heeft dat voor u opgeschreven omdat u zo harteloos en koppig bent. Maar al bij het begin van de schepping heeft God de mens mannelijk en vrouwelijk gemaakt; daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zullen n worden, ze zijn dan niet langer twee, maar n. Wat God heeft verbonden, mag een mens niet scheiden.'
In huis stelden de leerlingen hem hier weer vragen over. Hij zei tegen hen: 'Wie zijn vrouw verstoot en met een ander trouwt, pleegt overspel; en als zij haar man verstoot en met een ander trouwt, pleegt zij overspel.' De mensen probeerden kinderen bij hem te brengen om ze door hem te laten aanraken, maar de leerlingen berispten hen. Toen Jezus dat zag, wond hij zich erover op en zei tegen hen: 'Laat de kinderen bij me komen, houd ze niet tegen, want het koninkrijk van God behoort toe aan wie is zoals zij. Ik verzeker jullie: wie niet als een kind openstaat voor het koninkrijk van God, zal er zeker niet binnengaan.' Hij nam de kinderen in zijn armen en zegende hen door hun de handen op te leggen.



Ha die Harry,

Doet mij denken aan het verhaal van: de koopman uit Venetië.

Shylock:

Vader Abraham, hoor die Christenen aan,
wier eigen hardheid hen wantrouwig maakt
naar wat een ander denkt! Zeg mij toch eens,
wanneer hij in gebreke bleef, wat zou
mijn voordeel zijn als ik die boete opeis?

Een pondje mensenvlees, en van een man,
is niet zo goed en ook niet zoveel waard
als het vlees van schaap, rund, geit, - ik doe dit slechts omdat ik graag zijn gunst verwerven wil, - als hij het aanneemt, goed, - zo niet, tot ziens, maar spreek mij om mijn vriendschap niet te na.

:-(
zeer pijnlijk verhaal.


26/11/2007 15:40. #19357

Leo, Er zijn ook regeringsleiders die houden van hun volk en land (liefde) maar soms moeten ze keiharde beslissingen nemen.


Ha die Trudy,

Heb je nog meer van dat soort pijnlijke verhalen?


Er was eens......

en ze leefde nog lang en gelukkig.

Welterusten, X

;-)


Dat is meer een liefdevol verhaal.

Welterusten Trudy.


#19357, @ "Leo, Er zijn ook regeringsleiders die houden van hun volk en land (liefde) maar soms moeten ze keiharde beslissingen nemen."

Ja Peter, die zijn er ook, maar die bedoelde ik niet.
Ik doelde meer op de normen die een inquisitie stelde, en een regeringsleider als Hitler.
En dat zijn er nog maar een paar.

Overigens mijn oprechte waardering en bewondering voor je scheppingsverhaal en de gelijkheid van man en vrouw.
Ja, dat zie ik ook zo.

Wat ik zeggen wilde was, dat LIEFDE geen norm en geen oordeel kent.

Welterusten allen die vermoeid en beladen zijt :-)



Lieve Peter,

Zoals ik al vroeg: Wat wil JIJ zien in de spiegel? Soms kunnen zelfs pijnlijke verhalen Liefde uitstralen.

Liefs en een liefdevolle dag toegewenst,

Trudy


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.