De Herberg

Vreemde droom Vrijdag

    door Harry, 04/01/2008 09:08. #21575. 31 reacties, laatste


Het is warm,zonnig.We bevinden ons aan
een vreemde kust met een vreemde maar
kalme en warme ondiepe zee.Mijn vader,
mijn zoontje en ik.

We gaan zwemmen in de ondiepe zee en
dompelen ons heerlijk onder.

Over heel de horizon onderscheiden we een
langgerekte gele lijn.We komen op het idee
daar eens heen te zwemmen.Naderbij gekomen blijkt de gele lijn opgepompt rubbermateriaal te zijn dat de gehele zee
tegenhoudt.

Parallel aan de gele lijn loopt twee meter
verder een tweede gele lijn.Die houdt een zee tegen die van de andere kant komt.

Er tussenin bevindt zich ook water maar dat heeft een heel ander karakter.Het is namelijk peilloos diep en koud.

Aan de andere gele lijn spelen kinderen.Mijn zoontje laat zich uitdagen en wil er naar toe.Hij valt in het peilloos diepe koude water tussen de twee gele lijnen in en verdwijnt in de diepte.

Bel 112 roep ik in de rondte.Niemand reageert.Ik duik mijn zoon achterna de peilloze diepte in en haal hem terug naar boven.

Boven gekomen pas ik onmiddelijk mond op mond beademing toe.Het lukt.Er komt een gulp water uit zijn mond en hij komt weer bij kennis.

Voor de zekerheid probeer ik het nog een keer.Mijn zoontje reageert geirriteerd op zoveel overdaad en veranderd plotsklapts in een lelijk reptiel,een soort varaan,die mij lelijk in mijn gezicht bijt.

Koffie...













Hoi,

Ja....dan kan je wel een bak koffie gebruiken!

Wat zei die droom je?
pff....je kinderen loslaten en hun eigen keuze's laten maken?

Groet,
Doriene



Dag Harry,
Mag ik even aan je droom sleutelen?

Je schrijft:
"Het is warm,zonnig.We bevinden ons aan
een vreemde kust met een vreemde maar
kalme en warme ondiepe zee. Mijn vader,
mijn zoontje en ik."

Het is er vreemd. Er is kennelijk iets nieuws voor je te ervaren. Die drie generaties duiden op eeuwigheid, tijdloosheid. Dus die nieuwe ervaring heeft daarmee te maken: jij in de eeuwigheid.

De zee is voor mij evident het symbool van het onbewuste waar jij net over geschreven hebt. Het is verrassend ondiep en aangenaam. Dat is nieuw voor jou. Dat had je vast niet gedacht, dat het onbewuste zo aangenaam kan zijn.
Het is een psychisch gezonde toestand van verbondenheid.

Dan komt de afgescheidenheid. Die is dus kunstmatig, want opgeblazen. En die sluit die gezonde psychische toestand af. Dat noem ik dan maar de neurotische toestand. Die is peillos diep, dat wil zeggen zonder vaste grond, en onaangenaam. Daar verzuip je in.

Die spelende kinderen aan de overkant, verbeelden je levenslust. Natuurlijk wil het kind in jou daarheen, daar gaat deze droom namelijk over, dat je voorbij die neurotische toestand kunt komen, en dat je daar al zicht op hebt.

Maar dan moet je eerst het kind in jouw redden uit die neurotische toestand. Dat doe je dus. En dat moet je zelf doen, want niemand anders kan dat voor je doen. 112 werkt daar dus niet.

En als je dan dat kind gered hebt, ga je weer neurotisch dat kind nog een keer redden, terwijl het al gered is. Alsof je het niet wilt geloven. Terecht verandert dat kind dan weer in een lelijk reptiel: het wordt weer teruggeduwd in de neurotische toestand.

En dat lijkt me de echte boodschap van deze droom. Gered is gered. Voorbij is voorbij. Je moet ook kunnen accepteren dat je oude neuroses een keertje gepasseerd zijn en niet jezelf blijven redden terwijl dat niet meer nodig is.
Ga zwemmen! Of met logion 33: ga stralen!






Harry, dank voor het delen van je indrukwekkende droom.
Bram, dank voor je bijzonder mooie gesleutel.


Ha Harry, er zit wel een symboliek in je droom, dat zal je zelf ook al wel door hebben denk ik.

Als je over een persoon droomt is dat altijd een aangezicht of aspect van jezelf.
In dit geval symboliseert het het kind in jou!
(daar je zelf een vrij jonge zoon hebt is het niet zo verwonderlijk dat het kind hier in de gedaante van je zoon verschijnt)

Het kind in jou, ziet daar een plek, -die andere zee-, waar kinderen spelen, en wil niets liever dan ook 'spelen', maar dat kan niet want dat peilloos diepe water scheidt hem daarvan.
Hij moet het diepe water oversteken... En dat lukt het kind niet en het dreigt te verdrinken.

Het diepe water, zie ik als symbool voor de maatschappij, je werk, en alle daarmee samenhangende situaties.
( in de I Tjing wordt dit symbolisch aangeduid met "het oversteken van 'het grote water")

Het kind in jou dreigt te verdrinken in je werksituatie, misschien ook nog andere persoonlijke situaties, enz, 't is een soort tweestrijd in jezelf:
Je wilt het kind in je redden en dat lukt kennelijk, maar je moet het niet te wild doen, of overdrijven, want dan wordt het 'opstandig'..
( typisch dat beeld van de varaan die bijt, dat kind in je is echt 'pissig' op je. :-))

Dat is zo'n beetje mijn visie op deze droom.
Zelf heb ik ook ooit iets dergelijks gedroomd. Ook heel duidelijk (voor mij): het kind in mezelf, dat dreigde te verdrinken.
Als ik nu naar mezelf kijk kom ik tot de comclusie, dat het gelukkig nog spring levend is, soms wel eens een beetje te..

Laat het kind maar lekker spelen, maar niet als je het grote (diepe) water over steekt.




Dank.



Hoe bestaat het ik ben weer gelijk met Bram aan het schrijven, alleen hij is altijd veel sneller, ha ha, niet erg hè?
:-))



Nee hoor.

Zit er nu op te kauwen.Wel mooi allemaal.


De zee en het water symboliseert inderdaad meestal het onderbewustzijn.

In de I Tjing wordt het ook vaak gebruikt als het over je positie en situatie in de maatschappij gaat. Daar ben je in connectie met vele mensen en ook hierin speelt het (collectieve) onderbewustxijn een grote rol.
( spanningen en dergelijke..)


Ja dromen spreken een wonderlijke 'taal'.



Het toeval wil dat ik van de week het plan had opgevat om eens langs alle plaatsen van mijn jeugd te rijden-inclusief mijn geboorte huis aan de Thomsonlaan in Den Haag,waar ik vroeger de hele dag rondstepte-om daar eens rond te wandelen en in mijn biografie te duiken.

Het is er nog niet van gekomen en misschien is dat inderdaad wel verspilde energie.


Wat grappig Harry, dat je zegt dat je in je biografie wilde duiken.
Dat heb je dus al in je droom gedaan tussen die twee rubberbanden in.
Dat hoeft dus niet meer in de werkelijkheid, althans niet meer om jezelf uit het verleden te redden. Als historische excursie kan het natuurlijk nog best leuk zijn.



Ik voel idd.wel een spanningsveld tussen het onbezorgde,rondsteppende en met treintjes spelende kind van toen en de
idiote maatschappij van nu.


Maar dat spanningsveld hoef je niet te ervaren als een persoonlijk probleem. Dat is gewoon het leven waar we allemaal mee worstelen.



Hallo allen,
ja zeker mooi...'droomtaal'.
Vanochtend op 't werk tijdens m'n pauze stond ik al mijmerend naar buiten te kijken.
Toevallig verscheen er een gedachte over waken en slapen.
Want s'nachts wanneer je slaapt, besta je niet in gedachte.(Toch ben je aanwezig.)
Ook deze wereld is dan van de aardbodem verdwenen, om vervolgens weer te verschijnen bij 't wakker worden.
Een droomwereld welke soms wordt afgedaan als zijnde bedrog, terwijl 't zo waardevol spreekt.
Mooie droom Harry :))


Hi,

Dit maakt diepe indruk op mij....
Ik droom nooit...deed ik dat maar vaker, denk ik nu... :-/ Want blijkbaar kan me dat veel vertellen!

Groet,
Doriene



Idd.Gea, zo´n droomwereld ontkennen en afdoen als bedrog is een stukje amputatie van de totaliteit.Het is er niet voor niets.

Idd.Bram het is geen persoonlijk probleem.
Zo zie je maar dat alle mensen wezensgelijk zijn.










Ach Harry, met treintjes spelen doe je nog dagelijks, en steppen zijn er vandaag ook voor grote mensen.

Speel en step door de dagen heen, ontdek je eigen bezorgdheid en op je beste momenten je onbezorgdheid in deze, misschien soms idiote maatschappij, maar ook in dat stuk van deze maatschappij, die jou en nu mede door jou, ook mij, zo veel moois te bieden heeft.






Ik heb vanavond gevulde portobello's gegeten, met bonen. Maar ik ben de kummel vergeten... zou dat de reden zijn dat iedereen hier gevlogen is vraag ik me af.


Mooie bijdragen trouwens hier over Harry's droom vanochtend!


Haaha!
En wat dan te denken van de vele teentjes knoflook welke ik heb gegeten vanavond?!
Wat stop je in die portobello's Hans?


Gefruite uit, knoflook, adukibonen en dat alles in de oven. Aan het eind geitenkaas erover, laten smelten en smullen maar. Oh ja ook nog een pittige knoflooksaus erover


Daarnaast iets van groente en bulgur of gebakken piepers. Echt lekker hoor.


Wat at jij naast de knoflook??



Naast de knoflook at ik een pasta-hussel, welke steeds anders smaakt. Lekker creatief kokkerellen dat doe ik graag.
Jouw recept komt dan dus ook bij mij op tafel:) Hoeveel graden in de oven en hoe lang Hans?


Wil je het hele recept? Dat haal ik uit een kookboek nl. Ik probeer nog wel eens wat nieuwe recepten uit.



Oké, dan ga ik daar even kijken. Is leuk hè, nieuwe gerechten (s)maken.
Dank voor je tip. Welterusten voor straks en een fijn weekend Hans!


In het kort voor de portobellos...

Oven op 200, portos op geoliede plaat 20 min, daarna geit erover en nog 15 min.

Gefruite uit, knoflook, adukibonen aanvullen met citroensap, broodkruimels, tijm, zwarte peper en de stelen van de portos, paar minuutjes meebakken, 2/3 vd bonen prakken en evt wat tomatensaus voor de smeuigheid. Portos vullen en in de oven.

Saus... pijnboompitten en witbroodkruimels in gelijke gewichtsdelen, knoflook, melk en wat olijfolie. Blenden.

Smullen maar Gea


Welteruste Gea


Als toetje kan ik na zo'n pittige maaltijd een ijsje aanbevelen overigens.


Nogmaals dank voor je recept(ik was al verdwenen gisteravond)




Dank allen voor de mooie visie´s.
Ze hebben impact.Altijd weer boeiend om
andere mensen op zieleniveau te ontmoeten.Dat beperkt mijn afgescheidenheid en voelt aan als een handreiking.Dank.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.