De Herberg

Vrijzinnige Vrijdag

    door Harry, 18/01/2008 10:07. #22015. 2 reacties, laatste


De schepping wil dat wij vrij zijn.
Iedere inperking is tegen de groei van de
schepping.


Zo was er eens een weetgierige leerling die vroeg:

'Meester hoe voltrekt zich eigenlijk het proces dat wij sterven noemen?'

Wel, er is maar een manier om ter wereld te komen, zei de meester, maar er zijn vele manieren om te sterven. Ieder sterft op zijn eigen manier:

De pastoor -- verwisselt het tijdelijke voor het eeuwige.
De nachtwaker -- slaapt in.
De rechter -- treedt voor de hoogste rechter.
De scheikundige -- scheidt de geest van de stof.
De dief -- sluipt er vandoor.
De jager -- gaat naar de eeuwige jachtvelden.
De vegetariër -- bijt in het gras.
De toneelspeler -- verlaat het toneel.
De druktemaker -- vindt de eeuwige rust.
De bloemist -- verwelkt.
De hippie -- begint aan een nieuwe trip.
De bergbewoner gaat door het dal des doods.
De ongelovige -- moet eraan geloven.
De tuinman -- wordt ontworteld.
De horlogemaker -- hoort zijn laatste uur slaan.
De rechtlijnige -- gaat het hoekje om.
De musicus -- blaast de kraaienmars.
De opticien -- sluit de ogen.
De matroos -- gaat overboord.
De werkster -- vergaat tot stof.
De intellectueel -- geeft de geest.
De boer -- graaft zijn eigen kuil.
De slager -- gaat de weg van alle vlees.
De piloot -- wordt gekist.'


'En u, meester, hoe zult u sterven?'
'Zoals ik het iedere dag doe.'
'Maar meester!'
'Goed dan, alle ernst op een stokje, -- ik ontmoet de Ware Meester.'


Goeiemiddag! Voelt voor mij als ochtend, want ik heb alleen nog maar wat geluierd met mijn man. Hij is nu weer werken tot 's avonds laat. Hij werkt heel veel, dus het was wel weer even fijn zo saampjes hangen. Dan ga je het luieren weer waarderen. Vaak voel ik me schuldig als ik luier, maar nu had ik het wel even nodig, want ik was afgelopen week een beetje hyper. Nu voel ik me weer ontspannen.

Ik ben de laatste tijd erg op mijn energiepeil aan het letten, om niet in het een of ander door te slaan. Het gaat wel goed. Ik merk dat het een combinatie is van signalen van mijn lichaam oppikken, maar ook een kwestie van met wilskracht mijn lichaam stimuleren.

Wat mij helpt is aarden en waterkijken. Dan kom ik in contact met wat ik nodig heb. Waterkijken klinkt echt heel zweverig, maar het is iets wat ik ineens ben gaan doen zonder te weten dat het zo genoemd werd en dat het iets eeuwenouds was.

Nou ja, ik ga weer verder, want als ik de hele dag ga luieren ga ik me echt schuldig voelen.

XX


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.