De Herberg

Angst? voor wat, voor wie?

    door Toeschouwer, 23/06/2008 11:07. #25379. 10 reacties, laatste

Al 3 jaar kom ik niet meer in de kerk omdat ik niet meer tegen die kille sfeer opgewassen ben. De rollen zie die mensen spelen en op een gegeven moment weiger om mee te spelen. Zolang ik niet naar de kerk ga en de (kerk)mensen mij niet "lastig" vielen had ik geen moeite met mijn keus. Ik liet me niet uitschrijven omdat de kerk van mij nog geld krijgt -1500 euro- die ik jaren geleden heb kunnen lenen en die ik op dit moment nog niet kan betalen.
Maar in die 3 jaar heb ik boeken gelezen over Gnostiek en Esoterie. Van Bram Moerland, Hans Stolp, Eckhart Tolle en nog vele andere schrijvers.
Ik weet dus dat ik naar de kerk niet meer terug ga, niet terug kán!

Vanmiddag zou de dominee komen met zijn vrouw voor een kennismakingsgesprek.
Denkend aan vanmiddag kwam ik in een kolk van angst terecht en wat ik moest zeggen tegen een dominee van een christelijk gereformeerde kerk.
Ik heb hem opgebeld en gezegd dat ik een gesprek niet aankon omdat ik psychisch op dit moment niet in orde ben.
Hij begreep het en het bezoek is geannuleerd.
Maar die angst is niet weggegaan, want waarom zeg ik niet gewoon dat ik weg wil uit die kerk omdat ik het allemaal niet meer geloof?
Dat ik het Thomas Evangelie heb gelezen en daar de poort naar de échte Liefde heb gevonden? De poort naar mijzelf?
Dat ik de boeken heb gelezen van Hans Stolp (waar in diezelfde kerk zo voor gewaarschuwd wordt). Boeken van Eckhart Tolle waar ook zo voor gewaarschuwd werd, maar waar ik ook mezelf in kan vinden?

Ik heb me niet bang laten maken door die waarschuwingen. Heb gewoon mijn hart gevolgd. En nu verschuil ik me achter "ik kan een gesprek psychisch niet aan"?

Pfffffffff......ik moest dit even ergens kwijt....bij jullie

Namasté


Helemaal niet erg hoor Toeschouwer dat je je even verschuilt. Zo laat je die dominee en z'n vrouw in hun eigen waarde en geef je jezelf tijd. Groeien heeft nu eenmaal tijd nodig. Groei maar rustig in je eigen tempo.


Sjonge Toeschouwer toch............
Als ik dit lees komt alles in mij in opstand. En breekt mijn hart.

Je kent vast en zeker wel de tekst uit een lied:
" Hij kocht ons vrij, uit het slavenhuis..."
Deze tekst, voor vele uitleg vatbaar, valt me te binnen nu.

Je hebt drie jaar geleden jouw keuze gemaakt, zo dapper vind ik.
Je bent op weg gegaan, zoekend naar datgene wat bij jou past. Waar jij mee verder kunt. Wat jou brengt bij je eigen bron. Je hebt je laten raken. Prachtig.

Zelf wil ik zo oordeelloos mogelijk in het leven staan, toch ook nu weer komt het mij voor dat de waarschuwingen waar je mee te maken kreeg niet anders voort kunnen komen dan uit angst en macht.

En jouw angst om een gesprek aan te gaan begrijp ik ten volle. Daarbij de stok die nog achter de deur staat in de vorm van een geldbedrag ( als schuld ;) ), maakt het er niet makkelijker op.
Speelt dit voor jou ook een rol?

Lief mens, voor nu wens ik je een beetje rust. Laat het maar even los.
Misschien heeft het hier delen je daarbij al wat geholpen.
En kan en mag je gaandeweg de kracht en moed verzamelen ook het laatste gesprek eens aan te gaan.

In verbondenheid,



Tsjonge Toeschouwer dat is niet gering wat je schrijft!
Maar die laatste zin..
"Ik heb me niet bang laten maken door die waarschuwingen. Heb gewoon mijn hart gevolgd. En nu verschuil ik me achter "ik kan een gesprek psychisch niet aan"?

Daar lees ik eigenlijk uit:
'Ik heb me niet bang laten maken..., maar ik bèn het eigenlijk toch..'

Waarom zou je nou bang moeten zijn voor zo'n dominee?

Ik herinner me wat mijn grootvader eens vertelde, toen de dominee bij hem thuis op bezoek kwam.
Het was in het Gelderse plaatsje Zutfen, in een tijd dat de kerk nog behoorlijk wat invloed had.
Maar mijn opa noch mijn oma gingen ooit naar de kerk, hoewel ze van huis uit wel lid ervan waren.
En de dominee kwam dus op bezoek om te vragen waarom hij nooit naar de kerk ging en wilde hem enige 'christelijke' beginselen bijbrengen.
Maar mijn grootvader onderbrak hem, met zijn hand op z'n hart wijzend, en zei:
"Dominee, u hoeft mij niet te vertellen waar ik God moet vinden, voor mij zit God hier, en ik vind Hem niet in de kerk!"

Nou dat was heel wat voor die tijd en de dominee moest onverrichterzake de aftocht blazen en is ook nooit meer teruggekomen, want opa was niet bang.

Dat verhaal ben ik nooit vergeten en als kind wist ik toen al waar ik God moest zoeken.

Misschien heb je iets aan dit verhaal,

sterkte, groet,
Leo



Jullie reacties ontroeren mij en doen me goed. En Carla, het is inderdaad voor 95% de 1500 euro die zij nog van mij krijgen, wat mij tegenhoudt om het lidmaatschap op te zeggen. De andere 5% is omdat ik mensen pijn zal doen die dit niet begrijpen en bang zullen zijn dat ik -zoals zij dat zullen zien- 'verloren' zal gaan.
Het gaat mij er niet om, om de dominee te vertellen dat hij het niet goed doet, of zo iets. Of om een discussie aan te gaan, wat bijna niet te vermijden is als je een andere mening hebt en dan zelfs nog tegenovergesteld. Ik moet er echt niet aan denken dat de kerk voor mijn ziel gaat bidden om de duivel uit te bannen.
Tja, dat zijn dan allemaal van die gedachten die er bij komen en me angstig maken.

Namasté


dag Toeschouwer

Fijn dat je je angstig voelen naast het niet bang zijn kwijt kon en lucht kon geven.
Fijn dat het er helemaal mag zijn, beide.


Oké toeschouwer ik begrijp nu dat het om dat geld ging en niet om die andere dingen, sorry dat ik dat niet zo snel doorhad.
Maar ja, misschien is het toch wel een aardig verhaaltje ( echt gebeurd hoor)
:)


Dag Toeschouwer, ik herken de situatie waarin je je bevindt.
En weet je, er komt vast en zeker een dag waarop je jezelf zal uitspreken naar de dominee en zijn vrouw.
Ik geloof in je:)



Zag laatst een film (As if in heaven) die ik iedereen overigens van harte aan kan bevelen maar die voor jouw toeschouwer een fijne steun kan zijn.

Ergens in deze film zegt de vrouw van de dominee tegen haar man na een ruzie meen ik .

God vergeeft NIET !!!!!!

Want hij veroordeelt niet dat doet de kerk met de ene hand veroordelen en met de andere hand vergeven ?
Afijn ik vind je moedig hoor maar onthoud één ding angst werkt verlammend en helpt niet vind het logisch van alle mensen dat je je wilt onttrekken van omstandigheden die verlammen.

Groetjes


Hi,

Leo schreef:
Maar mijn grootvader onderbrak hem, met zijn hand op z'n hart wijzend, en zei:
"Dominee, u hoeft mij niet te vertellen waar ik God moet vinden, voor mij zit God hier, en ik vind Hem niet in de kerk!"

Schitterend! :-)

Heb van mijn vader ook zo'n mooi verhaal gehoord over mijn opa:
Die zei, toen de pastoor op bezoek kwam met precies dezelfde vraag waarom hij niet elke zondag in de kerk kwam:
"ik bid/praat wel met God als ik met mijn bootje in de Biesbosch lig, meneer pastoor, daarvoor hoef ik niet naar de kerk!"

Groet,
Doriene


:))


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.