De Herberg

Worden als een kind

    door Wim, 21/07/2008 13:59. #25676. 9 reacties, laatste

Net uit Parijs terug waar we een weekje waren om de geboorte van ons zesde kleinkind mee te maken.
Wat een feest, heel speciaal omdat onze jongste dochter haar kinderwens maar niet vervuld zag worden. Na jaren en jaren toch maar de IVF wat uiteindelijk na drie pogingen lukte. Nu weten we dat het meisje dat geboren en gezond ter wereld is gekomen als embryo, die voordat ze veilig op de juiste plek werd geplaatst, drie maanden in de diepvries heeft gelegen. Kunnen jullie dat je voorstellen?
Toen ik haar voor het eerst op mijn borst had gingen mjn gedachten naar dat beeld van Logion 4 van de grijsaard en een kind van 7 dagen en voelde een opperste gevoel van geluk door mij heenstromen. Ik moet dat ook hebben uitgestraald Linda, want ik hoorde zeggen wat kijk je gelukkig opa!
Ook moest ik denken aan de vele gebedjes van mijn dochter die ze omhoog zond en die ze vaak met me deelde. Een ervan is me bijgebleven: "Je vergeet me toch niet hè" Dat klonk zo kinderlijk en eerlijk.
In mijn gedachten hoorde ik toen een antwoord: "heb nog even geduld mijn kind ik wacht tot het juiste moment dat er een apart leven bij jouw mag gaan ontstaan"
Dat is gebeurd, er was zelf een diepvries voor nodig.
Daar nemen we er een op dacht ik zo.


Wat bijzonder dit nieuwe leven!
Wonderbaarlijk!
Ik wens jou Wim/jullie alle vreugde en geluk met dit zesde kleinkind.
Proost!


Dag opa Wim, van harte gefeliciteerd met je ongetwijfeld prachtige kleindochter.
En wat een mooi verhaal kan je nú reeds vertellen.

" je hebt twee kleine handjes,
geef je papa en mama er allebei één.
Dan leiden zij je rond;
totdat je zegt:
ik kan het wel alleen."

Ik wens jou/jullie Wim, na deze bijzonder mooie ervaring dat je/jullie dat laatste zinnetje van het versje ook mogen ervaren.
Geniet er van.


Dank je Nij en Carla,
Proost zou ik zeggen en dan te durven zeggen "ik kan het wel alleen" dat is voor mij een grote stap maar voor mijn lieve kleine meisje in Parijs hoop ik het vurig dat ze dat kan.
Ik voel me vaak zo vast zitten aan mijn conditionering dat alleen verder gaan (mijn grootste verlangen) (nog) niet gaat. Te veel rekening houden met een ander staat mij in de weg.
Wie oren heeft om te horen..........
Leuk dat jullie zo snel reageerden.


Hartelijk gefeliciteerd met de geboorte van je/ jullie zesde kleinkind.
Ik wens haar veel liefde, geluk en wijsheid toe en wat verder wenselijk is.
Ik hoop dat de uitstraling die ze heeft ook door jouw gezien mag worden in andere mensen.


Ach Wim, ik lees je reactie. De bedoeling van mijn wens was juist dat je het als opa mee mag maken dat ze het alleen kan. Dat je dus héél lang opa en dus getuige mag zijn hiervan.
Grappig, nu ik het terug lees dat het je bracht bij je eigen ontboezeming. Eigenlijk ook wel mooi. Mocht je lieve kleine wonder ooit ook tegen haar, misschien wel onvermijdelijke conditionering aanlopen, kan ze hier vast met haar wijze opa over praten.
Maar nogmaals, geniet voorlopig maar van haar, ze geeft je straks ook vast in alle vertrouwen een handje.




#25679Wim@Ik voel me vaak zo vast zitten aan mijn conditionering dat alleen verder gaan (mijn grootste verlangen) (nog) niet gaat. Te veel rekening houden met een ander staat mij in de weg.

Moedig dat je dit wilt delen Wim. Dank.


Ik kom weer terug bij jou Wim en bovenstaand citaat.
In wezen gebeurt bij mij hetzelfde in omgekeerde vorm.
Ik zit vast in de conditionering dat ik het alleen wel kan, toch wellicht ziet mijn diepste verlangen er anders uit.
De even grote angst ervoor staat me in de weg.


Door een weekje "kramen" in Parijs bij onze dochter een enigszins vertraagde reactie Nij.
Lees ik hier dat we een soort tegenpooltje vormen op dit aardse? Wat mij betreft geen probleem want plus en min lossen in elkaar op en alles gaat zo als het gaat.
Toch vraag ik me af of ons beider "alleen" wel het zelfde zijn.
Mijn alleen, staat voor een vorm van onthechting. Daar bedoel ik mee, niet vast zitten aan mjn omgeving op een manier als ik me afvraag: "wat zou die en die wel van mijn besluit vinden, of hoe zullen ze reageren als ik echt iets met ze wil delen van me zelf?" Vaak houd ik me in, terwijl het leuke is dat ik op dit forum zo af een toe wel iets van mij zelf bloot geef.
Waarom hier wel en niet in mijn omgeving waar ik direct mee te maken heb?
Komt dit omdat we elkaar niet kunnen zien en elkaar wel aanvoelen?
Dit is een stuk makkelijker denk ik om op deze manier iets van of over mijzelf kwijt te willen.
Ik selecteer als het ware mijn publiek om maar niet op mijn b.. te gaan om datgene wat ik ervaar o vind.
Dus Nij, begrijp je dat mijn 'alleen willen gaan', dus ook een angst is die me in de weg staat.
Dat hebben we tenminste gemeen.
Begrijp ik dat jouw 'alleen kunnen' dan iets anders is dan het mijne, want je weet dat ik allang gevoeld heb dat je veel voor een ander over hebt en wilt delen, iets van jezelf geven.
Ik proef een kleine twijfeling bij je in "wellicht ziet mijn diepste verlangen er anders uit".
Zou het zo kunnen zijn Nij, dat wij allen dat diepste verlangen in ons hebben, de goddelijke vonk of hoe je het ook noemen wil. Nu mogelijk nog versluiert maar langzaam groeiend zodat het voor iedereen zichtbaar zal zijn.
Weg valse schaamte, weg angst, vertrouwen op het verlangen, laat het gebeuren, daar ga ik mee aan de gang.
Kunnen we dit samen delen?
Het is vast de moeite waard, ik begin er mee en wens je een fijn weekend.


Wat een mooi moment Wim van jou iets te horen!
Ik was even het diepe ingedoken en heb kunnen kijken naar verlangen.
Het verlangen van samen. Ik had een man ontmoet en voelde een harts en zielsniveau. Toch toont zich een andere werkelijkheid. Dan is het toch denk ik wishfull thinking geweest.
Zojuist is hij kwaad naar huis gegaan. Zijn verlangen stond op de voorgrond en dat stond mij in de weg.
Ik voelde me niet gezien! :-)
Wat fijn deze onthechting, het loskomen van mezelf.

Je schrijft Wim:
@Toch vraag ik me af of ons beider "alleen" wel het zelfde zijn.
Mijn alleen, staat voor een vorm van onthechting.

Misschien wel hetzelfde Wim maar in een andere vorm.
Wat een mooie kans hier op het forum hè om je niet in te hoeven houden.
en te oefenen zeg maar je te uiten, durven uiten, jezelf zo te ervaren en vertrouwen te krijgen.

Je zegt:
@Zou het zo kunnen zijn Nij, dat wij allen dat diepste verlangen in ons hebben, de goddelijke vonk of hoe je het ook noemen wil. Nu mogelijk nog versluiert maar langzaam groeiend zodat het voor iedereen zichtbaar zal zijn.

Juist nu afgelopen week heb ik dat sterk ervaren. Ik merk dat ik een ander daar niet meer aan laat komen.

@Weg valse schaamte, weg angst, vertrouwen op het verlangen, laat het gebeuren, daar ga ik mee aan de gang.

Prachtig Wim. Ja dit delen we samen. Ik stop er nooit meer mee.
Ik wens jou ook een heel fijn weekend.



Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.