De Herberg

we..ze..

    door Nij, 18/09/2008 10:45. #27132. 104 reacties, laatste

goeiemorgen lieve mensen

Tijd voor koffie!!

Ik wil graag nog ff doorgaan bij Harry zijn woorden hier gisteren in de herberg.

We...ze...ik kan er maar niet mee uit de voeten.
Ik stel mezelf aan de kaak hoe dat toch komt.
Tot nu toe kan ik het nog niet echt los laten, en ja dat is helemaal van mij.
Ik bevraag mezelf, en soms ook de ander hoe dan iets bedoelt wordt, voor de duidelijkeid.
Ook ikzelf kom er niet altijd onderuit
om in we of ze te praten..
toch het is niet wat ik wil en
wil er dan graag op aangesproken worden hoe of ik het bedoel.



Jij bedoelt het goed,
groetjes van mij.

Voor mij gaat het uiteindelijke in 1e instantie om de intentie en het vertrouwen daarin.

:-)
Fijne dag Nij.


#27134Trudy@Voor mij gaat het uiteindelijke in 1e instantie om de intentie en het vertrouwen daarin.

Dat versta ik Trudy.
Jij ook een fijne dag.
:-)


#27136

Nog even Trudy over intentie en vertrouwen

Bij mij ontstaat vertrouwen door uitwisseling en communicatie.

Gek op de een of andere manier moet ik denken aan Wil zijn woorden ooit:
afstand nemen is ruimte geven

Ja zo ervaar ik het ook wel, opdat een ieder in zijn eigenheid kan zijn.



Mooi Trudy, intentie en vertrouwen.

Nij, ik voel je wel aan.
Het is misschien maar net in welke context het wordt gebruikt.
' We gaan met een aantal naar Leiden.'
of ' We hebben de waarheid in pacht.'

Het ontstaan van vertrouwen door uitwisseling, communicatie......mooi.

Heb voor mijzelf nog een aanvulling, vertrouwen ontwikkeld zich door opgedane ervaringen.






#27138

Ja Carla ook..het is maar hoe je het verstaat of in welke context het wordt gebruikt.
Mijn intentie is niet dat ik gelijk wil hebben,
en soms of iedere keer weer wil ik daar naar kijken.
Al mijmerend hierover besef ik dat ik niet echt een kuddedier ben, maar een schaap dat...een individu dus :-)
Aannames of aangesproken worden op, of communiceren met we..ze.. trekt me naar de groep, haalt me van mezelf af. alsof ik mee moet gaan met...
met wat niet van mij is.
Wat mij dan rest in de communicatie is
vragen..en of afstand nemen..
Hoe te blijven communiceren is mijn leerpunt, toch ook niet alleen van mij afhankelijk.


Fijn wat je zegt Nij, na je mijmeringen.
Ik herken het. m.n. dat schaap. :-))


Nij, je geeft goed weer, dat jouw, mijn, ieders woorden soms tekort schieten totaal niet erg het is tenslotte een hulpmiddel meer niet.

En dit, is nou eenmaal een hulpmiddel, wat al snel anders begrepen kan worden, dan hoe je het misschien bedoelt, omdat ieder mens een bewustzijn heeft wat kan verschillen van jouw bewustzijn zal een verkeerde opvatting van jouw bedoeling of mijn bedoeling nogal eens vaker voorkomen.
Wat helaas wel tot zeer pijnlijke situaties kan leiden/lijden.

Groetjes


#27143

Juist daarom Johan vind ik communiceren of misschien beter gezegd de beoefening van het ff loslaten van mijn overtuigingen, in een poging open te staan voor de ander, wezenlijk in het contact met de ander.
Hier loop ik herhaaldelijk in vast.
Maar ook, soms misschien eerst even door een wirwar heen, de momenten van samevallen.
En soms ook zomaar een cadeau van een moment van samenvallen :-)



Wij en zij.

Ik en de rest.

Ieder mens een individu.

De bladeren aan de boom vormen samen de boom.

Een boom met maar één blad is niet een erg mooie boom.

Het blad verliest niets aan eigenheid door samen met de andere bladeren het bladerdek van de boom te vormen.

Ook haalt de boom zijn schouders er over op dat er vlak naast een ander soort boom staat.Kan hem dat nou schelen.

Vanuit kracht of vanuit zwakte uitreiken naar een ander dat is om het even.Het gaat om de verbinding.En om het initiatief.

Want een mens is niet geboren om alleen te zijn.


#27145

Ik weet niet Harry of een mens geboren is om alleen te zijn. Ik weet eigenlijk ook niet wat je hiermee in dit verband bedoelt?
Iedere keer als ik deze uitspraak hoor, vraag ik me af: is dat zo? Misschien zijn we wel geboren om alleen te zijn en van daaruit te kunnen verbinden zonder dwang , toch uit vrijheid?
Ik weet het niet






Ja. In vrijheid zonder dwang.


#27145Harry@Vanuit kracht of vanuit zwakte uitreiken naar een ander dat is om het even.Het gaat om de verbinding.En om het initiatief.

Wil/kun je hier iets meer over zeggen Harry hoe je dit bedoelt? Vooral de twee laatste zinnen, gerelateerd aan de eerste zinnen. Hoe zie je dat?




Moet nu werken Nij. Je hoort me.

Groetjes.



Harry, werk ze.
ook groetjes


vanochtend had ik gespreksgroep. Nu is er iemand die een van de leden van de gespreksgroep niet mag(!).
Ik en de andere leden zoeken deze persoon niet bewust op.
Maar die persoon weet wel wie er op die gespreksgroep zitten en die benadert ons.
Nu probeer ik het gesprek altijd neutraal te houden en niet over die ander te praten of er op in te gaan.
Maar die persoon brengt het meestal zijdelings wel ter sprake.



ha LindaB

Mag ik je vragen of je jouw posting #27152 bedoelt als een op zichzelf staande posting of dat deze gerelateerd is aan het gesprek van deze dag?


Grappig en wederom toeval?

Help ...... ik moet met iemand gaan samenwerken die ik echt niet mag.
Word er zelfs boos om.

:-/


kennen jullie dat?

Ooit met iemand samengewerkt waarvan je voelde dat het niet pluis was.

Elkaar een paar jaar niet gezien om NU vervolgens gekoppeld te worden om aan 1 project te gaan werken.
Was even vergeten hoe dat het voelde destijds maar NU is het weer in volle ornaat terug.

:-/


Nij,de posting was zowel opzich zelf staand als gerelateerd aan het gesprek van de dag.
Door de woorden vertrouwen en communicatie en wij/ zij kwam dit naar boven.


#27156Trudy@ Elkaar een paar jaar niet gezien om NU vervolgens gekoppeld te worden om aan 1 project te gaan werken.

Het leven zit vol verrassingen Trudy!
Misschien deze mens en jij ook wel! :-)

#27157
Dank je wel LindaB voor je antwoord!


Ja Trudy, dat herken ik wel.En ik vind het soms erg lastig.
er zijn mensen die mij 'triggeren', die-in negatieve zin- iets met mij doen, iets in mij raken wat me boos maakt of irriteert.

Ik probeer dan steeds te beseffen dat dat iets in en van mij is, maar dat lukt echt niet altijd.

Ik denk ook dat ieder mens op mijn weg me iets zeggen wil, maar voel dat soms helemaal niet zo.


"Het leven zit vol verrassingen Trudy!
Misschien deze mens en jij ook wel!"

Mooi Nij, zo zie ik het ook. Het heeft zo moeten zijn. Toch heb ik wel besloten om in deze mijn grenzen aan te geven en te bewaken. Hou het zeker bij mij, het zit ook in mij.

:-)


#27162@Toch heb ik wel besloten om in deze mijn grenzen aan te geven en te bewaken. Hou het zeker bij mij, het zit ook in mij.

Gaaf hoor!
en ook..
toi toi toi Trudy!
:-)



Nij ....

Dank je
:-)



Mensen die je niet mag en/of je het gevoel geven dat ze dwars door je heen kijken en daar aan je donkere krochten peuteren,
zijn vaak de grootste leerscholen.Ook al is dat niet leuk.

Nij,

Ik denk dat een mens inderdaad in wederzijdse vrijheid (dus zonder misleiding en manipulatie)en zonder dwang,uitgaand van zijn eigenheid (zijn eigen kracht of zwakte)deel uit kan maken van het grote geheel.

Hoewel ik zelf een redelijk solitair levend iemand ben en dus goed alleen kan zijn,
Heb ik toch ook vaak de behoefte met andere mensen in contact treden en kan ik
evengoed een goed teamplayer zijn.

Wel kan ik me voorstellen dat iemand,door ervaringen gebutst,even een tijd op een eiland gaat zitten.De pijn van slechte ervaringen is immers niet altijd makkelijk te dragen.Dit overkomt mij ook bij tijd en wijle.Toch heb ik het vertrouwen in de mensheid en in zinvolle relatie`s daarmee,
nog niet verloren.

Nog even over wij en zij.

We kennen natuurlijk het aloude volksmond
credo "soort zoekt soort"

Dus individuen zoeken een groep andere individuen waarbij ze zich thuis voelen.
Nu is natuurlijk het gevaar levensgroot dat
de ene groep gaat afgeven op de andere groep.Waarbij eerst met sneeuwballen wordt gegooid en later met kruisraketten wordt geschoten.

Die polarisatie is welhaast natuurlijk.Er is haast geen houen aan.Ik kan hierbij alleen maar vermoeden dat de kosmos zodanig is
ingericht dat wij ook op macro-schaal vanuit die polarisatie onze lessen moeten leren.

Agitatie en aversie op micro-huiskamer niveau werken op macro-mondiaal niveau op dezelfde manier.

Tot slot

youtube.com/watch?v=zlY-JlE5ZCo

Us, and them
And after all were only ordinary men.
Me, and you.
God only knows its noz what we would choose to do.
Forward he cried from the rear
And the front rank died.
And the general sat and the lines on the map
Moved from side to side.
Black and blue
And who knows which is which and who is who.
Up and down.
But in the end its only round and round.
Havent you heard its a battle of words
The poster bearer cried.
Listen son, said the man with the gun
Theres room for you inside.

I mean, theyre not gunna kill ya, so if you give em a quick short,
Sharp, shock, they wont do it again. dig it? I mean he get off
Lightly, cos I wouldve given him a thrashing - I only hit him once!
It was only a difference of opinion, but really...i mean good manners
Dont cost nothing do they, eh?

Down and out
It cant be helped but theres a lot of it about.
With, without.
And wholl deny its what the fightings all about?
Out of the way, its a busy day
Ive got things on my mind.
For the want of the price of tea and a slice
The old man died.




"Mensen die je niet mag en/of je het gevoel geven dat ze dwars door je heen kijken en daar aan je donkere krochten peuteren,
zijn vaak de grootste leerscholen.Ook al is dat niet leuk."

Harry,

Stel dat het andersom is, dat ik dwars door iemand heen kijk en daar donkere krochten zie? Nee ..... dat is niet leuk.





Het is natuurlijk interactie.



Natuurlijk Harry,
hoe was't ook al weer:

Wij moeten niet aanbidden wat wij weten.Wij moeten het ondervragen.



Verschillende interpretaties blijken vaak uiteindelijk toch weer om hetzelfde te gaan.
Om dat duidelijk te krijgen is naar mijn gevoel goede communicatie nodig en goede communicatie verbindt denk ik en geeft ook de mogelijkheid over de schutting te kunnen kijken.
Dank je Harry voor jouw kijk op alleen zijn en samen zijn.

@Wij moeten niet aanbidden wat wij weten.Wij moeten het ondervragen.

Een sterke one-liner!

@"Mensen die je niet mag en/of je het gevoel geven dat ze dwars door je heen kijken en daar aan je donkere krochten peuteren,
zijn vaak de grootste leerscholen.Ook al is dat niet leuk."

Nee helemaal niet leuk, maar ook niet minder waar denk ik
:-)





Mooie woorden!

Ik had graag bevraagd geworden.

:-)


:-)))

#27179
@Stel dat het andersom is, dat ik dwars door iemand heen kijk en daar donkere krochten zie? Nee ..... dat is niet leuk. en
#27155
Help ...... ik moet met iemand gaan samenwerken die ik echt niet mag.
Word er zelfs boos om.

Wat maakt jou boos Tudy?



Eigenlijk ben ik niet boos op de persoon in kwestie. Die is zoals zij is.

Ik ben boos op de mensen die laten gebeuren wat er al heel lang gebeurd.
Manipulatie, leugens en bedrog.Met leden ogen zie ik dit nu weer gebeuren.

:-(


Dank je Nij :-)


In zulk een omgeving te werken lijkt me heel moeilijk Trudy, zeker als je hier niet aan mee wilt doen.
Is het voor je mogelijk juist hier een
uitdaging in te zien, zoals ik je ken, de benadering vanuit je hart?
Open, blanco maken?
Kansen, mogelijkheden tot verrassingen, kleine wondertjes misschien?
en
@Manipulatie, leugens en bedrog.Met leden ogen zie ik dit nu weer gebeuren.

Nu met lede ogen en wie weet geven die lede ogen van nu je juist de kracht die je nodig hebt die manupilatie te doorzien
en te laten voor wat het is, en mogelijk de ruimte die dit kan geven jou de kracht geeft ondanks de tegenkracht toch het juiste te doen?


Is het voor je mogelijk juist hier een
uitdaging in te zien, zoals ik je ken, de benadering vanuit je hart?

Wat fijn Nij, zo zie ik de boodschap ook!
Het kost me moeite en het doet pijn. Maar juist die moeite en pijn doorstaan wordt de uitdaging en zoals eerder gezegd:

Mijn grenzen aangeven en bewaken, iets wat ik een paar jaar geleden niet heb gedaan.

:-))))


Mag ik je bedanken Nij,

Soms is het moeilijk om gevoelens, gedachten en de daar voor afgaande ervaringen te onderscheiden. Ik kan per slot van rekening mijn eigen 'leugenaar' zijn.
Heerlijk om even te toetsen, te delen ... om zo tot een mogelijkheid, ruimte te komen.

:-)


Tudy het is je denk ik toevertrouwd! Het is denk ik ook geen toeval of zoiets..dat je juist op die plek bent gezet! :-)

@Het kost me moeite en het doet pijn. Maar juist die moeite en pijn doorstaan wordt de uitdaging

Dit versta ik heel goed.

De weg van het hart...de weg van de rozenstruiken én de distels..
Laat dit de distels zijn die mogelijk veranderen in rozenstruiken :-)



#27189
@Ik kan per slot van rekening mijn eigen 'leugenaar' zijn.

Daarom is toetsing en bevragen vaak zo heilzaam vind ik zelf ook.

Jij ook bedankt Trudy in het jezelf tonen hierin!



Heb jij het in de gaten
Hoe je los moet laten.

Merk je je verstandelijk denken
De angst voor de pijn die
het je kan schenken.

Maar je moet kiezen
Winnen of verliezen.

Niet voor de een of ander
Maar voor elkander.

Elkaars vrijheid
Is elkaars blijheid.

Het zal je meer geven
dan je ooit heb gehad
het is het vinden
van de grootste schat.

Tracht het niet alleen in je gedachten te creéren.

Maar ook in je leven te realiseren.

;-)


#27192

Ik neem aan Trudy dat bovenstaande niet aan mij persoonlijk gericht is! :-)
Toch ja...ik heb het in de gaten of..ik denk het in de gaten te hebben!
Ik tracht het met vallen en opstaan in mijn leven te realiseren en ben hier blij mee.
:-)



Sorry Nij,

Daar is weer zo'n wij/jij/ik situatie.

Lees i.p.v. wij en jij maar ik. Ik / mij / mijn dus.

Hhahahahahahaha.
:-)


Doe ik Tudy!:-)

Was wel grappig, het volgde op mijn laatste bericht in de uitwisseling met jou.

Toch liet het mij ook weer naar binnen kijken.
Thanks!


#27138Carla@Het ontstaan van vertrouwen door uitwisseling, communicatie......mooi.

Heb voor mijzelf nog een aanvulling, vertrouwen ontwikkeld zich door opgedane ervaringen.

Als ik over vertrouwen ontwikkeld door opgedane ervaringen verder nadenk dan zou ik denken dat dat een vertrouwen is opgedaan uit positieve ervaringen.
Is dat ook wat je bedoelt Carla?


#27192

Wat een ontzettend leuk gedichtje Trudi!

Ik heb het uitgeprint en boven m'n bureau opgehangen.
Dank je wel!

Liefs, Leo


# 27197......Ja Nij, dat bedoelde ik zo.

Het kan te maken hebben met zelfvertrouwen en ook met vertrouwen in de ander.
Met positieve ervaringen kan vertrouwen zich ontwikkelen en met negatieve ervaringen, kan het vertrouwen een deuk oplopen.




#27199@Met positieve ervaringen kan vertrouwen zich ontwikkelen en met negatieve ervaringen, kan het vertrouwen een deuk oplopen

Ik begrijp wat je zegt Carla
toch ook denk ik dat juist door deuken en tegenslagen zich vertrouwen kan ontwikkelen. Een vertrouwen ontstaan door de pijn heen...zoiets...
Hoe zie jij dat?



Ja Nij zou ook zomaar kunnen wat je zegt.

Je zegt het zo mooi.....door de pijn heen gaan. Daar zit voor mij beweging in.
In welke vorm dan ook.
Door de pijn of angst heen te gaan zie je het aan, laat je het gebeuren en komt er ruimte om opnieuw te vertrouwen.
Wanneer een mens blijft in haar/zijn pijn of angst, dan denk ik dat er weinig tot geen ruimte komt voor dat vertrouwen.





#27201Carla@Door de pijn of angst heen te gaan zie je het aan, laat je het gebeuren en komt er ruimte om opnieuw te vertrouwen.
Wanneer een mens blijft in haar/zijn pijn of angst, dan denk ik dat er weinig tot geen ruimte komt voor dat vertrouwen

Ik ken het Carla...beide
toch omgekeerd

Raar misschien,maar in het onvermogen was er toen toch ook een soort vertrouwen..
anders misschien, maar toch..



... een soort vertrouwen denk ik om te (kunnen) overleven denk ik.

Hé hé ik geloof dat ik mijn leven aan het herschikken ben :-)
de vraagjes helpen me hierbij!


Toch niet raar Nij! Wanneer dit jouw ervaring is, is dat alleen maar mooi.




Herschikken............
Doet me denken aan het herschikken van de ruimt op de harde schijf van mijn p.c. :))
Toch ook daar Nij, geeft dat weer werkbare ruimte. Bij jou ook?



Jaa Carla dat klopt!

En pc volgt! :-)


Mooi wat jullie hier over vertrouwen zeggen, dat gaat heel diep.

Ik zou er ook nog iets over willen bijdragen...

Mijn visie op vertrouwen :)

Vertrouwen heeft te maken met trouw.
En dat heeft weer verband met 'waarheid'.

Vertrouwen...,

Wellicht een van de mooiste en belangrijkste eigenschappen van ons innerlijk leven..?
Ik vind van wel.
Natuurlijk hoeven anderen dat niet zo te vinden. ( ..dit moet ik erbij vermelden, daar er anders weer aanmerkingen zouden kunnen komen dat dit 'waarheid-spreken ' zou zijn. Zo in de trant van: "vertouwen is..."
:)

Taalkundig (etymologisch) is het afkomstig van oudsaksische 'truwe' en het engelse 'True' wat 'waarheid' betekent.

Onder 'Vertrouwen' versta ik dan een diep gevoel van trouw zijn aan wat ik in mijn diepste Zelf als Waarheid beschouw en ervaar.
( Let wel: niet DE of EEN universele waarheid, die als een definitie of dogma verkondigd zou kunnen worden, of die je 'in pacht' zou kunnen hebben!
Helaas moet ik dit er ook bij vermelden, gezien vroegere onaangename misverstanden op dit gebied.)
:)

Als ik een ander vertrouw dan doe ik een beroep op diens ware zelf. En als een ander mij vertrouwd kan hij of zij dat ook bij mij doen.
Eigenlijk vind ik Vertrouwen daarom iets heiligs, iets onschendbaars.

Zou je daarom voorzichtig moeten zijn met het schenken van je vertrouwen...?
Of zou vertrouwen in wezen iets zijn dat niet te schenden is?

Helaas wordt het in het alledaagse bestaan maar al te vaak 'geschonden'.

Doch dit kan je niet deren als je het vertrouwen in je Zelf maar bewaart..., en ondanks het 'geschonden zijn', toch ook het vertrouwen in de ander niet verliest.




@doch dit kan je niet deren.

Mij kan 't anders nog steeds pijn doen wanneer ik voel dat een ander geen vertrouwen in mij(n kunnen) heeft.
Vertrouwen hebben in anderen is voor mij heel vanzelfsprekend.



Dank je Leo.

.......Doch dit kan je niet deren als je het vertrouwen in je Zelf maar bewaart..., en ondanks het 'geschonden zijn', toch ook het vertrouwen in de ander niet verliest........

Dat zou mooi zijn Leo. Toch ook denk ik dat een mens zich flink geschonden kan voelen en het vertrouwen daarna volledig kwijt kan zijn. In de ander en ook in zichzelf.
Herken je dit?

Ik kan wel met je meevoelen, als je zegt vertrouwen als iets heiligs te beschouwen.



#27208

"Vertrouwen hebben in anderen is voor mij heel vanzelfsprekend."

Noem mij naief ..... dat is mijn 1e voelen. Dat is mijn basis.

:-)


Ha, Gea. Je zegt: 'Als een ander geen vertrouwen in mijn kunnen heeft.'
Voel ik je dan goed aan Gea, dat jij je dan afgewezen voelt? Niet op je waarde geschat? Of heb ik het mis?
Ik begrijp heel goed dat je dat zeer doet.
Kan je aangeven hoe of je daar mee om gaat?
Enne.............nu je er toch bent.......ga jij nog mee volgende week zondag?
Er kan vast nog wel een stoel bij voor je.


@Noem mij naief ..... hihi Trudy,
jij schrijft en ik dacht.
Mensen in m'n omgeving noemen me zo ook:))
Altijd al zo geweest en ondanks de opgelopen butsen en deuken keert 't steeds weer terug.


Trudy, dat is mijn basis......mooi.
Dat was die van mijn jongste zoon ook.

Op enig moment wil hij een straatkrant kopen, geeft het geld, terwijl de verkoper de krant aanreikt. Op het moment dat de man het geld heeft, trekt deze razend snel de krant terug, loopt weg met de woorden...........sorry hoor, zo kan ik hem nog een paar keer verkopen.......

Gelukkig heeft zijn vertrouwen hier geen grote deuk mee opgelopen. Ik lag er wel in, in die deuk. :-)))


Ha, ha, naïef...,
zo ben ik ook vaak genoemd, vooral waar het betrof vertrouwen te hebben, waar anderen dat niet hadden.
En soms hadden ze gelijk ( zo leek het) en soms ook niet.
Maar ik heb er nooit spijt van gehad, vertrouwen te schenken.

Mooie zegswijze is het, vind je niet? Vertrouwen is iets dat je schenkt en het is ook een geschenk als een ander het je geeft.


Gea, Carla en Leo.

Die naïviteit heeft mij al veel gebracht. Natuurlijk heb ik ook door die zelfde naïviteit wel 'ns mijn neus gestoten. Maar als ik alles tegenover elkaar afweeg ben ik er nog steeds ontzettend blij mee.

Mooi zoals jij het zegt Leo:Vertrouwen is iets dat je schenkt en het is ook een geschenk als een ander het je geeft.

Zelf wil ik zeggen: vertrouwen is iets wat je hebt en geeft.

:-)


Mooi Trudy!
daar sluit ik me bij aan
:-)


slaapmutsje Leo?

:-)


Hmm, lekker ja. Trudi ..
Een wijntje dan maar?

Prosit en welterusten!
x,


Proost en slaap lekker.

:-)


.....
vind het maar niks hoor, dat horeca-rook-verbod.

ugh,ugh,ugh ....

:-)


Je gaat toch niet met een sigaret naar bed, Trudi?

:-))

Da's gevaaaaaarlijk hoor!


Nog even terugkomend op#27211,

Nee Carla, ik voel me niet persoonlijk afgewezen, wel gaat een ander gevoelsmatig aan mij(?) voorbij. Ziet mij niet in m'n waarde.
Ik weet ook wel dat 't veel kan zeggen over die ander,
tóch 't is me om 't even, 't blijft een pijnlijk gevoel.
Er is dan gewoon simpel gezegd een enorm misverstaan en dat heb ik altijd al als verdrietig ervaren.
Wanneer een ander me in vertrouwen neemt blijft dat bij mij, ik bedoel dan ook een ander soort vertrouwen wat ik met een voorbeeld wil verduidelijken.
Enige jaren geleden liep m'n relatie bijna uit op een scheiding. Als voorzorgsmaatregel werden alle rekeningen geblokkeerd en had ik geen toegang meer.
Dit enkel en alleen omdat we eens een dergelijke actie in onze vriendenkring hadden meegemaakt.
Wat dat met mij persoonlijk te maken had?
Helemaal niets natuurlijk.
En toch raakte me dit diep.
Hoe ik hier mee om ging?
Simpel en alleen door te voelen,
laat 't maar stromen, om er later wel op terug te komen.

Op je vraag of ik nog mee ga....
s'avonds met 't eten in ieder geval niet.
Overdag laat ik nog open.






Gea, zie logion 58 wat betreft je geraaktheid door het soms minder leuke mensenlot.
En wat volgende week zondag betreft: het zou heel fijn zijn als je ging meewandelen. Dat vind ik dan wel weer erg leuk.


Dank Gea, voor je antwoord, waarin je voorbeeld duidelijk aangeeft wat je bedoelde. Ik begrijp je pijnlijke gevoelens in wat je hier schrijft.
En wat goed van je, de wijze van omgang ermee.

Jammer dat je niet mee kan eten. Wanneer je besluit wel mee te gaan, Leiden in, welkom, leuk je te ontmoeten.


Hallo Gea,

Wat leuk dat de mogelijkheid bestaat dat je met ons mee gaat lopen :-)

Dank je Bram voor de verwijzing naar logion 58.

:-)


Nog even aansluitend op het sigaretten beleid.
Heb vanmorgen een gedichtje gemaakt over een pakje sigaretten, verdwenen tijdens een van mijn diensten.

Even liep ik niet op te letten,
en foetsie ... weg waren mijn sigaretten.

Gezocht in alle hoeken, kieren en gaten,
waar heb ik toch mijn sigaretten gelaten?

Navraag gedaan bij de cliënt,
die zeiden lachend: nee! Die zijn dit immers
al gewend.

Even sloeg de paniek bij mij toe,
geen sigaretten!!!! ik weet niet hoe!

Maar al gauw sloeg de paniek om
.......... wat voelde ik me dom.

Mogelijk wil iemand mij beletten,
te roken van die sigaretten.

"Roken is immers slecht"
dat is wat er steeds wordt gezegd.

En heeft iemand ze daarom even
'weggelegd'.

;-)


;-)

Ja Trudy, die persoon was vast erg bezorgd voor jouw gezondheid..




Logion 58, daar lees ik de werkelijkheid in zijn totaliteit omarmen. Ja, geen verzet maar overgave aan wat zich aandient.
Het mooiste vind ik wanneer dit als vanzelf zou gaan.
Soms ben ik ook geneigd om de eerste de beste reactie (bv enorme boosheid) direct op m'n omgeving af te vuren. Dan kan ik er van alles uitflappen wat alleen maar meer schade brengt. Kan hier dan ook nog bozer om worden, vooral op mezelf.
Hoop dan ook echt dat alles te omarmen nog eens een tweede natuur wordt.


Logion 58, daar lees ik de werkelijkheid in zijn totaliteit omarmen. Ja, geen verzet maar overgave aan wat zich aandient.

Ja Gea, heb dit ook gelezen.

Gelukkig kan ik de boosheid beheersen d.m.v. de eenvoudige woorden te uiten: ik ben boos.

Wat ik niet eenvoudig vindt is om over te geven aan wat zich aandient. Doe dat op DAT moment wel maar als er belangen van mensen in het spel zijn kan ik toch niet overgeven en het laten voor wat het is?

:-/


"Die heelheid kan men niet verwerven door zichzelf op welke wijze dan ook te amputeren. Maar ook niet door de werkelijkheid te willen veranderen.
Het lijden is een onontkoombaar deel van het mens-zijn. Het is de andere kant van de liefde. We lijden bijvoorbeeld om het verlies van een dierbare omdat we deze medemens liefhebben. Onvoorwaardelijke liefde kan alleen bestaan in combinatie met de onvoorwaardelijke bereidheid tot het ervaren van de pijn die het leven ons soms aandoet."

Mag ik dit zo vertalen:

Het is de overgave aan mijn eigen gevoelens. Er doet zich een situatie voor en daar voel ik me niet fijn bij. Aan deze gevoelens mag ik toegeven en van daaruit gaan handelen.

Lees ik dit goed?


Trudy, dat is precies wat ik bedoel. Daar gaat eigenlijk logion 65 over.
Als je boos bent, dan is dat wat er is, namelijk boosheid. Velen van ons, ik ook, zijn opgevoed met het oordeel dat boosheid een foute emotie is. We moeten toch liefhebben? Maar als liefhebben gevat wordt in een oordeel buiten jezelf over wat mag en niet mag - boosheid mag niet bijvoorbeeld - dan is het geen liefde meer. Dan is het gehoorzaamheid aan een oordeel.
Als boosheid er niet mag zijn, gaat het, zoals alles wat er niet mag zijn, woekeren. Wat je onderdrukt komt er stiekem toch uit, maar dan vilein, gemeen.
Als je jezelf toestaat boos te zijn, als daar dus geen oordeel op zit, ontstaat er door die toestemming ook de vrijheid hoe daar gehoor aan te geven. Soms kan het geheel passend te zijn om als een viswijf te keer te gaan, soms is het verstandiger om te zoeken naar een ander gedrag, bijvoorbeeld streven naar verzoening. Boosheid kan in een intieme relatie heel gezondmakend zijn voor de relatie, omdat het een krachtige vraag kan zijn om respect.
Hoe dan ook, als je een gevoel zoals boosheid respecteert, kun je er in vrijheid mee om gaan: alles tussen woedend uithalen en knuffelen is dan mogelijk. In die keus ligt je vrijheid. Maar die vrijheid is er alleen als je jezelf niet om die boosheid veroordeelt.


Duidelijk!

Ik ga mezelf toch niet doodslaan?
Neeje!

:-))))))




Mooi Trudy dat je de boosheid kan beheersen.
Voor mij geldt 't echt niet altijd. Was dat maar waar.
Overgave aan wat is, daarmee bedoel ik voor mezelf overgeven aan de pijn.
En natuurlijk kom ik ook op voor andermans belangen, als dat nodig is.
Een sterk rechtvaardigheidsgevoel lijkt me.
Dat bedoel ik dan ook niet met laten voor wat 't is.
Er kan een terugkeren in mezelf zijn, maar zeker ook weer een moment waarin ik naar buiten kom. Vergeet dan ook dat ik ooit heb leren tellen.
Het lijkt wel of ik soms niet genoeg heb aan alleen de woorden ik ben boos.
Ik heb grote bewondering voor je:)

Dank je Bram.
Misschien zit er voor mij toch wel een oordeeltje naar mezelf toe w.b. die boosheid. Zéker wanneer ik 't mezelf kwalijk neem. Zo maak ik er een grotere berg van dan van dat wat is.
Ik weet het eigenlijk niet.
Voel me ook een beetje down de laatste tijd.
Na m'n vakantie is 't me opgevallen dat er nog zo weinig over is om samen te delen in m'n relatie.
Dit maakt me verdrietig.







Ach Gea, ik voel je verdriet.
Wens je de moed en kracht overeind te blijven meid.
Fijn hè, hier even wel te kunnen delen.
Ik denk aan je.


Stel Gea, dat je die eenzaamheid in de relatie accepteert (Ik zeg dus niet dat je dat zou moeten doen! Ik opper slechts de mogelijkheid.), wat blijft er dan van de relatie over?


Ruimte voor elkaars zijn Bram.
Regelmatig heb ik 't lange tijd zo kunnen zien. op en weer neer gaande.
Toch, 't komt steeds weer opnieuw bij me naar boven.
Zal 't misschien ergens toch nog niet helemaal willen/kunnen/durven accepteren?


Is er dan ook ruimte bij jou voor jouw zijn?


Dank je Carla, jazeker voelt 't goed hier te delen:) Dit brengt me weer dichter bij mezelf.
(Ik lijk wel op een dwaallichtje haha.)


Mooi Trudy dat je de boosheid kan beheersen.

Gea, het wil niet zeggen dat ik de boosheid niet voel, oooohhhh geloof me maar ..... die kan soms erg heftig zijn :-)

Toch merkte ik in het verleden dat ik niet boos mocht zijn. Totdat ik op een gegeven moment bemerkte dat de boosheid meer nadelig effect had op mij dan dat die werd opgemerkt door mijn omgeving.
Door de woorden: ik ben boos! uit te spreken ontstond er ruimte. Zowel bij mij als bij de omgeving. Ruimte voor gesprek en ...... erkenning.

Het gevoel is er dus nog ..... alleen de innerlijke strijd is er niet meer.

:-)


Oeff Bram, die vraag komt aan!
In 't verleden weinig.
Tegenwoordig veel meer.
Misschien hou ik mezelf wel tegen.
Voel ook een enorme berg verdriet in me, maar dat heeft meer betrekking op dat wat er in 't verleden is gebeurd.
Dit is eigenlijk voor een deel onbespreekbaar gebleven bij elkaar.
Ik zet er zelf misschien wel een rem op.


#27242
...... tot 10 tellen doe ik niet meer, dat is voor mij gevoel dus het doodslaan van mijn gevoel.

:-)


Wat is er mis met dat verdriet, Gea? Het is er toch?


@...... tot 10 tellen doe ik niet meer, dat is voor mij gevoel dus het doodslaan van mijn gevoel.



Daarom vergeet ik dat blijkbaar ook Trudy.


@27242
Ik was ooit lang geleden bij een lezing van iemand, Theo van Leeuwen, en in het publiek was iemand die hem almaar in de rede viel.
Op een gegeven moment zei Theo, op een heel rustige toon:
'Ik merk nu dat ik boos aan het worden ben over uw gedrag'.
Dat vond ik zo knap!


# 27247

Ja Bram, da's i.d.d. heel knap.
Zal hem onthouden.

Toch ook denk ik dit makkelijker toe te kunnen passen wanneer er, zoals in het voorbeeld wat je geeft, niet direct sprake is van een wederzijdse sterke verbondenheid.


Gea, ik ga zo het huis uit, een verjaardag vieren. Ik kan je dan dus niet meteen antwoorden.


@27248
Dat denk ik ook Carla.


Ja 't verdriet is er nu ook gewoon.

Dat van Theo ja, dat soort duidelijke taal daar heb ik bewondering voor.
Compleet losgekoppeld van de persoon toch jezelf duidelijk weten te maken.
Alleen 't benoemen van gedrag.
Ben d'r weer bij:)
Bedankt.
Dagdag, ik ga naar buiten, de zon in.










Prima Bram,22749
wens je een fijne verjaardag!
Dat wordt misschien ook lekker in 't zonnetje vieren.


#27248
Hoi Carla je schrijft:

Toch ook denk ik dit makkelijker toe te kunnen passen wanneer er, zoals in het voorbeeld wat je geeft, niet direct sprake is van een wederzijdse sterke verbondenheid.

Ga je dan alleen uit van de emotie boosheid?

Er zijn namelijk meerdere emoties en die kan ik juist heel goed 'kwijt' bij mijn dierbare. Zelfs mijn boosheid.

:-)


Ha Trudy. Ik ging niet uit van alleen de emotie boosheid.
Ik herken de manier waarop Theo van Leeuwen reageerde.
Hij werd boos op de man die alsmaar in de rede viel. Hij slingerde vervolgens niet een of andere nare opmerking naar die man, maar hield het bij zichzelf en vertelde uiterst correct wat er met hem gebeurde.
Deze wijze van uiten kan je leren. Dat heb ik ervaren op de training pastorale gesprekken. Dat is alweer zo'n 20 jaar geleden en ik was het al lang weer kwijt.
Ik vond het fijn er weer van te horen.
Dat het voor Theo niet zo moeilijk was dit zo te doen komt mede, denk ik, omdat hij geen directe band gehad zal hebben met de man in de zaal.
Zit je nu in een 1 op 1 situatie, met dezelfde casus, dan vraagt het veel meer bewustzijn om dit toe te passen. De valkuil om in een verwijtende sfeer te vallen is dan vele malen groter.
Begrijp je me een beetje?

Verder vind ik het heel fijn voor jou, dat je je emoties, ook je boosheid kwijt kan bij je dierbare. Dat is kostbaar Trudy.


#27254
Begrijp je me een beetje?

Ik be-grijp je helemaal.
Vraag me af of jij mij hebt be-grepen?

lees: #27242
Daarmee bespaar ik me die verwijtende sfeer. Ongeacht wie ......

:-)


:-)) Trudy, ik denk je wel begrepen te hebben. Je verwijst nu naar # 27242, ja, daar maak je voor mij heel duidelijk hoe of jij er mee omgaat. Mooi, je innerlijke strijd is er niet meer.

Echter je bevroeg mij op, wat je ook herhaalde in je post #27253.
Ik ging dan ook niet uit van de emotie boosheid maar van de houding van Theo van Leeuwen.
Uit eigen ervaring weet ik hoe vreselijk moeilijk het kan zijn, wanneer de emotie hoogtij viert, toch te blijven bij de ruimte naar de ander en niet in de verwijtende sfeer te belanden.





Mooi Carla ....

:-) we be-grijpen elkaar.



Heel mooi dat voorbeeldje van Theo,
daar haal ik zoveel uit voor mijzelf.
Ik zie nu duidelijk dat ik mezelf liet meeglijden in mentale chaos.
Ben er (voor nu) dan ook glimlachend uitgestapt.
(Het voelde al zo wee-ig van binnen en ik hou niet eens van achtbanen:)
Bedankt voor Theo's aangehaalde woorden, Bram.






Heb vandaag mijn gevoel van machteloosheid en boosheid in alle rust daar neer kunnen leggen waar het behoort.

Voel me opgelucht en (h)erkend. Ruimte is gecreërd om verder te gaan.

:-)


Toppie Trudy! :-)


Dank je Nij.

:-)

Liefs Trudy


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.