De Herberg

P-sjaal.

    door Harry, 08/12/2008 09:40. #29545. 6 reacties, laatste


Het elektrische treintje is kapot. Dus spelen we noodgedwongen met het houten Brio-treintje
in de woonkamer.Het is december en het is er gezellig warm. Wij zijn allebei vijf. Mijn vriendje en ik Zijn moeder zit in een stoel en leest een boek.Vanachter haar boek kijkt ze af en toe met een tevreden glimlach naar ons.In de zwarte kolenkachel laait een behagelijk vuur.

We horen gekraak.Hiermee wordt een hoorspel aangekondigd dat wordt afgedraaid op de oude Philips Pick-up.Zijn moeder heeft Paulus de boskabouter opgezet.Eúúúééécalypta,
schalt het uit het luidsprekertje.Toch wordt ik meer afgeleid door een plotseling gekoekoek.
Het kleine koekoekje floept steeds uit de klok.

Leuk zeg.Denk ik in stilte.Hoe kan dat? vraag ik aan zijn moeder.Trek maar eens aan het gewicht zegt ze.Dat doe ik en kijk van onderaf de klok in.Een heel raderwerk verbonden met
de wijzertjes en het koekoekje.Mooi gemaakt zeg ik.Hoe kan iemand dat bedenken? Tja…
zegt ze.

Mijn vriendje wil het houten treinbaantje anders leggen.Het was juist zo’n mooie!
We hadden er hard aan gewerkt. Moet dat nou P-sjaal ?.zeg ik. Een P heeft geen sjaal zegt
hij gierend van het lachen terug.

Hij was toen al slimmer dan ik.


Harry, hoe triest ook je eindconclusie, toch is dit een prachtig moment van zelfervaring.
Hier is een jochie dat open en nieuwsgierig tegenover de wereld staat en zeer gevoelig is voor de sfeer van goedheid die er op dat moment is.
Typerend vind ik dat je zegt "Leuk zeg. Denk ik in stilte." Dat denk je dus "in stilte". Je had hier onlangs een mooie mijmering over stilte. Het is welhaast een mystiek moment.

En dan je conclusie.
Er is een ervaring, die van goedheid en verwondering.
Je laat weten dat je het jammer vind dat die sfeer (en niet alleen het treinbaantje) door je vriendje verstoord wordt.
Die lacht jou uit. Dat zal pijn gedaan hebben, niet alleen om dat uitlachen, maar ook omdat die sfeer van goedheid en verwondering verbroken werd door het vriendje dat daar geheel buiten stond, en daar geen deelnemer in was.
Dan val je bij wijze van spreken uit de hemel.
Om wat voor reden dan ook trek jij de conclusie dat je vriendje slimmer was dan jij.
En ik heb het vermoeden dat je daarmee een ervaringspatroon vastlegt. Het is haast hetzelfde als wat je kortgeleden beschreef als jouw verblijf tussen je collega's. Jij, als onbegrepen vreemdeling tussen 'gewone' collega's. En dat zie je wederom als jouw gebrek, jouw tekort.

Die ervaring van goedheid en verwondering bij dat vriendje is wat er is. Dat gebeurde in de werkelijkheid; het was de ervaringswerkelijkheid van dat moment. Maar je conclusie achteraf is niet meer dan een willekeurige gedachte. Die heb jij zelf toegevoegd aan de werkelijkheid. En die had net zo goed heel anders kunnen wezen. Die kun je ook naar willekeur veranderen. De ervaring van toen kun je niet veranderen, maar de betekenis die je er aan geeft wel.
Toch heeft die gedachte van toen, vrees ik, je verdere leven gekleurd: jij bent anders en dat komt omdat zij slimmer zijn.
Het wordt de hoogste tijd om op andere gedachten te komen.



Harry, lees ook eens de Bramhartigheid "Een vreemdeling op weg naar huis".


Harry, ik had je verhaal gelezen en het ontroerde me.
Nu ik het wéér lees en de fijngevoelige reactie van Bram er bij lees, nóg meer.
Laat de koekoek maar koekoek roepen.
Dat jij op weg mag gaan naar : ' Hier ben ik.'


Harry, Volgens mij was jij op dat moment de slimste.
Het willen weten waarom die koekoek naar buiten komt, iets wat waarschijnlijk niet in het hoofd van het vriendje op kwam( ik herken me in jou) en dan ken je ook nog een heel bijzonder woord, een woord waarvan dat vriendje de betekenis niet weet en jou daarmee neer haalt.

Harry door de details die je nu nog weet, begrijp ik dat veel indruk op je heeft gemaakt.
Ik hoop voor jou dat er situaties mogen zijn waarin je wel gewaardeerd wordt en jezelf kan zijn.


Hoi Harry,

Doet mij denken aan een klein meisje op de begrafenis van een overleden nichtje.

Ze was zo gelukkig om familieleden, favoriete oom, te zien en begreep maar niet waarom iedereen en hij nu ineens zo verdrietig en zo anders waren dan anders.
Lag het aan haar?




Harry je bent P-sjaal! :-)


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.