De Herberg

De aanslag op kinderen

    door Harry, 24/01/2009 08:14. #31239. 14 reacties, laatste


Ondanks alle oorlogen in de wereld en het geweld wat er tot dusver is geweest,
kan je de aanslag op kleine kinderen van gisteren, met de beste wil van de wereld geen klein leed noemen.

Laten we nu eens zoals we hier, zogenaamd
breed denkend op dit forum zitten,proberen te achterhalen hoe onze maatschappij een produkt als deze dader heeft kunnen voortbrengen.

Naar mijn mening vallen alle goede voornemens zoals leven in het nu en zogenaamd oordeelloos naar de dingen kijken, weg in een theoretische flauwe schim waar wij, afgeschilderd tegen de idiote hardheid van onze samenleving,
helemaal niets mee kunnen

Wanneer iemand het voor elkaar krijgt om
zo`n dader nog zacht vergoeilijkend en vergevingsgezind over zijn bol te aaien dan vind ik dat een heel knap persoon.

Maar op dit forum zit een heel regiment,spiritueel,religieus en psychologisch onderlegd potentieel,dat toch de beweegredenen van zo´n dader tot klaarheid moet kunnen brengen.



youtube.com/watch?v=s8oHBbEMaj4


Ja Harry het zal je kind maar wezen.
Ik kan hier nauwelijks over denken, het gaat mijn verstand te boven, het is te erg.


Verschrikkelijk en niet te bevatten.

Mijn gedachten gaan dan ook uit naar de slachtoffers en hun dierbaren.


Barmhartige God
ik draag het aan u over
begrijp
de volle omvang van mijn klacht
waak met mij
in de grot van de smart


Ach Harry, heb jij ooit een schizofreen van nabij meegemaakt?
Stel je je een nachtmerrie voor waarbij je achtervolgd wordt door bloeddorstige wolven.
Je probeert te vluchten maar ze komen steeds dichter bij. Je weet dat ze je spoedig gaan verscheuren.
Probeer je vervolgens de angst voor te stellen waarin je dan verkeert.

Als je zoiets zou dromen, zul je op een gegeven moment wel weer wakker worden, en dan is alles weer normaal.

Stel je nu voor dat je zo 24 uur per dag leeft, met die verschrikkelijke angst, bij vol bewustzijn, waarbij elk medemens zo'n bloeddorstige wolf lijkt. Paranoïde schizofrenie heet zo'n waanvoorstelling, maar voor de mens die het meemaakt is het levensecht.
Voor zo iemand kan het doden van kinderen een wanhopige daad van zelfverdediging zijn, gerechtvaardigd door zijn wanen. In zijn beleving zullen het geen kinderen zijn geweest die hij gedood heeft, maar zijn eigen monsters.

Natuurlijk gingen mijn eerste gedachten uit naar de ouders en het personeel dat daarbij aanwezig was. Inderdaad niet te bevatten. Vreselijk.

Maar ik moest ook denken aan de dader die nu waarschijnlijk dwangverpleging en dwangmedicatie zal krijgen en dan waarschijnlijk weer tot normaal bewustzijn zal komen. Hoe leef je dan verder met de wetenschap dat jij de dader bent van dit vreselijks?
Mijn mededogen gaat ook naar hem uit.


#een wanhopige daad van zelfverdediging zijn, gerechtvaardigd door zijn wanen. In zijn beleving zullen het geen kinderen zijn geweest die hij gedood heeft, maar zijn eigen monsters.

Inderdaad, hoe leef je verder met die wetenschap....
in en in-triest.



Zoals ik al schreef:

in gedachten bij de slachtoffers en hun dierbaren.


Precies Trudy, welke dan ook.



idd Bram.Heb ik een schizofreen van nabij meegemaakt.Via lessen Chi-Kung, die ik destijds volgde, kwam hij bij ons aanwaaien.Hij bleek bij ons in de buurt te wonen en kwam steeds frequenter,op het laatst vrijwel dagelijks, bij ons op bezoek.

Hij achtte zichzelf door de duivel bezeten,die hem zelfs zou hebben verkracht,en lag wanneer hij niet bij ons op de koffie was,de gehele dag op bed tot god en engelen prevelend om het duivelse gevaar af te wenden.

Deze man kwam zo vaak bij ons omdat ik hem gehoor gaf.Ik ging in zijn verhaal zitten en leefde met hem mee.Op een zeker moment was ik nog de enige die dat kon en klampte zich aan mij vast.Al pratende,over een periode van zeker anderhalf jaar, bracht ik hem wat realiteitszin bij en trachtte hem weer onder de mensen te brengen.Dat leek allemaal een beetje te lukken.Ik kreeg hem zelfs een paar keer zover dat hij meeging naar luiddruchtige popconcerten.

Op zekere dag bleek alles tevergeefs.De overmacht van spoken in zijn hoofd werd te groot en hij hing zich op aan de trap bij hem thuis.

Is schizofrenie uitsluitend een biologisch defect ?Of is het een daarvoor gevoelige DNA-structuur die wordt gevoed door maatschappelijke factoren?

Hoe dan ook.Wanneer er op straat een uit het circus ontsnapte tijger zou rondlopen,zouden wij ook de nodige moeite doen om het beest weer achter de tralies te krijgen.


Wat goed van je Harry, en wat een geduld, maar ook: wat een tragische afloop.


Het zal je kind maar wezen, de doden en gewonden maar ook de dader zelf.
Je zal zelf dat kind wezen.
Onvoorstelbaar en onbegrijpbaar het leed dat er nu is, het leed dat er zal zijn, leed dat mogelijk nooit verdwijnt.


Harry, je diepe verontwaardiging en afschuw lees ik en deel ik.

Ik heb een aantal jaren gewerkt op een gesloten psychiatrische afdeling van een streekziekenhuis en heb het diepe leed van nabij meegemaakt van mensen zoals door jou beschreven in je ervaringsverhaal.

Wat er gebeurde in België, daar zijn bijna geen woorden voor.
Ja, het zal je kind maar wezen ( you-tube filmpje ).
De kindertjes daar, de ouders, begeleidsters, hulpverleners, artsen en de dader. Allemaal kinderen van.......
Ik wil niet knap gevonden worden, maar voel wel de innerlijke behoefte om ze allemaal een aai over de bol te geven.

Ik heb vandaag heel wat reacties gehoord, waarvan de meesten toch vielen in een sfeer welke ik hier niet graag wil herhalen.

Vandaag is het de day after.
Hoe gaan al die kinderen van.......vanavond naar bed?
Hopelijk worden ze ingestopt, getroost, met liefde omgeven. Hun tranen zullen zich vermengen.

En dat ene kind?



Bram, je schreef, als zo'n iemand weer tot normaal bewustzijn komt... Zou iemand die zover heen is weer tot normaal bewustzijn kunnen komen?
Of meer zoals Harry beschrijft, altijd toch geestelijk ziek.
Ik vind het moeilijk, ben het wel met je eens dat je medelijden met zo'n man moet hebben. Maar als het je eigen kind betreft, zie je dat zo niet denk ik.
Hoewel, toen in Rotterdam een jongen doodgestoken was heeft de moeder van het slachtoffer een jaar later contact gezocht met de dader en vergaf hem. Dat zag ik op de televisie. Ik vind dat heeeeeeel knap
Voor de ouders van de dader is het ook heel erg.
Ik zag de vader van die vrouw die vermoord was en waar de twee van putten onschuldig voor zaten. Die man was er kapot van. Hij had een monster op de wereld gezet, zei hij, en wou zijn zoon niet meer zien. Dat moet ook pijn doen.

Er zijn echt alleen maar slachtoffers.


#31269 Je zult dat ene kind maar zijn!
Mijn mededogen gaat ook naar hem uit.

Ik kom hier om te lachen en te huilen,
te vrezen en te hopen.
Het ritme van mijn hart is de geboorte en dood van alles wat leeft.

Ik ben een kikker die vrolijk zwemt in het heldere water van een vijver.
En ik ben de ringslang die zich zwijgend voedt met de kikker.

Ik ben het meisje van twaalf, vluchtelinge op een kleine boot,
dat zichzelf in de oceaan werpt nadat ze door een zeerover is verkracht.
En ik ben de zeerover, wiens hart nog niet tot zien en liefhebben in staat is.

Mijn vreugde is als de lente,
zo warm dat de bloemen op de hele aarde gaan bloeien.
Mijn pijn is als een rivier van tranen,
zo onmetelijk dat ze de vier oceanen vult.

Noem me bij mijn ware namen,
zodat ik al mijn huilen en lachen tegelijkertijd kan horen,
zodat ik kan zien dat mijn vreugde en pijn één zijn. (log. 58?)

Thich Nhat Hanh







Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.