De Herberg

De trein van het leven

    door Yvonne, 07/02/2009 20:50. #31934. 3 reacties, laatste

Het leven is als een treinreis.
Mensen stappen op en mensen stappen af.

Er zijn haltes met een gelukkig weerzien, en haltes met een droevig afscheid.

Als we geboren worden stappen we op de trein, we ontmoeten onze ouders en denken dat ze de hele reis bij ons zullen blijven.

De realiteit is echter anders.
Ze stappen af in een station en laten ons achter in de trein, zonder hun gezelschap, liefde en genegenheid.

Maar er stappen andere mensen op.
Mensen die voor ons heel belangrijk zullen zijn tijdens de verdere reis.
Het zijn onze broers en zussen, onze vrienden en al de andere mooie mensen die van ons houden.

Voor sommigen is de reis een leuke uitstap.
Voor anderen is het een droevige reis met zware bagage.

Nog anderen staan steeds klaar om te helpen.
Sommigen laten een groot heimwee achter.

Anderen stappen in en onmiddellijk terug uit en geven ons enkel de tijd om hen vluchtig te kruisen.

Soms zijn we verrast dat bepaalde medereizigers waar van we houden in een ander rijtuig gaan zitten en ons alleen laten reizen.
We kunnen niet naast hen gaan zitten, want die plaats is al ingenomen.
Dat is niet erg, zo is de reis nu eenmaal: vol dromen en verrassingen, vol ontmoeten en afscheid nemen, meevallers en ontgoochelingen.

Maar er is geen terugreis.
Laat ons de reis zo aangenaam mogelijk maken.

Aan allen die in mijn trein zitten wens ik: een goede reis





Hoi Yvonne,

Het bovenstaande bracht mij terug bij:

www.youtube.com/watch?v=LUf5-Lmp8ug

Trof het afgelopen week aan op youtube.
Lijkt me een mooie aanvulling op jou bijdrage.


Dank je Trudy voor deze prachtige aanvulling! Dan gaat het dus nog verder:

Laten we proberen onze reisgenoten te begrijpen en laten we zoeken naar de mooiste kanten van elk van hen.
Weet dat er op elk moment van de reis één van onze reisgezellen ons begrip nodig kan hebben.
Ook wij kunnen op een bepaald moment nood hebben aan iemand die ons begrijpt.

Het grote mysterie van de reis is niet dat we niet weten wanneer we zullen moeten uitstappen,
we weten ook niet wanneer onze reisgezellen zullen afstappen, zelfs niet degene die naast ons zit.
Ikzelf, ik denk dat ik heel droevig zal zijn als ik moet uitstappen. Ik ben er zelfs zeker van.

Het afscheid nemen van alle mensen die ik ontmoet heb in de trein, hen achterlaten zal pijnlijk zijn.
Maar ik ben er zeker van dat ik ooit zal aankomen in het Centraal Station, en dat ik hen daar zal terugzien, met veel meer bagage dan waarmee ze vertrokken zijn.
Ik zal gelukkig zijn dat ik hen meer bagage bezorgd heb.

Vrienden, laat ons er een mooie reis van maken!
Laat ons ervoor zorgen dat we mooie herinneringen achterlaten op het moment dat we uitstappen.

Aan allen die in mijn trein zitten wens ik een goede reis!

En een Fijne dag!


Yvonne en Trudy bedankt voor jullie mooie bijdragen ook voor jullie een fijne dag toegewenst.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.