De Herberg

de droptent

    door annette, 26/07/2009 21:39. #35704. 1 reacties, laatste

Toen ik de eerste week in de reform/drogist kiosk werkte was ik toch wel verbaasd om wat ik allemaal zag.

Het was een leuke ronde kiosk, zonder toilet of airco. Tegenwoordig is het er niet meer, want hij moest plaats maken voor de koopgoot.
39 bakken drop zaten in de toonbank. Achter mij de homeopathische medicijnen en stiekem onder de toonbank aspirines en andere medicijnen die je alleen met diploma mocht verkopen. En dat diploma had ik nog niet en het andere meisje ook niet.
We hadden natuurlijke huidverzorgingsproducten; voedingssupplementen en kruiden. Allerlei sappen. Bietensap, wortelsap en lekkere vruchtensappen en nog meer.

10 meter van de kiosk vandaan was een sieradenmarktje. Het meisje waar ik mee werkte was heel goede maatjes met één van de kraamhoudsters.
De vrouw liep in en uit. Koffie werd gezet en gedronken, telefoon gebruikt, en als er iets nodig was werd het gewoon gepakt.
Onder het plein, bij de metro was een WC en daar verdwenen gratis hele pakken wc-papier naar toe.
Het meisje kreeg van de sieradenvrouw wel eens een riem cadeau en op de WC mocht ze gratis plassen. Maar dat mochten we toch wel, want we mochten op de pot uit de pot van de baas.

Tussen de middag en na schooltijd kwamen er jongens die zo met hun hand in de dropbakken graaiden en met handenvol drop naar buiten gingen.

Ik was speciaal aangenomen om de zaak winstgevend te en presentabel te maken.
Dit is een laatste poging, had mijn werkgever gezegd, als het niet lukt, moet de tent dicht.

Ik vroeg aan het meisje of het allemaal wel normaal was zoals het ging.
Ja hoor, zo doe ik het altijd.
Nou, maar daar ga ik toch echt verandering in brengen, zei ik.
WC papier wilde ik niet meer in de zaak hebben, want het is geen artikel wat er hoorde en nam veel te veel ruimte in en leverde te weinig winst op.
Jammer voor de toiletmevrouw.
De telefoon voor de marktjuffrouw was alleen nog voor noodgevallen, koffie kon ze kopen in de koffieshop 10 meter verderop en alles wat ze gebruikte of meenam moest betaald.
Oei, wat kreeg ze een hekel aan mij.

Daar kwamen de schooljongens weer. Ik stond achter de toonbank. De eerste de beste die zijn hand in een dropbak deed kreeg een flinke lel met een ijzeren lepel.
Ik had ook nog een hele grote houten lepel gevonden, die hield ik in mijn andere hand.
Daar kwam weer een hand en een brutaal lachend hoofd.
Pats, sloeg ik met de lepel. De kop van de lepel brak in tweeën, het hoofd van de jongen ook haast.
Geschrokken liepen de jongens naar buiten.
De andere dag kwam er weer een groepje. Ik stond bij de deur.
Kom, zei een van de jongens, drop pikken.
Nee, zei een ander, dat wijf slaat zo hard.
Ik had nooit meer last van ze, maar het was natuurlijk wel in een tijd dat er nog enig gezag was.







Au!
:-)


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.