De Herberg

Te leuk om voor mijzelf te houden......

    door Carla, 20/08/2009 10:27. #36216. 35 reacties, laatste

Drie mannen komen om bij een auto-ongeluk. Bij de hemelpoort stelt Jezus, die Petrus vervangt, hen ombeurten dezelfde vraag. Als zij de waarheid vertellen, dan mogen ze naar de hemel, anders gaan ze naar de hel. Jezus vraagt: "Hoe vaak heb jij je vrouw bedrogen?" De eerste man antwoordt: "Nooit, ik was een goede echtgenoot." "Mooi," zegt Jezus, "dan krijg jij in de hemel een groot landhuis en een limousine." De tweede man antwoordt: "Ik heb mijn vrouw één keer bedrogen?" "Fraai," zegt Jezus. "Dan krijg jij in de hemel een klein huis en een Opel Kadett." De derde man zegt: "Ik ben acht keer ontrouw geweest." "Tja," zegt Jezus. "Maar vooruit, jij krijgt een kleine flat en een bromfiets."
Een paar uur later zien de laatste twee mannen hun vriend huilen voor de deur van zijn landhuis. "Wat is er aan de hand?" vragen zij. De man antwoordt: "Ik zag zojuist mijn vrouw. Zij woont hier in een tent en rijdt op rolschaatsen."


Hallo Carla, het mopje is leuk., heb er wel m'n bedenkingen bij maar hou die maar voor mezelf.
Dat wordt nl. meestal niet zo gewaardeerd.


Linda, ik hoop niet dat ik je in verlegenheid heb gebracht. Is dat wel zo dan hierbij mijn verontschuldiging.


Nee hoor Carla, ik vind het mopje echt leuk.
Ik heb vaak de neiging om mopjes te analyseren en dat haalt de humor van de grap eraf.


hahaha, echt grappig.


Het gebeurde terwijl ik slenterde door een oud gedeelte van Amsterdam richting van een bibliotheek met ontzettend veel leesvoer over zaken als (schrik niet) alchemie een andere niet-dagelijkse kost.

Tot ik plotseling bij het oversteken van de straat bij een stoeprand iets zag glinsteren. Het trok mij onweerstaanbaar aan en pakte het op als een ervaren kraai. Omdat het regende stopte ik het onmiddellijk in de zak van mijn regenjas want ik wilde zo dicht mogelijk langs de huizenkant lopen om mijn voorgenomen doel zo droog mogelijk te bereiken.

Na mijn bezoek spoedde ik mij huiswaarts met een overvolle tram vanwege het "noodweer". Het miezerde wel maar met kleding dat nat wordt vind ik het al snel noodweer.

Uit mijn jaszak haalde ik het glinsterende voorwerp en bekeek het zeer aandachtig. Er kwam zelfs een loupe aan te pas. Het bleek een gouden herenring te zijn met een voortreffelijk geslepen zeer heldere briljant. Min of meer van de verbazing bekomen begaf ik mij naar mijn buurman en tevens goede vriend. Als diamantslijper moet hij mij toch wel meer kunnen vertellen over het gevonden voorwerp. Waarlijk hij begon te beven en ik vreesde zelfs even voor zijn zwakke hart. Zijn onderzoekslens (speciaal voor dit soort zaken gemaakt) viel van zijn rechteroog op de grond. Hij zeide"Ik ga wel mee met je naar de politie, gezien de waarde". "Zeker om aan te geven als gevonden voorwerp". Dat bleek uiteraard het geval van mijn intussen toch wat jaloerse vriend en buurman. Hij dacht alleen aan vindersloon waarin hij in mijn oneindige goedheid misschien zou kunnen meedelen.

Neen, waarde lezers, tot deze stap ben ik niet gekomen en wel om de eenvoudige reden. In de ring was gegraveerd: VOOR EEUWIG DE JOUWE !

Het is voor mij geen talisman maar een relikwie geworden. HET antwoord op goed of slecht handelen? Nee TE LEUK OM VOOR MIJ ZELF TE HOUDEN. Zo ziet u maar weer dat ik niet van het onderwerp ben afgedwaald.

(Dit was even een terugkomst in dit geacht forum door mij, zeer doordacht..)


Dag filosoofje, dus voor jou lag het 'goud' , eigenlijk het eindprodukt, toch zomaar voor je voeten op straat!

Je hebt het goed begrepen, dat geluk mag je immers niet voor jezelf houden......:-)



Voor eeuwig de jouwe, tja wat kan ik daarmee, krijg er eerlijk gezegd de kriebels van.

Het kan een hele tijd leuk zijn, tijd die als een eeuwig is.
Eeuwig niet zozeer als tijdbepaling, maar een tijd die heel intensief beleefd en ervaren wordt.
Maar eeuwig als altijd voortdurend, misschien zelfs wel zo dat geen belangwekkende gebeurtenissen / situaties meer plaatsvinden, of dat je alles al hebt ervaren nou nee.

Het goud ligt soms letterlijk op straat, maar bij die boekhandel zijn voor zover ik weet veel boeken om van lood goud te maken.
Niet alleen goud vinden, maar een proces in gang zetten om de steen der wijzen te creëren en het omvormingsproces in gang te zetten.
Mogelijk wil die ring je ook zeggen, dat jij dat proces aangaat of dat je werkelijk het gewone kan omzetten naar het bijzondere.

Geluk kan je willen delen, maar een ander hoeft dat niet als geluk te zien, kan mogelijk niets met het geluk dat jouw ten deel valt.
Het is ook niet overdraag baar,
wel kan je het anderen vertellen.
Geluk kan je misschien niet voor je zelf houden( je wil het graag vertellen, uitdragen wat dan ook), maar geluk is wel degelijk persoonlijk, dus voor jou zelf.



filosoofje, ik wilde dat ik een mooie auto vond waarop stond, voor eeuwig de jouwe.
Nam hem ook zo mee, haha.

Nee, hoor, ben tevreden mens.
Maar hij is leuk en spannend opgeschreven.


Annette, zelfs als het op die auto zou staan, neem jij die auto denk ik niet mee. Naar het politiebureau met zo'n tekst op een auto, weet ik niet wat eventuele gevolgen zouden kunnen zijn.


Je ehbt gelijk Linda, ik kan geen eens autorijden. :-)


Mag een grapje wel ? Serieus zijn is in mijn optiek een voorwaarde om zelf serieus genomen te worden, maar humor mag in mijn leven niet ontbreken. 'k Kan niet zonder. Zoals bij levensvragen...:

Waarom wordt een muis nooit gemolken?
Omdat er geen emmer onder past!

(Oh,oh, als dit muisje maar geen staartje krijgt.)


Mijn grote geheim! Voordat het mijn leugen wordt.... Filosoofje en ik zijn dezelfde persoon. Excuses daarvoor,hm!


Hallo filosofische doordenker, op dit stukje mag gelachen worden.
Ik dacht eigenlijk dat heraclitus en filosoofje dezelfde waren!

Ik weet niet of je serieus genomen wordt als je serieus bent. Ik houd wel van zelfspot en of iemand mij serieus neemt vind ik niet zo belangrijk. Op bepaalde momenten wil ik serieus genomen worden, maar dat merk je dan wel aan me. :-)

Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.

Had jij dat stukje zelf zo geschreven? Ik kende het grapje wel, maar niet zo mooi verwoord. Ik heb het overgenomen.

Maar hoe moet ik jou nu noemen. :-)


Leuk, annette, zo snel had ik geen reaktie verwacht. Mijn naam is HIER Doordenker en deze naam blijf ik gebruiken hoor. Omdat ik reeds enige berichten/reakties had geplaatst als Doordenker krijgt iedere lezer ongetwijfeld een beeld van mij. Maar ik wilde een kort mopje eens in een "kasteelromannetjesvorm" (wat een laaaaang woord) gieten. Zo werd voor kort Filosoofje geboren. Mijn echte voornaam kan ik niet gebruiken want er is al een "auteur" met dezelfde voornaam. Er zijn nu eenmaal meer jantjes,pietjes,enz.


Het verhaaltje over Voor Eeuwig enz. heb ik zelf geschreven uiteraard. Ik noem dat het ombouwen van een mopje. Beginnen als een serieus verhaal en blijkt achteraf gepaste onzin. Prachtig toch. Humor draagt bij tot levensvreugde. Het voegt geen wijsheid toe m.i. .......of wel?

Mijzelf kennende heb ik eigenlijk ook twee kanten. 1.een denker, 2. een clown. Maar de middenweg heeft de overhand, ha,ha.


Annette, het stukje dat ik schreef als Filosoofje had ook een geheimpje. Wat is daar het laatste woord van de laatste regel (geplaatst tussen haakjes)?
Het valt niet op maar was wel een verwijzing naar....mij. Flauw he? Toch vond ik dat leuk om te doen.


Hallo doordenker, je had mij op wel even op het verkeerde been gezet, dacht eerst dit is serieus, maar juist doordat je die verwijzing tussen haakjes zette, ging ik er dieper over nadenken.


Geweldig, Doordenker. Goed dat je mij er even naar verwees want er zaten al 5 dagen tussen en had hier niets meer verwacht.

Zal ik je/jullie dan ook maar iets bekennen!

Heraclitus, was ik. :-))

Even gelinkt aan de Alchemie, waar ik dus niet van schrok. :-)


Ach ik heb ook wel eens onder een andere naam gepost, kon echter die rol niet volhouden.
Vertel niet welke naam, mogelijk gebruik ik hem nog eens


Haha, Carla.
Dat had ik echt niet verwacht.
Nee, van die alchemie schrok ik ook niet. Ik dacht gewoon Newton is weer opgestaan. :-)


Ha,ha, ..zo heb ik hier omstreeks 5 december ook wel eens voor Sinterklaas gespeeld. Maar ik bleef niet lang de enige.
op een gegeven moment waren er drie Sinten tegelijk bezig en een heleboel pieten en niemand wist meer wie de 'Echte' was.
Maar over luttele maanden is het weer zover en ik kom vast en zeker deze herberg weer bezoeken.

De 'echte'..,


Dat is een goed idee st.Nic. U bent van harte welkom in de Herberg. Als u een pakje voor mij heeft. Ik lig achterin in een kribbe. Zeg wel even of u blijft slapen. Laat de schimmel maar thuis dat geeft maar haren.


#36444

Ik geloof er niks van :-)


Foei Trudy......had geloven niet ook iets met vertrouwen te maken !

:-)))


Carla, geloven en vertrouwen komt van het zelfde bronwoord( weet niet welke) vertrouwen en geloven zijn inwisselbaar.
Nu zal de doorsnee gelovige niet beseffen dat hij geen geloof aanhangt maar een vertrouwen .

Over Sinterklaas ik geloof niet meer zoals het op 5 december wordt gebracht, ik vertrouw die met man met jurk en op geplakte baard niet zo, alsof hij wat verbergt.
Tja ik mag niet oordelen, maar krijg gewoon de kriebels van hem.
Ik vertrouw er wel op dat ik cadeautjes krijg op 5 december, omdat ik geloof in het gezellig samenzijn van de familie.


Gossie Linda, is mijn geloof c.q. mijn vertrouwen toch niet groot genoeg. :-)

Krijg al jaren geen cadeautjes meer. :-(


Linda, op 5 december as. mag jij aan mijn baard trekken om te zien hoe echt hij is!

Carla, ontroerd door jouw vertrouwen, geef ik mijn Pieten opdracht een mooi cadeaau voor jou te maken.

Trudy, gij ongelovige, voor jou neem ik een extra grote zak mee, waar je precies inpast; om je in Spanje wat 'geloof' bij te brengen.

Tot 5 december!
:-))


Ooooh, dank u wel hoor Sinterklaas.

Vol verwachting klopt nu al mijn hart.


Carla, ik heb nog kleine neefjes en een nichtje, en mijn jongens genieten ook van cadeaus, zo doende.

Sint, ik trek niemand aan zijn baard, ga iemand niet bewust pijn doen, en waarom mag Trudy wel mee naar Spanje en is die wens van mij nooit ingewilligd.
Hoe wil je trouwens iemand geloof bijbrengen, hopelijk niet door dat martelwerktuig wat je bediende vroeger had.


Ik wil ook wel mee naar spanje!!
Kan ik mijn achterstallige cadeautjes uitzoeken. Ik krijg nooit iets.


Linda, volgens mij geloof jij nog stevig in Sinterklaas. Haha.......eerst zeg je dat die opgeplakte baard niet zo ziet zitten en nu.....ben je toch bang om aan zijn baard te trekken, want dat zou pijn kunnen doen. Je bent nu dwars door de cadeautjesmand gevallen. :-))

Nee, nee, nee Annette, niks zelf je cadeautjes uitzoeken. Netjes afwachten. Pas maar op, met deze wens zou je wel eens een jaar in Spanje moeten blijven en dan niet om lekker rond te banjeren maar om mee te werken de cadeautjes voor anderen in te pakken. :-))


Ach Carla, ik geloof niet in Sinterklaas, maar wel in gezelligheid en geloof ook in de mens.
Een aantal jaar terug kwam ik met banketstaaf bij iemand die aangaf eenzaam te zijn.
Die banketstaaf deed het, we zijn iedere week gaan wandelen, nu even wat minder want ze heeft andere bezigheden, maar mogelijk weer van de herfst.


Linda, zo ben ik ook ooit begonnen met het geven van banketstaaf. Nooit meer van dat mens afgekomen. Ieder jaar staat ze nu voor de deur in december.

Ik krijg ook geen cadeautjes. Maar ik ben ook niet aardig genoeg denk ik, "geloof"ik.

Maar zonder gekheid. Vandaag in de supermarkt speculaas (met staf en mijter op de verpakking). Ik moest zo lachen bij dat vak dat er zeker 5 a 6 mee stonden te lachen. Om mij of mee-, dat weet ik niet


Uitlachen kan ook nog.


Hoeraaaaaaaaaaa!!!!!
Ik ga naar Spanje!

:-)))))))


#36511


Jazeker Carla, in deze geloof ik vooral in mijzelf, zelfvertrouwen.

:-)


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.