De Herberg

..... en zeg U

    door Trudy, 25/08/2010 22:05. #38267. 18 reacties, laatste

Al weer enige tijd geleden ging ik samenwerken met een nieuwe collega.
Een jonge vrouw, gezellig en ambitieus.

We werkte al gauw dezelfde diensten vanuit diezelfde functie. Steeds als we samen werkte sprak ze me aan met U.
"Hoi .... hoe gaat 't met U we hebben vanavond samen dienst .... gezellig!"

Na een paar diensten samen te hebben gewerkt vertelde ik haar dat ze me gewoon met mijn voornaam mag aanspeken en dat ze echt geen U hoeft te zeggen te mij. We zijn toch per slot van rekening collega's.

De eerst volgende dienst kwam ze naar mij toe, met een 'big smile' "ik mag weer met U samenwerken" riep ze al vanuit de verte.

Ik vroeg haar waarom ze me toch steeds aansprak met U. Haar antwoord : "Ik heb van mijn ouders geleerd dat ik oudere mensen aan moet spreken met U, dit uit respect voor hen."
Ik heb haar nogmaals verzocht om mij gewoon met mijn voornaam aan te spreken.

Vanmorgen kwam ik haar tegen ........
"Hoe gaat 't met U?"

Grrrrrrrrrr ........ :-)

www.youtube.com/watchv=KeuCOtpEsZQ&feature=search


Hoe gaat het met U? Tja ben je ineens oud hè? Zelf heb ik dit ook als ik met ouderen omga, sommige staan hier echt op. Als ik mensen wat beter ken vraag ik of ik ze bij de voornaam mag noemen, wat meestal geen probleem is.
mensen die zich voorstellen met meneer of mevrouw... vinden dat u meestal wel fijn.

Met voorstellen zeg ik altijd: Ik ben Linda, geen achternaam ook niet bij de telefoon, want dan ben je mevrouw en ineens ook u.
Hoe gaat het met u? Met mij gaat het goed maar ik heet Linda en geen u. 8-)


Wees blij tegen mij zeggen ze altijd jij.


Trudy, hoe gaat het nu met je?

Trudy, ik geef niets om titels, eigenlijk ik gebruik ze nooit.
De enige die hun titels behouden zijn mijn opa en oma en mijn ouders/schoonouders(hoewel ik ze wel bij hun naam mag noemen).
De voornaam van iemand of hoe iemand genoemd wordt of wil worden dat zijn de hoogste titels.

Ik werk als vrijwilliger op een school. door een akkevietje in drie havo had ik besloten: ik wordt geen juf.
De leerlingen van de school moeten iedereen die 16 of ouder is aanspreken met juf of meneer, dus eigenlijk ben ik juf maar het niet geworden.
Een keer kwam er iemand naar me toe, weet niet meer hoe of wat maar werd met met Linda aangesproken op een toon die mij niet beviel, ik zei dat ik het wel op prijs stel als ik juf Linda genoemd wordt en het kind bood zijn excuses aan.
Een andere keer komt een kind stralend naar me toe Linda wil je voor meneer ... dit kopiëren. Hier was het geen probleem, de toon was anders, het was voor het kind eer om het te vragen en voor mij eer om aan de opdracht te voldoen.

Namen zijn heel belangrijk, als mensen ouder worden en familieleden en vrienden hun ontvallen, kan het zo zijn dat niemand hen meer bij de voornaam/naam noemt waarmee zij gekend zijn, en van verschillende heb ik ook gehoord dat ze zich dan ook niet meer gekend voelen en eenzaam zijn, ondanks dat er best mensen in hun omgeving zijn die om hen geven en ze groeten.


Harry, hoe gaat het met U?


Hallo, GIJ allen, hoe zijt gij?


Met mij prima dank je, hoe gaat het met jou Annette ?


Heel goed. Ben grootmoeder van 3 kleinkinderen die de hogere school bezoeken.
2 Kleindochters deze week voor het eerst naar gymnasium en havo.
Ik besef dat ik oud wordt. Nog maar ééntjes op de lagere school.
En ze zeggen allemaal JIJ tegen mij. In de buurt ook.
En hoe gaat het met jou? Nog steeds van die mooie gedichtjes?

Misschien heeft niemand wel respect voor mij, boehoe


Dan moet je er nog wel heel jong uitzien Annette! :-)))


Annette, met mij gaat het ook goed.
Kinderen gaan volgende week weer naar school, de oudste heeft een vriendin, leuke meid past echt bij hem en het voelt op een bepaalde manier compleet.
Zondag ga ik weer een weekje naar Taizé, heb daar vorig jaar een of ander virus opgelopen en over mijn man geen bijzonderheden, maar wel erg fijn dat hij geen bezwaar maakt dat ik alleen op stap ga en thuis de boel regelt.


O Linda, wat heerlijk dat je naar Taize gaat. Je bent daar graag hé. Het is ook echt iets voor jou.

Als je terugkomt kun je ons misschien wel weer veel moois vertellen.

Yvonne, ik ben gewoon grijs, maar misschien omdat ik veel lach dat ze makkelijk jij zeggen. Maar het kan ook gewoon plaatsgebonden zijn. Ik werk hier nu veel voor die bomen samen met de raadsleden en wethouders en we noemen elkaar ook gewoon bij de voornaam.

Maar het is de toon die de muziek maakt. Zoals Linda al schreef, het gaat om de manier waarop.


Als je wilt Annette dan zeg ik graag U tegen jou.
Veel plezier in Taize Linda!


Annette, heeft het niets iets te maken met gelijkwaardigheid? Kinderen op school hebben mij nooit u genoemd, altijd Yvonne.

Kinderen hebben dan wel geen volwassen lichaam, maar wel een volwassen ziel.

En ik heb gemerkt dat kinderen ook heel moeilijk leeftijden kunnen inschatten. Een kind op school vroeg eens aan mij; hoe oud ben jij eigenlijk, 18? en heb je al een vriend? :-)



Wat mij het meeste opviel was toen mijn collega mij vertelde dat ze geleerd had van haar ouders om ouderen aan te spreken met U. Op zich natuurlijk heel keurig, zo heb ik het ook geleerd van mijn ouders. Dit alles uit respect voor ouderen.

Toch kan ik er niet omheen dat er aan mijn verzoek, om mij gewoon met mijn voornaam aan te spreken, word voorbij gegaan.

Het voorval deed mij denken aan logion. 55


Ik vind het wel leuk dat iedereen tegen mij jij zegt. Ik voel me ook geaccepteerd terwijl ik toch ik een "jonge" buurt woon en in de organisaties ook meestal een van de ouderen ben.
( nu ik dit zo schrijf, dringt het tot me door, één van de ouderen) Maar mijn geest is jong, zoals Yvonne schreef over kinderen die een volwassen ziel hebben heb ik ik dat met het lichaam wat wel eens tegenstribbelt, terwijl de geest nog plannen heeft.
Ik wil bv misschien dit najaar nog een reisje maken naar Rockemadour, in Frankrijk. Ik schrijf het verkeerd geloof ik, maar daar moet ik een hele hoge lange trap op. Ik weet niet of het lukt, maar ga het wel proberen.
Probleem is of het Sierra, de hond, nog wel lukt. Die is wat oud aan het worden en we willen haar niet boven haar krachten laten werken, want zij geeft niet aan als ze moe is, zolang wij lopen. Zij volgt.
Dus we laten haar maar voorgaan en zien wel wanneer zij gaat liggen, want dat doet ze dan, en dan gaan we er maar bij zitten en genieten van het uitzicht.
Maar het is nog maar een plan, eerst het weer opknappen en kijken hoe Henk reageert op zijn nieuwe suikermedicijnen. En anders.... blijven we lekker thuis.


Annette en Trudy dank jullie wel voor jullie wensen.

Trudy, het lijkt mij ook heel vervelend dat je na meerdere keren gezegd te hebben dat je graag bij je voornaam aangesproken wordt het verzoek genegeerd wordt. Het komt op mij over dat ondanks het gebruik van u, zij misschien onbewust geen respect voor jou heeft, of voor 'ouderen' in het algemeen.
Weet natuurlijk niet of het werkelijk zo is, maar gevoelens kunnen vaak sterker zijn dan de verstandelijke verklaring en uitleg.


Misschien kan je collega wel wat hulp gebruiken bij 't loslaten van deze u-gewoonte, Trudy.


#38309

"Het komt op mij over dat ondanks het gebruik van u, zij misschien onbewust geen respect voor jou heeft, of voor 'ouderen' in het algemeen."

Mij niet Linda, ze is een ontzettend lieve jonge vrouw die met de beste bedoelingen en vanuit haar inzichten probeerd haar werk te doen samen met haar collega's.

#38330

Dat denk ik ook Gea.


Trudy, fijn dat niet speelt dan hoop ik voor jullie beiden dat ze ook jij naar jouw durft te gaan zeggen, dit biedt werkelijk grote mogelijkheden.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.