De Herberg

Bijleren

    door Harry, 28/10/2010 12:17. #39346. 21 reacties, laatste


Maar al te vaak val ik tegenwoordig in slaap met de gedachte:

Ik ben nu 53 jaar oud.Ik zou toch inmiddels iets moeten weten.En ik zou toch nog dingen moeten kunnen bijleren.

Niets hiervan is waar.Ik wordt steeds teruggezogen in oude sleetse gedrags en gedachten patronen.

Bwahh!

Wanneer ik straks aan de hemelpoort kom dan zeggen ze tegen me:

Nah dat heeft lekker veel zin gehad.

www.youtube.com/watch?v=KZECO5_gbq8


#39346

Harry, vraagje: Zijn bovenstaande opmerkingen ook oude sleetse gedrags en gedachtenpatronen?



heel herkenbaar harry, ik heb hetzelfde gevoel maar dan vaak s'morgens.

en geen antwoorden.

maar als je zin hebt kunnen we lekker buiten gaan zitten, naar de wind luisteren, en de herfst in de bomen bewonderen..
Ik realiseer me juist nu dat dat ook een soort oude sleetse gedrags en gedachtenpatronen zijn, maar van de natuur. Ook zinloos maar wel mooi.

(En als ze je in de hemel niet willen, ik ben zeker dat de kastelein je wel opneemt )



Hoi Harry en anderen,

Ik ben weer terug van weggeweest. Ik was een paar weken erg druk en heb me zo min mogelijk met het tijdverslindende internet bezig gehouden. Maar nu is het weer rustiger en kan ik er weer van genieten.... Ik las je berichtje en onder het genot van onze Robbie Williams heb ik over jouw opmerking na liggen mijmeren...Meen je nu echt dat je het gevoel hebt niets bij te leren? Ik kan me dat helemaal niet voorstellen. Ik beweeg me af en toe ook op dit forum en heb al het een en ander van jou gelezen en jij bent nu de allerlaatste bij wie ik dit vind passen. Je lijkt me een heel onderzoekend mens die ook kan bijstellen. Dus wat nu? Waar komt zo’n gedachte toch vandaan? Daar lijkt een gezellige criticus aan ten grondslag te liggen. Geef die criticus gewoon een lekkere schommelstoel en laat die lekker lopen mopperen in een hoekje van jouw bestaan, maar glimlach er gewoon om! Echt, je leert! Elke dag! Misschien leer je wel, net als ik, dat we eigenlijk niets zeker weten en mij geeft dat in ieder geval een enorm gevoel van vrijheid. Ik heb alle ruimte om meningen en ideeen bij te stellen en misschien begrijpen mensen om mij heen dat niet altijd, het maakt mij niet uit. Elke dag leer ik en niets staat vast en hoe ouder ik word, hoe minder ik ‘weet’ en dat voelt heel harmonieus. Er is niet zoveel meer te verdedigen en dat maakt dat ik me heel open voel.



Nu.. vijf en een half jaar later lees ik dit pas.

Dank Marieke. Heel veel Dank. Wie je ook bent.


Harry jouw licht schijnt of je dat nu weet of niet.


Leerzaam moment Harry!
Hoe val je Nu in zzzzlaap???



In slaap?.. moeilijk.

Ongeveer 5 uur per 24 uur. in horten en stoten.

www.youtube.com/watch?v=ULTtWUZhD9c


...maar met welke gedachten?



Nou Yvonne die gezellige criticus heb ik een schommelstoel gegeven. Hij komt er nog wel eens sputterend en stribbelend weer uit, maar toch laat hij zich nu met wat tegengas van mij weer terug sturen naar zijn stoel.

Bij mij is het ook zo dat ik hoe ouder ik wordt des te minder ik zeker weet. Zoals Marieke dat hierboven ook al aanhaalt. Dat geeft inderdaad veel ruimte. Vrije ruimte die ik gebruik om het leven, zoveel als dat in mijn bereik ligt, maar gewoon de vrije loop te laten als het op ontwikkeling aankomt. Dit houdt ook in dat wanneer ik een tijd stil sta qua ontwikkeling, ik me daar niet meer zo druk over maak.

Ook op andere gebieden probeer ik het leven minder te dwingen in een richting die ik wil. Dat is tot dusver ook niet erg succesvol gebleken.

Overigens is onze lieve Honde-vriend Raul kort geleden veel te jong gestorven aan nierfalen. Hij is maar drie jaar geworden. De arme drommel. Wij missen hem zeer.




Goedemorgen Harry, dat is schrikken zeg om te moeten lezen van Raul, zeg...
zo jong nog, pas 3...
Wens jullie veel sterkte om dit een plaatsje te geven.

Voor wat betreft die innerlijke criticus, Harry, is mij ook opgevallen hoe hard die schreeuwt tov de "innerlijke trooster", want die is er ook...

Verder herken ik wat je zegt over het "zeker weten" en misschien is ont-wikkelen wel het afleggen van de wikkels der ingewikkeldheden...dit las ik laatst ergens...

Fijne dag!


P.s. het enige dat ik wél zeker weet, is dat ik niets zeker weet en dát weet ik weet verdomd zeker.
;-)))



Leuk om weer eens iets van je horen Yvonne.. en van Nij hierboven trouwens ook!....

Maar ehh..hoe weet je dat zo zeker?


Zeker (haha...) leuk Harry om ook weer iets van jou te horen!
Dat is dus ook iets wat ik zéker weet.
;-))
Fijn weekend!


Bij weten en niet weten denk ik meteen
aan Johannes van het Kruis:
Niet weten alle weten overstijgend



Yvonne,

Haha (zeker) kijk uit dat je niet teveel dingen zeker gaat weten, anders klopt straks je theorie niet meer. Haha (zeker)

Nij,

Laat ik eens Descartes op het toneel zetten met:"Ik denk dus ik besta".

Dat mogen we toch wel aannemen? Althans dat doe ik wel. Ik behoor niet tot de school van mensen die vinden dat het hele leven een illusie is.




Goedemorgen Harry,

Sorry maar ik weet niet zeker of ik het met Descartes eens ben, immers hij zal er toch eerst moeten "Zijn" voordat hij kan denken en niet andersom....

Zonder lichaam geen hersenen én geen geest. Zonder geest geen mens. Zonder mens geen 'ik'.


Nou Harry daar snij je wat aan!
Daar waag ik me liever niet aan!
Of misschien toch..
Dat wat werkelijk is is geen illusie.
En dat wat werkelijk is m.i. eenheid, liefde.



Wat anderen ooit gezegd hebben kan soms mooi, interessant, of soms ook het vermelden niet waard zijn.
In dit lijntje ontstaan grote woorden als vrijheid, werkelijkheid, illusie, eenheid, liefde, geest, mens, lichaam, hersenen, "Zijn", ik, allemaal volgende op de uitspraak van Descartes die 'onze' Harry ten tonele voert, zoals hij zegt.
Onbewust ga ik met deze woorden aan de haal en kom altijd wel ergens uit.
Maar bevredigt dit mij?
Ik durf hier op dit forum wel te stellen dat ik zo langzamerhand aan het ontdekken ben dat wat je Zelf zegt voor jezelf het belangrijkste is, gezien in het licht van je geestelijke ontwikkeling.

Probeer het maar eens.
Doe je ogen dicht en wacht tot de beelden op het 'toneel van je ziel' verbleken en het daar stil wordt en er een lichte duisternis verschijnt achter je voorhoofd. De plaats van je geestesoog.
Dit is het moment dat de stilte invalt en er waargenomen en geluisterd kan worden.
Daar in die stilte worden soms woorden gesproken die de moeite waard zijn om met de vermogens van je geest, het waarnemen, het overdenken, het voelen en beslissen, hoe je de wereld wel of niet hiervan deelgenoot wilt maken.
Ik heb ik ervaren dat ze van onschatbare waarde voor mijzelf kunnen zijn en daar heb ik vrede mee.

Doe er mee wat je goeddunkt, het zijn slechts woorden van een ander.

Een 'zondagse' groet.



Goedenavond Wim,
ik herken helemaal wat je hierboven zegt, toch vind ik het ook heel prettig om eens door een ander bevestigd te worden en ook om een ander te bevestigen...
In het boeddisme noemen ze dat m.i. iemand verheffen, om iemand te "zien" die dat misschien (daarna) zelf ook wel kan.
Jij ook een zondagse groet!


#46634
@ Maar bevredigt mij dat?
Ik durf hier op het forum wel te stellen dat ik zo langzamerhand aan het ontdekken ben dat wat je Zelf zegt voor jezelf het belangrijkste is, gezien in het licht van je geestelijke ontwikkeling.

Mooi hoor Wim dit ont-dekken!






Descartes is natuurlijk een vertegenwoordiger van het rationalisme.
Het denken vindt daarin een voorname plaats.

Tot op bepaalde hoogte kan ik mezelf vinden in het holisme. Dit tracht zoveel mogelijk wezensvragen in te sluiten. Ik kan daar aardig in mee gaan behalve in het idee van reincarnatie.

Omdat het holisme een totaliteit tracht te omvatten, wordt het denken daarbij ingesloten. Het denken is dus eigenlijk een deelverzameling van het geheel volgens het holisme.

Met het denken kan je je afvragen of je "bent". Met het denken kan je zelfs inbeelden dat je niet "bent".

Het "zijn" kan zich mi. niet afvragen of het ''is''... Het ''zijn'' onderzoekt niet.

Het denken kan het begrip ''zijn'' trachten te duiden. Ik denk dus dat het begrip "ïs" te maken heeft met ''zijn"...

Ik zie dus het denken als een-nuttige-deelverzameling van het menselijk potentieel.

De mooie woorden van Wim hierboven zie ik ook als mogelijkheid van het menselijk potentieel.. Iets dan kan worden ingesloten in het wezenskenmerk van de mens..


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.