De Herberg

missie

    door Nij, 02/11/2010 09:38. #39429. 23 reacties, laatste

dag Bram

Ik heb zojuist het ander lijntje gelezen dat nu afgesloten is.
Bij deze wil ik graag m'n respect uitspreken voor de missie, en boodschap
die je vanuit jouw passie dat lijden niet je eigen schuld is, wilt uitdragen.



Ik ben erg geschrokken,boos,verdrietig en gefrustreerd.Na drie jaar op dit forum heb ik kennelijk niets bijgeleerd.

Dat zal ik moeten accepteren en als werkelijkheid moeten omarmen.Hoewel ik altijd spijt zal blijven houden van de verloren energie.

Gelukkig staat daar tegenover dat ik nu al die energie voel die vrijkomt door niet meer aan dit forum deel te nemen.

Energie die ik nu al kan besteden aan het repareren van de computer van mijn zoon.

Hij heeft me al een bemoedigende schouderklop en glimlach gegeven.Wie goed doet die goed ontmoet.




Een gevoel van machteloosheid heeft mij overvallen.
Twee mensen die mij erg dierbaar zijn weten mij, elk op een eigen manier, te raken.

.................



Ik ben ontroerd door de geraaktheden.


Jammer Harry.
Wat mij betreft blijf je altijd welkom op het forum. Er is met jou als mens niets mis, integendeel, ik heb je hoog zitten, maar dat wist je al.
En ik kan me ook absoluut niet voorstellen dat jij, uitgerekend jij, de gevoelige en integere Harry, die mij zo dierbaar is, werkelijk meent dat het leven, of de liefde, een kwestie van afrekenen is.


Harry stuurde me de volgende mail:

Goedenmorgen Bram,

Het voelt alsof ik een geweer in de kerk heb afgeschoten.Dat was nou ook weer niet de bedoeling.

Een kleine uitleg:
In een periode van zelfreflectie heb ik me zitten afvragen hoe het komt dat ik mijn peroonlijke leven niet goed op de rails krijg. Ik heb me zitten afvragen welke handelswijzen van mij er toe bijdragen dat dat niet zo is.
Verstandelijk kon ik daar niet achter komen.Wel is er bij mij het besef dat mijn gedachten van de laatste tijd nogal somber zijn en ontspon zich de gedachte bij mij dat het misschien daardoor komt dat mij ook allemaal sombere dingen overkomen.

Uiteraard merk ik aan je reacties dat je van dit soort opvattingen gruwt en toch heb ik het gevoel dat dit een beetje aan mij kleeft.

Omdat er mensen zijn die met plezier je forum lezen en er ook op schrijven wil ik niet op mijn geweten hebben dat je vanwege een opvatting van mij, ermee stopt. Dan kan ik maar beter zelf inschikken.
Je kunt overwegen om het hele item maar weer weg te halen.Je kunt ook overwegen deze reactie,hoewel van mij aan jou persoonlijk bedoeld,op het forum te plaatsen.
Met vriendelijke groet Harry


Even geen woorden
..................................

Dank je wel Harry, dank je wel Bram.



Harry en Bram,
dank jullie wel!


Dag lieve medescheppers van het leven.

Dank dat ik getuige mocht zijn van ieders geraaktheid.

Dank dat ik getuige mocht zijn van ieders emotionele openheid.

Ik voel me ten diepste verbonden.

En besluit in vrijheid, ieder van jullie liefdevol in mijn hart mee te dragen.






Zo, Harry, als jij dus meent dat je sombere gestemdheid de oorzaak zou kunnen zijn van de nare gebeurtenissen die je overkomen, dan is de winst van dit alles dat je nu wel heel erg duidelijk weet hoe ik daarover denk: onzin, flauwe kul, belachelijk. Doe niet zo raar man, en vooral: wees niet zo onbarmhartig over jezelf. Je bent een mooi mens, niks mis mee.
Ga hier in de Herberg maar een potje zitten janken in plaats van dit soort rare gedachten in je hoofd te halen.
(O ja, sterkte met al die armen die dan om je heen geslagen zullen worden. Mag ik je van advies dienen? Aanvaard die armen maar, en ervaar hoe fijn dat voelt. Kastelein weegt de tranen wel op. Heeft-ie ook wat te doen.)


Wanneer er vanavond met tranen mag worden betaald krijgt iedereen van mij te drinken.

Kom maar Harry maar ook Bram, Nij, Leo, Trudy e.a., armen genoeg.
Laten we het leven vieren.
Het leven welke zich in haar volheid heeft getoond.

Emoties, doorleefd, in openheid geuit.
Voor mij Communicatie met een hoofdletter.

Oh ja......Kastelein, mocht die waakhond zich nog laten zien, er ligt een heerlijk hondenkussen onder de tafel. Doe een klein scheutje cognac in zijn water, slaapt ie lekker op.
Enne........blijf er lekker bijzitten man, dweilen hoeft niet, ik zorg voor de tissues.

Ten slotte Harry, nu ben jij lekker verantwoordelijk voor het open houden van de herberg vanavond. Lekker puh!


:-)


hee, harry, ik ben er ook, sluit me aan bij de rest, bied je mijn armen en mijn schouders aan.

En heb mijn hond meegebracht, die kan troosten als geen ander, geen loze woorden, maar een hoofd op je knie en een blik die alles begrijpt..
(Ik hoop alleen niet dat ie aan de cognac gaat.)


Tjeetje .... wat een mooie mensen!
Sluit me er graag bij aan.

:-)


Ik kom niet vaak in deze kroeg maar nu is het different koek!
Er wordt geleefd hier, er wordt gecommuniceerd zonder filters, het bruist hier.
Heerlijk om te zien wat vrijheid echt is.
Leven het leven met alles er op en eraan.
Volgens mij bestaat de vloer van de herberg uitsluitend uit stapstenen, hier kan dus worden gegroeid zonder je er voor in te spannen.
Het gaat als het ware van zelf.
Wie oren heeft .......................
Ik kom zeker weer eens langs.


In tranen verbonden van de andere kant van de oceaan. Ontvang die armen Harry.

Vandaag dag twee met onze kinderen. Mijn wereld staat letterlijk op z'n kop. Ik ben in een land waar vrijheid een compleet andere dimensie heeft. Maar je ziet de hoop je ziet het bruisen. Het gaat ergens over er wordt gebouwd. Grote contrasten rijkdom en armoede in hetzelfde straatbeeld. De eerste mannen met doorgeladen pistool kwamen op mij af lopen van de week, ik hoor een klik waarmee de wapens op scherp werden gezet toen wij een zondags wandelingetje maakten. De geldkluis van de bank werd geleegd. Alles is nieuw, alles is anders. Moedeloos was ik vandaag, ik voelde me totaal incompetent tegenover een jong mens van vijf jaar oud. We spreken elkaars taal niet ik werd boos omdat hij mij uittestte. Mijn boosheid was natuurlijk mijn onmacht. Zijn uittesten was zijn onmacht en zoeken naar veiligheid, vrijheid en grenzen. Ik bracht hem naar de hotelkamer. Hij huilde ik huilde. We lieten elkaar onze kwetsbaarheid zien. Er gebeurde iets bijzonders. Na het eten naar bed uitkleden en intuitief gaf mijn vrouw mij een flesje babylotion. Een jongetje nog geen jaar geleden aan z'n lot overgelaten in een hutje kreeg een massage. De kuiten de beentjes, z'n rug z'n buik. Op een gegeven moment kijkt hij mij aan. Muy, Muy Gracias. Hij zei het drie keer. Ik weet even niet waar ik het zoeken moet. Ik breek en breek en de bodem is nog lang niet in zicht. Mijn antwoord aan hem was; "Denada". En daarna las ik voor uit 'Tommy zoekt Purk'. Ik heb hier ooit eens geschreven sesamstraat terug op halfzeven. Dat ging over de uitzichtloosheid die ik toen ervoer. Ik zie nog steeds dezelfde dingen en meer en ernstiger maar erdoorheen neem ik iets anders waar iets grenzeloos dat achter de dualiteit schuil gaat. Liefde of vrijheid. Het is er (overal!) ik voelde mij vrij om die zondagswandeling te maken terwijl in dezelfde straat een man met een kogelvrijvest en getrokken pistool mij voorbij loopt. De zon scheen gewoon door. Zet 'm op Harry het zijn juist mensen zoals jij die het verschil maken tussen de ellende. Ik hoop dat je dit nog leest. Want wie om een vriend vraagt heeft een vriend.

Dit stukje valt misschien buiten de scope van hetgeen hier nu aan de orde is maar misschien ook helemaal niet. Letten jullie een beetje op Nederland en bewaak de vrijheid in de stilte. De onzichtbare kracht. De mensen die in stilte hun liefde doorgeven, op de achtergrond, zodat angst en moedeloosheid geen grip kan krijgen, hoe hard ze het ook proberen!

Harry, Jij hebt mij keer op keer zo geraakt man! Jij bent..... en de rest mag je zelf invullen. Ik hoop je nog vaak te lezen.


Liefde kent (letterlijk) geen grenzen
Je bijdrage Rienk verwarmt en bemoedigt.

@ Liefde of vrijheid. Het is er (overal ik voelde mij vrij om die zondagswandeling te maken terwijl in dezelfde straat een man met een kogelvrijvest en getrokken pistool mij voorbij loopt. De zon scheen gewoon door.

............................................



#39446@Heerlijk om te zien wat vrijheid echt is.
Leven het leven met alles er op en eraan.
Volgens mij bestaat de vloer van de herberg uitsluitend uit stapstenen, hier kan dus worden gegroeid zonder je er voor in te spannen.
Het gaat als het ware van zelf.

En heerlijk Wim jou in de herberg te zien en te lezen.


#39448
@Liefde of vrijheid. Het is er (overal!)

:-)


#39446
Wat leuk Wim dat je niet alleen langs bent gekomen maar ook even 'binnen' bent geweest.

:-)


Stilletjes schuif ik even aan in deze herberg.
Om Wim een hartegroet te brengen en tegen Rienk te zeggen, diep geraakt te zijn door zijn ontroerende verhaal.
Geweldig man.
Ja, laten we zacht zijn voor elkaar.
Een flesje babylotion.......het staat ook hier al op tafel.

Wens jullie viertjes heel veel geluk met elkaar. Goede terugvlucht naar huis.


Carla@Wens jullie viertjes heel veel geluk met elkaar. Goede terugvlucht naar huis.

Ik sluit me helemaal bij de wensen van Carla aan en tot wederziens.


www.youtube.com/watch?v=5_XdRa2oMR0

Een symbolisch kadootje!

:-)


Hoi Rienk,

Wat een mooi, oprecht verhaal toch weer! Je kunt het zo mooi schrijven dat de tranen me in de ogen staan en dat ik dat kleine jongetje zo kan zien, zijn wereld, het geweld, de hoop...., de ouders die hem al hun liefde willen geven...Alles in 1 notedop, alle ingredienten van de wereldse taart lijken daar aanwezig en mijn hart wordt er ruim van.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.