De Herberg

Gaan we nog Kerst vieren ? of ehh..

    door Harry, 21/12/2010 18:56. #39838. 27 reacties, laatste


Hieronder een link naar een andere virtuele
Herberg. Mmm...lijkt verdacht veel op de onze...behalve dan dat hier hééél erg lekkere recepten op staan.

Bij uitstek geschikt om een heerlijke maaltijd op kerstnacht te bereiden.

herbergdeketelendekurk.blogspot.com/2007/01/herberg-de-ketel-en-de-kurk.html



Omdat ik sterk de behoefte had aan lichamelijke beweging en bovendien het nuttige met het aangename wilde verenigen,ben ik vanochtend vroeg met ons ouwe groene gebutste Magirus Deutz trekkertje + aanhanger,het bos achter de herberg in gereden om daar hout te kappen voor onze houtvoorraad.

Omdat het trekkertje al ruim een half jaar stilstond en de accu leeg was, heb ik hem moeten aanslingeren.

Dat was al gelijk een lekker opwarmertje want het was best koud in het besneeuwde bos.

vastgereden.nl/ufotos_sneeuwpret/87_fd45ebc1e1.jpg

In ieder geval na een paar uurtjes stevig hakken had ik de kar helemaal vol en heb ik alles in onze schuur gelegd.

harztocht.nl/images/houtvoorraad.jpg

Met een winter als deze in het vooruitzicht,kunnen we in ieder geval voorlopig het haardvuur stevig opstoken.

Bovendien kan ik ons ouwe houtgestookte fornuis weer in gebruik nemen.

www.essecookers.nl/esse/hout/classic/hoofdplaat.gif


Ik begin met het zetten van verse koffie en het maken van ommeletjes met spek voor degenen die dat willen





mm lekker, harry.
laat nu de sneeuw maar komen, wij zitten hier prima tot in het voorjaar.
Je hebt toch ook wel de voorraadskast gevuld?
Of is dat het werk van de kastelein.

Ik heb in ieder geval, een paar kazen meegebracht, kunnen we nog raclette eten of fondue.Ze liggen in de kelder.
fond-ecran-image.fr/galerie-membre/suisse/fromagerie68.jpg



Dat ziet er goed uit die kaas.Ik ga vandaag groenten en fruit inslaan.
Met het accent op bosvruchten.Ik weet niet of jullie daar van houden maar ik wil
bosvruchtentaart en bosvruchten sorbets maken.

Gisteravond heb ik achter de herberg nog een "snowman"gemaakt.
Die heb ik doelbewust karakterloos achtergelaten(behalve dan dattie erg koud is).Het karakter mogen jullie zelf invullen.

Misschien moet het wel een "snowwoman"worden.


swedishhill.com/image/label/snowman.jpg


Alle bezoekers van de herberg wens ik, mede namens mijzelf, fijne kerstdagen.
Het gaat hier nog heel gezellig worden want Harry staat tijdens de kerstdagen achter de tap en in de keuken.
Je kunt nu vast je bestellingen opgeven.


Hallo Harry,

Wat he je het toch lekker knus gemaakt hier in de herberg.

Ook ik wil namens mijzelf iedereen een warme, liefdevolle kerst toewensen.
Een speciale kerstgroet:

www.youtube.com/watch?v=_4hJXKzGfH8&feature=related

:-)



Achter de Herberg ( in de buurt van de sneeuwpop) maak ik vanavond een groot vreugdevuur.

Iedereen die daar behoefte aan heeft kan al zijn gevoelens van spijt,wrok,schuld,en alle aanverwante artikelen, op een A-viertje kalken in in het vreugdevuur mieteren.


Wat een reuze goed idee Harry.

Eerder deed ik dat in mijn guppie. Toen 1999 over ging in 2000.

Heden stuur ik met regelmaat 'mijn zondebok' de woestijn in. Eén keer per jaar is te weinig. :-))

Voor een ieder, ook zij die wel lezen, maar om welke reden dan ook, niet posten.......
wens ik stralende Kerstdagen.

Elke dag een beetje meer licht!

En voor hen die zich nog eens willen verdiepen in het Kerstverhaal:

.....bijgaand een anno 2010. .....www.youtube.com/watch?v=vZrf0PbAGSk



Leuk Carla dat kerstverhaal anno 2010.

Wens een ieder die hier leest of schrijft bij deze ook hele fijne dagen toe, in liefde en vertrouwen.



De voorraad lekkerijen is door mij aangevuld en liggen allemaal opgeslagen.

Ze komen vanavond niet aan bod.Maar ze komen wel op de menukaart voor de komende periode.

Gelet op de indachtigheid en inkeer van het kerstfeest maak ik voor vanavond een eenvoudige doch voedzame maaltijd:

Stamppot boerenkool met spekjes naar Oma's recept. Met rookworst van de Hema,dat dan weer wel.

Wel is er een keur aan wijnen,whiskies en bieren.

Eten geschiedt bij kaarslicht en het haardvuur is hoog opgestookt.

Voor vanavond worden rockmuziek en andere schokkende geluiden geweerd.

Wij pulseren tussen stilte en stemming.

Wanneer er mensen zijn die "live" iets willen doen dan hou ik me aanbevolen.

Na de maaltijd kunnen mensen die dat willen in het vreugdevuur buiten,een aantal scheepjes verbranden.

Om daarna het hart bij het vuur te verwarmen.



Even om het hoekje kijken en ja hoor, bijna iedereen is er al.
Fijne Kerst allemaal.


"Voor vanavond worden rockmuziek en andere schokkende geluiden geweerd."

Whahahahahaha :-)



Wij pulseren tussen stilte en stemming...
én... talrijke vreugdekreten niet te vergeten.
Het is tenslotte een vreugdevuur!
Mooie kerstdagen lieve mensen.


wek mijn zachtheid weer
geef mij terug de ogen van een kind.
Dat ik zie wat is
en mij toevertrouw
en het licht niet haat

dat zachte kracht diep in elk
van ons het mag winnen
van alle geweld.

vrede ontstaat pas
als wij die elkaar aanreiken

Huub Oosterhuis

Fijne kerstdagen!


Hoi Harry,

Heb je het vuur nog brandend? Je schrijft over een A4 formaat, mogen het er ook wat meer zijn?

Vanmorgen deed ik zo maar om het niets een spelletje, het ging over mijn toekomst, het jaar 2011. Het voorspelde een mislukking te gaan worden, “een mislukking voor mij of een mislukking in de ogen van de ander?” vroeg ik me af.

Eigenlijk wil ik de afgelopen twee jaar van me af laten glijden en misschien wel in jou brandstapel werpen. Niet omdat ik het als een mislukking ervaar toch anderen hebben het wel als een mislukking gezien.

Zoals ik al eens heb geschreven is de periode in Zuid-Afrika voor mij zeer waardevol geweest, zo waardevol dat ik, alweer bijna 2 jaar geleden, voor een weekje terug ging om het gemis terug te vinden. En zoals ik vrij recent nog heb geschreven bleek al bij aankomst dat het gevoel van gemis niet in de omgeving zat maar in mijzelf. Het gevoel van volheid die ik daar had ervaren was ik kwijt. De bedoeling was dat ik maar een week zou blijven, dit werden er 5. Twee dagen voor mijn vertrek aldaar raakte ik linkszijdig verlamd. Hals over kop ben ik naar een hospitaal gebracht en werd ik onderzocht en behandeld. De behandeling was pijnlijk en ik voelde me er op z’n minst niet welkom. Apartheid bestaat helaas nog steeds in Zuid-Afrika. Ik heb mezelf dan ook na 4 dagen ontslagen en ben terug gekeerd naar Ons Plek waar ik liefdevol werd verzorgd door Maureen, een bewoonster met HIV.
Na een periode kon ik weer lopen en praten en kreeg ik een ‘fit to fly’ verklaring en kon eindelijk terug naar huis. Ik kreeg van de behandelde arts de CT-scans mee die gemaakt waren en een verklaring omtrent zijn onderzoeken. Eenmaal weer in Nederland mocht ik het ziekenhuis niet in vanwege het MRSA virus. Dus heb ik nog een week af moeten wachten.

De week eenmaal voorbij mocht ik op consult bij de neuroloog en daar kreeg ik te horen dat ik een hersenoedeem had gehad. Voor mij een enorme schok. Zoals sommigen mogelijk nog herinneren is er een paar jaar daarvoor een hersentumor geconstateerd. Na 1 jaar van operaties en scans had ik besloten om af te zien van verdere behandelingen en scans. Ik wilde mijn leven niet laten beïnvloeden met de gedachten aan een mogelijke vroege dood. Ik koos voor het leven. Voor mij was het dan ook logisch dat die eenzijdige verlamming het gevolg was van de tumor in mijn hersenen. Maar zo logisch bleek dat niet te zijn, sterker nog …… bij mijn vraag, omdat er nu toch een scan was gemaakt, hoe de tumor zich op dit moment verhield kreeg ik het ‘goede nieuws’ dat deze praktisch verdwenen was.

Het ‘goede nieuws’ bracht mij uit evenwicht en uit balans. Verward ben ik naar huis gegaan en pakte langzaam mijn leven weer op. Het gemis naar Zuid-Afrika was weg maar ook mijn gevoel van volheid, ik was leeg. Al mijn voornemens, al mijn gedachten die ik voor mezelf had gecreëerd bleken een façade, een illusie. Op dat moment realiseerde ik me dat nog niet dit kwam pas op het moment dat ik, in maart van dit jaar, thuis kwam te zitten, Burn-out!
Gevlucht ……… zoekend naar die volheid, zoekend naar een weg van leven.

Na een paar jaar geleefd te hebben met de ‘wetenschap’ dat ik mogelijk eerder dood zou gaan was ik de mogelijkheid om te blijven leven vergeten. Ik was volledig de weg kwijt, ik wist het niet meer. Ik was op!


Mijn werkgever verweet mij mijn onbalans, niet wetende wat zich precies had afgespeeld in die periode voorafgaand, ik heb dit nooit verteld, ik wilde niet als slachtoffer worden gezien of als iemand die ziek is. Onbegrip ontstond, pijn en verdriet omdat ik niet werd gezien.
Conclusie van mijn werkgever: Ik ben niet bekwaam om mijn werk nog langer uit te voeren.

Gelukkig ben ik hulp in gaan schakelen en ben bij een paar goede en betrouwbare hulpverleners terecht gekomen en heb daar mijn hele verhaal kunnen vertellen. Heel langzaam begon ik weer te leven en aandacht aan mijzelf te schenken. Ik ging sporten, Zumba! Ik geniet ervan en krijg er energie van. Ik hou van dansen en muziek, dus Zumba past precies bij mij.
Maar ook het vertrouwen en vandaar uit ook het gevoel dat mijn werk een onderdeel van mijn leven is. Ik hou van mijn werk en de mensen die verbonden zijn aan dit werk. Ik koos voor een andere setting, minder agressie en een ‘lagere’ functie. Zo kwam ook heel langzaam mijn gevoel van volheid terug. De passie voor natuur, muziek, de mensen om mij heen maar vooral de passie voor mijzelf en het leven.

Sinds het begin van de maand ben ik weer actief werkzaam, binnen een nieuwe setting. Jonge mensen en ik geniet ervan. Heb het gevoel wat ik in Zuid-Afrika heb ervaren ook hier weer mogen ervaren, blij als een kind!

De afgelopen week had ik het over de waarden achter woorden. Voor mij een heel belangrijke ontdekking. De waarde die ik zelf hang aan toebedeelde woorden, zoals in mijn verhaal over leven en dood. En daardoor te vergeten waar het, bij mij, werkelijk omgaat. Het weten, vergeten en onwetend te worden.

Vandaag schrijf ik mijn ervaring op, mede door jou oproep, om het achter me te laten. Zoals ik al vermelde op het forum “ook dit verhaal, ervaring, mag geen waarheid worden”.
Voor mij heeft logion 80 sinds kort een speciale betekenis. Niet alleen om dat wat anderen mij toebedelen maar vooral ook wat ik mezelf en anderen toebedeel en de waarde die ik daar aanhang.

Jezus zei:
Wie de wereld kent,
heeft het lichaam ontdekt,
maar wie het lichaam heeft ontdekt
hem is de wereld niet waardig.

In de ogen van mijn omgeving was het afgelopen jaar een mislukking, in mijn ogen was het ‘het beste’ wat mij is overkomen. Ik heb los kunnen laten, bedachten gedachten ( woorden en waarden) achter me gelaten.

Je deed nog een oproep over spijt. Graag wil ik mijn spijt betuigen aan diegene die zich op een of andere manier gekwetst of onbegrepen heeft gevoeld. Het spijt me.

Gooi het maar op de brandstapel Harry, dank je voor deze mooie gelegenheid om het nu definitief los te laten. Dank jullie voor alle gevoelens die ik hier al een hele periode mag voelen. Het laat me ervaren!
Laat de “mislukking” van 2011 maar komen, ik ben er klaar voor!


Mooi Trudy, dat je deze gelegenheid hebt aangegrepen het vuur van deze nacht te voeden met hetgeen je kwijt wilde.

Dat het vuur niet dooft.....en je de warmte ervan mee mag nemen 2011 in.



Trudy,mag ik even bij je langszij komen ?

Niet om me te mengen in jouw persoonlijke wereld want dat is jouw heiligdom.

Maar om je te laten zien dat er in deze jungle, waarin mensen soms hopeloos verloren kunnen raken,altijd wel iemand te vinden is die je even aanraakt en daarmee te kennen geeft dat ondanks onze bonte verschijningsvormen,er verbinding is.

Ik heb je verhaal gelezen en begrepen Trudy.

--en vergeet niet de onderstroom van jouw aangeboren krijgerschap.




--Trouwens Trudy,wat is het voordeel van leegte ?

Er kan wat in.

Wat is het nadeel van volheid ?

Er kan niets meer bij.


dag Trudy

Ik ben stil van je zeg maar, het leven vol-ledig be-leven.
Je geschreven verhaal zo zeg je is klaar voor de brandstapel.
Zo kan het nieuwe jaar glorend aan de horizon beginnen als een nog onbeschreven blad.
Ik wens je hierbij een heel mooi stukje krijt..


Goedemorgen Trudy,

Je indrukwekkende verhaal laat maar weer eens zien hoe het hart geraakt kan worden in een mens zijn leven.

Mooi de vreugde die jij voelt bij wat door anderen als een mislukking wordt gezien.
De grandeur van het echec, oftewel de grootsheid van mislukking.
What’s in a name?

Fijne dagen!


Trudy, wist jij, dat juist jij mij een paar jaar geleden toen je net terug was uit Afrika, mij toen het inzicht gaf van de waarde achter de woorden?
Het was eigenlijk min of meer toevallig, maar door het voorbeeld besefte ik op een bepaalde manier de inhoud van mijn "psychose". Omdat jij nu eigenlijk met het zelfde inzicht komt, wil ik je achteraf bedanken voor antwoorden die eigenlijk niemand me kon geven, maar jij niet als antwoord op mijn vragen het me toch gaf. Nog steeds ontvang ik inzichten, die ik hier mee in verband kan brengen. Voor mij waren er wel verschijnselen die niet normaal waren, dingen waar ik niet mee uit de voeten kon, maar waar wijsheid in vervat was, alleen als ik dat tegen bv familie zei, was dat de grootste onzin.
Wat voor wijsheid dan, geloof je nu echt dat je wijs overkomt?
Het punt was, ik kon het niet goed overbrengen, woorden hadden voor mij een andere betekenis dan voor de ander, dan voor God.
IK kon niet uitdrukken wat bedoeld en wat gevoeld werd, ik kon niet verklaren dat het verstand andere woorden gebruikt dan het gevoel, dat deze niet met elkaar in overstemming zijn en dat dit onbewust en onbedoeld tot tot miscommunicatie lijdt, met als gevolg veel pijn en verdriet.
Nu lukt het me soms wel, lukt het me soms zelfs om de ware woorden te vinden, en dan lost er iets op.
Dat het soms lukt, is al heel wat.


#39912
@en vergeet niet de onderstroom van jouw aangeboren krijgerschap.

Nee Harry, die vergeet ik niet, ik voel dat die altijd ergens in mij aanwezig is.
Waarbij ik wil vermelden dat het antoniem van krijgshaftig vredeliefend is. ;-)



#39917

Linda,

Dank je voor jou reactie.

Zelf ervaar ik nu geen weerstand of onbegrip, vanwege het feit dat ik mijn ervaringen ( weer) bij me hou.

Wat ik wel ervaar is, zoals ik het voorheen zou hebben genoemd, angst. Een angst in een andere vorm. Vanuit vertrouwen.






#39915

@Ik wens je hierbij een heel mooi stukje krijt.

Dank je Nij,
Dat krijtje zal ik zeker gaan benutten.



#39916

Mislukking> succes = één.


Gebed van Tagore

Laat mij niet bidden om gevrijwaard te worden voor gevaren, maar om ze zonder vrees tegemoet te treden.

Laat mij niet vragen dat mijn pijn verzacht wordt,maar dat ik de moed zal hebben om haar te doorstaan.

Laat mij niet zoeken naar bondgenoten op het slagveld van het leven, maar laat mij vertrouwen op mijn eigen kracht.

Laat mij niet in angstige vrees smeken om gered te worden, maar hopen op het geduld en de rust om mijn vrijheid te winnen.

Geef mij dat ik geen lafaard zal zijn, die alleen in voorspoed uw genade voelt;
maar laat me het houvast van uw hand voelen in mijn mislukkingen.

Rabindranath Tagore (Fruit-Gathering)




Een prachtig gebed Trudy.
Dank.


yepp trudy prachtig gedicht, en dank ook voor je openhartig a4-tje..
heeft me geraakt


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.