De Herberg

Verlangen :-)

    door Trudy, 08/02/2011 21:53. #40666. 10 reacties, laatste

Hallo Lieve Mensen,

Hoelang zal het geweest zijn, 3 á 4 jaar? Wat gaat tijd snel.
Herinner me nog als de dag van gisteren dat ik, na het zien van een documentaire over Jung, het woord Gnosis opzocht via het internet en zo bij Bram Moerland en zijn website uitkwam.
Mijn nieuwsgierigheid werd getriggert zo ook na het lezen van zijn boek ‘Schatgraven in Nag Hammadi’. Via deze nieuwsgierigheid en het lezen van het boekkwam ik op het forum terecht. Net als zoveel anderen herkende ik de woorden vanuithet Thomas Evangelie en het volgende boek was dan ook al gauw de mijne.

Zo was de interesse ontstaan, voor mijzelf, de ander en mijzelf via en met de ander.
Het is een hele reis geworden, confronterend, pijnlijk, liefdevol en intens. Het forum was voor mij een veilige haven, ik kon er mijn verhalen kwijt om ze nadien weer terug te lezen. Ik keek als het ware van buiten naar binnen, van binnen naar buiten.

Godsdienst is voor mij nooit van enig belang geweest, wel de mens achter de godsdienst.
De mens achter zijn cultuur, de mens achter de gedachten, de mens achter de woorden.

Sinds enige tijd ervaar ik dat de veilige haven niet meer mijn thuishaven is, tijd om verder te gaan. Nog even heb ik ‘gevaren’ onder een andere naam, een pseudoniem Prudentia. Toch dit ben ik niet, ik kan en wil me niet verschuilen onder een andere naam. Het voelt voor mij niet open. Nog even heb ik de lijn vast willen houden maar nu is de tijd gekomen om verder te gaan, een andere koers te gaan varen. Een verlangen die ik niet wil weerstaan. Ik wil jullie allen ontzettend bedanken voor de lessen en liefde die ik van jullie heb mogen ontvangen.

Bedankt! :-) X

'HET' is een
verlangen,
zoals een sterk
en statig schip.

Niet zoekend
naar een
ankerplaats,
maar al varend
over oceanen.

Zeeën, stormen
doorstaan,
naar een horizon
die zich steeds
verplaatst.

Trudy '09

www.youtube.com/watch?v=RMA-_ElvKsk


Het ga je goed Trudy.


Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.

Rutger Kopland


#40666@"Sinds enige tijd ervaar ik dat de veilige haven niet meer mijn thuishaven is.."

Toch nog even Trudy

hoe veilig is onveilig...?
hoe onveilig is veilig...?


Dag Trudy, ook jij bedankt dat je me soms op scherp hebt gezet. Dat je er was als Trudy en Prudentia. Je zette me aan het denken en heb me vaak aan je mogen slijpen.

Gooi nu die trossen maar los, geef de wind vrij spel in de zeilen.
Vaar je eigen koers.
En laat je gerust af en toe verlokken door de lichten van de vuurtoren die je wijzen naar deze herberg.
Meer gerust even aan om je zeemans(vrouws) verhalen te vertellen.
Ter lering en de vermaak én om te mogen horen hoe of het met je gaat.

Goede reis en behouden vaart.







dank je trudy, voor al je woorden, het delen van gedachten en gevoelens.
volg je verlangen, havens zijn er om weer uit te varen, niet er in te blijven...
goede vaart...


Wat krijgen we nou, Trudy? Je hebt hier zowat een stoel versleten en nou piep je er zomaar tussen uit?
Ik zal naar ene Bram moeten luisteren, ook zo'n vaste klant hier, die eens zei dat je een rivier niet tegen kunt houden. Ik begrijp ook niet altijd wat hij bedoelt - jij wel? - maar nu vermoed ik dat het iets met jou te maken heeft.
Maar ik zei tegen hem, Bram, zei ik, alle rivieren monden tenslotte uit in die ene grote zee. Ja, dat had ik ook van iemand gehoord. Dat is het aardige van een herberg, je hoort als kastelein nog eens wat.
Ik heb ook altijd heel goed naar jou geluisterd. En het zal hier een stuk stiller worden nu jij je zeilen hijst. Maar er hangen hier een paar mooie gedichten van je aan de muur. Die blijven.
Ik hang deze er naast, denkend aan jou. Hij is van Slauerhoff.

Zeekoorts

Ik moet weer op zee gaan, een goed schip en in 't verschiet
Een ster om op aan te sturen, anders verlang ik niet.
Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout, het zeil er tegen,
Als de dag aanbreekt over grauwe zee, door een mist van regen.

Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust,
Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust.
't Is stil hier, 'k verlang een stormdag, met witte jagende wolken
En hoogopspattend schuim en meeuwen om kronklende kolken.

Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen ?
Maar gelaten door de wind gaan, weg uit de stad van steen.
Geen vrouw, geen haard verwacht mij. Ik blijf ook liever zonder.
'k Heb genoeg aan een pijp op wacht, en een glas in 't vooronder.

(Uit: Eldorado)

Kijk, dat glas in 't vooronder, dat mag ik als kastelein wel.
Nog even bijschenken?


Het ga je goed Trudy
enneh...vaar nog eens langs;)



Vlieg jij moedige krijger.Vlieg naar verre einders.Vlieg je hart naar het nieuwe eind.Naar het nieuwe zicht.

www.youtube.com/watch?v=slGLJQni89Y


Dank jullie wel voor deze lieve en inspirerende woorden.

Inspirerend? Jawel .......

kom daar over een tijdje graag nog een keer op terug, tot die tijd ......... :-)

www.youtube.com/watch?v=-wXB0t2GaQ8&feature=player_embedded


#40668

Hoe veilig is onveilig,
hoe onveilig is veilig?

Geen idee Nij,

Herinner mij het verhaal van de vrouw, die wacht op haar man.

"Een vrouw zit op een stoel voor het raam naar buiten te kijken tot ze haar man ziet verschijnen. Hij zal om zes, zeven uur thuiskomen, hij zal dronken zijn en hij zal haar slaan, zoals elke dag voorheen.

De straat voor haar huis is leeg. Maar op een gegeven moment ziet ze daar een vrouw lopen met ongeveer dezelfde jas als zij heeft. Ineens beseft ze met een schok: ik zou daar ook kunnen lopen.
Ze staat op, loopt naar de kapstok, doet haar jas aan, opent de deur, staat in de deuropening, kijkt de straat in en schrikt dan zo van alle mogelijkheden, van wat er van haar terecht zou kunnen komen, dat ze bevangen wordt door angst, de deur dichtdoet, haar jas aan de kapstok hangt en weer op haar stoel gaat zitten.

Ze wacht opnieuw op haar man, die om een uur of zes, zeven uur thuis zal komen. Hij zal dronken zijn en hij zal haar slaan, zoals alle dagen voorheen.
Maar dat kent ze, dat is vertrouwd, dat kan ze aan.
Alles liever dan die lege straat."

(Vrij herverteld naar Sartre, Existentialisme est un Humanisme)

Zoiets, ongeveer. :-) Het verlangen naar een 'lege straat'.


Mooi treffend verhaal Trudy vanuit de kant van de gewenning en vertrouwdheid bekeken.

(on)veiligheid, twee kanten van één medaille.

Ooit troffen mij de woorden in een overlijdensadvertentie:

@ op eigen kracht onveiligheid de baas.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.