De Herberg

Hoog in de Lucht.

    door Harry, 15/04/2011 22:44. #41027. 5 reacties, laatste



Heel wat jaartjes geleden volgde ik met een club vrienden, een aantal cursussen in rotsklimmen.Gewoon met handen en voeten langs een rotswand omhoog klimmen met een touw om ons middel.Dit deden wij bij de rotsen van Freyr aan de Maasoever in de buurt van Dinant.

Hoewel ik wel stoer om me heen liep te kijken,kneep ik hem toch een beetje want ik had hoogtevrees.We hadden al eerder ergens geklommen maar niet zo hoog als deze steile wanden
van 120 meter.Na vier touwlengtes te hebben geklommen kwamen we bovenaan een plateau.Hiervan af moesten wij abseilen.Voor iemand met hoogtevrees betekent dat het achterwaarts in een gat van 120 meter diep springen.Dit deed ik dan ook met ware doodsverachting.Met als doel mijn hoogtevrees te bedwingen Ik moet zeggen dat ik het doel redelijk heb gehaald.Alleen als ik de ramen zeem op het blokker-trapje dan heb er nog een beetje last van.

Hoe dan ook, ik ben mijn fascinatie voor bergen maar ook voor hoogtes in het algemeen nooit
kwijt geraakt.Aangezien ik een hardwerkende man ben die bovendien aan een hypotheek vastzit heb ik niet altijd voldoende tijd en geld om die fascinatie voor hoogtes almaar te botvieren.Dus zoek ik het maar in de fantasie.In mijn fantasie vlieg ik hoog door de lucht,gedragen door de wind, waar en wanneer ik maar wil.Meestal in de vorm van een vogel, een adelaar of zoiets.Soms vlieg ik als een vogel zo hoog in de lucht dat ik al fantaserend mijn hoogtevrees weer terugkrijg.Mijn adem stokt en mijn vleugels worden dan vleugellam.Ik dwarrel als een kip zonder kop naar beneden.

Dat hard naar beneden vallen weerhoudt mij er niet van mijn deze vogelvluchtfantasie regelmatig op te pikken, omdat ik er stiekem toch van geniet.Het vooral tomeloze en machtige gevoel van vrijheid die deze fantasie bij me oproept.dwingt mij er haast toe.
Toch is er in de fantasie sluipend en haast onmerkbaar een merkwaardige ontwikkeling gekropen.Wat is er dan aan de hand zou je zeggen? Het vogellichaam is weg! Zonder lichaam
whatsoever zoef ik nu over bergkammen en langs kerktorens en door riviervalleien en over zeeen.Met snelheden die mijn maag, die er helemaal niet meer is, zich doet ronddraaien.Met misselijkmakende G-krachten.Maar soms ook rustig kabbelend.Zwevend.Dwarrelend. Het is geen lichaam meer het is alleen geest.Ik verplaats mij overal naar toe.Zonder te tanken.Wanneer ik maar wil.

Ik sta in mijn tuintje.Plotseling katapulteer ik mezelf omhoog.Met duizelingwekkende snelheid.Honderden meters omhoog.Ik hou even stil en kijk naar beneden.Ik zie mijn huis
en de bomen er om heen in de verre diepte.Mijn adem stokt.Toch besluit ik verder te gaan.
Kilometers recht omhoog.Opnieuw met duizelingwekkende snelheid.Nederland, Europa,de gehele globe verkleint zich.Ik blijf daar een tijdje hangen en kijk gefascineerd naar beneden.
Ik zie het verband.Het geharrwar,De ego’s,de oorlog en de vrede.Ik krijg een muffe zanderige smaak in mijn mond.Van de oudheid.Ik ruik de woestenij.De geur van de oudheid.De sfinx doemt op voor mijn geestesoog.Hij is gezandstraald.Ik ruik vochtige krochten.

Ik besluit tot een duikvlucht.Ik laat me vallen.Als een kogel kom ik op de aarde af.Vlak voordat ik te pletter sla, maak ik een scherpe bocht naar het Noorden.Waarom naar het Noorden weet ik ook niet.Mijn snelheid vermindert en als had ik een parachute land ik langzaam en beheerst op een veldje in de buurt.Verward loop ik terug naar huis..


Prachtig verhaal Harry.

Je vertelkunst en het daarmee delen van je grenzeloze fantasieën, namen mij voor even mee in de grootsheid van het heelal.

Boeiend om te lezen dat je bent blijven waarnemen. Zelf benoem je je gang terug naar huis als verward.

Was het een lichtvoetig verward zijn of maakte de verwardheid je gang zwaarder?




harry, kan je het voelen?
Ik droomde vaak dat ik vloog, en soms kan ik het nog voelen, hoe het voelt als je zweeft..
mooi hoe je je 'be-levingen' beschrijft..


Harry, wat een genot, die vertelkunst van jou, thanks


Voelen...vliegen als een vogel...ooohja dat is inderdaad te voelen Lies.
Ik ben er soms nog wat huiverig voor, maar 't zal wel wennen:)


Iemand gaf me een tip hoe om te gaan met deze nieuwe lichaamssensaties en dat gaat gelukkig steeds beter.
Hoe zeggen ze dat ook weer..ervaring baart kunst toch.






Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.