De Herberg

Hemels scenario 3

    door Harry, 01/11/2011 10:28. #41800. 4 reacties, laatste


Uit het niets staat er plotseling een rijzige gestalte vlak voor me. Ravenzwart in het verder witte vertrek.Met vleugels als van een engel.Het klapwiekt éénmaal met de evenzo ravenzwarte vleugels en blijft verder roerloos staan.Er waait een muffe aardelucht in mijn neus.Ik kijk in een gezicht zonder gezicht.Alléén een hoofd.Een paar seconden is de situatie bevroren.Dan lost de gedaante langzaam op.

Mijn boosheid heeft radicaal plaats gemaakt voor angst en ik voel mijn benen onbeheersbaar trillen.Wat..wat was dat!?..stamel ik voor me uit.Ik draai me om en kijk naar Iris. Wat was dat!? Iris lacht vriendelijk en dat ontspant me een beetje."Dat was een gedachte.Een gedachte van jezelf."Van me mezelf? "Ja..Het was een bodem, een buffer.Een teken dat je niet verder kan en dat het handig is die donkerte los te laten.Je roept het over jezelf af en het is niet handig dat vol te houden.Je zit jezelf ermee in de weg.
Maar dat kan ook heel anders".Ze pakt me bij me arm en trekt me mee naar het raam."Kijk maar eens naar buiten".Zachtjes duw ik
half openstaande gotische glas-in-lood raam een beetje opzij.

Buiten zie ik een prachtige zonovergoten boulevard.Met lange rijen palmbomen.De zon scheert over de kalme zee.Het is lekker warm.
Het is een midzomer dag.Er is drukte en levendigheid en gezelligheid.Er flaneren mensen.Kinderen staan rond een ijscokar op hun beurt te wachten.De besnorde Italiaan met zijn witte jas en muts maakt vriendelijke gebaren naar ze.Verstaan kan ik het niet maar er wordt gegiecheld.Een vrouw pakt haar man bij de schouder.Om evenwicht te bewaren.Ze wil het zand uit haar schoenen laten lopen.
Een ouder echtpaar zit op een bankje.Ze hebben een jong hondje bij zich.Het beestje dartelt aan de lijn.Ook daar staat een handjevol belangstellende kinderen om heen.Hoe heettie? hoe heettie?.Er wordt naar hartelust geaaid.Er rijden auto's en er wordt getoeterd en gezwaaid naar elkaar.Hier en daar zoeven er jonge meiden op skeelers voorbij.

Vanaf het strand hoor ik uit de verte gejoel en geschetter en gespetter.Kinderen spelen langs te vloedlijn met het natte zand.Ze bouwen dijkjes en gangetjes en waterreservoirtjes.Een clubje jongens voetbalt en een veelkeurige opblaasbal wappert in de weg.
Het ding krijgt een kleun maar komt niet ver.Vrolijke muziek dringt zich op.Op het strand speelt een steelband enthousiast op Caribische trommels en percussie.Er om heen staat wat publiek en er wordt gedanst en gelachen.Ik voel de verbondenheid tussen de
mensen in dit schouwspel.

Ik haal even diep adem en voel mijn lichaam zich ontspannen.Dat zou ik niet hebben volgens Iris maar ik voel het toch?
"Zo kan het ook"zegt Iris."Ook dit is een gedachte van jezelf".Ja dat dan was wel weer het andere uiterste, sputter ik een beetje.
"Dat moest ook.Het was tegenwicht."Er bekruipt me een gevoel van ongemakkelijkheid.Ik wil dit niet en ik kan dit niet.

Ik wil dit niet en ik kan niet zeg ik tegen Iris.Ik voel me te klein en te onbeholpen om hier goed mee om te kunnen gaan.Ik
wil naar de aarde, naar de wereld,naar mijn lichaam.Er is op de wereld nog zo ontzèttend veel te leren voor me."Ik kan je niet tegen houden"zegt Iris en opnieuw kijk ik in haar mooie blonde en vriendelijke gezicht.Ze straalt en plotseling overspoelt haar energie me.
"Ik kan je niet tegenhouden.Als je wilt ga dan maar.." Ik kijk haar in haar ogen en wordt ineens overvallen door een ongekend gevoel van verliefdheid..."We are made of such stuff as dreams are made of and we are surroudend by a sleep"zegt Iris tegen me terwijl ze
langzaam vervaagd...

Met een rozig gevoel in mijn hoofd wordt ik wakker.Ik heb nog een beetje de dag van gisteren in mijn hoofd geloof ik "Je mag morgen weer naar huis.Dr Broekhoven heeft me dat net verteld."De zuster buigt zich over me heen om het kussen een beetje op te schudden."Het gaat al weer een stuk beter met je.De koorts is weg.Je hebt wel de hele nacht herrie liggen maken en liggen mompelen.
Jacco hier tegenover kon ook niet slapen.Oké Oké..nou prima.Gelukkig maar!.."Dat hij niet kon slapen?"Ja dat ook.

De gele gordijntjes van het zaaltje wapperen naar binnen.Buiten is het zomer.Gek..Ik voel me best lekker hier in dat ziekenhuisbed.

In balans.



Kom toch vrienden drinken, pak een stoel en schuif aan
Neem de draad op van de oeroude verhalen
Draai er mooi om heen met je sterkste stalen
We hebben hier nog even en dan weer een lange weg te gaan

We weten hoe het afloopt, dus zeg hoe je het wil
We gaan iedereen graag op zijn woord geloven
Waarheid komt van binnen uit en niet van boven
En als iedereen zijn mond houdt dan blijft het hier zo stil

Hier in de zevende hemel
Wat willen nog meer?
In de zevende zevende hemel
Komt het altijd weer op liefde neer

Wanneer gaat het nou geweldig? Wat gaat nou van zelf?
Dat het makkelijk was heb ik nooit horen beweren
Maar met vrienden samen is alles te verteren
En keert soms de zaak zich om en dan lukt het vaak weer wel

O het leven, ja dat leven van de firma Op Leven & Dood
Volgt zo zijn eigen onbezonnen route
Waar we allemaal ooit aan geloven zullen moeten
Maar nu nog niet nee, nee, onze dorst is nog te groot

Dit is de zevende hemel
Wat willen nog meer?
In de zevende zevende hemel
Komt het altijd weer op liefde neer

Deel dit ogenblik met ons, breek het voorzichtig stuk
Laat achter wat te zwaar is om te sjouwen
Geef het als herinnering door aan de jouwen
Dit licht en luchtig niets van groot geluk

Hier in de zevende hemel
Wat willen nog meer?
In de zevende zevende hemel
Komt het altijd weer op liefde neer

Het komt als altijd weer op liefde neer



www.youtube.com/watch?v=1xmmVMWqX64


En.....spelende man, wat heb je nu geleerd?



Dat Jacco niet makkelijk slaapt.


;-)).....


dank je Harry, voor deze mooie drie deler...



Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.