De Herberg

Essentie.

    door Harry, 05/01/2012 09:54. #42246. 21 reacties, laatste


Dit document trof mij.

Daarom gooi ik dit op tafel in de Herberg..

Géén koffie erover heen gooien graag.


De essentie en de zin van het leven:

We hebben geleerd hoe het leven ontstaat, maar niet hoe te leven:

Homosapiens wat niet meer betekent als: de denkende mens of de verstandige mens, het verschil tussen mens en dier is zijn denken en het overwinnen van zijn extreme instincten en driften.
Dit kan enkel door de ontwikkeling van de neocortex, het bewust leren omspringen en het beheersen van instincten en driften is de ideale weg.
Het bewustzijn verruimen, dit om de essentie van het leven te benaderen en daardoor een zinvoller en meer tevredenen leven te kunnen genieten.
Geluk is niet zozeer het geluk zoeken, maar wel de vraag wat remt ons af om gelukkig te zijn.
De neocortex-cerebri is het meest complexe deel van het brein, het onderscheid ons van andere zoogdieren en neemt 85% van de breinmassa in beslag, dit deel van het brein is in staat instincten te beheersen.
Deze omgeving controleert talen, leren, geheugenopslag, rationeel denken, abstractie, fantasie, tradities, ethiek, normen, waarden, wetten, ongemanipuleerde informatie verhoogt het bewustzijn.
Het belangrijkste doel van het leven is zich bezig te houden met een zinvol leven, dat is de kunst van het leven.

De essentie of de zin van het leven, daar waar het allemaal om draait is eigelijk:

De geschikte partner met voldoende wederzijdse liefde en respect, wonen, mobiliteit, kleding, energie, tijd maken voor een goede opvoeding van kind(eren), studies, sporten, reizen, even ontheemen, geestelijke ontplooiing, ontspanning, sociaal leven, tijd maken om goed en gezond te eten en drinken, kunst, cultuur, creativiteit, muziek, wellness, feesten, dansen, tijd besteden aan familie en vrienden, ethische en morele waarden respecteren.

Geluk uit zich doormiddel van:

Levensvreugde, vrolijkheid, vriendelijkheid, spontaniteit, tevredenheid, zorgeloosheid, ontspannen gevoel, vertrouwen, gezondheid, lachen, blijheid, genieten, respect, gezelligheid, gastvrijheid, fantasie en verbeelding, een vleugje humor, liefde en geliefd worden, tijd maken om goed en gezond te eten en drinken in goed gezelschap maakt gelukzalig.
Samen met een ontspannen gevoel ontstaat het geluk en de beste ideeën, al deze samen is het geluksgevoel, het geluk bestaat uit al deze kleine stukjes.

Dit is het werkelijke welzijn van de mens, de zin van het leven, dit is levenskwaliteit in zijn hoogste vorm, het leven is de moeite waard.
De grootste tijd van het leven met deze dingen doorbrengen zorgt voor een menswaardig en tevreden bestaan.
Veel mensen zijn blind voor de echte dingen die het leven aangenaam maken, en geloven in de vergankelijke materiele welvaart, reclame, overconsumptie en niet in welzijn, tevredenheid en geluk.
Geluk optimaliseert de levenskwaliteit en maakt het leven aangenaam (geboren om te leven!) de mens moet in de eerste plaats leren leven en genieten en zijn vooroordelen overboord gooien.
Al deze is een oefening tijdens welke het lichaam het gelukshormoon (endorfine) en het zelfbevestiginghormoon (serotonine) afscheidt. We produceren (oxytocine) en (vasopressine) hormonen wanneer we aandacht, liefde en warmte krijgen.
Een prille relatie veroorzaakt hoge dosissen neutrofine het zogenaamde passie of kalverliefde hormoon, na gemiddeld twee jaar verdwijnt het hormoon neutrofine langzaam en maakt plaats voor oxytoxine het zogenaamde knuffel hormoon.
Dopamine veroorzaakt seksuele opwinding, het hormoon prolaktine remt na de geslachtsdaad de werking van dopamine af en zorgt voor rust en een goed gevoel.
Samen zorgen deze hormonen voor een beter immuunsysteem en voor een langer, gezonder en gelukkiger leven, het vertrekpunt voor geluk is een evenwichtig en objectief zelfbeeld.
Ongeveer 200 soorten hormonen worden gestuurd door de hypofyse die zo groot als een erwt is.

Om aan een relatief stabiel geluk tegemoet te komen heeft de mens bepaalde noden:

Deze noden kunnen uiteraard door de samenleving in kaart gebracht worden.
In de eerste plaats heeft de politiek (via de ideologie) tot doel de weg vrij te maken voor deze noden of behoeften.
Deze behoeften worden ook wel eens welzijn en levensstandaard genoemd.
Levenstandaard beperkt zich niet tot materiele verworvenheden, de zin van het leven is levenskwaliteit in zijn hoogste vorm, “het welzijn”.
Uit onderzoek blijkt dat de factoren gezondheid, opleiding en welzijn in grote mate het geluk beïnvloeden, gezondheid is de belangrijkste factor.
Wanneer men overdreven veel vergankelijke materiele zaken wil inschakelen om zijn doel (geluk) te bereiken, dan heeft dit een verstikkend effect, het einddoel is “geluk” en is alleen belangrijk.

De mens duwt gemiddeld 50 jaar tegen de deur van het geluk, dan pas komt hij tot het besef dat deze deur langs binnen open gaat.

In de kamer van het geluk hebben deze demonen geen toegang:

Status, geld, roem, leugens, bedrog, egoïsme, valsheid, huichelen, heimelijk, hebzucht, jaloezie, woede, wraak en eigenbelang.

Focussen op kleine fouten zoals deze maken ongelukkig:

Provocatie, ruziën, wraakgevoelens, scheldpartijen, ruziën om geld of materiaal, ruziën om schoonheid en luxeproblemen.

De debatteerkunst:

Zonder ruziën, met open geest van gedachten wisselen zonder vooroordelen, dit is nog steeds de enige mogelijkheid om conflicten op te lossen.

Deze sociale aspecten bevorderen het geluk:

Familie, vrienden, liefde, een goede relatie, verstandigheid, wijsheid, rechtvaardigheid, zelfbeheersing, moed, hoop, respect, gulheid, gastvrijheid.

De werkelijke waarde van een mens kan worden gevonden in de mate waarin hij bevrijding van zijn eigenbelang heeft bereikt. (A.E)
Het geluk van het leven hangt in grote maten af van de kwaliteit en kwantiteit van je gedachten, de hersenen zijn flexibel en passen zich voortdurend aan, dit tot op een bepaalde ouderdom.
Het ongelukkig zijn motiveert om gelukkig te worden, leren van andermans fouten sluit het maken van eigen fouten uit.
Cultuur en kinderen zijn de wortel van ons bestaan en brengen ons dan weer korter bij de essentie van het leven, de glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft.
De enige en enkele manier om onsterfelijk te kunnen zijn is door je kennis te delen en ze door te geven.
Onze kinderen zijn het bewijs dat we bestaan, want ook mijn DNA zit in hen, het is zoals een vingerafdruk, uniek en authentiek.
Onze kinderen kennis doorgeven, degelijk opvoeden en waarden doorgeven, dit vormt ondermeer de zin van ons bestaan.
Reizen is een belangrijke factor om te ontspannen en te leren van andere culturen en mensen, wat ook goed voor uzelf is, reizen is als een boek, wie niet reist leest enkel één bladzijde.
Voldoende en goede sociale contacten zijn de sleutel tot oud worden en bevorderen de immuniteit. Op deze wijze zijn onze genen voorgeprogrammeerd, aldus wetenschappers die een grondige studie maakte over de plaatsen op onze planeet waar mensen het oudst worden.
Individualisme gaat nogal eens dikwijls gepaard met eenzaamheid, wat tot één van de meest slepende ziekte van onze planeet wordt aanzien.

Tijd is het meest kostbare in een mensenleven:

Deze tijd ( ongeveer 27.000 dagen) moet men zo optimaal mogelijk gebruiken, tijd is dus de grootste luxe van een mensenleven.
Tijd moet de mens gebruiken om te doen en laten wat men zelf wil, waar en wanneer men wil, dit met respect voor de medemens en voor de natuur, dit is echte vrijheid, de rest is valse vrijheid.
Onbewuste kinderjaren, de jacht op geld en materiaal en de jaren boven de vijftig die ons fysisch langzaam aftakelen verminderen het optimale gebruik maken van deze tijd.
De effectieve optimale dagen zijn dus minder, ongeveer (15.000 dagen), wij allen leven maar tijdelijk op deze planeet.
We stoppen niet met spelen omdat we oud worden, we worden oud omdat we stoppen met spelen.

De grootste tragedie van een mensenleven:

Deze is niet jong te sterven, maar de leeftijd van 80 jaar te bereiken zonder ooit echt geleefd te hebben.
We moeten ons niet zo zeer met de dood bezighouden maar wel met een zinvol leven, dat is de kunst van het leven.
Elke dag die voorbij gaat zonder zinvol te leven is een verloren dag, leven is genieten maar zeker niet enkel overleven.

Beperkte materiele zaken verwerven is een noodzaak, maar deze zeker niet ten koste van een half mensenleven.

Geluk is het gemeenschappelijk doel van de mensheid, het gemiddelde geluksgevoel is de laatste 50 jaar gedaald, meer mensen voelen zich ongelukkig, financies, inkomens en werkonzekerheid maakt mensen angstig, ongelukkig en depressief, te veel materiele waarden onderdrukken het geluk.
Mensen die focussen op geld, status, roem en materiele waarden zijn statistisch gezien ongelukkiger en hebben meer fysieke en psychische gezondheidsproblemen.

Het meest ongelukkig zijn mensen tussen de 25 en 50 jaar dit vooral door:

Leningen, bouwen, huur, voeding en energieprijzen, mobiliteitsproblemen, kinderen niet zelf kunnen opvoeden en carrière met stress enz.
De godin van vooruitgang, luxe, materialisme en tijd is in werkelijkheid een grote hoer, een nymfomane die niet te verzadigen is.



Deze godin tracht ons zoveel mogelijk van de essentie van het leven af te houden, vb:

Beoordeel je succes aan wat je moet opgeven om het te bereiken en wat je moet opgeven om het te behouden.
Beoordeel materiele waarden in dienst van hun functie en niet enkel in dienst van hun schoonheid.
Schoonheid ontstaat meestal door de zuivering van overtolligheden.
In de laatste pyjama die men in het leven draagt zijn geen zakken.

Werken om te leven of leven om te werken?

Volgens de calvinistische principes (jaren 1500) is leven om te werken “het voorbeeld” van de ideale samenleving, de niet werkende schamen zich.
In 1500 leefde de mens in een manuele samenleving, nu 500 jaar later leven we in een geautomatiseerde samenleving.
De Calvinistische doctrine was natuurlijk in het leven geroepen om een primitief tijdelijk maatschappelijk systeem draaiende te houden.
Ons einddoel is een volledig geautomatiseerde economie, hier heeft de mens en zijn totale samenleving zijn hoogste doel bereikt, “zijn einddoel”.
De totale samenleving kan zich volledig wijden aan de essentie van het leven zelf.
Het uitbuiten van mens door mens gehoord hiermede tot het verleden.
Werken of economie is een tijdelijk middel, een werktuig, het mag geen doel op zich zijn, het is een noodzakelijk middel in de tijdsperiode waarin we nu leven!
Het is: “het einddoel” de volledig geautomatiseerde samenleving die de mens van hard labeur bevrijd, daardoor zelf zijn tijd kan indelen en doen en laten wat hij wil en daardoor echt vrij kan zijn.
Laat ons duidelijk zijn, leven kan uiteraard niet enkel werken zijn, het is vooral “niet” de enige zaligmakende bezigheid.
Ongecoördineerd werken en ongecoördineerde consumptie veroorzaken verloren generaties die de zin van het leven gemist hebben.

Werken doet men in de eerste plaats voor zijn bestaan:


Primaire behoeften:(de noodzaak)

Wonen, voeding, mobiliteit, kleding, energie, tijd maken voor goede opvoeding van kinderen, studies, ethische en morele waarden respecteren enz.

Secundaire behoeften:(de zin van het leven)

Sporten, reizen, even ontheemen, geestelijke ontplooiing, ontspanning, sociaal leven, kunst, cultuur, creativiteit, muziek, wellness, feesten, dansen, tijd besteden aan familie en vrienden, enz.

Tertiaire behoeften: (voorzorg)

Voorzorg voor: werkloosheid, werkonbekwaamheid, ziekte, handicap, invaliditeit, ongeval, pensioen, kindergeld, laatste vangnet OCMW en de (Federatie van Voedselbanken tegen verspilling)



Pffffff.............!!!



Oeffff........!



Toegegeven,de tekst is lang en ook niet
denderend geschreven.Ook ben ik het met een heel aantal dingen niet eens die er staan vermeld en is het zeker niet compleet.

Maar ik vind het wel een aardig discussiestuk omdat de wereld schreeuwt
om mensen die nu eens verstandiger met
haar omgaan.En met elkaar.

Zelf heb ik het voornemen om een studie te maken naar de kernwaarden van een mens.Inclusief die van mezelf.


Hoi Harry, toitoitoi met hetgeen je wilt bestuderen. Vergeet niet ondertussen volop te Leven.

" Verstandig omgaan met ".......Tsja, wát is verstandig?




Ja Carla volop leven.Dat zal ik zeker eens moeten gaan doen.Voordat het te laat is.



Volop leven.Dat zou al een aardige kernwaarde kunnen zijn.Niemand heeft er om gevraagd om dat leven.Maar nu we hier éénmaal toch zijn kunnen we maar beter er het beste van maken.


Ook hiervoor, toitoitoi Harry. En dan wel met een hoofdletter hè! ;-)

Tip: a.s. zondag 11.30. Het Vermoeden met als gast, Nico Tydeman.

Dat je je mag optillen aan zijn dierbare tekst:

" Wat vroeger was, laat dat verwelken
laat er in de toekomst niets voor je zijn.
Indien je in het heden niets najaagt
dan zul je in vrede kunnen leven."


Het spijt me Carla, maar met die tekst van Nico Tydeman heb ik niets.
Waarom zou ik niet ijveren voor een samenleving waarin ook een waardige plaats is voor de zwakken, om maar een voorbeeld te noemen. Of protesteren tegen de discriminatie van vrouwen en homo's door de RK-kerk. En ik ben bereid daarvoor mijn eigenheid in te zetten, dat wil zeggen daarvoor te woekeren met mijn talenten
.
Zelfloosheid en niets nastreven behoren beide bij de dogmatische uitgangspunten van het boeddhisme voor de praktijk van het leven. En dat is precies waarom ik geen boeddhist wil zijn. Want daarvoor ben ik niet op aarde.
Overigens vind ik Nico Tydeman een uiterst achtenswaardig persoon.


Ach Bram, dat hoeft je niet te spijten hoor.

Zelf benader ik deze tekst, die mij zeker wel aansprak, wellicht op een andere wijze dan jij. En daar is op zich niets mis mee. Dat hoeft jou nog mij te spijten.

Ik verbind ze niet met zelfloosheid en zie ook niet waarom ze de goede dingen die je noemt, zouden uitsluiten.

Hoewel ik me wat ongemakkelijk voel bij het nader duiden van iets wat mij raakt, het blijven immers maar woorden die, zo blijkt, voor meerder interpretaties vatbaar zijn, toch een poging.

Het citaat van Nico Tydeman appelleert m.i. aan loslaten, niet weten, niets bezitten ( en dan versta ik 'weten en bezitten' anders dan de gangbare betekenis ). Niet vastomlijnd invullen naar morgen ( toekomst). Niet ( na)jagen, maar met een open levenshouding ontvangen dat wat is. En juist vanuit die 'onbelaste' open houding, kan er ruimte ontstaan voor die vrede en liefdevolle houding waaruit het/mijn handelen voortkomt.

Ook al is dit soms woekeren en niet altijd in haar volle omvang aanwezig.



Voor mij, Carla, is de essentie van de boodschap van Jezus gelegen in het verhaal van de barmhartige Samaritaan. Die is bewogen in z'n hart door het lot van een medemens. Daarna doet hij iets, hij handelt.
Die Samaritaan kent geen karma, geen straf van God op de zonde, geen streven naar verlichting, geen verlossing van het lijden, hij is een eenvoudige van geest. In die eenvoud is hij raakbaar, omdat hij mens is met een medemens.
Die raakbaarheid maakt onrustig, het zet je in beweging, want het roept je om iets te doen.
Ik kies voor die raakbaarheid, ook al zal het mij verontrusten.
Ik zie daarom niets in de onaanraakbaarheid van het boeddhisme door alles los te laten en de vrede die daarvan het resultaat zou zijn. Het is mij te wereld- en mensvreemd. Ik hoef die vrede als resultaat van een vlucht uit de werkelijkheid niet.
En ik geloof ook niet dat die op deze wijze verkrijgbaar is.
Ik streef niet naar verlossing, maar ben bereid tot overgave aan het leven in al z'n volheid.



Carla: #46624 @Niet ( na)jagen, maar met een open levenshouding ontvangen dat wat is. En juist vanuit die 'onbelaste' open houding, kan er ruimte ontstaan voor die vrede en liefdevolle houding waaruit het/mijn handelen voortkomt.

Is het niet zo dat het vanuit deze levenshouding juist heel goed mogelijk is om helpend werkzaam kunt zijn?

Is niet die Samaritaan die Bram beschrijft als een die: @ kent geen karma, geen straf van God op de zonde, geen streven naar verlichting, hij is een eenvoudige van geest. In die eenvoud is hij raakbaar, omdat hij mens is met een medemens...
Volgens mij zijn juist deze eigenschappen die Bram hier noemt bij uitstek die van een werkelijk 'verlichte', zoals Jezus ook was!

NB. ..en als je een hekel hebt aan het woord 'verlichte' dan komt dat omdat het zo vaak gebruikt wordt voor een soort van levensinstelling die zich geheel distancieert van het leed dat er is en alleen zijn eigen 'zaligheid' nastreeft, wat volgens mij helemaal niets met 'verlicht' zijn te maken heeft.



Is de samaritaan die jullie beschrijven niet een gewone sterveling die naar zijn geweten luistert en doet wat de meest mensen met gezond verstand doen in zo'n situatie.Ik ben van mening dat de meeste mensen min of meer hetzelfde regeren als ze een medemens in nood aantreffen,deels omdat dit een daad van medeleven is maar ook omdat ze begrijpen dat we allemaal in situaties kunnen raken waarin we ook door anderen geholpen willen worden,gewoon gezond verstand dus.Zo heb ik verhalen gelezen van de eerst kolonisten in amerika die in de winter niets meer te eten hadden omdat ze niet wisten hoe ze zich moesten voorbereiden.de lokale indianen (die nog geen kennis gemaakt hadden met de wreedheid van de "godsvrezende" kolonisten) voorzagen hen spontaan van gedroogd vlees en andere etenswaren terwijl ze nog nooit van god of jezus gehoord hadden.Waarmee ik wil illustreren dat het hier een daad van medeleven betreft waarvoor je geen verlichte of bijbelkenner hoeft te zijn maar gewoon een mens met verantwoordelijkheidsgevoel en de wil om in harmonie met elkaar te leven.

Groet aan allen,

Paul


Beste Bram, dank voor je reactie, # 42271, waar ik niets aan af wil doen.
Zelfs herkenbaar is.

Ik vermoed dat ik niet beter onder woorden kan brengen wat het citaat van Tydeman
mij deed/doet, dan welke poging ik waagde.

Beste Leo, ook jij dank voor je reactie.# 42272.

Je vraagt: " Is het niet zo dat het vanuit deze levenshouding juist heel goed mogelijk is om helpend werkzaam kunt zijn? "

Mijn antwoord ligt al besloten in wat ik schreef: "....... liefdevolle houding waaruit het/mijn handelen voortkomt...." Wat overigens niet altijd direct helpend hoeft te zijn!

Verder vind ik het verhaal van de barmhartige Samaritaan prachtig én zijn handelen. En sluit ik ook de woorden van Tydeman in mijn hart.
Waarvan ik meen dat het groot genoeg is om de rijkdom van de verhalen van veel tradities in te ontvangen.

Met 'verlicht' zijn of worden heb ik zelf niet zoveel.


Ach Carla, ik lees die tekst van Nico Tydeman anders dan jij, maar ik kan me heel goed vinden in wat je vertelt over wat het voor jou betekent. Dat nou weer wel.
En Nico als mens is meer dan de moeite waard om zondag aanstaande te beluisteren in Het Vermoeden met Annemiek Schrijver. Je aanbeveling neem ik daarom graag over.
Misschien nog eens onder Pakkende teksten zetten?


Bedoel je Bram, het citaat onder pakkende teksten of/en de link naar het Vermoeden?


Oeps.....het staat er al. Fijn.


Paul,

Barmhartigheid bestaat gelukkig wel, zowel
individueel als collectief.Onbarmhartig speelt echter een veel grotere rol in de wereld.Mensen blijven bij voortduring bezig
elkaar én de wereld aan gort te slaan.

Geleerde lessen worden weer vergeten.

Zo geloof ik dat ook een barmhartige samaritaan bij tijd en wijle zijn barmhartigheid verliest.

Ik ben het wel met alle voorgangers eens
dat barmhartigheid niet explicitiet is voorbehouden aan allerlei "heiligen" en schriftgeleerden maar juist ook aan eenvoudige stervelingen.En dat Jezus(ik weet nog steeds niet wat voor een status ik die man moet geven)ons dat heeft willen doen inzien.

NB. Ik ben zelf ook geen heilig boontje.



...En ik geloof inderdaad Bram dat barmhartigheid kan worden opgenomen
in het begrip kernwaarden.In de essentie dus.

Nu hebben we er dus al twee.

1.Volop leven.
2.Barmhartigheid.

Wie nog meer?



Nog eentje dan:

Zelfrespect.



Harmonie met ons zelf en met elkaar.

Harry speciaal voor de onderstaande link, in Utrecht twee jaar geleden op mijn verjaardag, speelde straatmuzikanten in gure motregen de lente van Vivaldi, Woh wat een bijzonder cadeau. Het filmpje is op de zelfde locatie youtube.com/watch?v=JH-yfaRAbgs&feature=related

Trouwens de ware verlichte is volgens mij de gene die geholpen wordt, die gesteund en gesterkt weer verder kan, niet degene die erover verteld of de handeling uitvoert.



Dank je wel Linda voor dit mooie U-tjoepje.

Deze Russische motregenmannen zetten
een prachtige klokgave versie van Bach's
Tocata neer.

De essentie spat van deze mannen af.Ik heb daar diep respect voor.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.