De Herberg

Plooien

    door Luc, 28/04/2012 21:55. #42579. 11 reacties, laatste

Ziezo, alle plooien zijn weer glad gestreken. Die van mij en die van mijn kinderen.
Men ervaart het steeds als een bevrijding wanneer men dit achter de rug heeft, niet toch?

Kortom, de was en de strijk is weer gedaan. Een steeds wederkerend vervelend werkje dat men toch wel moet onderhouden.
Maar nu lijkt alles weer als nieuw en ruikt toch o zo fris.

Maar bij nader inzien: Alle plooien glad gestreken?
Eerlijkheidshalve moet ik u bekennen dat mijn strijkkunst toch niet echt onfeilbaar is.


@ Eerlijkheidshalve moet ik u bekennen dat mijn strijkkunst toch niet echt onfeilbaar is.

Fijn te lezen, onberispelijk strijkgoed is lijkt mij gladjes.


Inderdaad Marie-Therese. En wie gaat er nou zonder kreuken door het leven? Je bent toch wie je bent, nietwaar?



@ En wie gaat er nou zonder kreuken door het leven? Je bent wie je bent, nietwaar?

Luc,


Ik kan hier iets uit opmaken, het is zo eenvoudig, en tevens zo moeilijk je bent wie je bent.

Wie ben ik dan ten diepste?

Dit is voor mij steeds opnieuw het onderzoeken waard, de kreukels blijven, zijn niet te veranderen, maar ik kan leren ze in het juiste licht te plaatsen.






......................


Marie – Therese,

“Dit is voor mij steeds opnieuw het onderzoeken waard, de kreukels blijven, zijn niet te veranderen, maar ik kan leren ze in het juiste licht te plaatsen.”
Dat heb je mooi gezegd, en zo bezie ik het in feite ook.

Je bent nu eenmaal de persoon die je bent. Wanneer men zich aan een zelfonderzoek onderwerpt, dan zal men steeds positieve en minder positieve of negatieve eigenschappen ontdekken. Al deze eigenschappen samen vormen de persoon die je bent. De positieve, maar ook de negatieve. Een mens zijn karakter is op een bepaalde leeftijd wel gevormd, en het fundamentele aan dat karakter zal niet meer wijzigen.
Dit is in feite wat ik bedoelde met ‘de was en de strijk is weer gedaan, de plooien zijn weer glad gestreken’, ik heb me aan een zelfonderzoek onderworpen.

Maar men moet zichzelf trachten te aanvaarden zoals men is. Men moet vrede nemen met de persoon die men is. Men moet zichzelf niet trachten te veranderen. Men moet niet proberen de negatieve aspecten uit zichzelf weg te bannen. Men moet ze een plaats geven in zichzelf en weten dat ze deel uitmaken van de persoon die je bent.
Wanneer men het negatieve van zichzelf steeds tracht te verdrukken, dit uit zichzelf te verdrijven, dan liegt men in feite tegen zichzelf, men verloochent zichzelf. Dat bedoelde ik min of meer toen ik schreef ‘Alle plooien glad gestreken?’ Neen, ik dacht het niet. Ik ben niet die perfecte mens en dat besef ik ook.

Wil dit nu zeggen dat men zijn slechte eigenschappen dan zomaar de vrije loop kan laten onder het mom van ‘Ik ben nu eenmaal wie ik ben’? Neen, natuurlijk niet. Men moet steeds naar het goede streven, maar men mag het negatieve dat in zich zit niet vergeten want ook dat maakt deel uit van zichzelf. Men moet zichzelf niet beter voor willen doen dan dat men is. Niet tegenover anderen, maar zeker ook niet tegen zichzelf.
Pas als men in vrede leeft met zichzelf, kan men in vrede leven met anderen.

Ik denk dat het zo wat op het zelfde neerkomt dan bij de zelfliefde in de stukjes waar Harry over schrijft…
‘Heb je naaste lief zoals je jezelf lief hebt’. Dit impliceert toch dat men dan eerst zichzelf lief moet hebben, opdat men een ander lief kan hebben. Voor mij wil dit zeggen dat je vrede moet nemen met de persoon die je werkelijk bent, met je hele persoon.

“Wie ben ik dan ten diepste?” Wel, de persoon die vrede sluit met zichzelf, die zichzelf kan aanvaarden zoals hij is, met de ‘hele’ persoon die hij is, wel, dat ben je volgens mij ten diepste, want dat ben je helemaal.

Maar in het diepste van iedereen zit ook nog die ‘goddelijke vonk’, die ‘Christus figuur’, dat ‘mosterdzaadje’ verborgen. Persoonlijk noem ik het zelf altijd de ‘goddelijke vonk’. Als men deze vonk kan doen ontvlammen, als men het mosterdzaadje kan laten uitgroeien tot een grote plant, dan zal, volgens mijn mening dan toch, het goddelijke door jou heen naar buiten komen. Dan kan het ‘goddelijke vuur’, de goddelijke liefde door jou naar buiten stromen.

Wil dit dan zeggen dat je dan verandert? Ja en nee.

Nee, want je blijft uiteindelijk diezelfde hele persoon die je bent, met zijn positieve en negatieve eigenschappen.
Ja, want je zal de wereld rondom jou anders gaan ervaren, je zal de dingen in een ander licht zien, waardoor je anders gaat reageren en leven.

Dit is hoe ik er over denk. Wil dit zeggen dat dit een absolute waarheid is? Neen hoor, het is slechts een mening.

Waarom heb ik dat allemaal dan in enkele regeltjes vervat en heb ik het niet voluit geschreven? Misschien wel omdat ik lui ben (oei, daar heb je weer zo’n negatieve eigenschap die de kop opsteekt).

Wel, door over de was en de strijk te praten wil ik in feite ook zeggen dat men zichzelf niet altijd even serieus moet nemen, dat men niet altijd even ernstig moet zijn. Het leven heeft ook zijn vrolijke kant.
Ik wil er ook mee zeggen dat men van de eenvoudige dingen in het leven moet kunnen genieten.
Ik wil er ook mee zeggen dat men zichzelf moet kunnen relativeren.
Ik wil er ook mee zeggen dat er achter iets eenvoudigs, vaak meer schuil gaat dan je op het eerste gezicht zou vermoeden.


@....................

Nij, ik zie dat je precies nog heel wat punten wil aanhalen.
Maar wat bedoel je daar nu eigenlijk mee?


@@....................
Nij, ik zie dat je precies nog heel wat punten wil aanhalen.
Maar wat bedoel je daar nu eigenlijk mee?

dag Luc

Nee hoor er waren geen punten die ik wilde aanhalen.

Ik werd enkel stil door woorden van herkenning:

Marie-Therese@Ik kan hier iets uit opmaken, het is zo eenvoudig, en tevens zo moeilijk je bent wie je bent.
Wie ben ik dan ten diepste?
Dit is voor mij steeds opnieuw het onderzoeken waard, de kreukels blijven, zijn niet te veranderen, maar ik kan leren ze in het juiste licht te plaatsen.

Mooi Luc het lijntje dat je geopend hebt!




Bedankt voor het compliment Nij.

Maar dit doorbreekt dan weer de reeks over de zelfliefde die Harry aan het opzetten was.
Het spijt me Harry. Mijn oprechte excuses. Het was reeds geplaatst voor ik het besefte.

Wanneer ik dan de 7 zelfwerken van Bram overloop en ik kom bij '6. De dialoog met de ander', dan begrijp ik dat daar nog wel iets schort bij mij en dan besef ik dat ik er misschien beter aan zou doen om wat aandachtiger te luisteren in plaats van zelf aan het woord te willen zijn.



Never mind Luc. Op dit forum is ruimte genoeg.(en ik luister ook naar jou overigens)


#42590
Dank je Luc voor het wijzen op De dialoog met de ander. Fijn om weer eens te lezen.



dank Luc ,

Ongerepte kracht dat goddelijke vonkje.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.