De Herberg

The Run

    door Harry, 08/06/2012 10:24. #42696. 10 reacties, laatste



Mijn roestige racefiets kabel ik vast aan een wrakkig houten paaltje. De vale maar nog steeds gifgroene sporttas zit met zijn hengsels door het evenzo roestige kabelslot. Het hele spulletje ziet
er wrakkig en verlopen uit. Daarom ga ik er, zoals altijd, vanuit dat het niet wordt gepikt. Ik zwaai een tijdje met mijn armen om warm te worden en doe wat rek en strek oefeningen.

Hier onderaan de duinen van de Haagse Laan van Poot, kom ik iedere dag. Het ritueel is ook iedere dag hetzelfde. Telkens gebruik ik het eerste duin om warm te worden. Op een klein drafje sjok ik naar boven en aan de andere kant sjok ik ook weer naar beneden. Mijn dagelijkse 10 kilometer heeft me mager gemaakt. En ik hou niet van mager. En nou ben ik het zelf. Maar dat geeft eigenlijk niks want ik
ben fit en sterk.

Het is een frisse maar zonnige voorjaarsdag. Ik draaf mijn eerste duin op in de richting van de zee.
Ik zoek mijn ademhaling in het ritme van mijn draf. Twee haaltjes in en een krachtige stoot uit. Sjoeksjoek puf, sjoeksjoek puf, sjoeksjoek puf…Nog voor de top van het duin begin ik al licht te zweten
en de matige zeebries koelt mijn hoofd weer af.

Ineens word ik gevangen in een vreemde mix van temperatuur, zeewind en lichamelijkheid. Boven op
het duin zie ik de rustige maar heiige zeespiegel. Ik sjok naar beneden in de richting van het strand.
Mijn vla-gele sweatshirt dringt zich kortstondig aan me op. Sjoeksjoek puf, sjoeksjoek puf…Daarna
word ik één geheel met mijn omgeving. Mijn lichamelijkheid valt weg. Ik zweef of ik drijf..wat is het.
Ik doe géén moeite meer. Ik word omhelst door zeewind en zweetlucht.Mijn adem komt in de onderste
puntjes van mijn longen.Maar ik doe géén moeite meer.Volmaakt gelukkig.


Ik schrijf voorjaar 1980.


Happy Harry!!... :)
't Is wel al lang geleden.. nou ja.., pas 32 jaar.. - dus het kan nog steeds hoor!

Als je weer eens langs komt rennen, geef dan ff een seintje, dan trakteer ik op een hapje en een drankje!

Tot spoedig kijks,


Wat een mooi en indrukwekkend moment, Harry. Een ervaring met een gouden randje.


Wellicht goed om logion 11 en de daarop volgende twee eens te lezen, Harry.



Ja Leo, af en toe heb wel eens een paar van die momentjes.Jij toch ook neem ik aan?. Volgens mij heeft iedereen dat wel eens.

..en ik bel je morgen even..



Ja Bram, het gevoel dat alles met alles samenvalt. Even een idee van volmaaktheid.Dat alles goed is.Kortstondig inderdaad zoals Logion 11 al aangeeft.

..En de onmogelijkheid een dergelijke situatie doelbewust op te roepen.Het overkomt je..

Dat ik daarna weer wordt teruggeworpen in verwrongen werkelijkheid is wel eens lastig ja.


Oké Harry!



Ja Bram, zoals te lezen in logion 11:

Zoek de stilte.

Dat heb ik gedaan hier in alle vroegte.Het ontwaken van de vogels in de zachte ochtendregen.

Mijn hart zegt:

Probeer jezelf niet meer ontrouw te zijn.


Prachtig, Harry. Heel mooi.


Vakantie.

Sommige zijn zo honkvast en gaan 25 jaar naar hetzelfde plekje.
Steevast bij aankomst vertellen ze dat ze het zonnetje hebben meegnomen.
Anderen krijgen last van cursus-virus of worden plots van die eigenwijze padvinders.
Dan de alles prachtig vinders, je komt ze overal tegen ook al is de koffie verschrikkelijk van smaak. Ze leggen je onder het "genot" het leven van een Italiaanse koffieboon uit .
Er zijn natuurlijke ook vakantieuitschieters.

Vakantie lees Toon Hermans en geniet!

Mijn vakantie : " The way I look" is het wonder.


Harry, ik vind jouw beleving van
zo van toen nu prachtig


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.