De Herberg

3333

    door Harry, 13/07/2012 10:25. #42828. 12 reacties, laatste


Toegegeven.Het is een beetje een omweg.Een beetje vreemde bochtenwringerij ook.Eigenlijk is het een experiment.

Want doel achter al mijn sportschool escapades is niet een sterker lichaam maar een sterkere geest.Ergens in de ether ligt er een connectie tussen die twee.

Een betere doorbloeding van het totale lichaam en een hoger fitheidsniveau zouden garant moeten staan voor een betere doorbloeding van de hersenen.Zodat mijn prefrontale cortex,alle andere cortexen,limbisch systeem,thalamussen,kortom mijn gehele cerebrum en cerebellum incusief de hersenstam wel te verstaan,beter doorbloed zouden raken en daarmee ook beter zouden functioneren.

Niets is minder waar blijkens mijn experiment nu.Want lichaam en geest putten elkaar uit.Zelf sta ik er bij en kijk ernaar.

Nou staan?.. nee eigenlijk niet.Ik zit op de fiets op weg naar de sportschool.Binnensmonds vloekend en me afvragend waar ik in godsnaam mee bezig ben.Net toen ik van plan was om er mee te kappen met deze domme en onzinnige operatie- zoals veel tour de france renners dat ook doen vandaag de dag- zag ik de kilometerteller van mijn fietsje op 3333 staan.

3333 ?..3 is toch een heilig getal ? Is dit een goddelijke aanwijzing om toch vooral door te gaan met waar ik mee bezig ben?

Of is dit de zoveelste goddelijke misleiding?


Wel Harry, door al die fitness kan ik me voorstellen dat jij een boom van een vent bent geworden. Misschien is het niet slecht om eens een echte boom te worden. Ga gewoon ergens staan, in je slaapkamer bijvoorbeeld, en beeld je in dat je een boom bent.
Een boom die in de winter ergens staat, te midden van een sneeuwtapijt, met sneeuw op je takken. Zie hoe de zon op komt en voel hoe die met haar milde stralen jou opwarmt. Zie de sneeuw die smelt, voel hoe het lentezonnetje de dikke sappen in jou opnieuw meer vloeibaar maakt. Voel hoe de knoppen uit je takken schieten, hoe je opnieuw in blad komt. Zie hoe je in de lente opnieuw tot leven komt. De vogels zitten op je takken en fluiten hun lied. Ze bouwen hun nest.
In de zomer, volop in blad, bied je koelte voor iemand die onder jou, met zijn rug tegen je stam een boek zit te lezen. Je biedt beschutting voor het gezin dat voorbijwandelt en komt schuilen onder jou bladerdak voor een felle regenbui.
Voel de wind in je bladeren, voel de regen. Diep in de grond staan je wortels.Je voelt ze in je tenen. Ze trekken water uit de bodem om je te voeden. De zon schenkt je haar warmte. Een onweersbui met felle wind rukt aan je takken, maar je wortels zitten diep en jij blijft onbewogen staan.
Het zonlicht stelt je in staat om het slechte uit de lucht te halen en om zuurstof te produceren.
Voel hoe het langzaam terug kouder wordt. Voel je sappen langzaam terug stollen. Zie hoe je bladeren verdorren en voel hoe de wind je bladeren weg doet waaien.
Sta kaal en stil in de winter. Geniet van het winterzonnetje, onderga de koude en de regen.
Zie hoe het opnieuw lente wordt en voel hoe je terug tot leven komt.
Word dan terug jezelf Harry, wanneer je opnieuw tot bloei komt.
Ga ergens staan en word een boom, heel even maar. Maar ga daar vooral niet staan piekeren en redeneren, want dat is iets wat een boom volgens mij niet doet.



Dank je wel Luc voor je mooie fantasie.
Het is een verhaal dat me doet denken aan het volgende:

Er was eens een trotse samoerai-krijger.Op een dag leed hij een smartelijk verlies.Hij kon daar niet overheen komen en gleed weg in een minderwaardigheidscomplex.Dat kon zo niet langer duren en de samoerai trok naar de bergen om de oude wijze man om raad te vragen.

Wat kan ik voor u betekenen? Vroeg de wijze man."Ik werd overvallen door groot gevoel van minderwaardigheid "sprak de samoerai.
"Ik ben niet meer in staat iets tot stand te brengen"

"Wacht u hier" sprak de oude.

De oude wijze man liet hem dagen lang wachten voor de ingang van zijn grot en stelde daarmee zijn geduld op de proef.

"Volg mij maar"klonk het plotseling terwijl de wijze man uit zijn grot kwam.

Samen kwamen zij bij een bankje aan de rand van het bos.Een bankje met uitzicht op de heuvelrug in de verte.

Samoerai, ziet u de twee bomen aan de overkant op die heuvelrug? De ene boom is groot en de andere boom is klein.

Denkt u samoerai, dat die twee bomen zich daar druk over maken?

Het is natuurlijk mooi Luc om dit soort fantasieen te gebruiken voor het relativeren van allerlei levenssituaties.

Het zijn echter niet meer dan vluchtheuvels die dienen voor een tijdelijke escape.

Evengoed bedankt voor je mooie verhaal.

Wanneer jij terug jezelf wordt Luc,waar kom je dan terecht?

...En nee Luc ik ben geen boom van een vent.








Wel Harry, ik plaatste mijn vorige bericht als reactie op dat van jou, maar volgens mij sluit dat net zo goed aan op de lijn die Nij opende in #42822 ‘De weg van de mens’.

Misschien is het ‘worden als een boom’ wel een manier om zich in zichzelf te keren, waarbij men zich beperkt tot het “zijn”, zonder te oordelen, zonder te denken. Het komen in jezelf als ‘ik ben’ en niet als ‘wie ben ik?’. De plaats van rust in jezelf waar je gewoonweg ‘bent’, zonder meer. Misschien is het wel ‘het opnieuw worden als het kind dat je ooit was’.

Een ‘tijdelijke escape’? Zeer zeker, om dat punt rust te vinden in jezelf.

Een ‘relativeren van allerlei levenssituaties’? Neen, want dan bevindt men zich niet in dat punt van rust in zichzelf, maar in een toestand van gepieker en van redenering.

Wanneer ik dat punt van rust zoek in mezelf Harry, dan tracht ik me te beperken tot dat 'zijn'.

Wanneer ik terug mijzelf word, dan ben ik gewoon Luc in zijn alledaagse wereld. Dan ben ik wie ik ben, een mens. Zeker geen boom en ook geen wandelende boom en ook geen ‘boom van een vent’ ;-)



Ja Luc, het "zijn"is een mij welbekend concept.Tenminste wanneer ik dat een concept mag noemen.Want het "zijn"kan wat mij betreft worden gelijkgeschakeld met "god"die eigenlijk onnoembaar is.
Laten we zeggen "de doortrokkenheid van het universum".Hoewel dat eigenlijk ook nog een misgeslagen plank is.

Maar goed..Iedere zich zelf respecterende spirituele traditie heeft wel het begrip "zijn"in de portefeuille.Er wordt heel wat af gemediteerd en plaats genomen in het "hier en nu"onder ons "spirituelen".

Er is één dakje waaronder al die "zijnbegrippen"van de verschillende spirituele stromingen zijn te scharen en dat is het afschakelen of op zijn minst zoveel mogelijk neutraliseren van gedachten en emotie's.

Er is, voor zover mij bekend, geen enkele spirituele stroming die gedachten en emotie's juist zou willen aanscherpen.

De reden waarom we die gedachten en emotie's even van onze rug willen af hebben, ligt voor de hand; het is ballast.Ze storen.Ze generen onrust en angst.

Toch teken ik er niet voor voortdurend in een gedachtenloze en emotieloze "zijnstoestand" te willen verkeren.

Ik loop dan heel veel mis.Want wat moet ik dan met de rest van mijn leven?

Moet ik dat er maar een beetje bij doen?
Een soort van bijbaantje?


Harry, zou het mogelijk zijn dat je nu reeds in een bijbaantje zit en dat je niet ten volle leeft, dat je niet ten volle de Harry bent die je zou kunnen zijn?

Niemand vraagt jou om voortdurend in een emotieloze en een gedachteloze ‘zijnstoestand’ te verkeren.

Ik lees steeds opnieuw hetzelfde: je denken moet volledig stoppen, je ego moet volledig verdwijnen, je moet jezelf volledig onthechten, je mag geen emoties meer voelen,…
Volgens mij zijn dat allemaal aanwijzingen hoe je nu precies dat punt van rust in jezelf kunt vinden.
Daar gaat dat volgens mij allemaal over. Om in jezelf die leegte te vinden waarin je jezelf tracht te beperken tot dat “zijn”.
Maar daar ben je maar even hoor Harry. Daarom schreef ik: “Ga ergens staan en wordt een boom, heel even maar.”

Wat er volgens mij zeker niet bedoeld wordt, is dat je zo (volledig onthecht, zonder denken, zonder ego, …) in je dagelijkse leven verder moet. In je alledaagse leven, in het hier en nu, ben je gewoon opnieuw jezelf, dan ben je gewoon de Harry die er altijd was.
Wanneer men zegt om opnieuw als een kind te worden, dan bedoelt men ook niet dat je opnieuw met de blokken moet gaan spelen.

Door regelmatig die leegte op te zoeken in jezelf, zullen juist jou gedachten en emoties aangescherpt worden. Dan zal langzaamaan je kijk op de wereld veranderen. Dan zal je de dingen in een ander licht kunnen zien, vanuit een andere ooghoek, juist omdat je je gedachten, je emoties, je kijk op de wereld hebt aangescherpt.

Dat is althans mijn ervaring.

Ga ergens staan en wordt een boom, heel even maar. Voor mij hoef jij dat niet te doen hoor Harry, maar voor jezelf. Het is maar een suggestie.

Besef wel dat je niet van vandaag op morgen zal veranderen, maar dat het een evolutie is.



Dag Luc,

Vooruitlopend op verdere discussie wil ik
middels onderstaande quote eerst mijn verbazing uitspreken:

Ik lees steeds opnieuw hetzelfde: je denken moet volledig stoppen, je ego moet volledig verdwijnen, je moet jezelf volledig onthechten, je mag geen emoties meer voelen,…

Eerlijk gezegd ben ik er erg benieuwd naar waar uit je dat hebt gedestilleerd.
Aangezien de wijze waarop ik in het leven sta diametraal afwijkt van het bovenstaande.

Wil je dat eens uitleggen?


Wel Harry, je citeert mijn quote: 'Ik lees steeds opnieuw hetzelfde..... ......meer voelen,...'

Ik vind het spijtig dat je daar gestopt bent met lezen.

De tekst ging als volgt verder: 'Volgens mij zijn dat allemaal aanwijzingen hoe je nu precies dat punt van rust in jezelf kunt vinden.....
... Wat er volgens mij zeker niet bedoeld wordt is dat je zo (volledig onthecht,...) in je dagelijkse leven verder moet. In je alledaagse leven....dan ben je gewoon de Harry die er altijd was.'

Bedoel ik daar nu mee dat je in het hier en nu volledig onthecht moet zijn, dat je geen ego meer mag hebben, geen gedachten, geen emoties meer mag voelen? Is het dat wat ik volgens jou bedoel?
Ik dacht dat ik net het tegenovergestelde schreef, dat je gedachten en emoties en je kijk op de wereld juist aangescherpt zullen worden.


Wanneer ik in de Bramhartigheid ‘De Sethiaanse gnostiek’ lees, wanneer het over de Valentiniaanse gnostiek gaat:

“Ieder zal zich haasten om weer terug te keren naar de plaats waar hij vandaan gekomen is en waarvan hij zijn ware aard ontvangen heeft, om van die plaats te proeven en er voedsel en groei van te ontvangen.”

Dan lees ik daarin dat ik mij in mijzelf moet keren, dat ik terug moet keren (in mezelf) naar die ‘zijnstoestand’, die plaats waar ik vandaan gekomen ben en waarvan ik mijn ware aard ontvangen heb.

Wanneer ik een quote van jou neem die je hierboven schreef in #42833 dan zeg jij over die zijnstoestand: ‘Ja Luc, het “zijn” is mij een welbekend concept. Tenminste wanneer ik dat een concept mag noemen. Want het “zijn” kan wat mij betreft worden gelijkgeschakeld met “god” die eigenlijk onnoembaar is.’

Is het dat nu niet net wat Valentinus zegt “Ieder zal zich haasten om weer terug te keren…”
Terugkeren naar dat ‘goddelijke’ dat in jou verscholen zit? Terugkeren naar die “zijnstoestand” die volgens jou dat goddelijke is?

Dat is iets wat in jezelf gebeurt hoor Harry, tijdens een meditatie bijvoorbeeld. Daar blijf je dus niet!!!
Na je meditatie ben je gewoon weer jezelf. Dat is wat ik steeds weer opnieuw zeg.



@Ik vind het spijtig dat je daar gestopt bent met lezen.

Neen Luc ik was daar niet gestopt met lezen.

Vandaar ook mijn opening met de strofe:

vooruitlopend op verdere discussie.


Wel Harry, waarom dan die vraag?

Waarom schrijf je dan dat de manier waarop jij in het leven staat diametraal afwijkt van "je denken moet volledig verdwijnen,..."
terwijl ik dat ook zeg, terwijl ik dat nu net benadruk, dat dat in het hier en nu zeker niet zo mag zijn?




Omdat Luc, je niet eerst een scheef beeld van mij kunt neerzetten en dan aan de hand van het scheve beeld kunt gaan uitleggen hoe het allemaal wèl moet.




Maar no offence Luc,...
moet nu aan het werk..Morgen ben ik er weer.


Wel Harry, ik heb nooit beweerd dat jij zo in je leven staat hoor. Helemaal niet.

Wat ik bedoelde is dat ik op dit forum regelmatig lees dat er zeer fel gereageerd wordt op teksten waarin staat dat 'men zijn eigen ego moet verliezen, dat men zijn denken volledig moet stoppen, dat men geen emoties meer mag hebben'. Ik bedoelde helemaal niet dat jij zoiets beweert of dat jij zo in je leven staat.

Ik probeerde enkel te duiden hoe ik die dingen lees, met name, als aanwijzingen om in jezelf tot die 'leegte', tot die zijnstoestand te komen, en verder, dat die dingen zeker niet bedoeld zijn om je dagelijkse leven te leiden.


Het is omdat ik meende in jou berichten te kunnen lezen dat je de laatste tijd vertwijfeling en verwarring in je hebt, dat ik je suggereerde dat het misschien niet slecht zou zijn om eens 'als een boom' te worden'. Ik had helemaal niet de bedoeling om een scheef beeld van jou te schetsen. Helemaal niet. Ik denk ook niet dat ik dat deed.





Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.